Mahābhārata · Adhyāya 14.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.114.1
एवं संवत्सरं पूर्णमेकभुक्तेन यः क्षिपेत् ।
तस्य पुण्यफलं यद्वै तन्ममाचक्ष्व केशव ॥ १४.११४.१ ॥
Assim, quem passa um ano inteiro comendo apenas uma vez por dia: diga-me qual é o fruto de mérito que lhe pertence, ó Keśava.
14.114.2
शृणु पाण्डव तत्त्वं मे वचनं पुण्यमुत्तमम् ।
यदकृत्वाऽथवा कृत्वा नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.११४.२ ॥
Ouve, filho de Pāṇḍu, a minha palavra verdadeira e de máximo mérito: quer se faça, quer não se faça, o homem é libertado dos pecados.
14.114.3
एकभुक्तेन वर्तेत नरः संवत्सरं तु यः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधो ह्यधश्शायी जितेन्द्रियः ॥ १४.११४.३ ॥
O homem que vive um ano comendo apenas uma vez, permanecendo celibatário, tendo vencido a ira, dormindo no chão e dominando os sentidos.
14.114.4
शुचिश्चि स्नानतो व्यग्रः सत्यवागनसूयकः ।
अर्चन्नेव तु मां नित्यं मद्गतेनान्तरात्मना।
सन्ध्ययोस्तु जपेन्नित्यं मद्गायत्रीं समाहितः ॥ १४.११४.४ ॥
Puro pelo banho, atento, veraz, livre de inveja, adorando-me sempre com o ser interior voltado para mim, deve recitar diariamente minha Gāyatrī nos dois crepúsculos, recolhido.
14.114.5
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्यसकृन्मां प्रणम्य च ।
विप्रमग्रासने कृत्वा यावकं भैत्रमेव वा ॥ १४.११४.५ ॥
Dizendo "Homenagem ao deus favorável aos brâmanes", inclinando-se diante de mim repetidamente, e tendo sentado um brâmane no assento de honra, deve oferecer-lhe papa de cevada ou uma refeição.
14.114.6
भुक्त्वा तु वाग्यतो भूमावाचान्तस्य द्विजन्मनः ।
नमोऽस्तु वासुदेवायेत्युक्त्वा तु चरणौ स्पृशेत् ॥ १४.११४.६ ॥
Tendo comido, com a fala contida, deve tocar os pés do dvija que se purificou no chão, dizendo "Homenagem seja a Vāsudeva".
14.114.7
मासेमासे समाप्ते तु भोजयित्वा द्विजाञ्शुचीन् ।
संवत्सरे ततः पूर्णे दद्यात्तु व्रतदक्षिणाम् ॥ १४.११४.७ ॥
Quando cada mês se completa, depois de alimentar os puros nascidos duas vezes, e quando o ano então se cumpre, deve-se dar a dakṣiṇā do voto.
14.114.8
नवनीतमयीं गां वा तिलधेनुमथापि वा ।
विप्रहस्तच्युतैस्तोयैः सहिरण्यैः समुक्षितः।
तस्य पुण्यफलं राजन्कथ्यमानं मया शृणु ॥ १४.११४.८ ॥
Uma vaca de manteiga, ou uma vaca de gergelim, ou aquele aspergido com água caída da mão de um brâmane junto com ouro — ouve, ó rei, o fruto de mérito disso, como o digo.
14.114.9
दशजन्मकृतं पापं ज्ञानतोऽज्ञानतोपि वा ।
तद्विनश्यति तस्याशु नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.११४.९ ॥
O pecado cometido ao longo de dez nascimentos, seja conscientemente ou não, é rapidamente destruído; não há necessidade de deliberação aqui.
14.114.10
सर्वेषामुपवासानां यच्छ्रेयः सुमहत्फलम् ।
यच्च निःश्रेयसं लोके तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.११४.१० ॥
De todos os jejuns, qual é o bem supremo de maior fruto, e qual é o bem supremo no mundo — é a ti que cabe dizê-lo.
14.114.11
शृणु राजन्यथापूर्वं मयाऽभीष्टं तु मोदते ।
तथा ते कथयिष्यामि मद्भक्ताय युधिषठिर
सर्वक्रतुफलं लब्ध्वा मम लोके महीयते ॥ १४.११४.११ ॥
Ouve, ó rei: como antes, o que me é agradável o deleita; assim to direi, ó Yudhiṣṭhira, para o meu devoto. Tendo obtido o fruto de todos os sacrifícios, é honrado no meu mundo.
14.114.12
यस्तु भक्त्या शुचिर्भूत्वा पञ्चम्यां मे नराधिप ।
उपवासव्रतं कुर्यात्त्रिकालं चार्चयंस्तु माम्। ॥ १४.११४.१२ ॥
Quem, com devoção e purificado, ó senhor dos homens, observa o voto de jejum no meu quinto dia lunar e me adora nos três tempos do dia—
14.114.13
भगवन्देवदेवेश पञ्चमी नाम का तव ।
तामहं श्रोतुमिच्छामि कथयस्व ममानघ ॥ १४.११४.१३ ॥
Ó bem-aventurado, senhor dos deuses, como se chama a tua observância Pañcamī? Ó sem mácula, desejo ouvi-la; conta-me.
14.114.14
पर्वद्वयं च द्वादश्यां श्रवणं च नराधिप ।
मत्पञ्चमीति विख्यातां मत्प्रिया च विशेषतः ॥ १४.११४.१४ ॥
Ó senhor dos homens, no décimo segundo dia coincidem os dois parvas e o asterismo Śravaṇa; é renomado como o meu Pañcamī e é-me especialmente querido.
14.114.15
तस्मात्तु ब्राह्मणश्रेष्ठैर्मन्निवेशितबुद्धिभिः ।
उपवासस्तु कर्तव्यो मत्प्रियार्तं विशेषतः ॥ १४.११४.१५ ॥
Portanto, os melhores brâmanes, com a mente fixa em mim, devem observar o jejum, sobretudo pelo que me é querido.
14.114.16
द्वादश्यामेव वा कुर्यादुपवासमशक्नुवन् ।
तेनाहं परमां प्रीति यास्यामि नरपुङ्गव ॥ १४.११४.१६ ॥
Ou quem não puder deve observar o jejum apenas no décimo segundo dia; com isso, ó melhor dos homens, alcançarei a suprema alegria.
14.114.17
अहोरात्रेण द्वादश्यां मार्गशीर्षेण केशवम् ।
उपोष्य पूजयेद्यो मां सोऽस्वमेधफलं लभेत् ॥ १४.११४.१७ ॥
Quem, jejuando um dia e uma noite no décimo segundo dia do mês de Mārgaśīrṣa, adora Keśava, obterá o fruto do sacrifício do cavalo.
14.114.18
द्वादश्यां पुष्यमासे तु नाम्ना नारायणं तु माम् ।
उपोष्य पूजयेद्यो मां वाजिमेधफलं लभेत् ॥ १४.११४.१८ ॥
Quem, jejuando no décimo segundo dia do mês de Puṣya, me adora sob o nome de Nārāyaṇa, obterá o fruto do sacrifício do cavalo.
14.114.19
द्वादश्यां माघमासे तु मामुपोष्य तु माधवम् ।
पूजयेद्यः समाप्नोति राजसूयफलं नृप ॥ १४.११४.१९ ॥
Ó rei, aquele que, jejuando no décimo segundo dia do mês de Māgha, me adora como Mādhava, obtém o fruto do sacrifício Rājasūya.
14.114.20
द्वादश्यां फाल्गुने मासि गोविन्दाख्यमुपोष्य माम् ।
पूजयेद्यः समाप्नोति ह्यतिरात्रफलं नृप ॥ १४.११४.२० ॥
Ó rei, aquele que, jejuando no décimo segundo dia do mês de Phālguna, me adora sob o nome de Govinda, obtém o fruto do sacrifício Atirātra.
14.114.21
द्वादश्यां मासि चैत्रे तु मां विष्णुं समुपोष्य यः ।
पूजयंस्तदवाप्नोति पौण्डरीकस्य यत्फलम् ॥ १४.११४.२१ ॥
Quem, jejuando no décimo segundo dia do mês de Caitra, me adora como Viṣṇu, obtém exatamente o fruto que pertence ao sacrifício Puṇḍarīka.
14.114.22
द्वादश्यां मासि वैशाखे मधुसूदनसंज्ञितम् ।
उपोष्य पूजयेद्यो मां सोग्निष्टोमस्य पाण्डव ॥ १४.११४.२२ ॥
Ó Pāṇḍava, quem, jejuando no décimo segundo dia do mês de Vaiśākha, me adora sob o nome de Madhusūdana, obtém o fruto do sacrifício Agniṣṭoma.
14.114.23
द्वादश्यां ज्येष्ठमासे तु मामुपोष्य त्रिविक्रमम् ।
अर्ययेद्यः समाप्नोति गवां मेधफलं नृप ॥ १४.११४.२३ ॥
Ó rei, quem, jejuando no décimo segundo dia do mês de Jyeṣṭha, me adora como Trivikrama, obtém o fruto do sacrifício de vacas (Gomedha).
14.114.24
आषाढे वामनाख्यं मां द्वादश्यां समुपोष्य यः ।
नरमेधस्य स फलं प्राप्नोति भरतर्षभ ॥ १४.११४.२४ ॥
Ó touro dos Bharatas, quem, jejuando no décimo segundo dia do mês de Āṣāḍha, me adora sob o nome de Vāmana, obtém o fruto do sacrifício humano (Naramedha).
14.114.25
द्वादश्यां श्रावणे मासि श्रीधराख्यमुपोष्य माम् ।
पूजयेद्य समाप्नोति पञ्चयज्ञफलं नृप ॥ १४.११४.२५ ॥
No décimo segundo dia do mês de Śrāvaṇa, quem me adorar sob o nome de Śrīdhara, após jejuar, obtém o fruto dos cinco sacrifícios, ó rei.
14.114.26
मासे भाद्रपदे यो मां हृषीकेशाख्यमर्चयेत् ।
उपोष्य स समाप्नोति सौत्रामणिफलं नृप ॥ १४.११४.२६ ॥
No mês de Bhādrapada, quem me adorar sob o nome de Hṛṣīkeśa, após jejuar, obtém o fruto do sacrifício Sautrāmaṇi, ó rei.
14.114.27
द्वादश्यामाश्वयुङ्मासे पद्मनाभमुपोष्य माम् ।
अर्चयेद्यः समाप्नोति गोसहस्रफलं नृप ॥ १४.११४.२७ ॥
No décimo segundo dia do mês de Āśvayuja, quem me adorar sob o nome de Padmanābha, após jejuar, obtém o fruto de mil vacas, ó rei.
14.114.28
द्वादश्यां कार्तिके मासि मां दामोदरसंज्ञितम् ।
उपोष्य पूजयेद्यस्तु सर्वक्रतुफलं नृप ॥ १४.११४.२८ ॥
No décimo segundo dia do mês de Kārttika, quem me adorar sob o nome de Dāmodara, após jejuar, obtém o fruto de todos os sacrifícios, ó rei.
14.114.29
केवलेनोपवासेन द्वादश्यां पाण्डुनन्दन ।
यत्फलं पूर्वमुद्दिष्टं तस्यार्धं लभते नृप ॥ १४.११४.२९ ॥
Apenas pelo jejum no décimo segundo dia, ó filho de Pāṇḍu, obtém-se metade do fruto declarado antes, ó rei.
14.114.30
श्रावणेऽप्येवमेवं मामर्चयेद्भक्तिमान्नरः ।
मम सालोक्यमाप्नोति नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.११४.३० ॥
Também no mês de Śrāvaṇa, da mesma forma, o homem devoto que me adorar alcança o meu sālokya; não há dúvida sobre isto.
14.114.31
मासेमासे समभ्यर्च्य क्रमशो मामतन्द्रितः ।
पूर्मे संवत्सरे कुर्यात्पुनः संवत्सरं तु माम् ॥ १४.११४.३१ ॥
Mês a mês, em ordem e sem negligência, deve adorar-me plenamente; completo o ano, deve novamente adorar-me por um ano.
14.114.32
अविघ्नमर्चयानस्तु यो मद्भक्तो मत्परायणः ।
अविघ्नमर्चयानस्तु मम सायुज्यमाप्नुयात् ॥ १४.११४.३२ ॥
Quem é meu devoto e está inteiramente voltado para mim, adorando-me sem obstáculos, alcança a minha união.
14.114.33
अर्चयेत्प्रीतिमान्यो मां द्वादस्यां वेदसंहिताम् ।
स पूर्वोक्तफलं राजँल्लभते नात्र संशयः ॥ १४.११४.३३ ॥
Quem me adora com afeto no décimo segundo dia com a coleção dos Vedas, ó rei, obtém o fruto descrito antes; disto não há dúvida.
14.114.34
गन्धं पुष्पं फलं तोयं पत्रं वा मूलमेव वा ।
द्वादश्यां मम यो दद्यात्तत्समो नास्ति मत्प्रियः ॥ १४.११४.३४ ॥
Quem me oferece no décimo segundo dia perfume, flor, fruto, água, uma folha ou uma raiz — ninguém me é mais querido do que ele.
14.114.35
एतेन विधिना सर्वे देवाः शक्रपुरोगमाः ।
मद्भक्ता नरशार्दूल स्वर्गलोकं तु भुञ्जते ॥ १४.११४.३५ ॥
Por este método, todos os deuses liderados por Indra, que são meus devotos, ó tigre entre os homens, desfrutam do mundo celeste.
14.114.36
एवं वदति देवेशे केशवे पाडुनन्दनः ।
कृताञ्जलिः स्तोत्रमिदं भक्त्तया धर्मात्मजोऽब्रवीत् ॥ १४.११४.३६ ॥
Enquanto Keśava, senhor dos deuses, assim falava, o filho de Pāṇḍu, filho de Dharma, de mãos juntas, proferiu com devoção este hino.
14.114.37
सर्वलोकेश देवेश हृषीकेशक नमोस्तु ते ।
सहस्रशिरसे नित्यं सहस्राक्ष नमोस्तु ते ॥ १४.११४.३७ ॥
Ó senhor de todos os mundos, senhor dos deuses, senhor dos sentidos, reverência a ti. Reverência sempre ao de mil cabeças; ó de mil olhos, reverência a ti.
14.114.38
त्रयीमय त्रयीनाथ त्रयीस्तुत नमोनमः ।
यज्ञात्मन्यज्ञसंभूत यज्ञनाथ नमोनमः ॥ १४.११४.३८ ॥
Ó tu feito das três Vedas, senhor das três Vedas, louvado pelas três Vedas, reverência, reverência. Ó alma do sacrifício, nascido do sacrifício, senhor do sacrifício, reverência, reverência.
14.114.39
चतुर्मूर्ते चतुर्बाहो चतुर्व्यूह नमोनमः ।
लोकात्मँल्लोककृन्नाथ लोकावास नमोनमः ॥ १४.११४.३९ ॥
Ó de quatro formas, de quatro braços, quádrupla emanação, reverência, reverência. Ó alma dos mundos, criador dos mundos, senhor, morada dos mundos, reverência, reverência.
14.114.40
सृष्टिसंहारकर्त्रे तु नरसिंह नमोनमः ।
भक्तप्रिय नमस्तेऽस्तु कृष्ण नाथ नमोनमः ॥ १४.११४.४० ॥
Ao criador e destruidor da criação, ó homem-leão, reverência, reverência. Ó querido dos devotos, reverência a ti; ó Kṛṣṇa, ó senhor, reverência, reverência.
14.114.41
लोकप्रिय नमस्तेऽस्तु भक्तवत्सल ते नमः ।
ब्रह्मवास नमस्तेऽस्तु ब्रह्मनाथ नमोनमः ॥ १४.११४.४१ ॥
Ó querido dos mundos, reverência a ti; ó terno com os devotos, reverência a ti. Ó morada de Brahman, reverência a ti; ó senhor de Brahman, reverência, reverência.
14.114.42
रुद्ररूप नमस्तेऽस्तु रुद्रकर्मिरताय ते ।
पञ्चयज्ञ नमस्तेऽस्तु सर्वयज्ञ नमोनमः ॥ १४.११४.४२ ॥
Ó forma de Rudra, reverência a ti; ó tu que te deleitas nos atos de Rudra, reverência a ti. Ó cinco sacrifícios, reverência a ti; ó todos os sacrifícios, reverência, reverência.
14.114.43
कृष्णप्रिय नमस्तेऽस्तु कृष्णनाथ नमोनमः ।
योगिप्रिय नमस्तेऽस्तु योगिनाथ नमोनमः ॥ १४.११४.४३ ॥
Amado de Kṛṣṇa, honra a ti; senhor de Kṛṣṇa, honra, honra. Amado dos yogins, honra a ti; senhor dos yogins, honra, honra.
14.114.44
हयवक्त्र नमस्तेऽस्तु चक्रपाणे नमोनमः ।
पञ्चभूत नमस्तेऽस्तु पञ्चायुध नमोनमः ॥ १४.११४.४४ ॥
De rosto de cavalo, honra a ti; portador do disco, honra, honra. Cinco elementos, honra a ti; de cinco armas, honra, honra.
14.114.45
भक्तिगद्गदया वाचा स्तुवत्येवं युधिष्ठिरे ।
गृहीत्वा केशवो हस्ते प्रीतात्मा तं न्यवारयत् ॥ १४.११४.४५ ॥
Enquanto Yudhiṣṭhira o louvava assim, com a voz embargada de devoção, Keśava, de coração satisfeito, tomou-lhe a mão e o conteve.
14.114.46
निवार्य च पुनर्वाचा भक्तिनम्रं युधिष्ठिरम् ।
वक्तुमेव नरश्रेषठ धर्मपूत्रं प्रचक्रमे ॥ १४.११४.४६ ॥
Ó melhor dos homens, tendo-o contido de novo com palavras, Yudhiṣṭhira, filho de Dharma, humilhado pela devoção, começou a falar.
14.114.47
अन्यवत्किमिदं राजन्मां स्तौषि नरपुङ्गव ।
तिष्ठ पृच्छ यथापूर्वं धर्मपूत्र युधिष्ठिर ॥ १४.११४.४७ ॥
Por que, ó rei, touro entre os homens, me louvas assim? Para; pergunta como antes, filho de Dharma, Yudhiṣṭhira.
14.114.48
भगवंस्त्वत्प्रसादात्तु धर्मं स्मृत्वा पुनःपुनः ।
न शान्तिरस्ति मे देव नृत्यतीव च मे मनः ॥ १४.११४.४८ ॥
Ó bendito senhor, embora pela tua graça eu me lembre do dharma repetidas vezes, ó deus, não tenho paz, e a minha mente parece dançar.
14.114.49
इदं च धर्मसंपन्नं वक्तुमर्हसि माधव ।
कृष्णपक्षेषु द्वादश्यामर्चनीयः कथं भवेत् ॥ १४.११४.४९ ॥
Ó Mādhava, deverias também dizer isto, pleno de dharma: como deve ser honrado o digno de adoração no décimo segundo dia da quinzena escura?
14.114.50
शृणु राजन्यथापूर्वं तत्सर्वं कथयामि ते ।
परमं कृष्णद्वादश्यामर्चनायां फलं मम ॥ १४.११४.५० ॥
Ouve, rei. Como antes, dir-te-ei tudo: o fruto supremo do meu culto no décimo segundo dia da quinzena escura.
14.114.51
एकादश्यामुपोष्याथ द्वादश्यामर्चयेत्तु माम् ।
विप्रानपि यथालाभं पूजयेद्भक्तिमान्नरः ॥ १४.११४.५१ ॥
Tendo jejuado no décimo primeiro dia, deve adorar-me no décimo segundo; e o homem devoto deve também honrar os brâmanes conforme o que possui.
14.114.52
स गच्छेद्दक्षिणामूर्तिं मां वा नात्र विचारणा ।
चन्द्रसालोक्यमथवा ग्रहनक्षत्रपूजितः ॥ १४.११४.५२ ॥
Ele irá a Dakṣiṇāmūrti ou a mim; disto não há dúvida. Ou alcançará o mundo da lua, ou, honrado pelos planetas e constelações, um estado supremo.