Mahābhārata · Adhyāya 14.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.114.1
एवं संवत्सरं पूर्णमेकभुक्तेन यः क्षिपेत् ।
तस्य पुण्यफलं यद्वै तन्ममाचक्ष्व केशव ॥ १४.११४.१ ॥
Wer so ein volles Jahr hindurch nur einmal am Tag isst – sag mir, welche Frucht des Verdienstes ihm zukommt, o Keśava.
14.114.2
शृणु पाण्डव तत्त्वं मे वचनं पुण्यमुत्तमम् ।
यदकृत्वाऽथवा कृत्वा नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.११४.२ ॥
Höre, Sohn Pāṇḍus, mein wahres und höchst verdienstvolles Wort: Ob man es tut oder nicht tut, der Mensch wird von den Sünden befreit.
14.114.3
एकभुक्तेन वर्तेत नरः संवत्सरं तु यः ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधो ह्यधश्शायी जितेन्द्रियः ॥ १४.११४.३ ॥
Der Mann, der ein Jahr lang nur einmal isst, keusch lebt, den Zorn besiegt, auf dem Boden schläft und seine Sinne bezwingt.
14.114.4
शुचिश्चि स्नानतो व्यग्रः सत्यवागनसूयकः ।
अर्चन्नेव तु मां नित्यं मद्गतेनान्तरात्मना।
सन्ध्ययोस्तु जपेन्नित्यं मद्गायत्रीं समाहितः ॥ १४.११४.४ ॥
Rein durch das Baden, aufmerksam, wahrhaftig, frei von Neid, mich stets verehrend, mit dem auf mich gerichteten inneren Selbst, soll er täglich meine Gāyatrī in den beiden Dämmerungen rezitieren, gesammelt.
14.114.5
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्यसकृन्मां प्रणम्य च ।
विप्रमग्रासने कृत्वा यावकं भैत्रमेव वा ॥ १४.११४.५ ॥
Indem er spricht: »Verehrung dem Gott, der den Brahmanen gewogen ist«, sich wieder und wieder vor mir verneigt, und einen Brahmanen auf den Ehrensitz gesetzt hat, soll er ihm Gerstenbrei oder eine Mahlzeit anbieten.
14.114.6
भुक्त्वा तु वाग्यतो भूमावाचान्तस्य द्विजन्मनः ।
नमोऽस्तु वासुदेवायेत्युक्त्वा तु चरणौ स्पृशेत् ॥ १४.११४.६ ॥
Nachdem er gegessen hat, mit verhaltener Rede, soll er die Füße des Zweimalgeborenen berühren, der auf dem Boden Wasser genommen hat, und sagen: »Verehrung sei Vāsudeva.«
14.114.7
मासेमासे समाप्ते तु भोजयित्वा द्विजाञ्शुचीन् ।
संवत्सरे ततः पूर्णे दद्यात्तु व्रतदक्षिणाम् ॥ १४.११४.७ ॥
Wenn jeder Monat vollendet ist, nachdem man die reinen Zweimalgeborenen gespeist hat, und wenn dann das Jahr erfüllt ist, soll man die Dakṣiṇā des Gelübdes geben.
14.114.8
नवनीतमयीं गां वा तिलधेनुमथापि वा ।
विप्रहस्तच्युतैस्तोयैः सहिरण्यैः समुक्षितः।
तस्य पुण्यफलं राजन्कथ्यमानं मया शृणु ॥ १४.११४.८ ॥
Eine Kuh aus Butter oder eine Sesamkuh, oder wer mit Wasser besprengt wird, das aus der Hand eines Brahmanen gefallen ist, zusammen mit Gold — höre, o König, die Frucht des Verdienstes davon, wie ich sie erzähle.
14.114.9
दशजन्मकृतं पापं ज्ञानतोऽज्ञानतोपि वा ।
तद्विनश्यति तस्याशु नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.११४.९ ॥
Die Sünde, die in zehn Geburten begangen wurde, ob wissentlich oder unwissentlich, wird rasch vernichtet; darüber ist hier nicht zu grübeln.
14.114.10
सर्वेषामुपवासानां यच्छ्रेयः सुमहत्फलम् ।
यच्च निःश्रेयसं लोके तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ १४.११४.१० ॥
Von allen Fasten, was ist das höchste Gut mit der größten Frucht, und was ist das höchste Heil in der Welt — das zu sagen, geziemt dir.
14.114.11
शृणु राजन्यथापूर्वं मयाऽभीष्टं तु मोदते ।
तथा ते कथयिष्यामि मद्भक्ताय युधिषठिर
सर्वक्रतुफलं लब्ध्वा मम लोके महीयते ॥ १४.११४.११ ॥
Höre, o König: wie zuvor erfreut ihn, was mir lieb ist; so will ich es dir sagen, o Yudhiṣṭhira, für meinen Verehrer. Nachdem er die Frucht aller Opfer erlangt hat, wird er in meiner Welt geehrt.
14.114.12
यस्तु भक्त्या शुचिर्भूत्वा पञ्चम्यां मे नराधिप ।
उपवासव्रतं कुर्यात्त्रिकालं चार्चयंस्तु माम्। ॥ १४.११४.१२ ॥
Wer mit Hingabe und gereinigt, o Herr der Menschen, am fünften Tag das Fastengelübde hält und mich zu den drei Tageszeiten verehrt—
14.114.13
भगवन्देवदेवेश पञ्चमी नाम का तव ।
तामहं श्रोतुमिच्छामि कथयस्व ममानघ ॥ १४.११४.१३ ॥
O Gesegneter, Herr der Götter, wie heißt dein Gelübde Pañcamī? O Makelloser, ich möchte es hören; erzähle es mir.
14.114.14
पर्वद्वयं च द्वादश्यां श्रवणं च नराधिप ।
मत्पञ्चमीति विख्यातां मत्प्रिया च विशेषतः ॥ १४.११४.१४ ॥
O Herr der Menschen, am zwölften Tag fallen die zwei Parvas und das Śravaṇa-Sternbild zusammen; er ist als mein Pañcamī berühmt und mir besonders lieb.
14.114.15
तस्मात्तु ब्राह्मणश्रेष्ठैर्मन्निवेशितबुद्धिभिः ।
उपवासस्तु कर्तव्यो मत्प्रियार्तं विशेषतः ॥ १४.११४.१५ ॥
Daher sollen die besten Brahmanen, deren Geist auf mich gerichtet ist, besonders zu Ehren des mir Lieben fasten.
14.114.16
द्वादश्यामेव वा कुर्यादुपवासमशक्नुवन् ।
तेनाहं परमां प्रीति यास्यामि नरपुङ्गव ॥ १४.११४.१६ ॥
Oder wer nicht kann, soll allein am zwölften Tag fasten; dadurch, o Bester der Menschen, werde ich höchste Freude erlangen.
14.114.17
अहोरात्रेण द्वादश्यां मार्गशीर्षेण केशवम् ।
उपोष्य पूजयेद्यो मां सोऽस्वमेधफलं लभेत् ॥ १४.११४.१७ ॥
Wer am zwölften Tag des Monats Mārgaśīrṣa einen Tag und eine Nacht fastet und Keśava verehrt, der erlangt die Frucht des Pferdeopfers.
14.114.18
द्वादश्यां पुष्यमासे तु नाम्ना नारायणं तु माम् ।
उपोष्य पूजयेद्यो मां वाजिमेधफलं लभेत् ॥ १४.११४.१८ ॥
Wer am zwölften Tag des Monats Puṣya fastet und mich unter dem Namen Nārāyaṇa verehrt, der erlangt die Frucht des Pferdeopfers.
14.114.19
द्वादश्यां माघमासे तु मामुपोष्य तु माधवम् ।
पूजयेद्यः समाप्नोति राजसूयफलं नृप ॥ १४.११४.१९ ॥
O König, wer am zwölften Tag des Monats Māgha fastet und mich als Mādhava verehrt, erlangt die Frucht des Rājasūya-Opfers.
14.114.20
द्वादश्यां फाल्गुने मासि गोविन्दाख्यमुपोष्य माम् ।
पूजयेद्यः समाप्नोति ह्यतिरात्रफलं नृप ॥ १४.११४.२० ॥
O König, wer am zwölften Tag des Monats Phālguna fastet und mich unter dem Namen Govinda verehrt, erlangt die Frucht des Atirātra-Opfers.
14.114.21
द्वादश्यां मासि चैत्रे तु मां विष्णुं समुपोष्य यः ।
पूजयंस्तदवाप्नोति पौण्डरीकस्य यत्फलम् ॥ १४.११४.२१ ॥
Wer am zwölften Tag des Monats Caitra fastet und mich als Viṣṇu verehrt, erlangt genau die Frucht des Puṇḍarīka-Opfers.
14.114.22
द्वादश्यां मासि वैशाखे मधुसूदनसंज्ञितम् ।
उपोष्य पूजयेद्यो मां सोग्निष्टोमस्य पाण्डव ॥ १४.११४.२२ ॥
O Pāṇḍava, wer am zwölften Tag des Monats Vaiśākha fastet und mich unter dem Namen Madhusūdana verehrt, erlangt die Frucht des Agniṣṭoma-Opfers.
14.114.23
द्वादश्यां ज्येष्ठमासे तु मामुपोष्य त्रिविक्रमम् ।
अर्ययेद्यः समाप्नोति गवां मेधफलं नृप ॥ १४.११४.२३ ॥
O König, wer am zwölften Tag des Monats Jyeṣṭha fastet und mich als Trivikrama verehrt, erlangt die Frucht des Gomedha-Opfers.
14.114.24
आषाढे वामनाख्यं मां द्वादश्यां समुपोष्य यः ।
नरमेधस्य स फलं प्राप्नोति भरतर्षभ ॥ १४.११४.२४ ॥
O Stier der Bharatas, wer am zwölften Tag des Monats Āṣāḍha fastet und mich unter dem Namen Vāmana verehrt, erlangt die Frucht des Naramedha-Menschenopfers.
14.114.25
द्वादश्यां श्रावणे मासि श्रीधराख्यमुपोष्य माम् ।
पूजयेद्य समाप्नोति पञ्चयज्ञफलं नृप ॥ १४.११४.२५ ॥
Am zwölften Tag des Monats Śrāvaṇa erlangt, wer mich unter dem Namen Śrīdhara nach dem Fasten verehrt, die Frucht der fünf Opfer, o König.
14.114.26
मासे भाद्रपदे यो मां हृषीकेशाख्यमर्चयेत् ।
उपोष्य स समाप्नोति सौत्रामणिफलं नृप ॥ १४.११४.२६ ॥
Im Monat Bhādrapada erlangt, wer mich unter dem Namen Hṛṣīkeśa nach dem Fasten verehrt, die Frucht des Sautrāmaṇi-Opfers, o König.
14.114.27
द्वादश्यामाश्वयुङ्मासे पद्मनाभमुपोष्य माम् ।
अर्चयेद्यः समाप्नोति गोसहस्रफलं नृप ॥ १४.११४.२७ ॥
Am zwölften Tag des Monats Āśvayuja erlangt, wer mich unter dem Namen Padmanābha nach dem Fasten verehrt, die Frucht von tausend Kühen, o König.
14.114.28
द्वादश्यां कार्तिके मासि मां दामोदरसंज्ञितम् ।
उपोष्य पूजयेद्यस्तु सर्वक्रतुफलं नृप ॥ १४.११४.२८ ॥
Am zwölften Tag des Monats Kārttika erlangt, wer mich unter dem Namen Dāmodara nach dem Fasten verehrt, die Frucht aller Opfer, o König.
14.114.29
केवलेनोपवासेन द्वादश्यां पाण्डुनन्दन ।
यत्फलं पूर्वमुद्दिष्टं तस्यार्धं लभते नृप ॥ १४.११४.२९ ॥
Allein durch Fasten am zwölften Tag, o Sohn Pāṇḍus, erlangt man die Hälfte der zuvor verkündeten Frucht, o König.
14.114.30
श्रावणेऽप्येवमेवं मामर्चयेद्भक्तिमान्नरः ।
मम सालोक्यमाप्नोति नात्र कार्या विचारणा ॥ १४.११४.३० ॥
Auch im Monat Śrāvaṇa erlangt ein hingegebener Mensch, der mich ebenso verehrt, mein sālokya; daran ist nicht zu zweifeln.
14.114.31
मासेमासे समभ्यर्च्य क्रमशो मामतन्द्रितः ।
पूर्मे संवत्सरे कुर्यात्पुनः संवत्सरं तु माम् ॥ १४.११४.३१ ॥
Monat für Monat, der Reihe nach und ohne Nachlässigkeit, soll er mich gebührend verehren; wenn das Jahr voll ist, soll er wieder ein Jahr lang mich verehren.
14.114.32
अविघ्नमर्चयानस्तु यो मद्भक्तो मत्परायणः ।
अविघ्नमर्चयानस्तु मम सायुज्यमाप्नुयात् ॥ १४.११४.३२ ॥
Wer mein Verehrer ist und ganz auf mich ausgerichtet, der mich ungehindert verehrt, erlangt die Vereinigung mit mir.
14.114.33
अर्चयेत्प्रीतिमान्यो मां द्वादस्यां वेदसंहिताम् ।
स पूर्वोक्तफलं राजँल्लभते नात्र संशयः ॥ १४.११४.३३ ॥
Wer mich am zwölften Tag mit Liebe mit der Veda-Sammlung verehrt, o König, der erlangt die zuvor beschriebene Frucht; daran ist kein Zweifel.
14.114.34
गन्धं पुष्पं फलं तोयं पत्रं वा मूलमेव वा ।
द्वादश्यां मम यो दद्यात्तत्समो नास्ति मत्प्रियः ॥ १४.११४.३४ ॥
Wer mir am zwölften Tag Duft, Blume, Frucht, Wasser, ein Blatt oder eine Wurzel darbringt, der ist mir unter allen am liebsten.
14.114.35
एतेन विधिना सर्वे देवाः शक्रपुरोगमाः ।
मद्भक्ता नरशार्दूल स्वर्गलोकं तु भुञ्जते ॥ १४.११४.३५ ॥
Auf diese Weise genießen alle Götter unter Indra, die meine Verehrer sind, o Tiger unter den Menschen, die himmlische Welt.
14.114.36
एवं वदति देवेशे केशवे पाडुनन्दनः ।
कृताञ्जलिः स्तोत्रमिदं भक्त्तया धर्मात्मजोऽब्रवीत् ॥ १४.११४.३६ ॥
Als Keśava, der Herr der Götter, so sprach, sagte der Sohn Pāṇḍus, der Sohn des Dharma, mit gefalteten Händen in Hingabe diesen Lobgesang.
14.114.37
सर्वलोकेश देवेश हृषीकेशक नमोस्तु ते ।
सहस्रशिरसे नित्यं सहस्राक्ष नमोस्तु ते ॥ १४.११४.३७ ॥
O Herr aller Welten, Herr der Götter, Herr der Sinne, dir sei Verehrung. Verehrung stets dem Tausendköpfigen; o Tausendäugiger, dir sei Verehrung.
14.114.38
त्रयीमय त्रयीनाथ त्रयीस्तुत नमोनमः ।
यज्ञात्मन्यज्ञसंभूत यज्ञनाथ नमोनमः ॥ १४.११४.३८ ॥
O du aus den drei Veden Bestehender, Herr der drei Veden, von den drei Veden Gepriesener, Verehrung, Verehrung. O Seele des Opfers, aus dem Opfer Geborener, Herr des Opfers, Verehrung, Verehrung.
14.114.39
चतुर्मूर्ते चतुर्बाहो चतुर्व्यूह नमोनमः ।
लोकात्मँल्लोककृन्नाथ लोकावास नमोनमः ॥ १४.११४.३९ ॥
O Vierfältiger, Vierarmiger, vierfache Emanation, Verehrung, Verehrung. O Seele der Welten, Schöpfer der Welten, Herr, Wohnstatt der Welten, Verehrung, Verehrung.
14.114.40
सृष्टिसंहारकर्त्रे तु नरसिंह नमोनमः ।
भक्तप्रिय नमस्तेऽस्तु कृष्ण नाथ नमोनमः ॥ १४.११४.४० ॥
Dem Schöpfer und Zerstörer der Schöpfung, o Mannlöwe, Verehrung, Verehrung. O Liebling der Hingebungsvollen, dir sei Verehrung; o Kṛṣṇa, o Herr, Verehrung, Verehrung.
14.114.41
लोकप्रिय नमस्तेऽस्तु भक्तवत्सल ते नमः ।
ब्रह्मवास नमस्तेऽस्तु ब्रह्मनाथ नमोनमः ॥ १४.११४.४१ ॥
O Liebling der Welten, dir sei Verehrung; o den Hingebungsvollen zugetan, dir sei Verehrung. O Wohnstatt Brahmans, dir sei Verehrung; o Herr Brahmans, Verehrung, Verehrung.
14.114.42
रुद्ररूप नमस्तेऽस्तु रुद्रकर्मिरताय ते ।
पञ्चयज्ञ नमस्तेऽस्तु सर्वयज्ञ नमोनमः ॥ १४.११४.४२ ॥
O Gestalt Rudras, dir sei Verehrung; o du, der an den Taten Rudras Freude hat, dir sei Verehrung. O Fünffaches Opfer, dir sei Verehrung; o All-Opfer, Verehrung, Verehrung.
14.114.43
कृष्णप्रिय नमस्तेऽस्तु कृष्णनाथ नमोनमः ।
योगिप्रिय नमस्तेऽस्तु योगिनाथ नमोनमः ॥ १४.११४.४३ ॥
Geliebter Kṛṣṇas, dir sei Verehrung; Herr Kṛṣṇas, Verehrung, Verehrung. Geliebter der Yogins, dir sei Verehrung; Herr der Yogins, Verehrung, Verehrung.
14.114.44
हयवक्त्र नमस्तेऽस्तु चक्रपाणे नमोनमः ।
पञ्चभूत नमस्तेऽस्तु पञ्चायुध नमोनमः ॥ १४.११४.४४ ॥
Pferdegesichtiger, dir sei Verehrung; Scheibenhalter, Verehrung, Verehrung. Fünf Elemente, dir sei Verehrung; Fünfwaffiger, Verehrung, Verehrung.
14.114.45
भक्तिगद्गदया वाचा स्तुवत्येवं युधिष्ठिरे ।
गृहीत्वा केशवो हस्ते प्रीतात्मा तं न्यवारयत् ॥ १४.११४.४५ ॥
Während Yudhiṣṭhira ihn so pries, die Stimme von Hingabe erstickt, nahm Keśava, im Herzen erfreut, ihn bei der Hand und hielt ihn zurück.
14.114.46
निवार्य च पुनर्वाचा भक्तिनम्रं युधिष्ठिरम् ।
वक्तुमेव नरश्रेषठ धर्मपूत्रं प्रचक्रमे ॥ १४.११४.४६ ॥
O Bester der Menschen, nachdem er ihn wieder mit Worten zurückgehalten hatte, begann Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, von Hingabe demütig, zu sprechen.
14.114.47
अन्यवत्किमिदं राजन्मां स्तौषि नरपुङ्गव ।
तिष्ठ पृच्छ यथापूर्वं धर्मपूत्र युधिष्ठिर ॥ १४.११४.४७ ॥
Warum, o König, Stier unter den Menschen, preist du mich so? Halt ein; frage wie zuvor, Sohn des Dharma, Yudhiṣṭhira.
14.114.48
भगवंस्त्वत्प्रसादात्तु धर्मं स्मृत्वा पुनःपुनः ।
न शान्तिरस्ति मे देव नृत्यतीव च मे मनः ॥ १४.११४.४८ ॥
O gesegneter Herr, obwohl ich durch deine Gnade immer wieder an das Dharma denke, o Gott, habe ich keinen Frieden, und mein Geist scheint zu tanzen.
14.114.49
इदं च धर्मसंपन्नं वक्तुमर्हसि माधव ।
कृष्णपक्षेषु द्वादश्यामर्चनीयः कथं भवेत् ॥ १४.११४.४९ ॥
O Mādhava, du solltest auch dies sagen, das voller Dharma ist: Wie soll der Verehrungswürdige am zwölften Tag der dunklen Hälfte verehrt werden?
14.114.50
शृणु राजन्यथापूर्वं तत्सर्वं कथयामि ते ।
परमं कृष्णद्वादश्यामर्चनायां फलं मम ॥ १४.११४.५० ॥
Höre, König. Wie zuvor erzähle ich dir alles: die höchste Frucht meiner Verehrung am zwölften Tag der dunklen Hälfte.
14.114.51
एकादश्यामुपोष्याथ द्वादश्यामर्चयेत्तु माम् ।
विप्रानपि यथालाभं पूजयेद्भक्तिमान्नरः ॥ १४.११४.५१ ॥
Nachdem er am elften Tag gefastet hat, soll er mich am zwölften verehren; und der hingebungsvolle Mensch soll auch Brahmanen ehren, je nach seinen Mitteln.
14.114.52
स गच्छेद्दक्षिणामूर्तिं मां वा नात्र विचारणा ।
चन्द्रसालोक्यमथवा ग्रहनक्षत्रपूजितः ॥ १४.११४.५२ ॥
Er wird zu Dakṣiṇāmūrti oder zu mir gehen; daran ist kein Zweifel. Oder er erreicht die Welt des Mondes, oder, von den Planeten und Sternbildern geehrt, einen höchsten Zustand.