مهابهاراتا · أدهيايا 14.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.115.1
केशवेनैवमाख्याते धर्मपुत्रः पुनःपुनः ।
पप्रच्छ दानकालस्य विशेषं च विधिं नृप ॥ १४.११५.१ ॥
وعندما بيّن كيشافا ذلك هكذا، سأل ابن دharma مراراً عن خصوصية زمن العطاء وقاعدته، أيها الملك.
14.115.2
देव किं फलमाख्यातं विषुवेष्मवरेश्वर ।
सूर्येन्दूपप्लवे चैव वस्तुमर्हति तत्फलम् ॥ १४.११५.२ ॥
أيها الإله، يا سيد الاعتدال والفصول الأسمى، ما ثمرة العطاء عند كسوف الشمس والقمر كما قيل؟ أنت أهل لبيان تلك الثمرة.
14.115.3
शृणुष्व राजन्विषुवे सोमार्कग्रहणेषु च ।
व्यतीपातेऽयने चैव दानं स्यादक्षयं फलम् ॥ १४.११५.३ ॥
اسمع أيها الملك: عند الاعتدال، وكسوف القمر والشمس، وفي الفيياتيبات، وعند الانقلاب، يعطي العطاء ثمرة لا تنفد.
14.115.4
राजन्नयनयोर्मध्ये विषुवं सम्प्रचक्षते ।
समे रात्रिदिने तत्र सन्ध्यायां विषुवे नृप ॥ १४.११५.४ ॥
أيها الملك، يُسمّى ما بين العينين (الشمس والقمر) الاعتدال؛ حيث يتساوى الليل والنهار، وكذلك في شفق الاعتدال أيها الملك.
14.115.5
ब्रह्माऽहं शङ्करश्चापि तिष्ठामः सहिताः सकृत् ।
क्रियाकरणकार्याणामेकीभावत्वकारणात् ॥ १४.११५.५ ॥
أنا وبراهما وشانكارا نقف معاً مرة واحدة، لأن الفعل والأداة والعمل في حالة وحدة.
14.115.6
अस्माकमेकीभूतानां निष्कलं परमं पदम् ।
तन्मुहूर्तं परं पुण्यं राजन्विषुवसंज्ञितम् ॥ १४.११५.६ ॥
لنا نحن الذين صرنا واحداً المقام الأعلى غير المجزأ. تلك اللحظة المسماة الاعتدال، أيها الملك، فاضلة غاية الفضل.
14.115.7
तदेवाद्यक्षरं ब्रह्म परं ब्रह्मेति कीर्तितम् ।
तस्मिन्मुहूर्ते सर्वे तु चिन्तयन्ति परं पदम् ॥ १४.११५.७ ॥
وذلك الحرف الخالد هو البرهمن، البرهمن الأعلى، كما يُقال. وفي تلك اللحظة يتأمل الجميع في المقام الأسمى.
14.115.8
देवाश्च वसवो रुद्राः पितरश्चाश्विनौ तथा ।
साध्याश्च विश्वे गन्धर्वाः सिद्धा ब्रह्मर्षयस्तथा ॥ १४.११५.८ ॥
والآلهة، والفاسو، والرودرا، والأسلاف، والأشفينان، والسادهيا، والفيشفيديفا، والغاندهارفا، والسيدها، والبراهمارشيون كذلك.
14.115.9
सोमादयो ग्रहाश्चैव सरितः सागरास्तथा ।
मरुतोत्सरसो नागा यक्षराक्षसगुह्यकाः ॥ १४.११५.९ ॥
وسوما وسائر الكواكب، والأنهار والبحار كذلك، والمارُت، والأبساراس، والثعابين، واليكشا والراكشاسا والغوهياكا.
14.115.10
एते चान्ये च राजेन्द्र विषुवे संयतेन्द्रियाः ।
सोपवासाः प्रयत्नेन भवन्ति ध्यानतत्पराः ॥ १४.११५.१० ॥
وهؤلاء وغيرهم، يا سيد الملوك، عند الفيشوفا، وقد ضبطوا حواسهم وصاموا، يصيرون بجهد منصرفين إلى التأمل.
14.115.11
अन्नं गावस्तिलान्भूमिं कन्यादानं तथैव च ।
गृहमायतनं धान्यं वाहनं शयनं तथा। ॥ १४.११५.११ ॥
الطعام، والأبقار، والسمسم، والأرض، وهبة العروس، وكذلك البيت والمعبد والحبوب والمركب والفراش.
14.115.12
यच्चान्यच्च मया प्रोक्तं तत्प्रयच्छ युधिष्ठिर ।
दीयते विषुवेष्वेवं श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ॥ १४.११५.१२ ॥
أعطِ ما ذكرتُ وغيره أيضًا يا يودهيشثيرا؛ فعند الفيشوفا يُعطى هكذا، ولا سيما للبراهمة العلماء.
14.115.13
तस्य दानस्य कौन्तेय क्षयं नैवोपपद्यते ।
वर्धतेऽहरहः पुण्यं तद्दानं कोटिसंमितम् ॥ १४.११५.१३ ॥
يا ابن كونتي، لا يفنى ذلك العطاء أبدًا؛ بل يزداد ثوابه يومًا بعد يوم، وذلك العطاء يعدل عشرة ملايين.
14.115.14
विषुवे स्नपनं यस्तु मम कुर्याद्धरस्य वा ।
अर्चनां च यतान्यायं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११५.१४ ॥
اسمع ثمرة الفضل لمن يغتسل بي أو بهارا في يوم الاعتدال ويعبدنا على الوجه المشروع.
14.115.15
दशजन्मकृतं पापं तस्य सद्यो विनश्यति ।
दशानामश्वमेधानामिष्टानां लभते फलम् ॥ १४.११५.१५ ॥
يُمحى ذنبه الذي اقترفه في عشر ولادات في الحال، وينال ثمرة عشرة قرابين للفرس أُقيمت.
14.115.16
विमानं दिव्यमारूढः कामरूपी यथासुखम् ।
स याति मामकं लोकं रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.११५.१६ ॥
يركب مركبة سماوية إلهية، ويتخذ أي صورة يشاء، فيذهب في طمأنينة إلى عالمي أو إلى عالم رودра.
14.115.17
तत्रस्थैर्देवगन्धर्वेर्गीयमानो यथासुखम् ।
दिव्यवर्षसहस्राणि कोटिमेकं तु मोदते ॥ १४.११५.१७ ॥
يقيم هناك، تُغنّى له الأناشيد في سرور من الآلهة والغاندهارفا، فيبتهج آلاف السنين الإلهية، وكوتي واحدة منها.
14.115.18
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके द्विजोत्तमः ।
चतुर्णामपि वेदानां पारगो ब्रह्मिविद्भवेत् ॥ १४.११५.१८ ॥
ثم، إذا انقضى ذلك الزمن وسقط من هناك، يولد في هذا العالم أفضل المولودين مرتين، متمكنًا من الفيدات الأربعة وعارفًا بالبراهمان.
14.115.19
चन्द्रसूर्यग्रहे व्योम्नि मम वा शङ्करस्य वा ।
गायत्रीं मामिकां वाऽपि जपेद्यः शङ्करस्य वा ॥ १४.११५.१९ ॥
من يتلو، عند كسوف القمر أو الشمس، في السماء، غايتري الخاصة بي أو غايتري شانكارا، أو ما يخصني أو يخص شانكارا.
14.115.20
शङ्खर्तूर्यस्वनैश्चैव कांस्यघण्टास्वनैरपि ।
कारयेत्तु ध्वनिं भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११५.२० ॥
من يُحدث بإخلاص صوتاً بالأصداف والأبواق وأجراس النحاس، فاسمع ثمرة الفضل التي له.
14.115.21
गान्धर्वैर्होमजप्यैश्च जप्तैरुत्कृष्टनामभिः ।
दुर्बलोपि भवेद्राहुः सोमश्च बलवान्भवेत् ॥ १४.११५.२१ ॥
بالموسيقى السماوية والقرابين والتلاوة، وبتلاوة الأسماء السامية يضعف راهو ويقوى سوما (القمر).
14.115.22
सूर्येन्दूपप्लवे चैव श्रोत्रियेभ्यः प्रदीयते ।
तत्सहस्रगुणं भूत्वा दांतारमुपतिष्ठति ॥ १४.११५.२२ ॥
ما يُعطى في كسوف الشمس أو القمر للبراهمة العالمين بالوحي يعود مضاعفًا ألف مرة إلى المعطي.
14.115.23
महापातकयुक्तोपि यद्यपि स्यान्नरोत्तम ।
निष्पापस्तत्क्षणादेव तेन दानेन जायते ॥ १४.११५.२३ ॥
يا أفضل الرجال، حتى من كان مثقلًا بالكبائر يصير بريئًا من الذنب في تلك اللحظة بذلك العطاء.
14.115.24
चन्द्रसूर्यप्रकाशेन विमानेन विराजता ।
याति सोमपुरं रम्यं सेव्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.११५.२४ ॥
بمركبة سماوية تتلألأ بضياء القمر والشمس، تخدمه جماعات الأبساراس، فيمضي إلى مدينة سوما البهية.
14.115.25
यावदृक्षाणि तिष्ठन्ति गगने शशिना सह ।
तावत्कालं स रजेन्द्र सोमलोके महीयते ॥ १४.११५.२५ ॥
ما دامت النجوم باقية في السماء مع القمر، يا سيد الملوك، فإنه يُكرَّم في عالم سومة تلك المدة.
14.115.26
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके युधिष्ठिर ।
वेदवेदाङ्गविद्विप्रः कोटीधनपतिर्भवेत् ॥ १४.११५.२६ ॥
ثم، يا يудишthira، بعد أن يسقط من ذلك الزمان هنا إلى الدنيا، يصبح البراهمي العالم بالفيدا وأعضائها ربَّ عشرة ملايين من الثروة.
14.115.27
भगवंस्तव गायत्री जप्यते च कथं विभो ।
किं वा तस्य फळं देव ममाचक्ष्व सुरेश्वर ॥ १४.११५.२७ ॥
يا رب المبارك، يا قدير، كيف يُتلى غايتري الخاص بك؟ وما ثمرته، يا إله، يا سيد الآلهة؟ أخبرني به.
14.115.28
द्वादश्यां विषुवे चैव चन्द्रसूर्यग्रहे तथा ।
अयने श्रवणे चैव व्यतीपाते तथैव च ॥ १४.११५.२८ ॥
في اليوم الثاني عشر، وعند الاعتدال، وعند كسوف القمر والشمس، وكذلك عند الانقلاب، وفي منزل شرافانا القمري، وكذلك عند الفياتيباتا.
14.115.29
अश्वत्तदर्शने चैव तथा मद्दर्शनेऽपि च ।
जप्या तु मम गायत्री चाथवाऽष्टाक्षरं नृप।
आर्जितं दुष्कृतं तस्य नाशयेन्नात्र संशयः ॥ १४.११५.२९ ॥
عند رؤية شجرة الأشفاتا، وكذلك عند رؤيتي، ينبغي ترديد غايتري الخاص بي أو المانترا ذات الثماني مقاطع، يا ملك. إنه يمحو الفعل الشرير الذي تراكم لديه؛ ولا شك في ذلك.
14.115.30
अश्वत्थदर्शनं चैव किं त्वद्दर्शनसंमितम् ।
एतत्कथय मे देव परं कौतूहलं हि मे ॥ १४.११५.३० ॥
وكيف تكون رؤية شجرة الأشفاتا مساوية لرؤيتك؟ أخبرني بهذا، يا إله؛ إن فضولي عظيم.
14.115.31
अहमश्वत्थरूपेण पालयामि जगत्त्रयम् ।
अस्वत्थो न स्थितो यत्र नाहं तत्र प्रतिष्ठितः ॥ १४.११५.३१ ॥
أنا أحفظ العوالم الثلاثة في صورة شجرة الأشفتا؛ حيث لا توجد الأشفتا، لست أنا مستقرًا هناك.
14.115.32
यत्राहं संस्थितो राजन्नस्वत्थश्चापि तिष्ठति ।
यस्त्वेनमर्चयेद्भक्त्या स मां साक्षात्समर्चति ॥ १४.११५.३२ ॥
أيها الملك، حيث أقيم أنا، تقف الأشفتا أيضًا؛ ومن يعبدها بإخلاص فإنما يعبدني أنا مباشرة.
14.115.33
यस्त्वेनं प्रहरेत्कोपान्मामेव प्रहरेत्तु सः ।
तस्मात्प्रदक्षिणं कुर्यान्न चिन्द्यादेनमन्वहम् ॥ १४.११५.३३ ॥
من يضربه غضبًا فإنما يضربني أنا حقًا؛ لذلك ينبغي أن يُطاف حوله، ولا يُقطع يومًا بعد يوم.
14.115.34
व्रतस्य पारणं तीर्थमार्जवं तीर्थमुच्यते ।
देवशुश्रूषणं तीर्तचं गुरुशुश्रूषणं तथा ॥ १४.११५.३४ ॥
إتمام النذر تيرثا (مغتسل مقدس)؛ والاستقامة يُقال لها تيرثا؛ وخدمة الآلهة تيرثا، وكذلك خدمة المعلم.
14.115.35
पितृशुश्रूषणं तीर्थं मातृशुश्रूषणं तथा ।
दाराणां तोषणं तीर्तं गार्हस्थ्यं तीर्थमुच्यते ॥ १४.११५.३५ ॥
خدمة الأب تيرثا، وكذلك خدمة الأم؛ إرضاء الزوجات تيرثا؛ وحياة رب البيت يُقال لها تيرثا.
14.115.36
आतिथेयः परं तीर्थं ब्रह्मतीर्थं सनातनम् ।
ब्रह्मिचर्यं परं तीर्तं त्रेताग्निस्तीर्थमुच्यते ॥ १४.११५.३६ ॥
إكرام الضيف تيرثا عليا، وهو تيرثا براهما الأبدي؛ والعزوبة الدراسية تيرثا عليا؛ ونار الثلاث يُقال لها تيرثا.
14.115.37
मूलं धर्मं तु विज्ञाय मनस्तत्रावधार्यताम् ।
गच्छ तीर्थानि कौन्तेय धर्मो धर्मेण वर्धते ॥ १४.११५.३७ ॥
فاعلم أصل الدهرما فثبّت فيه عقلك. اذهب إلى التيرثات يا ابن كونتي، فإن الدهرما ينمو بالدهرما.
14.115.38
द्विविधं तीर्थमित्याहुः स्थावरं जङ्गमं तथा ।
स्तावराज्जङ्गमं तीर्थं ततो ज्ञानपरिग्रहः ॥ १४.११५.३८ ॥
يقال إن التيرثا نوعان: ثابت ومتحرك. والمتحرك أفضل من الثابت، وأفضل منهما تحصيل المعرفة.
14.115.39
कर्म्णाऽपि विशुद्धस्य पुरुषस्येह भारत ।
हृदये सर्वतीर्थानि तीर्थभूतः स उच्यते ॥ १४.११५.३९ ॥
يا ابن بهاراتا، في قلب الإنسان الذي تطهّر هنا ولو بالعمل تكمن جميع التيرثات، وهو نفسه يُدعى التيرثا المتجسّد.
14.115.40
गुरुतीर्थं परं ज्ञानमतस्तीर्तं न विद्यते ।
ज्ञानतीर्तं परं तीर्तं ब्रह्मतीर्तं सनातनम् ॥ १४.११५.४० ॥
المعلّم هو التيرثا الأعلى، والعلم هو الأعلى؛ لا تيرثا يفوق هذا. تيرثا المعرفة هو التيرثا الأعلى، وتيرثا براهمان أبدي.
14.115.41
क्षमा तु परमं तीर्तं सर्वतीर्थेषु पाण्डव ।
क्षमावतामयं लोकः परश्चैव क्षमावताम् ॥ १४.११५.४१ ॥
يا ابن باندو، من بين جميع التيرثات، الصفح هو الأعلى. هذا العالم لأهل الصبر، والعالم الآخر كذلك لأهل الصبر.
14.115.42
मानितोऽमानितो वाऽपि पूजितोऽपूजितोपि वा ।
आक्रुष्टस्तर्जितो वाऽपि क्षमावांस्तीर्थमुच्यते ॥ १४.११५.४२ ॥
سواء أُكرم أم أُهين، عُبد أم لم يُعبد، سُبّ أم هُدّد — فإن الصابر يُسمّى تيرثا.
14.115.43
क्षमा यशः क्षमा दानं क्षमा यज्ञः क्षमा दमः ।
क्षमाऽहिंसा क्षमा धर्मः क्षमा चेन्द्रियनिग्रहः ॥ १४.११५.४३ ॥
الصفح هو المجد، والصفح هو العطاء، والصفح هو القربان، والصفح هو ضبط النفس. والصفح هو عدم الإيذاء، والصفح هو الدارما، والصفح هو كبح الحواس.
14.115.44
क्षमा दया क्षमा यज्ञः क्षमयैव धृतं जगत् ।
क्षमावान्ब्राह्मणो देवः क्षमावान्ब्राह्मणो वरः ॥ १४.११५.४४ ॥
الصفح رحمة، والصفح قربان؛ وبالصفح وحده يُحمَل العالم. البراهمي الصفوح إله، والبراهمي الصفوح هو الأفضل.
14.115.45
क्षमावानाप्नुयात्स्वर्गं क्षमावानाप्नुयाद्यशः ।
क्षमावान्प्राप्नुयान्मोक्षं तस्मात्साद्युः स उच्यते ॥ १४.११५.४५ ॥
الصفوح ينال الجنة، والصفوح ينال المجد. والصفوح ينال التحرر؛ ولذلك يُسمّى الحكيم الصالح.
14.115.46
आत्मा नदी भारतपुण्यतीर्थ-
मात्मा तीर्थं सर्वतीर्थप्रधानम्।
आत्मा यज्ञः सततं मन्यते वै ।
स्वर्गो मोक्षः सर्वमात्मन्यधीनम् ॥ १४.११५.४६ ॥
النفس نهرٌ، يا بهارتا، ومَعبَرٌ مقدّسٌ للفضيلة. النفس هي المَعبر، أعظم جميع المعابر. والنفس تُعدّ دائماً قربانًا. والجنة والتحرر، كل شيء متعلق بالنفس.
14.115.47
आचारनैर्मल्यमुपागतेन ।
सत्यक्षमानिस्तुलशीतलेन।
ज्ञानांबुना स्नाति हि नित्यमेवं ।
किं तस्य भूयः सलिलेन तीर्थम् ॥ १४.११५.४७ ॥
من بلغ نقاء السلوك، وتبرّد بالصدق والصفح تبرّدًا لا مثيل له، يغتسل دائمًا هكذا بماء المعرفة. فما حاجته بعد إلى مَعبر مائي مقدّس؟
14.115.48
भगवन्सर्वपापघ्नं प्रायश्चित्तमदुष्करम् ।
त्वद्भक्तस्य सुरश्रेष्ठ मम त्वं वक्तुमर्हसि ॥ १४.११५.४८ ॥
أيها الرب المبارك، ما الكفّارة التي تمحو جميع الذنوب ولا تكون عسيرة؟ يا أفضل الآلهة، أنت وحدك الجدير بأن تخبرني بها، أنا عبدك.
14.115.49
रहलस्यमिदमत्यर्थमश्राव्यं पापकर्मणाम् ।
अधार्मिकाणामश्राव्यं प्रायश्चित्तं ब्रवीमि ते ॥ १४.११५.४९ ॥
هذا السر بالغ الخفاء، لا يُسمع لأهل الذنوب والظالمين. أقول لك الكفارة.
14.115.50
पावनं ब्राह्ममं दृष्ट्वा मद्गतेनान्तरात्मना ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्यभिवादनमाचरेत् ॥ १४.११५.५० ॥
إذا رأى البراهما المطهِّر، وقلبه متعلّق بي، فليُحيِّ قائلاً: «السلام على الإله المحبِّ للبراهمة».
14.115.51
प्रदक्षिणं च यः कुर्यात्पुनरष्टाक्षरेण तु ।
तेन तुष्टेन विप्रेणि तत्पापं क्षपयाम्यहम् ॥ १४.११५.५१ ॥
ذنب من يطوف مجدداً بالمنتر ذي الثمانية مقاطع، أمحوه بواسطة البرهمي الراضي عنه.
14.115.52
पोत्रकृष्टां वराहस्य मृत्तिकां शिरसा वहन् ।
प्राणायामशतं कृत्वा नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.११५.५२ ॥
من يحمل على رأسه الطين الذي حفره خرطوم الخنزير البري ويؤدي مئة من ضبط النفس، يتحرر من الذنوب.
14.115.53
दक्षिणावर्तशङ्खाद्वा कपिलाशृङ्गतोपि वा ।
प्राक्स्रोतसं नदीं गत्वा ममायतनसंनिधौ ॥ १४.११५.५३ ॥
آخذاً الماء من صدفة ملتوية نحو اليمين أو من قرن بقرة كابيلا، أو ذاهباً إلى نهر يجري نحو الشرق، قرب مقامي.
14.115.54
सलिलेन तु यः स्नायात्सकृदेव रविग्रहे ।
तस्य यत्संचितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १४.११५.५४ ॥
ذنب من يغتسل بالماء ولو مرة واحدة عند كسوف الشمس، يزول في تلك اللحظة.
14.115.55
मस्तकान्निस्सृतैस्तोयैः कपिलाया युधिष्ठिर ।
गोमूत्रेणापि यः स्नायाद्रोहिण्यां मम वा दिने। ॥ १४.११५.५५ ॥
يا يودهيشثيرا، من يغتسل بالماء المنساب من رأس البقرة الكابيلا، أو حتى ببول البقر، في يوم روهيني أو في يومي—
14.115.56
विप्रपादच्युतैर्वाऽपि तोयैः पापं प्रणश्यति ।
नमस्येद्यस्तु मद्भक्त्या शिंशुमारं प्रजापतिम्।
चतुर्दशाङ्गसंयुक्तं तस्य पापं प्रणस्यति ॥ १४.११५.५६ ॥
يُمحى الذنب حتى بالماء المتساقط من قدم البراهمي. ومن يسجد بتعبّد لي لشيشومارا، سيد الكائنات ذي الأعضاء الأربعة عشر، يُمحَ ذنبه.
14.115.57
ततश्चतुर्दशाङ्गानि शृणु तस्य युधिष्ठिर ।
शिरो धर्मो हनुर्ब्रह्मा वृषावुत्तरदक्षिणौ ॥ १४.११५.५७ ॥
والآن، يا يودهيشثيرا، اسمع أعضاءه الأربعة عشر: الرأس هو درما، والفك هو براهما، والثوران هما الشمالي والجنوبي.
14.115.58
हृदयं तु भवेद्विष्णुरंसौ स्यातां तथाऽश्विनौ ।
अत्रिर्मध्यं भवेद्राजँल्लिङ्गं संवत्सरं भवेत् ॥ १४.११५.५८ ॥
القلب هو فيشنو، والكتفان هما الأشفينيان. أيها الملك، الوسط هو أتري، والعضو هو السنة.
14.115.59
मित्रावरुणकौ पादावूरुद्वन्द्वं हुताशनः ।
ततः पश्चाद्भवेदिन्द्रस्ततः पश्चात्प्रजापतिः ॥ १४.११५.५९ ॥
ميترا وفارونا هما القدمان، وزوج الفخذين هو أغني. ثم إندرا، ثم بعد ذلك برجابتي.
14.115.60
अभयं च ततः पश्चात्स एव ध्रुवसंज्ञिकः ।
एतान्यङ्गानि सर्वाणि शिंशुमारप्रजापतेः ॥ १४.११५.६० ॥
ثم بعد ذلك أبهايا، وهو نفسه المسمّى دهروفا. هذه كلها أعضاء سيد الكائنات شيشومارا.
14.115.61
विबेत्तु पञ्चगव्यं यः पौर्णमास्यामुपोष्य तु ।
तस्य नश्यति यत्पापं तत्पापं पूर्वसंचितम्
तथैव ब्रह्मकूर्च तु समन्त्रं तु पृथक्पृथक्। ॥ १४.११५.६१ ॥
من يصوم في يوم اكتمال القمر ويتناول المنتجات الخمسة للبقرة، يُمحى ذنبه المتراكم سابقًا. وكذلك يُؤدّى كفارة براهما-كورتشا بتعاويذها كلٌّ على حدة.
14.115.62
मासिमासि विबेद्यस्तु तस्य पापं प्रणश्यति ।
पात्रं च ब्रह्मकूर्चं च शृणु तत्र च भारत। ॥ १४.११५.६२ ॥
من يتناوله شهرًا بعد شهر تُمحى خطيئته تمامًا. واسمع أيضًا يا بهارata عن الإناء وبراهما-كورتشا.
14.115.63
पालाशं पद्मपत्रं च ताम्रं वाऽथ हिरण्ययम् ।
सादयित्वा तु गृह्णीयात्तत्तु पात्रमुदाहृतम् ॥ १४.११५.६३ ॥
بعد وضع إناء من خشب البلاش أو ورقة لوتس أو نحاس أو ذهب، ينبغي أخذه؛ وذلك هو الإناء المذكور.
14.115.64
गायत्र्या गृह्णते मूत्रं गन्धद्वारेति गोमयम् ।
आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राण्वेति वै दधि ॥ १४.११५.६४ ॥
بآية الغايتري يُؤخذ البول؛ وبـ«غاندها-دفارا» الروث؛ وبـ«آبيايَسفا» اللبن، وبـ«داذهي-كرانفا» الزبادي.
14.115.65
तेजोसिशुक्लमित्याज्यं देवस्यत्वेति कुशोदकम् ।
आपोहिष्ठेत्यृचा गृह्यि यवचूर्णं यथाविधि ॥ १४.११५.६५ ॥
بـ«تيجو سي شوكلم» يُؤخذ السمن، وبـ«ديفاسيا تفا» ماء الكوشا، وبالريك «آبو هي شتها» دقيق الشعير على الوجه المقرر.
14.115.66
ब्रह्मणे च यथा हुत्वा समिद्धे च हुताशने ।
आलोड्य प्रणवेनैव निर्मथ्य प्रणवेन तु ॥ १४.११५.६६ ॥
بعد أن تُقدَّم القرابين لبراهمان وفي نار القربان المشتعلة، ينبغي التحريك بالبرانافا (أوم)، والخض بالبرانافا وحدها.
14.115.67
उद्धृत्य प्रणवेनैव पिबेतु प्रणवेन तु ।
महताऽपि स पापेन त्वचेवाहिर्विमुच्यते ॥ १४.११५.६७ ॥
بعد أن يُخرجه بالبرانافا وحدها، عليه أن يشربه بالبرانافا وحدها. حتى من الذنب العظيم يتحرر، كما تتحرر الحية من جلدها.
14.115.68
भद्रं न हति यः पादं पठन्नृक्सहितां तदा ।
अन्तर्जले वाऽभ्यादित्ये तस्य पापं प्रणश्यति ॥ १४.११५.६८ ॥
من يتلو ربعاً من البيت مع الريك، سواء داخل الماء أو متجهاً نحو الشمس، يُمحى ذنبه.
14.115.69
मम सूक्तं जपेद्यस्तु नित्यं मद्गतमानसः ।
न पापेन स लिप्येत पद्मपत्रमिवांभसा ॥ १४.११५.६९ ॥
من يردد نشيدي دائماً وقلبه متعلق بي لا يتلوث بالذنب، كما لا تتبلل ورقة اللوتس بالماء.