Mahābhārata · Adhyāya 14.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.115.1
केशवेनैवमाख्याते धर्मपुत्रः पुनःपुनः ।
पप्रच्छ दानकालस्य विशेषं च विधिं नृप ॥ १४.११५.१ ॥
Quando Keśava assim havia exposto, o filho de Dharma perguntou repetidas vezes sobre a particularidade do tempo da doação e sua regra, ó rei.
14.115.2
देव किं फलमाख्यातं विषुवेष्मवरेश्वर ।
सूर्येन्दूपप्लवे चैव वस्तुमर्हति तत्फलम् ॥ १४.११५.२ ॥
Ó deus, senhor supremo do equinócio e das estações, qual é o fruto de dar no eclipse do sol e da lua? És digno de declarar esse fruto.
14.115.3
शृणुष्व राजन्विषुवे सोमार्कग्रहणेषु च ।
व्यतीपातेऽयने चैव दानं स्यादक्षयं फलम् ॥ १४.११५.३ ॥
Ouve, ó rei: no equinócio, nos eclipses da lua e do sol, no vyatīpāta e no solstício, uma dádiva produz um fruto inesgotável.
14.115.4
राजन्नयनयोर्मध्ये विषुवं सम्प्रचक्षते ।
समे रात्रिदिने तत्र सन्ध्यायां विषुवे नृप ॥ १४.११५.४ ॥
Ó rei, o intervalo entre os dois olhos (sol e lua) é declarado equinócio; ali o dia e a noite são iguais, e assim é no crepúsculo do equinócio, ó rei.
14.115.5
ब्रह्माऽहं शङ्करश्चापि तिष्ठामः सहिताः सकृत् ।
क्रियाकरणकार्याणामेकीभावत्वकारणात् ॥ १४.११५.५ ॥
Eu, Brahmā e Śaṅkara também nos reunimos uma vez, pois o ato, o instrumento e a ação estão em estado de unidade.
14.115.6
अस्माकमेकीभूतानां निष्कलं परमं पदम् ।
तन्मुहूर्तं परं पुण्यं राजन्विषुवसंज्ञितम् ॥ १४.११५.६ ॥
Para nós, que nos tornamos um, existe o estado supremo sem partes. Aquele instante chamado equinócio, ó rei, é sumamente meritório.
14.115.7
तदेवाद्यक्षरं ब्रह्म परं ब्रह्मेति कीर्तितम् ।
तस्मिन्मुहूर्ते सर्वे तु चिन्तयन्ति परं पदम् ॥ १४.११५.७ ॥
Essa mesma sílaba imperecível é proclamada brahman, o brahman supremo. Naquele instante, todos meditam sobre o estado supremo.
14.115.8
देवाश्च वसवो रुद्राः पितरश्चाश्विनौ तथा ।
साध्याश्च विश्वे गन्धर्वाः सिद्धा ब्रह्मर्षयस्तथा ॥ १४.११५.८ ॥
Os deuses, os Vasus, os Rudras, os ancestrais, os dois Aśvins, os Sādhyas, os Viśvedevas, os Gandharvas, os Siddhas e os brahmarṣis, igualmente.
14.115.9
सोमादयो ग्रहाश्चैव सरितः सागरास्तथा ।
मरुतोत्सरसो नागा यक्षराक्षसगुह्यकाः ॥ १४.११५.९ ॥
Soma e os demais planetas, os rios e oceanos igualmente, os Maruts, as Apsarases, as serpentes, os yakṣas, rākṣasas e guhyakas.
14.115.10
एते चान्ये च राजेन्द्र विषुवे संयतेन्द्रियाः ।
सोपवासाः प्रयत्नेन भवन्ति ध्यानतत्पराः ॥ १४.११५.१० ॥
Estes e outros, ó senhor dos reis, no viṣuva, com os sentidos controlados, em jejum, tornam-se devotados à meditação com esforço.
14.115.11
अन्नं गावस्तिलान्भूमिं कन्यादानं तथैव च ।
गृहमायतनं धान्यं वाहनं शयनं तथा। ॥ १४.११५.११ ॥
Alimento, vacas, gergelim, terra, a doação de uma donzela em casamento, assim como casa, santuário, grãos, veículo e cama.
14.115.12
यच्चान्यच्च मया प्रोक्तं तत्प्रयच्छ युधिष्ठिर ।
दीयते विषुवेष्वेवं श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ॥ १४.११५.१२ ॥
Dá também o que mencionei e o mais, Yudhiṣṭhira; nos viṣuvas dá-se assim, especialmente aos brâmanes versados.
14.115.13
तस्य दानस्य कौन्तेय क्षयं नैवोपपद्यते ।
वर्धतेऽहरहः पुण्यं तद्दानं कोटिसंमितम् ॥ १४.११५.१३ ॥
Ó filho de Kuntī, aquela dádiva nunca decai; seu mérito cresce dia após dia, e essa dádiva equivale a dez milhões.
14.115.14
विषुवे स्नपनं यस्तु मम कुर्याद्धरस्य वा ।
अर्चनां च यतान्यायं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११५.१४ ॥
Ouve o fruto do mérito daquele que, no equinócio, unge a mim ou a Hara e adora segundo a regra.
14.115.15
दशजन्मकृतं पापं तस्य सद्यो विनश्यति ।
दशानामश्वमेधानामिष्टानां लभते फलम् ॥ १४.११५.१५ ॥
O pecado cometido em dez nascimentos é imediatamente destruído, e ele obtém o fruto de dez sacrifícios do cavalo realizados.
14.115.16
विमानं दिव्यमारूढः कामरूपी यथासुखम् ।
स याति मामकं लोकं रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.११५.१६ ॥
Montado num carro celeste divino, capaz de assumir qualquer forma à vontade, vai com facilidade ao meu mundo ou ao mundo de Rudra.
14.115.17
तत्रस्थैर्देवगन्धर्वेर्गीयमानो यथासुखम् ।
दिव्यवर्षसहस्राणि कोटिमेकं तु मोदते ॥ १४.११५.१७ ॥
Morando ali, cantado com prazer por deuses e gandharvas, regozija-se por milhares de anos divinos e um koṭi deles.
14.115.18
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके द्विजोत्तमः ।
चतुर्णामपि वेदानां पारगो ब्रह्मिविद्भवेत् ॥ १४.११५.१८ ॥
Depois, quando esse tempo se esgota, caído dali, nasce neste mundo como o melhor dos duas vezes nascidos, mestre dos quatro Vedas e conhecedor de Brahman.
14.115.19
चन्द्रसूर्यग्रहे व्योम्नि मम वा शङ्करस्य वा ।
गायत्रीं मामिकां वाऽपि जपेद्यः शङ्करस्य वा ॥ १४.११५.१९ ॥
Quem, num eclipse da lua ou do sol, no céu, recitar a minha Gāyatrī ou a de Śaṅkara, a minha ou a de Śaṅkara.
14.115.20
शङ्खर्तूर्यस्वनैश्चैव कांस्यघण्टास्वनैरपि ।
कारयेत्तु ध्वनिं भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११५.२० ॥
Quem, com devoção, faz soar conchas, trombetas e sinos de bronze: ouve o fruto de mérito que lhe cabe.
14.115.21
गान्धर्वैर्होमजप्यैश्च जप्तैरुत्कृष्टनामभिः ।
दुर्बलोपि भवेद्राहुः सोमश्च बलवान्भवेत् ॥ १४.११५.२१ ॥
Com música celestial, oferendas e recitação, e com a recitação de nomes excelsos, Rāhu enfraquece e Soma (a lua) torna-se forte.
14.115.22
सूर्येन्दूपप्लवे चैव श्रोत्रियेभ्यः प्रदीयते ।
तत्सहस्रगुणं भूत्वा दांतारमुपतिष्ठति ॥ १४.११५.२२ ॥
O que se dá num eclipse do sol ou da lua a brâmanes versados retorna mil vezes multiplicado ao doador.
14.115.23
महापातकयुक्तोपि यद्यपि स्यान्नरोत्तम ।
निष्पापस्तत्क्षणादेव तेन दानेन जायते ॥ १४.११५.२३ ॥
Ó melhor dos homens, mesmo quem está ligado a grandes pecados torna-se sem pecado naquele mesmo instante, por aquele dom.
14.115.24
चन्द्रसूर्यप्रकाशेन विमानेन विराजता ।
याति सोमपुरं रम्यं सेव्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.११५.२४ ॥
Num carro celeste que resplandece com a luz da lua e do sol, servido por tropas de apsarás, vai à bela cidade de Soma.
14.115.25
यावदृक्षाणि तिष्ठन्ति गगने शशिना सह ।
तावत्कालं स रजेन्द्र सोमलोके महीयते ॥ १४.११५.२५ ॥
Enquanto as estrelas permanecem no céu junto com a lua, ó senhor dos reis, por todo esse tempo ele é honrado no mundo de Soma.
14.115.26
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके युधिष्ठिर ।
वेदवेदाङ्गविद्विप्रः कोटीधनपतिर्भवेत् ॥ १४.११५.२६ ॥
Depois, ó Yudhiṣṭhira, caído daquele tempo aqui no mundo, o brâmane versado nos Vedas e seus membros torna-se senhor de dez milhões em riquezas.
14.115.27
भगवंस्तव गायत्री जप्यते च कथं विभो ।
किं वा तस्य फळं देव ममाचक्ष्व सुरेश्वर ॥ १४.११५.२७ ॥
Ó bendito senhor, ó poderoso, como se recita a tua Gāyatrī? E qual é o seu fruto, ó deus, ó senhor dos deuses? Declara-mo.
14.115.28
द्वादश्यां विषुवे चैव चन्द्रसूर्यग्रहे तथा ।
अयने श्रवणे चैव व्यतीपाते तथैव च ॥ १४.११५.२८ ॥
No décimo segundo dia, no equinócio, no eclipse da lua e do sol, igualmente no solstício, na mansão lunar Śravaṇa, e também no vyatīpāta.
14.115.29
अश्वत्तदर्शने चैव तथा मद्दर्शनेऽपि च ।
जप्या तु मम गायत्री चाथवाऽष्टाक्षरं नृप।
आर्जितं दुष्कृतं तस्य नाशयेन्नात्र संशयः ॥ १४.११५.२९ ॥
À vista da árvore aśvattha, e igualmente à minha vista, deve-se recitar a minha Gāyatrī ou o mantra de oito sílabas, ó rei. Destrói o mal que ele acumulou; disto não há dúvida.
14.115.30
अश्वत्थदर्शनं चैव किं त्वद्दर्शनसंमितम् ।
एतत्कथय मे देव परं कौतूहलं हि मे ॥ १४.११५.३० ॥
E como a vista da árvore aśvattha é igual à tua vista? Diz-me isto, ó deus; a minha curiosidade é grande.
14.115.31
अहमश्वत्थरूपेण पालयामि जगत्त्रयम् ।
अस्वत्थो न स्थितो यत्र नाहं तत्र प्रतिष्ठितः ॥ १४.११५.३१ ॥
Na forma da árvore aśvattha, protejo os três mundos; onde não há aśvattha, ali eu não estou estabelecido.
14.115.32
यत्राहं संस्थितो राजन्नस्वत्थश्चापि तिष्ठति ।
यस्त्वेनमर्चयेद्भक्त्या स मां साक्षात्समर्चति ॥ १४.११५.३२ ॥
Ó rei, onde eu habito, ali também está o aśvattha; quem o venera com devoção me venera diretamente.
14.115.33
यस्त्वेनं प्रहरेत्कोपान्मामेव प्रहरेत्तु सः ।
तस्मात्प्रदक्षिणं कुर्यान्न चिन्द्यादेनमन्वहम् ॥ १४.११५.३३ ॥
Quem o fere com ira, em verdade me fere a mim; por isso deve-se circundá-lo e não cortá-lo dia após dia.
14.115.34
व्रतस्य पारणं तीर्थमार्जवं तीर्थमुच्यते ।
देवशुश्रूषणं तीर्तचं गुरुशुश्रूषणं तथा ॥ १४.११५.३४ ॥
A conclusão de um voto é um tīrtha; a retidão é dita um tīrtha; o serviço aos deuses é um tīrtha, e igualmente o serviço ao mestre.
14.115.35
पितृशुश्रूषणं तीर्थं मातृशुश्रूषणं तथा ।
दाराणां तोषणं तीर्तं गार्हस्थ्यं तीर्थमुच्यते ॥ १४.११५.३५ ॥
O serviço ao pai é um tīrtha, e igualmente o serviço à mãe; agradar às esposas é um tīrtha; a vida de chefe de família é dita um tīrtha.
14.115.36
आतिथेयः परं तीर्थं ब्रह्मतीर्थं सनातनम् ।
ब्रह्मिचर्यं परं तीर्तं त्रेताग्निस्तीर्थमुच्यते ॥ १४.११५.३६ ॥
A hospitalidade aos hóspedes é o tīrtha supremo, o tīrtha eterno de Brahman; o estudo celibatário é o tīrtha supremo; o fogo triplo é dito um tīrtha.
14.115.37
मूलं धर्मं तु विज्ञाय मनस्तत्रावधार्यताम् ।
गच्छ तीर्थानि कौन्तेय धर्मो धर्मेण वर्धते ॥ १४.११५.३७ ॥
Tendo compreendido a raiz do dharma, fixa nela a tua mente. Vai aos tīrthas, filho de Kuntī; o dharma cresce pelo dharma.
14.115.38
द्विविधं तीर्थमित्याहुः स्थावरं जङ्गमं तथा ।
स्तावराज्जङ्गमं तीर्थं ततो ज्ञानपरिग्रहः ॥ १४.११५.३८ ॥
Dizem que há dois tipos de tīrtha: o fixo e o móvel. O tīrtha móvel é superior ao fixo, e acima de ambos está a aquisição do conhecimento.
14.115.39
कर्म्णाऽपि विशुद्धस्य पुरुषस्येह भारत ।
हृदये सर्वतीर्थानि तीर्थभूतः स उच्यते ॥ १४.११५.३९ ॥
Filho de Bharata, no coração do homem purificado, mesmo pela ação neste mundo, habitam todos os tīrthas; ele mesmo é chamado tīrtha encarnado.
14.115.40
गुरुतीर्थं परं ज्ञानमतस्तीर्तं न विद्यते ।
ज्ञानतीर्तं परं तीर्तं ब्रह्मतीर्तं सनातनम् ॥ १४.११५.४० ॥
O mestre é o tīrtha supremo, e o conhecimento é supremo; não há tīrtha além disso. O tīrtha do conhecimento é o tīrtha supremo, e o tīrtha de Brahman é eterno.
14.115.41
क्षमा तु परमं तीर्तं सर्वतीर्थेषु पाण्डव ।
क्षमावतामयं लोकः परश्चैव क्षमावताम् ॥ १४.११५.४१ ॥
Filho de Pāṇḍu, entre todos os tīrthas o perdão é o supremo. Este mundo pertence aos que perdoam, e o outro mundo também.
14.115.42
मानितोऽमानितो वाऽपि पूजितोऽपूजितोपि वा ।
आक्रुष्टस्तर्जितो वाऽपि क्षमावांस्तीर्थमुच्यते ॥ १४.११५.४२ ॥
Seja honrado ou desonrado, reverenciado ou não, injuriado ou ameaçado — o paciente é chamado tīrtha.
14.115.43
क्षमा यशः क्षमा दानं क्षमा यज्ञः क्षमा दमः ।
क्षमाऽहिंसा क्षमा धर्मः क्षमा चेन्द्रियनिग्रहः ॥ १४.११५.४३ ॥
O perdão é glória, o perdão é doação, o perdão é sacrifício, o perdão é domínio de si. O perdão é não violência, o perdão é dharma, e o perdão é o controle dos sentidos.
14.115.44
क्षमा दया क्षमा यज्ञः क्षमयैव धृतं जगत् ।
क्षमावान्ब्राह्मणो देवः क्षमावान्ब्राह्मणो वरः ॥ १४.११५.४४ ॥
O perdão é compaixão, o perdão é sacrifício; somente pelo perdão o mundo é sustentado. O brâmane que perdoa é um deus, o brâmane que perdoa é o melhor.
14.115.45
क्षमावानाप्नुयात्स्वर्गं क्षमावानाप्नुयाद्यशः ।
क्षमावान्प्राप्नुयान्मोक्षं तस्मात्साद्युः स उच्यते ॥ १४.११५.४५ ॥
O que perdoa alcança o céu, o que perdoa alcança a glória. O que perdoa alcança a libertação; por isso é chamado de sábio.
14.115.46
आत्मा नदी भारतपुण्यतीर्थ-
मात्मा तीर्थं सर्वतीर्थप्रधानम्।
आत्मा यज्ञः सततं मन्यते वै ।
स्वर्गो मोक्षः सर्वमात्मन्यधीनम् ॥ १४.११५.४६ ॥
O eu é um rio, ó Bhārata, um vau sagrado de mérito. O eu é o vau, o principal de todos os vaus. O eu é sempre considerado o sacrifício. O céu e a libertação, tudo depende do eu.
14.115.47
आचारनैर्मल्यमुपागतेन ।
सत्यक्षमानिस्तुलशीतलेन।
ज्ञानांबुना स्नाति हि नित्यमेवं ।
किं तस्य भूयः सलिलेन तीर्थम् ॥ १४.११५.४७ ॥
Quem alcançou a pureza da conduta, quem é refrescado sem igual pela verdade e pelo perdão, banha-se sempre assim nas águas do conhecimento. Que necessidade tem ele ainda de um vau sagrado de água?
14.115.48
भगवन्सर्वपापघ्नं प्रायश्चित्तमदुष्करम् ।
त्वद्भक्तस्य सुरश्रेष्ठ मम त्वं वक्तुमर्हसि ॥ १४.११५.४८ ॥
Ó Senhor bendito, que expiação destrói todos os pecados e não é difícil? Ó melhor dos deuses, só tu és digno de me dizer, a mim, teu devoto.
14.115.49
रहलस्यमिदमत्यर्थमश्राव्यं पापकर्मणाम् ।
अधार्मिकाणामश्राव्यं प्रायश्चित्तं ब्रवीमि ते ॥ १४.११५.४९ ॥
Este ensinamento é extremamente secreto, não deve ser ouvido por quem pratica o mal ou pelos ímpios. Eu te digo a expiação.
14.115.50
पावनं ब्राह्ममं दृष्ट्वा मद्गतेनान्तरात्मना ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्यभिवादनमाचरेत् ॥ १४.११५.५० ॥
Ao ver o purificador Brāhma (lugar sagrado), com o ser interior fixo em mim, deve saudar dizendo: 'Homenagem ao deus que favorece os brâmanes.'
14.115.51
प्रदक्षिणं च यः कुर्यात्पुनरष्टाक्षरेण तु ।
तेन तुष्टेन विप्रेणि तत्पापं क्षपयाम्यहम् ॥ १४.११५.५१ ॥
O pecado de quem circunda novamente com o mantra de oito sílabas, eu o destruo por meio do brâmane satisfeito com ele.
14.115.52
पोत्रकृष्टां वराहस्य मृत्तिकां शिरसा वहन् ।
प्राणायामशतं कृत्वा नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.११५.५२ ॥
O homem que carrega sobre a cabeça a argila escavada pelo focinho do javali e realiza cem prāṇāyāmas é libertado dos pecados.
14.115.53
दक्षिणावर्तशङ्खाद्वा कपिलाशृङ्गतोपि वा ।
प्राक्स्रोतसं नदीं गत्वा ममायतनसंनिधौ ॥ १४.११५.५३ ॥
Tomando água de uma concha de espiral dextrógira ou do chifre de uma vaca parda, ou indo a um rio que corre para o leste, perto do meu santuário.
14.115.54
सलिलेन तु यः स्नायात्सकृदेव रविग्रहे ।
तस्य यत्संचितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १४.११५.५४ ॥
O pecado acumulado de quem se banha na água uma única vez durante um eclipse solar é destruído naquele mesmo instante.
14.115.55
मस्तकान्निस्सृतैस्तोयैः कपिलाया युधिष्ठिर ।
गोमूत्रेणापि यः स्नायाद्रोहिण्यां मम वा दिने। ॥ १४.११५.५५ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, aquele que se banha com a água que escorre da cabeça da vaca kapilā, ou mesmo com urina de vaca, no dia de Rohiṇī ou no meu dia—
14.115.56
विप्रपादच्युतैर्वाऽपि तोयैः पापं प्रणश्यति ।
नमस्येद्यस्तु मद्भक्त्या शिंशुमारं प्रजापतिम्।
चतुर्दशाङ्गसंयुक्तं तस्य पापं प्रणस्यति ॥ १४.११५.५६ ॥
O pecado é destruído mesmo pela água caída do pé de um brâmane. Quem, com devoção a mim, se curva diante de Śiṃśumāra, senhor das criaturas dotado de quatorze membros, seu pecado é destruído.
14.115.57
ततश्चतुर्दशाङ्गानि शृणु तस्य युधिष्ठिर ।
शिरो धर्मो हनुर्ब्रह्मा वृषावुत्तरदक्षिणौ ॥ १४.११५.५७ ॥
Agora, ó Yudhiṣṭhira, ouve os seus catorze membros: a cabeça é Dharma, a mandíbula é Brahmā, os dois touros são o do norte e o do sul.
14.115.58
हृदयं तु भवेद्विष्णुरंसौ स्यातां तथाऽश्विनौ ।
अत्रिर्मध्यं भवेद्राजँल्लिङ्गं संवत्सरं भवेत् ॥ १४.११५.५८ ॥
O coração é Viṣṇu, e os dois ombros são os Aśvins. Ó rei, o meio é Atri, e o órgão é o ano.
14.115.59
मित्रावरुणकौ पादावूरुद्वन्द्वं हुताशनः ।
ततः पश्चाद्भवेदिन्द्रस्ततः पश्चात्प्रजापतिः ॥ १४.११५.५९ ॥
Mitra e Varuṇa são os dois pés, o par de coxas é Agni. Depois vem Indra, e depois Prajāpati.
14.115.60
अभयं च ततः पश्चात्स एव ध्रुवसंज्ञिकः ।
एतान्यङ्गानि सर्वाणि शिंशुमारप्रजापतेः ॥ १४.११५.६० ॥
Depois vem Abhaya, e esse mesmo é chamado Dhruva. Estes são todos os membros do senhor das criaturas Śiṃśumāra.
14.115.61
विबेत्तु पञ्चगव्यं यः पौर्णमास्यामुपोष्य तु ।
तस्य नश्यति यत्पापं तत्पापं पूर्वसंचितम्
तथैव ब्रह्मकूर्च तु समन्त्रं तु पृथक्पृथक्। ॥ १४.११५.६१ ॥
Quem jejua no dia da lua cheia e toma os cinco produtos da vaca tem destruído o pecado acumulado anteriormente. Da mesma forma, a penitência brahma-kūrca, com seus mantras, deve ser feita separadamente.
14.115.62
मासिमासि विबेद्यस्तु तस्य पापं प्रणश्यति ।
पात्रं च ब्रह्मकूर्चं च शृणु तत्र च भारत। ॥ १४.११५.६२ ॥
Quem o toma mês após mês tem seu pecado completamente destruído. Ouve também, ó Bhārata, sobre o recipiente e o brahma-kūrca.
14.115.63
पालाशं पद्मपत्रं च ताम्रं वाऽथ हिरण्ययम् ।
सादयित्वा तु गृह्णीयात्तत्तु पात्रमुदाहृतम् ॥ १४.११५.६३ ॥
Tendo colocado um recipiente de madeira de palāśa, uma folha de lótus, cobre ou ouro, deve-se tomá-lo; isso é declarado o recipiente.
14.115.64
गायत्र्या गृह्णते मूत्रं गन्धद्वारेति गोमयम् ।
आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राण्वेति वै दधि ॥ १४.११५.६४ ॥
Com o verso Gāyatrī toma-se a urina; com "gandha-dvārā" o esterco; com "āpyāyasva" o leite, e com "dadhi-krāṇḍvā" a coalhada.
14.115.65
तेजोसिशुक्लमित्याज्यं देवस्यत्वेति कुशोदकम् ।
आपोहिष्ठेत्यृचा गृह्यि यवचूर्णं यथाविधि ॥ १४.११५.६५ ॥
Com "tejo'si śuklam" toma-se o ghee, com "devasya tvā" a água de kuśa, e com o ṛc "āpo hi ṣṭhā" a farinha de cevada, conforme a regra.
14.115.66
ब्रह्मणे च यथा हुत्वा समिद्धे च हुताशने ।
आलोड्य प्रणवेनैव निर्मथ्य प्रणवेन तु ॥ १४.११५.६६ ॥
Tendo oferecido a Brahman e no fogo sacrificial aceso, deve-se mexer com o praṇava (Om) e bater somente com o praṇava.
14.115.67
उद्धृत्य प्रणवेनैव पिबेतु प्रणवेन तु ।
महताऽपि स पापेन त्वचेवाहिर्विमुच्यते ॥ १४.११५.६७ ॥
Tendo-o retirado somente com o praṇava, deve bebê-lo somente com o praṇava. Mesmo de um grande pecado ele se liberta, como a serpente se liberta de sua pele.
14.115.68
भद्रं न हति यः पादं पठन्नृक्सहितां तदा ।
अन्तर्जले वाऽभ्यादित्ये तस्य पापं प्रणश्यति ॥ १४.११५.६८ ॥
Quem recita um quarto de estrofe junto com o ṛc, seja dentro da água ou voltado para o sol, seu pecado é destruído.
14.115.69
मम सूक्तं जपेद्यस्तु नित्यं मद्गतमानसः ।
न पापेन स लिप्येत पद्मपत्रमिवांभसा ॥ १४.११५.६९ ॥
Quem recita sempre o meu hino, com a mente voltada para mim, não se mancha com o pecado, como a folha de lótus não se molha com a água.