มหาภารตะ · อัธยายะ 14.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.115.1
केशवेनैवमाख्याते धर्मपुत्रः पुनःपुनः ।
पप्रच्छ दानकालस्य विशेषं च विधिं नृप ॥ १४.११५.१ ॥
เมื่อเกศวะตรัสดังนี้แล้ว ธรรมบุตรทูลถามซ้ำแล้วซ้ำอีกถึงลักษณะพิเศษของกาลแห่งการให้ทาน และวิธีการของกาลนั้น ข้าแต่พระราชา
14.115.2
देव किं फलमाख्यातं विषुवेष्मवरेश्वर ।
सूर्येन्दूपप्लवे चैव वस्तुमर्हति तत्फलम् ॥ १४.११५.२ ॥
ข้าแต่พระเจ้า ผลของการให้ทานในเวลาสุริยุปราคาและจันทรุปราคา ท่านได้ตรัสไว้ว่าเป็นอย่างไร ข้าแต่พระผู้ยิ่งใหญ่กว่าทุกวิษุวัตและฤดูกาล ขอพระองค์ทรงโปรดตรัสผลนั้นเถิด
14.115.3
शृणुष्व राजन्विषुवे सोमार्कग्रहणेषु च ।
व्यतीपातेऽयने चैव दानं स्यादक्षयं फलम् ॥ १४.११५.३ ॥
ข้าแต่พระราชา จงฟังเถิด การให้ทานในวิษุวัต ในเวลาจันทรุปราคาและสุริยุปราคา ในวยตีปาตะ และในอายนะ ย่อมให้ผลไม่สิ้นสุด
14.115.4
राजन्नयनयोर्मध्ये विषुवं सम्प्रचक्षते ।
समे रात्रिदिने तत्र सन्ध्यायां विषुवे नृप ॥ १४.११५.४ ॥
ข้าแต่พระราชา ช่วงระหว่างดวงตาทั้งสอง คือดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ ท่านกล่าวว่าเป็นวิษุวัต ในเวลานั้นกลางวันและกลางคืนเท่ากัน ข้าแต่พระราชา วิษุวัตก็คือเวลาสนธยาในวันวิษุวัตนั่นเอง
14.115.5
ब्रह्माऽहं शङ्करश्चापि तिष्ठामः सहिताः सकृत् ।
क्रियाकरणकार्याणामेकीभावत्वकारणात् ॥ १४.११५.५ ॥
ข้าพเจ้า พระพรหม และพระศังกระ ก็ประทับอยู่ร่วมกันในครั้งเดียว เพราะการกระทำ เครื่องมือ และผลของการกระทำนั้นเป็นหนึ่งเดียวกัน
14.115.6
अस्माकमेकीभूतानां निष्कलं परमं पदम् ।
तन्मुहूर्तं परं पुण्यं राजन्विषुवसंज्ञितम् ॥ १४.११५.६ ॥
สำหรับพวกเราผู้เป็นหนึ่งเดียวกัน มีฐานะสูงสุดที่ไม่มีส่วนแบ่ง ขณะนั้นที่เรียกว่าวิษุวัต ข้าแต่พระราชา เป็นขณะที่มีบุญอันยิ่งใหญ่
14.115.7
तदेवाद्यक्षरं ब्रह्म परं ब्रह्मेति कीर्तितम् ।
तस्मिन्मुहूर्ते सर्वे तु चिन्तयन्ति परं पदम् ॥ १४.११५.७ ॥
พยางค์ที่ไม่เสื่อมสลายนั้นเอง ท่านกล่าวว่าคือพรหมัน คือพรหมันสูงสุด ในขณะนั้นทุกผู้ทุกคนย่อมภาวนาถึงฐานะสูงสุด
14.115.8
देवाश्च वसवो रुद्राः पितरश्चाश्विनौ तथा ।
साध्याश्च विश्वे गन्धर्वाः सिद्धा ब्रह्मर्षयस्तथा ॥ १४.११५.८ ॥
เหล่าเทวดา วสุ รุทร บิดรทั้งหลาย และคู่อัศวิน สาธยะ วิศเวเทวะ คันธรรพ์ สิทธะ และพรหมฤษีทั้งหลายก็เช่นกัน
14.115.9
सोमादयो ग्रहाश्चैव सरितः सागरास्तथा ।
मरुतोत्सरसो नागा यक्षराक्षसगुह्यकाः ॥ १४.११५.९ ॥
พระโสมและเทพเจ้าดาวเคราะห์องค์อื่น แม่น้ำและมหาสมุทรก็เช่นกัน มรุตและอัปสรา งูทั้งหลาย ยักษ์ รากษส และคุยหกะ
14.115.10
एते चान्ये च राजेन्द्र विषुवे संयतेन्द्रियाः ।
सोपवासाः प्रयत्नेन भवन्ति ध्यानतत्पराः ॥ १४.११५.१० ॥
ข้าแต่พระจอมกษัตริย์ เหล่านี้และผู้อื่นอีก ในวิษุวัต ย่อมสำรวมอินทรีย์ อดอาหาร และตั้งใจบำเพ็ญสมาธิด้วยความเพียร
14.115.11
अन्नं गावस्तिलान्भूमिं कन्यादानं तथैव च ।
गृहमायतनं धान्यं वाहनं शयनं तथा। ॥ १४.११५.११ ॥
อาหาร วัว งา ที่ดิน การยกธิดาให้แต่งงาน ทำนองเดียวกับบ้าน ศาลเจ้า ธัญพืช ยานพาหนะ และที่นอน
14.115.12
यच्चान्यच्च मया प्रोक्तं तत्प्रयच्छ युधिष्ठिर ।
दीयते विषुवेष्वेवं श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ॥ १४.११५.१२ ॥
และสิ่งอื่นใดที่เราได้กล่าวไว้ ยุธิษฐิระเอ๋ย จงถวายสิ่งนั้นด้วย ในวิษุวัตทั้งหลาย การให้ทานย่อมกระทำเช่นนี้ โดยเฉพาะแก่พราหมณ์ผู้รอบรู้ในพระเวท
14.115.13
तस्य दानस्य कौन्तेय क्षयं नैवोपपद्यते ।
वर्धतेऽहरहः पुण्यं तद्दानं कोटिसंमितम् ॥ १४.११५.१३ ॥
ข้าแต่โอรสของกุนตี บุญจากการให้ทานนั้นไม่มีวันเสื่อมสิ้น บุญนั้นเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน และการให้ทานนั้นเทียบเท่าได้กับหนึ่งโกฏิ
14.115.14
विषुवे स्नपनं यस्तु मम कुर्याद्धरस्य वा ।
अर्चनां च यतान्यायं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११५.१४ ॥
จงฟังผลบุญของผู้ที่ในวิษุวัตอภิเษกเรา หรือพระหระ และบูชาตามวิธีอันถูกต้อง
14.115.15
दशजन्मकृतं पापं तस्य सद्यो विनश्यति ।
दशानामश्वमेधानामिष्टानां लभते फलम् ॥ १४.११५.१५ ॥
บาปที่เขาได้ทำมาในสิบชาติ ย่อมถูกทำลายในทันที และเขาได้รับผลของการประกอบพิธีอัศวเมธสิบครั้ง
14.115.16
विमानं दिव्यमारूढः कामरूपी यथासुखम् ।
स याति मामकं लोकं रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.११५.१६ ॥
เขาขึ้นสู่วิมานทิพย์ มีอำนาจแปลงร่างได้ตามปรารถนา ย่อมไปสู่โลกของเรา หรือแม้โลกของพระรุทระตามความสุข
14.115.17
तत्रस्थैर्देवगन्धर्वेर्गीयमानो यथासुखम् ।
दिव्यवर्षसहस्राणि कोटिमेकं तु मोदते ॥ १४.११५.१७ ॥
เมื่อพำนักอยู่ที่นั่น มีเทวดาและคันธรรพ์ขับขานสรรเสริญให้ได้ยินตามความสุข เขาย่อมเพลิดเพลินเป็นเวลาหลายพันปีทิพย์ และหนึ่งโกฏิปีทิพย์
14.115.18
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके द्विजोत्तमः ।
चतुर्णामपि वेदानां पारगो ब्रह्मिविद्भवेत् ॥ १४.११५.१८ ॥
ครั้นเมื่อกาลนั้นสิ้นสุดลง เขาจุติจากที่นั่น แล้วเกิดในโลกนี้เป็นพราหมณ์ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้เกิดสองครั้ง เป็นผู้รอบรู้พระเวททั้งสี่ และเป็นผู้รู้พรหมัน
14.115.19
चन्द्रसूर्यग्रहे व्योम्नि मम वा शङ्करस्य वा ।
गायत्रीं मामिकां वाऽपि जपेद्यः शङ्करस्य वा ॥ १४.११५.१९ ॥
ผู้ใดในเวลาจันทรุปราคาหรือสุริยุปราคา ในท้องฟ้า สวดคายตรีของเรา หรือของพระศังกระ หรือคายตรีของตนเอง หรือของพระศังกระ
14.115.20
शङ्खर्तूर्यस्वनैश्चैव कांस्यघण्टास्वनैरपि ।
कारयेत्तु ध्वनिं भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११५.२० ॥
ผู้ใดด้วยความภักดี ทำให้เกิดเสียงด้วยสังข์และแตร และด้วยเสียงระฆังทองเหลือง จงฟังผลบุญที่เขาได้รับ
14.115.21
गान्धर्वैर्होमजप्यैश्च जप्तैरुत्कृष्टनामभिः ।
दुर्बलोपि भवेद्राहुः सोमश्च बलवान्भवेत् ॥ १४.११५.२१ ॥
ด้วยดนตรีแห่งคนธรรพ์ ด้วยการบูชาด้วยโหมและการสวดมนต์ และด้วยการสวดพระนามอันประเสริฐ ราหุก็อ่อนกำลังลง และโสม (พระจันทร์) ก็แข็งแรงขึ้น
14.115.22
सूर्येन्दूपप्लवे चैव श्रोत्रियेभ्यः प्रदीयते ।
तत्सहस्रगुणं भूत्वा दांतारमुपतिष्ठति ॥ १४.११५.२२ ॥
สิ่งที่ถวายในคราวสุริยุปราคาหรือจันทรุปราคาแก่พราหมณ์ผู้รู้พระเวท ย่อมกลับคืนมาเป็นพันเท่า และมาถึงผู้ให้
14.115.23
महापातकयुक्तोपि यद्यपि स्यान्नरोत्तम ।
निष्पापस्तत्क्षणादेव तेन दानेन जायते ॥ १४.११५.२३ ॥
ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ แม้ผู้ที่ประกอบด้วยบาปมหันต์ ก็กลายเป็นผู้ไร้บาปในขณะนั้นทันที ด้วยทานนั้น
14.115.24
चन्द्रसूर्यप्रकाशेन विमानेन विराजता ।
याति सोमपुरं रम्यं सेव्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.११५.२४ ॥
ด้วยวิมานอันรุ่งโรจน์ด้วยแสงจันทร์และแสงอาทิตย์ มีหมู่อัปสรคอยรับใช้ เขาย่อมไปยังนครอันรื่นรมย์ของพระโสม
14.115.25
यावदृक्षाणि तिष्ठन्ति गगने शशिना सह ।
तावत्कालं स रजेन्द्र सोमलोके महीयते ॥ १४.११५.२५ ॥
ตราบเท่าที่บรรดาดาวฤกษ์ยังคงอยู่บนท้องฟ้าพร้อมกับพระจันทร์ ข้าแต่จอมกษัตริย์ เขาจะได้รับการยกย่องในโลกของพระโสมนานเพียงนั้น
14.115.26
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके युधिष्ठिर ।
वेदवेदाङ्गविद्विप्रः कोटीधनपतिर्भवेत् ॥ १४.११५.२६ ॥
ข้าแต่ยุธิษฐิระ เมื่อหมดกาลนั้นแล้วจึงจุติลงมาในโลกนี้ พราหมณ์ผู้รู้พระเวทและเวทางค์ จะกลายเป็นเจ้าแห่งทรัพย์สินนับสิบล้าน
14.115.27
भगवंस्तव गायत्री जप्यते च कथं विभो ।
किं वा तस्य फळं देव ममाचक्ष्व सुरेश्वर ॥ १४.११५.२७ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระภาค ข้าแต่พระผู้ทรงฤทธานุภาพ พระคายตรีของพระองค์สวดกันอย่างไร และผลของการสวดนั้นคืออะไร ข้าแต่เทพเจ้า ข้าแต่เจ้าแห่งเหล่าเทวดา โปรดตรัสบอกข้าพระองค์ด้วยเถิด
14.115.28
द्वादश्यां विषुवे चैव चन्द्रसूर्यग्रहे तथा ।
अयने श्रवणे चैव व्यतीपाते तथैव च ॥ १४.११५.२८ ॥
ในวันที่สิบสอง ในวิษุวัต ในคราวจันทรุปราคาและสุริยุปราคา เช่นเดียวกันในอายนะ ในนักษัตรศรวณะ และในวยตีปาตะด้วย
14.115.29
अश्वत्तदर्शने चैव तथा मद्दर्शनेऽपि च ।
जप्या तु मम गायत्री चाथवाऽष्टाक्षरं नृप।
आर्जितं दुष्कृतं तस्य नाशयेन्नात्र संशयः ॥ १४.११५.२९ ॥
เมื่อเห็นต้นอัศวัตถ์ และเมื่อได้เห็นเราด้วย ควรสวดพระคายตรีของเรา หรือมนตร์แปดพยางค์ ข้าแต่กษัตริย์ มันจะทำลายบาปกรรมที่เขาได้สั่งสมไว้ ในเรื่องนี้ไม่มีข้อสงสัยเลย
14.115.30
अश्वत्थदर्शनं चैव किं त्वद्दर्शनसंमितम् ।
एतत्कथय मे देव परं कौतूहलं हि मे ॥ १४.११५.३० ॥
และการเห็นต้นอัศวัตถ์จะเท่ากับการเห็นพระองค์ได้อย่างไร ข้าแต่เทพเจ้า โปรดตรัสเรื่องนี้แก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์มีความสงสัยอย่างยิ่ง
14.115.31
अहमश्वत्थरूपेण पालयामि जगत्त्रयम् ।
अस्वत्थो न स्थितो यत्र नाहं तत्र प्रतिष्ठितः ॥ १४.११५.३१ ॥
เราค้ำจุนโลกทั้งสามด้วยรูปของต้นอัศวัตถ์ ที่ใดไม่มีอัศวัตถ์ ที่นั้นเราก็ไม่ได้ตั้งอยู่
14.115.32
यत्राहं संस्थितो राजन्नस्वत्थश्चापि तिष्ठति ।
यस्त्वेनमर्चयेद्भक्त्या स मां साक्षात्समर्चति ॥ १४.११५.३२ ॥
ข้าแต่กษัตริย์ ที่ใดที่เราประทับอยู่ ที่นั้นต้นอัศวัตถ์ก็ตั้งอยู่ด้วย ผู้ใดบูชาต้นนี้ด้วยความศรัทธา ผู้นั้นย่อมบูชาเราโดยตรง
14.115.33
यस्त्वेनं प्रहरेत्कोपान्मामेव प्रहरेत्तु सः ।
तस्मात्प्रदक्षिणं कुर्यान्न चिन्द्यादेनमन्वहम् ॥ १४.११५.३३ ॥
ผู้ใดทำร้ายต้นนี้ด้วยความโกรธ ผู้นั้นก็เท่ากับทำร้ายเราเอง เพราะฉะนั้นควรเวียนประทักษิณต้นนี้ และไม่ควรตัดมันทุกวัน
14.115.34
व्रतस्य पारणं तीर्थमार्जवं तीर्थमुच्यते ।
देवशुश्रूषणं तीर्तचं गुरुशुश्रूषणं तथा ॥ १४.११५.३४ ॥
การปฏิบัติครบถ้วนตามวัตรเรียกว่าท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์ ความซื่อตรงเรียกว่าท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์ การรับใช้เทพเจ้าเป็นท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์ และการรับใช้ครูก็เช่นกัน
14.115.35
पितृशुश्रूषणं तीर्थं मातृशुश्रूषणं तथा ।
दाराणां तोषणं तीर्तं गार्हस्थ्यं तीर्थमुच्यते ॥ १४.११५.३५ ॥
การรับใช้บิดาเป็นท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์ การรับใช้มารดาก็เช่นกัน การทำให้ภรรยาพอใจเป็นท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์ การครองเรือนเรียกว่าท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์
14.115.36
आतिथेयः परं तीर्थं ब्रह्मतीर्थं सनातनम् ।
ब्रह्मिचर्यं परं तीर्तं त्रेताग्निस्तीर्थमुच्यते ॥ १४.११५.३६ ॥
การต้อนรับแขกเป็นท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์อันสูงสุด เป็นท่าแห่งพรหมันอันเป็นนิรันดร์ การประพฤติพรหมจรรย์เป็นท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์อันสูงสุด ไฟทั้งสามเรียกว่าท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์
14.115.37
मूलं धर्मं तु विज्ञाय मनस्तत्रावधार्यताम् ।
गच्छ तीर्थानि कौन्तेय धर्मो धर्मेण वर्धते ॥ १४.११५.३७ ॥
เมื่อรู้รากเหง้าของธรรมแล้ว จงตั้งใจมั่นในรากเหง้านั้น จงไปยังสถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ข้าแต่โอรสของกุนตี ธรรมย่อมเจริญขึ้นด้วยธรรม
14.115.38
द्विविधं तीर्थमित्याहुः स्थावरं जङ्गमं तथा ।
स्तावराज्जङ्गमं तीर्थं ततो ज्ञानपरिग्रहः ॥ १४.११५.३८ ॥
ท่านกล่าวว่ามีสถานศักดิ์สิทธิ์สองประเภท คือที่ตั้งมั่นและที่เคลื่อนที่ได้ สถานศักดิ์สิทธิ์ที่เคลื่อนที่ได้สูงกว่าที่ตั้งมั่น และสูงยิ่งไปกว่านั้นคือการได้มาซึ่งความรู้
14.115.39
कर्म्णाऽपि विशुद्धस्य पुरुषस्येह भारत ।
हृदये सर्वतीर्थानि तीर्थभूतः स उच्यते ॥ १४.११५.३९ ॥
ข้าแต่โอรสของภรตะ ในหัวใจของบุรุษที่บริสุทธิ์แม้ด้วยการกระทำในโลกนี้ สถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงย่อมสถิตอยู่ ตัวเขาเองนั้นจึงเรียกว่าสถานศักดิ์สิทธิ์ที่มีรูปเป็นจริง
14.115.40
गुरुतीर्थं परं ज्ञानमतस्तीर्तं न विद्यते ।
ज्ञानतीर्तं परं तीर्तं ब्रह्मतीर्तं सनातनम् ॥ १४.११५.४० ॥
ครูคือสถานศักดิ์สิทธิ์อันสูงสุด และความรู้คือสิ่งสูงสุด ไม่มีสถานศักดิ์สิทธิ์ใดเกินกว่านี้ สถานศักดิ์สิทธิ์แห่งความรู้เป็นสถานศักดิ์สิทธิ์อันสูงสุด และสถานศักดิ์สิทธิ์แห่งพรหมันเป็นนิรันดร์
14.115.41
क्षमा तु परमं तीर्तं सर्वतीर्थेषु पाण्डव ।
क्षमावतामयं लोकः परश्चैव क्षमावताम् ॥ १४.११५.४१ ॥
ข้าแต่บุตรแห่งปาณฑุ ในบรรดาสถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ความอดทนอดกลั้นเป็นสถานอันสูงสุด โลกนี้เป็นของผู้มีความอดทนอดกลั้น และโลกหน้าก็เป็นของผู้มีความอดทนอดกลั้นเช่นกัน
14.115.42
मानितोऽमानितो वाऽपि पूजितोऽपूजितोपि वा ।
आक्रुष्टस्तर्जितो वाऽपि क्षमावांस्तीर्थमुच्यते ॥ १४.११५.४२ ॥
ไม่ว่าจะได้รับการยกย่องหรือไม่ได้รับการยกย่อง ได้รับการบูชาหรือไม่ได้รับการบูชา ถูกด่าว่าหรือถูกขู่เข็ญ ผู้มีความอดทนอดกลั้นนั้นเรียกว่าเป็นสถานศักดิ์สิทธิ์
14.115.43
क्षमा यशः क्षमा दानं क्षमा यज्ञः क्षमा दमः ।
क्षमाऽहिंसा क्षमा धर्मः क्षमा चेन्द्रियनिग्रहः ॥ १४.११५.४३ ॥
ความอดทนอดกลั้นคือเกียรติยศ ความอดทนอดกลั้นคือการให้ทาน ความอดทนอดกลั้นคือยัญ ความอดทนอดกลั้นคือการข่มใจ ความอดทนอดกลั้นคือการไม่เบียดเบียน ความอดทนอดกลั้นคือธรรม และความอดทนอดกลั้นคือการสำรวมอินทรีย์
14.115.44
क्षमा दया क्षमा यज्ञः क्षमयैव धृतं जगत् ।
क्षमावान्ब्राह्मणो देवः क्षमावान्ब्राह्मणो वरः ॥ १४.११५.४४ ॥
ความอดทนอดกลั้นคือความเมตตา ความอดทนอดกลั้นคือยัญ โลกนี้ดำรงอยู่ได้ด้วยความอดทนอดกลั้นเท่านั้น พราหมณ์ผู้มีความอดทนอดกลั้นคือเทพ พราหมณ์ผู้มีความอดทนอดกลั้นคือผู้ประเสริฐที่สุด
14.115.45
क्षमावानाप्नुयात्स्वर्गं क्षमावानाप्नुयाद्यशः ।
क्षमावान्प्राप्नुयान्मोक्षं तस्मात्साद्युः स उच्यते ॥ १४.११५.४५ ॥
ผู้มีความอดทนอดกลั้นย่อมได้สวรรค์ ผู้มีความอดทนอดกลั้นย่อมได้เกียรติยศ ผู้มีความอดทนอดกลั้นย่อมได้โมกษะ เพราะเหตุนั้นเขาจึงเรียกว่าเป็นฤๅษี
14.115.46
आत्मा नदी भारतपुण्यतीर्थ-
मात्मा तीर्थं सर्वतीर्थप्रधानम्।
आत्मा यज्ञः सततं मन्यते वै ।
स्वर्गो मोक्षः सर्वमात्मन्यधीनम् ॥ १४.११५.४६ ॥
อาตมันเป็นแม่น้ำ ข้าแต่ภรตะ เป็นท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์แห่งบุญ อาตมันเป็นท่าน้ำ เป็นประธานของท่าน้ำทั้งปวง อาตมันถูกถือว่าเป็นยัญอยู่เสมอ สวรรค์และโมกษะ ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับอาตมัน
14.115.47
आचारनैर्मल्यमुपागतेन ।
सत्यक्षमानिस्तुलशीतलेन।
ज्ञानांबुना स्नाति हि नित्यमेवं ।
किं तस्य भूयः सलिलेन तीर्थम् ॥ १४.११५.४७ ॥
ผู้ที่บรรลุความบริสุทธิ์แห่งความประพฤติ ผู้ซึ่งได้รับความเย็นอันหาที่เปรียบมิได้จากสัตย์และความอดทนอดกลั้น ย่อมอาบด้วยน้ำแห่งปัญญาเช่นนี้เป็นนิจ เขายังต้องการท่าน้ำที่ทำจากน้ำอีกหรือ
14.115.48
भगवन्सर्वपापघ्नं प्रायश्चित्तमदुष्करम् ।
त्वद्भक्तस्य सुरश्रेष्ठ मम त्वं वक्तुमर्हसि ॥ १४.११५.४८ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระคุณ ปรายัศจิตตที่ขจัดบาปทั้งปวงและไม่ยากที่จะทำนั้นคืออะไร ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่เทพ ข้าพระองค์ผู้เป็นสาวกของพระองค์ ขอพระองค์ตรัสบอกแก่ข้าพระองค์
14.115.49
रहलस्यमिदमत्यर्थमश्राव्यं पापकर्मणाम् ।
अधार्मिकाणामश्राव्यं प्रायश्चित्तं ब्रवीमि ते ॥ १४.११५.४९ ॥
คำสอนนี้เป็นความลับยิ่งนัก ไม่ควรให้ผู้ที่ทำบาปหรือผู้อธรรมได้ยิน เราจะบอกปรายัศจิตตแก่เจ้า
14.115.50
पावनं ब्राह्ममं दृष्ट्वा मद्गतेनान्तरात्मना ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्यभिवादनमाचरेत् ॥ १४.११५.५० ॥
เมื่อได้เห็นพรหมสถานอันชำระให้บริสุทธิ์แล้ว ด้วยอันตราตมันที่ยึดมั่นในเรา พึงกระทำการกราบไหว้ โดยกล่าวว่า ข้าขอนอบน้อมแด่เทพผู้โปรดพราหมณ์
14.115.51
प्रदक्षिणं च यः कुर्यात्पुनरष्टाक्षरेण तु ।
तेन तुष्टेन विप्रेणि तत्पापं क्षपयाम्यहम् ॥ १४.११५.५१ ॥
ผู้ใดเดินประทักษิณอีกครั้งพร้อมด้วยมนตร์แปดพยางค์ บาปของผู้นั้นเราจะขจัดให้สิ้นไปด้วยพราหมณ์ผู้พอใจในเขา
14.115.52
पोत्रकृष्टां वराहस्य मृत्तिकां शिरसा वहन् ।
प्राणायामशतं कृत्वा नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.११५.५२ ॥
ผู้ใดแบกดินที่ขุดขึ้นด้วยจมูกของวราหะไว้บนศีรษะ และทำปราณายามะหนึ่งร้อยครั้ง ผู้นั้นย่อมพ้นจากบาปทั้งหลาย
14.115.53
दक्षिणावर्तशङ्खाद्वा कपिलाशृङ्गतोपि वा ।
प्राक्स्रोतसं नदीं गत्वा ममायतनसंनिधौ ॥ १४.११५.५३ ॥
ตักน้ำจากสังข์ที่มีลายวนขวา หรือจากเขาของโคสีน้ำตาลแดง หรือไปยังแม่น้ำที่ไหลไปทางทิศตะวันออก ใกล้กับศาลเจ้าของเรา
14.115.54
सलिलेन तु यः स्नायात्सकृदेव रविग्रहे ।
तस्य यत्संचितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १४.११५.५४ ॥
ผู้ใดอาบน้ำเพียงครั้งเดียวในวันสุริยุปราคา บาปที่สะสมไว้ของผู้นั้นย่อมดับสิ้นไปในขณะนั้นทันที
14.115.55
मस्तकान्निस्सृतैस्तोयैः कपिलाया युधिष्ठिर ।
गोमूत्रेणापि यः स्नायाद्रोहिण्यां मम वा दिने। ॥ १४.११५.५५ ॥
ข้าแต่ยุธิษฐิระ ผู้ใดอาบด้วยน้ำที่ไหลจากศีรษะของโคสีน้ำตาลแดง หรือแม้แต่ด้วยน้ำปัสสาวะของโค ในวันโรหิณีหรือในวันของเรา
14.115.56
विप्रपादच्युतैर्वाऽपि तोयैः पापं प्रणश्यति ।
नमस्येद्यस्तु मद्भक्त्या शिंशुमारं प्रजापतिम्।
चतुर्दशाङ्गसंयुक्तं तस्य पापं प्रणस्यति ॥ १४.११५.५६ ॥
บาปย่อมดับไปแม้ด้วยน้ำที่ไหลจากเท้าของพราหมณ์ ผู้ใดด้วยความภักดีต่อเรา กราบไหว้ศิศุมาร ประชาบดี ผู้ประกอบด้วยอวัยวะสิบสี่ บาปของผู้นั้นย่อมดับไป
14.115.57
ततश्चतुर्दशाङ्गानि शृणु तस्य युधिष्ठिर ।
शिरो धर्मो हनुर्ब्रह्मा वृषावुत्तरदक्षिणौ ॥ १४.११५.५७ ॥
ข้าแต่ยุธิษฐิระ บัดนี้จงฟังอวัยวะทั้งสิบสี่ของเขา ศีรษะคือธรรม ขากรรไกรคือพรหมา วัวสองตัวคือทิศเหนือและทิศใต้
14.115.58
हृदयं तु भवेद्विष्णुरंसौ स्यातां तथाऽश्विनौ ।
अत्रिर्मध्यं भवेद्राजँल्लिङ्गं संवत्सरं भवेत् ॥ १४.११५.५८ ॥
หทัยคือวิษณุ ไหล่ทั้งสองคืออัศวินทั้งคู่ ข้าแต่พระราชา ส่วนกลางคืออตริ และอวัยวะเพศคือปีหนึ่ง
14.115.59
मित्रावरुणकौ पादावूरुद्वन्द्वं हुताशनः ।
ततः पश्चाद्भवेदिन्द्रस्ततः पश्चात्प्रजापतिः ॥ १४.११५.५९ ॥
มิตระและวรุณเป็นเท้าทั้งสอง คู่ต้นขาคืออัคนี ถัดจากนั้นคืออินทร์ และถัดจากนั้นคือประชาบดี
14.115.60
अभयं च ततः पश्चात्स एव ध्रुवसंज्ञिकः ।
एतान्यङ्गानि सर्वाणि शिंशुमारप्रजापतेः ॥ १४.११५.६० ॥
ถัดจากนั้นคืออภัย และองค์เดียวกันนั้นเรียกว่าธรุวะ อวัยวะทั้งหมดนี้เป็นอวัยวะของศิศุมารประชาบดี
14.115.61
विबेत्तु पञ्चगव्यं यः पौर्णमास्यामुपोष्य तु ।
तस्य नश्यति यत्पापं तत्पापं पूर्वसंचितम्
तथैव ब्रह्मकूर्च तु समन्त्रं तु पृथक्पृथक्। ॥ १४.११५.६१ ॥
ผู้ใดอดอาหารในวันเพ็ญแล้วดื่มผลิตผลทั้งห้าของโค บาปที่สะสมไว้ก่อนย่อมสิ้นไป ในทำนองเดียวกัน พรตที่เรียกว่าพรหมกูรจะต้องประกอบพร้อมด้วยมนต์ โดยแยกทำแต่ละอย่าง
14.115.62
मासिमासि विबेद्यस्तु तस्य पापं प्रणश्यति ।
पात्रं च ब्रह्मकूर्चं च शृणु तत्र च भारत। ॥ १४.११५.६२ ॥
ผู้ที่ดื่มเช่นนี้ทุกเดือน บาปของเขาย่อมสิ้นไปโดยสิ้นเชิง ข้าแต่ภารตะ จงฟังเรื่องภาชนะและพรหมกูรด้วยเถิด
14.115.63
पालाशं पद्मपत्रं च ताम्रं वाऽथ हिरण्ययम् ।
सादयित्वा तु गृह्णीयात्तत्तु पात्रमुदाहृतम् ॥ १४.११५.६३ ॥
ให้วางภาชนะที่ทำจากไม้ปาลาศ ใบบัว ทองแดง หรือทองคำ แล้วจึงรับสิ่งนั้น นั่นคือภาชนะที่กล่าวไว้
14.115.64
गायत्र्या गृह्णते मूत्रं गन्धद्वारेति गोमयम् ।
आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राण्वेति वै दधि ॥ १४.११५.६४ ॥
ด้วยคาถาคายตรี ย่อมรับมูตร ด้วยคาถา "คันธทวารา" รับมูลโค ด้วยคาถา "อาปยายัสว" รับน้ำนม และด้วยคาถา "ทธิกราณวา" รับนมเปรี้ยว
14.115.65
तेजोसिशुक्लमित्याज्यं देवस्यत्वेति कुशोदकम् ।
आपोहिष्ठेत्यृचा गृह्यि यवचूर्णं यथाविधि ॥ १४.११५.६५ ॥
ด้วยคาถา "เตโชऽสิ ศุกลัม" รับเนยใส ด้วยคาถา "เทวัสยะ ตวา" รับน้ำที่ผสมหญ้ากุศะ และด้วยฤๅคาถา "อาโป หิษฐา" รับแป้งข้าวบาร์เลย์ตามวิธีที่กำหนด
14.115.66
ब्रह्मणे च यथा हुत्वा समिद्धे च हुताशने ।
आलोड्य प्रणवेनैव निर्मथ्य प्रणवेन तु ॥ १४.११५.६६ ॥
เมื่อถวายแด่พรหมันและลงในไฟบูชาที่ลุกโชน ให้คนกวนด้วยปรณวะ (โอม) และตีให้ทั่วด้วยปรณวะเท่านั้น
14.115.67
उद्धृत्य प्रणवेनैव पिबेतु प्रणवेन तु ।
महताऽपि स पापेन त्वचेवाहिर्विमुच्यते ॥ १४.११५.६७ ॥
เมื่อตักขึ้นด้วยปรณวะเท่านั้น ให้ดื่มด้วยปรณวะเท่านั้น แม้จากบาปใหญ่ เขาย่อมหลุดพ้น ดุจงูลอกคราบออกจากหนังของมันฉะนั้น
14.115.68
भद्रं न हति यः पादं पठन्नृक्सहितां तदा ।
अन्तर्जले वाऽभ्यादित्ये तस्य पापं प्रणश्यति ॥ १४.११५.६८ ॥
ผู้ใดสวดบาทหนึ่งของบทพร้อมด้วยฤๅ ไม่ว่าจะอยู่ในน้ำหรือหันหน้าสู่พระอาทิตย์ บาปของเขาย่อมสิ้นไป
14.115.69
मम सूक्तं जपेद्यस्तु नित्यं मद्गतमानसः ।
न पापेन स लिप्येत पद्मपत्रमिवांभसा ॥ १४.११५.६९ ॥
ผู้ใดสวดสูกตะของข้าพเจ้าเป็นนิตย์ โดยจิตจดจ่ออยู่กับข้าพเจ้า เขาย่อมไม่เปื้อนด้วยบาป ดุจใบบัวที่ไม่เปื้อนด้วยน้ำฉะนั้น