Mahābhārata · Adhyāya 14.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.115.1
केशवेनैवमाख्याते धर्मपुत्रः पुनःपुनः ।
पप्रच्छ दानकालस्य विशेषं च विधिं नृप ॥ १४.११५.१ ॥
Cuando Keśava así lo había expuesto, el hijo de Dharma preguntó una y otra vez por la particularidad del tiempo de dar y por su norma, oh rey.
14.115.2
देव किं फलमाख्यातं विषुवेष्मवरेश्वर ।
सूर्येन्दूपप्लवे चैव वस्तुमर्हति तत्फलम् ॥ १४.११५.२ ॥
Oh dios, señor supremo del equinoccio y de las estaciones, ¿cuál es el fruto de dar en el eclipse del sol y de la luna? Eres digno de declarar ese fruto.
14.115.3
शृणुष्व राजन्विषुवे सोमार्कग्रहणेषु च ।
व्यतीपातेऽयने चैव दानं स्यादक्षयं फलम् ॥ १४.११५.३ ॥
Escucha, oh rey: en el equinoccio, en los eclipses de luna y sol, en el vyatīpāta y en el solsticio, una dádiva da un fruto inagotable.
14.115.4
राजन्नयनयोर्मध्ये विषुवं सम्प्रचक्षते ।
समे रात्रिदिने तत्र सन्ध्यायां विषुवे नृप ॥ १४.११५.४ ॥
Oh rey, el intervalo entre los dos ojos (sol y luna) se declara equinoccio; allí el día y la noche son iguales, y así es en el crepúsculo del equinoccio, oh rey.
14.115.5
ब्रह्माऽहं शङ्करश्चापि तिष्ठामः सहिताः सकृत् ।
क्रियाकरणकार्याणामेकीभावत्वकारणात् ॥ १४.११५.५ ॥
Yo, Brahmā y Śaṅkara también nos reunimos una vez, pues el acto, el medio y la acción están en estado de unidad.
14.115.6
अस्माकमेकीभूतानां निष्कलं परमं पदम् ।
तन्मुहूर्तं परं पुण्यं राजन्विषुवसंज्ञितम् ॥ १४.११५.६ ॥
Para nosotros, que nos hemos vuelto uno, existe el estado supremo sin partes. Ese instante llamado equinoccio, oh rey, es sumamente meritorio.
14.115.7
तदेवाद्यक्षरं ब्रह्म परं ब्रह्मेति कीर्तितम् ।
तस्मिन्मुहूर्ते सर्वे तु चिन्तयन्ति परं पदम् ॥ १४.११५.७ ॥
Esa misma sílaba imperecedera es proclamada brahman, el brahman supremo. En ese momento todos meditan en el estado supremo.
14.115.8
देवाश्च वसवो रुद्राः पितरश्चाश्विनौ तथा ।
साध्याश्च विश्वे गन्धर्वाः सिद्धा ब्रह्मर्षयस्तथा ॥ १४.११५.८ ॥
Los dioses, los Vasus, los Rudras, los antepasados, los dos Aśvins, los Sādhyas, los Viśvedevas, los Gandharvas, los Siddhas y los brahmarṣis, igualmente.
14.115.9
सोमादयो ग्रहाश्चैव सरितः सागरास्तथा ।
मरुतोत्सरसो नागा यक्षराक्षसगुह्यकाः ॥ १४.११५.९ ॥
Soma y los demás planetas, los ríos y los océanos igualmente, los Maruts, las Apsarases, las serpientes, los yakṣas, rākṣasas y guhyakas.
14.115.10
एते चान्ये च राजेन्द्र विषुवे संयतेन्द्रियाः ।
सोपवासाः प्रयत्नेन भवन्ति ध्यानतत्पराः ॥ १४.११५.१० ॥
Estos y otros, oh señor de reyes, en el vishuva, con los sentidos dominados, en ayuno, se entregan con esfuerzo a la meditación.
14.115.11
अन्नं गावस्तिलान्भूमिं कन्यादानं तथैव च ।
गृहमायतनं धान्यं वाहनं शयनं तथा। ॥ १४.११५.११ ॥
Alimento, vacas, sésamo, tierra, el don de una doncella en matrimonio, así como casa, santuario, grano, vehículo y lecho.
14.115.12
यच्चान्यच्च मया प्रोक्तं तत्प्रयच्छ युधिष्ठिर ।
दीयते विषुवेष्वेवं श्रोत्रियेभ्यो विशेषतः ॥ १४.११५.१२ ॥
Da también lo que he mencionado y lo demás, Yudhiṣṭhira; en los vishuvas se da así, especialmente a los brahmanes versados.
14.115.13
तस्य दानस्य कौन्तेय क्षयं नैवोपपद्यते ।
वर्धतेऽहरहः पुण्यं तद्दानं कोटिसंमितम् ॥ १४.११५.१३ ॥
Oh hijo de Kuntī, aquel don nunca decae; su mérito crece día tras día, y ese don equivale a diez millones.
14.115.14
विषुवे स्नपनं यस्तु मम कुर्याद्धरस्य वा ।
अर्चनां च यतान्यायं तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११५.१४ ॥
Escucha el fruto de mérito de quien, en el equinoccio, unge a mí o a Hara y me adora según la regla.
14.115.15
दशजन्मकृतं पापं तस्य सद्यो विनश्यति ।
दशानामश्वमेधानामिष्टानां लभते फलम् ॥ १४.११५.१५ ॥
El pecado cometido en diez nacimientos se destruye de inmediato, y obtiene el fruto de diez sacrificios del caballo ofrecidos.
14.115.16
विमानं दिव्यमारूढः कामरूपी यथासुखम् ।
स याति मामकं लोकं रुद्रलोकमथापि वा ॥ १४.११५.१६ ॥
Montado en un carro celestial divino, capaz de tomar cualquier forma a voluntad, va con facilidad a mi mundo o al mundo de Rudra.
14.115.17
तत्रस्थैर्देवगन्धर्वेर्गीयमानो यथासुखम् ।
दिव्यवर्षसहस्राणि कोटिमेकं तु मोदते ॥ १४.११५.१७ ॥
Morando allí, cantado con placer por dioses y gandharvas, se regocija durante miles de años divinos y un millón de ellos.
14.115.18
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके द्विजोत्तमः ।
चतुर्णामपि वेदानां पारगो ब्रह्मिविद्भवेत् ॥ १४.११५.१८ ॥
Después, cuando ese tiempo termina, caído de allí, nace en este mundo como el mejor de los dos veces nacidos, maestro de los cuatro Vedas y conocedor de Brahman.
14.115.19
चन्द्रसूर्यग्रहे व्योम्नि मम वा शङ्करस्य वा ।
गायत्रीं मामिकां वाऽपि जपेद्यः शङ्करस्य वा ॥ १४.११५.१९ ॥
Quien, durante un eclipse de luna o de sol, en el cielo, recite mi Gāyatrī o la de Śaṅkara, o la mía o la de Śaṅkara.
14.115.20
शङ्खर्तूर्यस्वनैश्चैव कांस्यघण्टास्वनैरपि ।
कारयेत्तु ध्वनिं भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११५.२० ॥
Quien, con devoción, hace sonar conchas, trompetas y campanas de bronce: escucha el fruto de mérito que obtiene.
14.115.21
गान्धर्वैर्होमजप्यैश्च जप्तैरुत्कृष्टनामभिः ।
दुर्बलोपि भवेद्राहुः सोमश्च बलवान्भवेत् ॥ १४.११५.२१ ॥
Con música celestial, con ofrendas y recitación, y con la recitación de nombres excelsos, Rāhu se debilita y Soma (la luna) se fortalece.
14.115.22
सूर्येन्दूपप्लवे चैव श्रोत्रियेभ्यः प्रदीयते ।
तत्सहस्रगुणं भूत्वा दांतारमुपतिष्ठति ॥ १४.११५.२२ ॥
Lo que se da en un eclipse de sol o de luna a brahmanes versados se multiplica por mil y acude al donante.
14.115.23
महापातकयुक्तोपि यद्यपि स्यान्नरोत्तम ।
निष्पापस्तत्क्षणादेव तेन दानेन जायते ॥ १४.११५.२३ ॥
Oh, el mejor de los hombres: aunque esté unido a grandes pecados, en ese mismo instante se vuelve sin pecado por ese don.
14.115.24
चन्द्रसूर्यप्रकाशेन विमानेन विराजता ।
याति सोमपुरं रम्यं सेव्यमानोप्सरोगणैः ॥ १४.११५.२४ ॥
En un carro celeste que resplandece con la luz de la luna y el sol, servido por tropas de apsarás, va a la hermosa ciudad de Soma.
14.115.25
यावदृक्षाणि तिष्ठन्ति गगने शशिना सह ।
तावत्कालं स रजेन्द्र सोमलोके महीयते ॥ १४.११५.२५ ॥
Mientras las estrellas permanecen en el cielo junto con la luna, oh rey de reyes, durante ese tiempo es honrado en el mundo de Soma.
14.115.26
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके युधिष्ठिर ।
वेदवेदाङ्गविद्विप्रः कोटीधनपतिर्भवेत् ॥ १४.११५.२६ ॥
Luego, oh Yudhiṣṭhira, caído de ese tiempo aquí en el mundo, el brahmán versado en los Vedas y sus vedāṅgas llega a ser señor de diez millones en riquezas.
14.115.27
भगवंस्तव गायत्री जप्यते च कथं विभो ।
किं वा तस्य फळं देव ममाचक्ष्व सुरेश्वर ॥ १४.११५.२७ ॥
Oh bendito señor, oh poderoso, ¿cómo se recita tu Gāyatrī? ¿Y cuál es su fruto, oh dios, oh señor de los dioses? Dímelo.
14.115.28
द्वादश्यां विषुवे चैव चन्द्रसूर्यग्रहे तथा ।
अयने श्रवणे चैव व्यतीपाते तथैव च ॥ १४.११५.२८ ॥
En el duodécimo día, en el equinoccio, en el eclipse de luna y sol, igualmente en el solsticio, en la mansión lunar Śravaṇa, y también en el vyatīpāta.
14.115.29
अश्वत्तदर्शने चैव तथा मद्दर्शनेऽपि च ।
जप्या तु मम गायत्री चाथवाऽष्टाक्षरं नृप।
आर्जितं दुष्कृतं तस्य नाशयेन्नात्र संशयः ॥ १४.११५.२९ ॥
Al ver el árbol aśvattha, y también al verme a mí, debe recitarse mi Gāyatrī o el mantra de ocho sílabas, oh rey. Destruye la mala acción que ha acumulado; de esto no hay duda.
14.115.30
अश्वत्थदर्शनं चैव किं त्वद्दर्शनसंमितम् ।
एतत्कथय मे देव परं कौतूहलं हि मे ॥ १४.११५.३० ॥
¿Y cómo es la visión del árbol aśvattha igual a la visión de ti? Dime esto, oh dios; mi curiosidad es grande.
14.115.31
अहमश्वत्थरूपेण पालयामि जगत्त्रयम् ।
अस्वत्थो न स्थितो यत्र नाहं तत्र प्रतिष्ठितः ॥ १४.११५.३१ ॥
En forma del árbol aśvattha protejo los tres mundos; donde no está el aśvattha, allí yo no me establezco.
14.115.32
यत्राहं संस्थितो राजन्नस्वत्थश्चापि तिष्ठति ।
यस्त्वेनमर्चयेद्भक्त्या स मां साक्षात्समर्चति ॥ १४.११५.३२ ॥
Oh rey, donde yo habito, allí también se alza el aśvattha; quien lo venera con devoción me venera a mí directamente.
14.115.33
यस्त्वेनं प्रहरेत्कोपान्मामेव प्रहरेत्तु सः ।
तस्मात्प्रदक्षिणं कुर्यान्न चिन्द्यादेनमन्वहम् ॥ १४.११५.३३ ॥
Quien lo golpea con ira, en verdad me golpea a mí; por ello debe circunvalarse, y no debe cortarlo día tras día.
14.115.34
व्रतस्य पारणं तीर्थमार्जवं तीर्थमुच्यते ।
देवशुश्रूषणं तीर्तचं गुरुशुश्रूषणं तथा ॥ १४.११५.३४ ॥
La culminación de un voto es un tīrtha; se dice que la rectitud es un tīrtha; el servicio a los dioses es un tīrtha, y del mismo modo el servicio al maestro.
14.115.35
पितृशुश्रूषणं तीर्थं मातृशुश्रूषणं तथा ।
दाराणां तोषणं तीर्तं गार्हस्थ्यं तीर्थमुच्यते ॥ १४.११५.३५ ॥
El servicio al padre es un tīrtha, y del mismo modo el servicio a la madre; complacer a las esposas es un tīrtha; se dice que la vida de cabeza de familia es un tīrtha.
14.115.36
आतिथेयः परं तीर्थं ब्रह्मतीर्थं सनातनम् ।
ब्रह्मिचर्यं परं तीर्तं त्रेताग्निस्तीर्थमुच्यते ॥ १४.११५.३६ ॥
La hospitalidad hacia los huéspedes es el tīrtha supremo, el tīrtha eterno de Brahman; la vida de estudio célibe es el tīrtha supremo; se dice que el fuego triple es un tīrtha.
14.115.37
मूलं धर्मं तु विज्ञाय मनस्तत्रावधार्यताम् ।
गच्छ तीर्थानि कौन्तेय धर्मो धर्मेण वर्धते ॥ १४.११५.३७ ॥
Conociendo la raíz del dharma, fija en ella tu mente. Ve a los tīrthas, hijo de Kuntī; el dharma crece por el dharma.
14.115.38
द्विविधं तीर्थमित्याहुः स्थावरं जङ्गमं तथा ।
स्तावराज्जङ्गमं तीर्थं ततो ज्ञानपरिग्रहः ॥ १४.११५.३८ ॥
Dicen que hay dos clases de tīrtha: el fijo y el móvil. El tīrtha móvil es superior al fijo, y por encima de ambos está la adquisición del conocimiento.
14.115.39
कर्म्णाऽपि विशुद्धस्य पुरुषस्येह भारत ।
हृदये सर्वतीर्थानि तीर्थभूतः स उच्यते ॥ १४.११५.३९ ॥
Hijo de Bharata, en el corazón del hombre purificado incluso por la acción en este mundo residen todos los tīrthas; él mismo es llamado tīrtha encarnado.
14.115.40
गुरुतीर्थं परं ज्ञानमतस्तीर्तं न विद्यते ।
ज्ञानतीर्तं परं तीर्तं ब्रह्मतीर्तं सनातनम् ॥ १४.११५.४० ॥
El maestro es el tīrtha supremo, y el conocimiento es supremo; no hay tīrtha superior a esto. El tīrtha del conocimiento es el tīrtha supremo, y el tīrtha de Brahman es eterno.
14.115.41
क्षमा तु परमं तीर्तं सर्वतीर्थेषु पाण्डव ।
क्षमावतामयं लोकः परश्चैव क्षमावताम् ॥ १४.११५.४१ ॥
Hijo de Pāṇḍu, entre todos los tīrthas el perdón es el supremo. Este mundo pertenece a los pacientes, y el otro también pertenece a los pacientes.
14.115.42
मानितोऽमानितो वाऽपि पूजितोऽपूजितोपि वा ।
आक्रुष्टस्तर्जितो वाऽपि क्षमावांस्तीर्थमुच्यते ॥ १४.११५.४२ ॥
Ya sea honrado o deshonrado, venerado o no venerado, injuriado o amenazado — el paciente es llamado tīrtha.
14.115.43
क्षमा यशः क्षमा दानं क्षमा यज्ञः क्षमा दमः ।
क्षमाऽहिंसा क्षमा धर्मः क्षमा चेन्द्रियनिग्रहः ॥ १४.११५.४३ ॥
El perdón es gloria, el perdón es donación, el perdón es sacrificio, el perdón es dominio de sí. El perdón es no violencia, el perdón es dharma, y el perdón es el control de los sentidos.
14.115.44
क्षमा दया क्षमा यज्ञः क्षमयैव धृतं जगत् ।
क्षमावान्ब्राह्मणो देवः क्षमावान्ब्राह्मणो वरः ॥ १४.११५.४४ ॥
El perdón es compasión, el perdón es sacrificio; solo por el perdón se sostiene el mundo. El brahmán que perdona es un dios, el brahmán que perdona es el mejor.
14.115.45
क्षमावानाप्नुयात्स्वर्गं क्षमावानाप्नुयाद्यशः ।
क्षमावान्प्राप्नुयान्मोक्षं तस्मात्साद्युः स उच्यते ॥ १४.११५.४५ ॥
El que perdona alcanza el cielo, el que perdona alcanza la gloria. El que perdona alcanza la liberación; por eso se le llama sabio.
14.115.46
आत्मा नदी भारतपुण्यतीर्थ-
मात्मा तीर्थं सर्वतीर्थप्रधानम्।
आत्मा यज्ञः सततं मन्यते वै ।
स्वर्गो मोक्षः सर्वमात्मन्यधीनम् ॥ १४.११५.४६ ॥
El yo es un río, oh Bhārata, un vado sagrado de mérito. El yo es el vado, el principal de todos los vados. El yo es considerado siempre como el sacrificio. El cielo y la liberación, todo depende del yo.
14.115.47
आचारनैर्मल्यमुपागतेन ।
सत्यक्षमानिस्तुलशीतलेन।
ज्ञानांबुना स्नाति हि नित्यमेवं ।
किं तस्य भूयः सलिलेन तीर्थम् ॥ १४.११५.४७ ॥
Quien ha alcanzado la pureza de conducta, quien es refrescado sin igual por la verdad y el perdón, se baña siempre así en el agua del conocimiento. ¿Qué necesidad tiene ya de un vado sagrado de agua?
14.115.48
भगवन्सर्वपापघ्नं प्रायश्चित्तमदुष्करम् ।
त्वद्भक्तस्य सुरश्रेष्ठ मम त्वं वक्तुमर्हसि ॥ १४.११५.४८ ॥
Oh Señor bendito, ¿qué expiación destruye todos los pecados y no es difícil? Oh mejor de los dioses, solo tú eres digno de decírmelo a mí, tu devoto.
14.115.49
रहलस्यमिदमत्यर्थमश्राव्यं पापकर्मणाम् ।
अधार्मिकाणामश्राव्यं प्रायश्चित्तं ब्रवीमि ते ॥ १४.११५.४९ ॥
Esta enseñanza es sumamente secreta, no apta para los que obran mal ni para los impíos. Te digo la expiación.
14.115.50
पावनं ब्राह्ममं दृष्ट्वा मद्गतेनान्तरात्मना ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्यभिवादनमाचरेत् ॥ १४.११५.५० ॥
Al ver el purificador Brāhma (lugar sagrado), con el ser interior fijo en mí, debe saludar diciendo: 'Homenaje al dios favorecedor de los brahmanes.'
14.115.51
प्रदक्षिणं च यः कुर्यात्पुनरष्टाक्षरेण तु ।
तेन तुष्टेन विप्रेणि तत्पापं क्षपयाम्यहम् ॥ १४.११५.५१ ॥
El pecado de quien vuelve a circunvalar con el mantra de ocho sílabas, lo destruyo por medio del brahmán complacido con él.
14.115.52
पोत्रकृष्टां वराहस्य मृत्तिकां शिरसा वहन् ।
प्राणायामशतं कृत्वा नरः पापैः प्रमुच्यते ॥ १४.११५.५२ ॥
El hombre que lleva sobre la cabeza la arcilla excavada por el hocico del jabalí y realiza cien pranayamas queda libre de pecados.
14.115.53
दक्षिणावर्तशङ्खाद्वा कपिलाशृङ्गतोपि वा ।
प्राक्स्रोतसं नदीं गत्वा ममायतनसंनिधौ ॥ १४.११५.५३ ॥
Tomando agua de una concha de vuelta a la derecha o del cuerno de una vaca parda, o yendo a un río que fluye hacia el este, cerca de mi santuario.
14.115.54
सलिलेन तु यः स्नायात्सकृदेव रविग्रहे ।
तस्य यत्संचितं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥ १४.११५.५४ ॥
El pecado acumulado de quien se baña en el agua aunque sea una sola vez durante un eclipse solar, se destruye en ese mismo instante.
14.115.55
मस्तकान्निस्सृतैस्तोयैः कपिलाया युधिष्ठिर ।
गोमूत्रेणापि यः स्नायाद्रोहिण्यां मम वा दिने। ॥ १४.११५.५५ ॥
Oh Yudhiṣṭhira, quien se bañe con agua que fluye de la cabeza de la vaca kapilā, o incluso con orina de vaca, en el día de Rohiṇī o en mi día—
14.115.56
विप्रपादच्युतैर्वाऽपि तोयैः पापं प्रणश्यति ।
नमस्येद्यस्तु मद्भक्त्या शिंशुमारं प्रजापतिम्।
चतुर्दशाङ्गसंयुक्तं तस्य पापं प्रणस्यति ॥ १४.११५.५६ ॥
El pecado se destruye incluso con agua caída del pie de un brahmán. Quien, con devoción hacia mí, se inclina ante Śiṃśumāra, señor de las criaturas dotado de catorce miembros, su pecado es destruido.
14.115.57
ततश्चतुर्दशाङ्गानि शृणु तस्य युधिष्ठिर ।
शिरो धर्मो हनुर्ब्रह्मा वृषावुत्तरदक्षिणौ ॥ १४.११५.५७ ॥
Ahora, oh Yudhiṣṭhira, escucha sus catorce miembros: la cabeza es Dharma, la mandíbula es Brahmā, los dos toros son el del norte y el del sur.
14.115.58
हृदयं तु भवेद्विष्णुरंसौ स्यातां तथाऽश्विनौ ।
अत्रिर्मध्यं भवेद्राजँल्लिङ्गं संवत्सरं भवेत् ॥ १४.११५.५८ ॥
El corazón es Viṣṇu, y los dos hombros son los Aśvins. Oh rey, el centro es Atri, y el órgano es el año.
14.115.59
मित्रावरुणकौ पादावूरुद्वन्द्वं हुताशनः ।
ततः पश्चाद्भवेदिन्द्रस्ततः पश्चात्प्रजापतिः ॥ १४.११५.५९ ॥
Mitra y Varuṇa son los dos pies, el par de muslos es Agni. Luego viene Indra, y después Prajāpati.
14.115.60
अभयं च ततः पश्चात्स एव ध्रुवसंज्ञिकः ।
एतान्यङ्गानि सर्वाणि शिंशुमारप्रजापतेः ॥ १४.११५.६० ॥
Luego viene Abhaya, y ese mismo es llamado Dhruva. Estos son todos los miembros del señor de las criaturas Śiṃśumāra.
14.115.61
विबेत्तु पञ्चगव्यं यः पौर्णमास्यामुपोष्य तु ।
तस्य नश्यति यत्पापं तत्पापं पूर्वसंचितम्
तथैव ब्रह्मकूर्च तु समन्त्रं तु पृथक्पृथक्। ॥ १४.११५.६१ ॥
Quien ayuna en el día de luna llena y toma los cinco productos de la vaca, su pecado acumulado anteriormente es destruido. Igualmente, el penitencia brahma-kūrca, con sus mantras, debe realizarse por separado.
14.115.62
मासिमासि विबेद्यस्तु तस्य पापं प्रणश्यति ।
पात्रं च ब्रह्मकूर्चं च शृणु तत्र च भारत। ॥ १४.११५.६२ ॥
Quien lo toma mes tras mes, su pecado es completamente destruido. Escucha también, oh Bhārata, sobre el recipiente y el brahma-kūrca.
14.115.63
पालाशं पद्मपत्रं च ताम्रं वाऽथ हिरण्ययम् ।
सादयित्वा तु गृह्णीयात्तत्तु पात्रमुदाहृतम् ॥ १४.११५.६३ ॥
Habiendo colocado un recipiente de madera de palāśa, una hoja de loto, cobre u oro, se debe tomarlo; eso se declara como el recipiente.
14.115.64
गायत्र्या गृह्णते मूत्रं गन्धद्वारेति गोमयम् ।
आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राण्वेति वै दधि ॥ १४.११५.६४ ॥
Con el verso Gāyatrī se toma la orina; con "gandha-dvārā" el estiércol; con "āpyāyasva" la leche, y con "dadhi-krāṇḍvā" el yogur.
14.115.65
तेजोसिशुक्लमित्याज्यं देवस्यत्वेति कुशोदकम् ।
आपोहिष्ठेत्यृचा गृह्यि यवचूर्णं यथाविधि ॥ १४.११५.६५ ॥
Con "tejo'si śuklam" se toma el ghee, con "devasya tvā" el agua de kuśa, y con el ṛk "āpo hi ṣṭhā" la harina de cebada, según la regla.
14.115.66
ब्रह्मणे च यथा हुत्वा समिद्धे च हुताशने ।
आलोड्य प्रणवेनैव निर्मथ्य प्रणवेन तु ॥ १४.११५.६६ ॥
Habiendo ofrecido a Brahman y en el fuego sacrificial encendido, se debe remover con el praṇava (Om) y batir solo con el praṇava.
14.115.67
उद्धृत्य प्रणवेनैव पिबेतु प्रणवेन तु ।
महताऽपि स पापेन त्वचेवाहिर्विमुच्यते ॥ १४.११५.६७ ॥
Habiéndolo extraído solo con el praṇava, debe beberlo solo con el praṇava. Incluso de un gran pecado queda libre, como la serpiente se libra de su piel.
14.115.68
भद्रं न हति यः पादं पठन्नृक्सहितां तदा ।
अन्तर्जले वाऽभ्यादित्ये तस्य पापं प्रणश्यति ॥ १४.११५.६८ ॥
Quien recita un cuarto de estrofa junto con el ṛc, ya sea dentro del agua o frente al sol, su pecado queda destruido.
14.115.69
मम सूक्तं जपेद्यस्तु नित्यं मद्गतमानसः ।
न पापेन स लिप्येत पद्मपत्रमिवांभसा ॥ १४.११५.६९ ॥
Quien siempre recita mi himno con la mente puesta en mí no queda manchado por el pecado, como la hoja de loto no se moja con el agua.