Mahābhārata · Adhyāya 14.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.13.1
न बाह्यं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति भारत ।
शारीरं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्बवति वा न वा ॥ १४.१३.१ ॥
Sin abandonar las posesiones externas, oh Bhārata, no llega la perfección. Si la perfección llega al abandonar las posesiones corporales, o no, es la cuestión.
14.13.2
बाह्यद्रव्यविमुक्तस्य शारीरेषु च गृह्यतः ।
यो धर्मो यत्सुखं चैव द्विषतामस्तु तत्तव ॥ १४.१३.२ ॥
Cualquier deber y felicidad que correspondan a quien está libre de posesiones externas y se aferra a las cosas corporales, que sea para tus enemigos.
14.13.3
द्व्यक्षरस्तु भवेन्मृत्युस्त्र्यक्षरं ब्रह्म शाश्वतम् ।
ममेति द्व्यक्षरो मृत्युर्नममेति च शाश्वतम् ॥ १४.१३.३ ॥
La palabra de dos sílabas 'mama' ('mío') es la muerte, mientras que el Brahman de tres sílabas es eterno. El 'mama' de dos sílabas es la muerte, y 'na mama' ('no mío') es eterno.
14.13.4
ब्रह्ममृत्यू ततो राजन्नात्मन्येव व्यवस्थितौ ।
अदृश्यमानौ भूतानि योधयेतामसंशयम् ॥ १४.१३.४ ॥
Entonces, oh rey, el Brahman y la Muerte residen ambos en el yo, invisibles, y sin duda combaten contra los seres.
14.13.5
अविनाशोऽस्य तत्त्वस्य नियतो यदि भारत ।
भित्त्वा शरीरं भूतानामहिंसां प्रतिपद्यते ॥ १४.१३.५ ॥
Si la indestructibilidad de esta verdad es cierta, oh Bhārata, entonces quien atraviesa el cuerpo alcanza la no violencia hacia los seres.
14.13.6
लब्ध्वा हि पृथिवीं कृत्स्नां सहस्थावरजङ्गमाम् ।
ममत्वं यस्य नैव स्यात्किं तया स करिष्यति ॥ १४.१३.६ ॥
Habiendo obtenido toda la tierra con sus seres móviles e inmóviles, ¿qué hará con ella quien no tiene sentido de 'mío'?
14.13.7
अथवा वसतः पार्थ वने वन्येन जीवतः ।
ममता यस्य वित्तेषु मृत्योरांस्ये स वर्तते ॥ १४.१३.७ ॥
O hijo de Pṛthā, quien vive en el bosque y se alimenta de frutos silvestres, pero tiene apego a las riquezas, permanece en la boca de la muerte.
14.13.8
ब्राह्यान्तराणां शत्रूणां स्वभावं पश्य भारत ।
यन्न पश्यति तद्भूतं मुच्यते स महाभयात् ॥ १४.१३.८ ॥
Oh descendiente de Bharata, contempla la naturaleza de los enemigos externos e internos. Quien no ve lo que es real no se libera del gran temor.
14.13.9
द्योगी योगं सारमार्गं विचिन्त्य ॥ १४.१३.९ ॥
El yogui, habiendo reflexionado sobre el yoga y el sendero de la esencia.
14.13.10
नयो धर्मो नियमस्तस्य मूलम् ॥ १४.१३.१० ॥
La conducta, el dharma y la disciplina son su raíz.
14.13.11
अत्र गाथाः कामगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
शृणु सङ्कीर्त्यमानास्ता अखिलेन युधिष्ठिर ॥ १४.१३.११ ॥
Aquí, los conocedores de lo antiguo recitan las estrofas llamadas Cantos de Kāma. Escucha, oh Yudhiṣṭhira, por completo, tal como se cantan.
14.13.12
नाहं शक्योऽनुपायेन हन्तुं भूतेन केनचित् ॥ १४.१३.१२ ॥
No puedo ser abatido por ningún ser sin algún artificio.
14.13.13
यो मां प्रयतते हन्तुं ज्ञात्वा प्रहरणे बलम् ।
तस्य तस्मिन्प्रहरणे पुनः प्रादुर्भवाम्यहम् ॥ १४.१३.१३ ॥
Aquel que se esfuerza en matarme, conociendo la fuerza del arma, en esa misma arma vuelvo a aparecer.
14.13.14
यो मां प्रयतते हन्तुं यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ।
जङ्गमेष्विव धर्मात्मा पुनः प्रादुर्भवाम्यहम् ॥ १४.१३.१४ ॥
Aquel de alma justa que se esfuerza en matarme con sacrificios y diversas ofrendas, en los seres móviles, por así decir, vuelvo a aparecer.
14.13.15
यो मां प्रयतते हन्तुं वेदैर्वेदान्तसाधनैः ।
स्थावरेष्विव भूतात्मा तस्य प्रादुर्भवाम्यहम् ॥ १४.१३.१५ ॥
Aquel que se esfuerza en matarme con los Vedas y los medios del Vedānta, en los seres inmóviles, como alma de los seres, me manifiesto ante él.
14.13.16
यो मां प्रयतते हन्तुं धृत्या सत्यपराक्रमः ।
भावो भवामि तस्याहं स च मां नावबुध्यते ॥ १४.१३.१६ ॥
Aquel que se esfuerza en matarme con firmeza y verdadero valor, yo me convierto en su estado de ser; pero él no me reconoce.
14.13.17
यो मां प्रयतते हन्तुं तपसा संशितव्रतः ।
ततस्पपसि तस्यथ पुनः प्रादुर्भवाम्यहम् ॥ १४.१३.१७ ॥
Aquel que se esfuerza en matarme con ascetismo, firme en sus votos, en su propio ascetismo vuelvo a aparecer.
14.13.18
यो मां प्रयतते हन्तुं मोक्षमास्थाय पण्डितः ।
तस्य मोक्षरतिस्थस्य नृत्यामि च हसामि च।
अवध्यः सर्वभूतानामहमेकः सनातनः ॥ १४.१३.१८ ॥
Al sabio que, recurriendo a la liberación, se esfuerza en matarme, ante él, que permanece en el gozo de la liberación, bailo y río. Inmune a ser muerto por todos los seres, yo solo soy eterno.
14.13.19
तस्मात्त्वमपि तं कामं यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ।
धर्मे कुरु महाराज तत्र ते स भविष्यति ॥ १४.१३.१९ ॥
Por tanto, gran rey, tú también debes dirigir ese deseo hacia el dharma mediante sacrificios con diversas dakṣiṇās; allí será tuyo.
14.13.20
मा ते व्यथाऽस्तु निहतान्बन्धून्वीक्ष्य पुनःपुनः ।
न शक्यास्ते पुनर्द्रष्ट्रं येऽहतास्मिन्रणाजिरे ॥ १४.१३.२० ॥
Que no te aflija mirar una y otra vez a tus parientes muertos; a quienes no fueron muertos en este campo de batalla no podrás volver a verlos.
14.13.21
स त्वमिष्ट्वा महायज्ञैः समृद्धैराप्तदक्षिणैः ।
कीर्तिं लोके परां प्राप्य गतिमग्र्यां गमिष्यसि ॥ १४.१३.२१ ॥
Tras ofrecer grandes sacrificios abundantes con dakṣiṇās completas, y alcanzada la suprema gloria en el mundo, llegarás al destino más excelso.