மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.13.1
न बाह्यं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्भवति भारत ।
शारीरं द्रव्यमुत्सृज्य सिद्धिर्बवति वा न वा ॥ १४.१३.१ ॥
பாரதா, வெளிப்புறப் பொருட்களைத் துறக்காமல் சித்தி உண்டாவதில்லை. உடலைச் சார்ந்த பொருட்களைத் துறந்தால் சித்தி உண்டாகுமா இல்லையா?
14.13.2
बाह्यद्रव्यविमुक्तस्य शारीरेषु च गृह्यतः ।
यो धर्मो यत्सुखं चैव द्विषतामस्तु तत्तव ॥ १४.१३.२ ॥
வெளிப் பொருட்களிலிருந்து விடுபட்டவனுக்கும், உடல் சார்ந்தவற்றைப் பற்றிக்கொள்பவனுக்கும் உள்ள தர்மமும் இன்பமும் எவையோ, அவை உன் எதிரிகளுக்கு உண்டாகட்டும்.
14.13.3
द्व्यक्षरस्तु भवेन्मृत्युस्त्र्यक्षरं ब्रह्म शाश्वतम् ।
ममेति द्व्यक्षरो मृत्युर्नममेति च शाश्वतम् ॥ १४.१३.३ ॥
'மம' என்னும் இரண்டு எழுத்துச் சொல் மரணம்; மூன்று எழுத்துள்ள 'பிரம்மம்' நித்தியமானது. 'மம' என்பது இரண்டு எழுத்து மரணம்; 'ந மம' நித்தியமானது.
14.13.4
ब्रह्ममृत्यू ततो राजन्नात्मन्येव व्यवस्थितौ ।
अदृश्यमानौ भूतानि योधयेतामसंशयम् ॥ १४.१३.४ ॥
அரசே, பிரம்மமும் மரணமும் ஆத்மாவிலேயே நிலைபெற்றிருக்கின்றன. கண்ணுக்குத் தெரியாமல் இருந்தபடியே அவை உயிரினங்களுடன் சந்தேகமின்றிப் போரிடுகின்றன.
14.13.5
अविनाशोऽस्य तत्त्वस्य नियतो यदि भारत ।
भित्त्वा शरीरं भूतानामहिंसां प्रतिपद्यते ॥ १४.१३.५ ॥
பாரதா, இந்தத் தத்துவத்தின் அழியாமை நிச்சயமானால், உடலைக் கடந்து ஒருவன் உயிரினங்களிடத்தில் அகிம்சையை அடைகிறான்.
14.13.6
लब्ध्वा हि पृथिवीं कृत्स्नां सहस्थावरजङ्गमाम् ।
ममत्वं यस्य नैव स्यात्किं तया स करिष्यति ॥ १४.१३.६ ॥
நிலையுள்ளவையும் அசைபவையுமான உயிரினங்களுடன் முழுப் பூமியையும் அடைந்தாலும், எவனுக்கு 'என்னுடையது' என்ற பற்று இல்லையோ, அவன் அதனால் என்ன செய்வான்?
14.13.7
अथवा वसतः पार्थ वने वन्येन जीवतः ।
ममता यस्य वित्तेषु मृत्योरांस्ये स वर्तते ॥ १४.१३.७ ॥
அல்லது, பார்த்தா, காட்டில் வசித்து காட்டு உணவால் வாழ்பவனாயினும், செல்வத்தின் மீது மமதை உள்ளவன் மரணத்தின் வாயிலிலேயே இருக்கிறான்।
14.13.8
ब्राह्यान्तराणां शत्रूणां स्वभावं पश्य भारत ।
यन्न पश्यति तद्भूतं मुच्यते स महाभयात् ॥ १४.१३.८ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, வெளி மற்றும் உள் எதிரிகளின் இயல்பைப் பார். எது உண்மையாக இருக்கிறதோ அதை காணாதவன் பெரும் பயத்திலிருந்து விடுபடுவதில்லை।
14.13.9
द्योगी योगं सारमार्गं विचिन्त्य ॥ १४.१३.९ ॥
யோகி யோகத்தையும் சாரமான பாதையையும் சிந்தித்து.
14.13.10
नयो धर्मो नियमस्तस्य मूलम् ॥ १४.१३.१० ॥
நயம், தர்மம், நியமம் — அதன் மூலம்.
14.13.11
अत्र गाथाः कामगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
शृणु सङ्कीर्त्यमानास्ता अखिलेन युधिष्ठिर ॥ १४.१३.११ ॥
இங்கே பழங்கதை அறிந்தோர் காமகீதங்கள் எனும் கதைப்பாடல்களை எடுத்துரைக்கின்றனர். யுதிஷ்டிரா, அவை பாடப்படுவதைப் போல முழுமையாகக் கேள்.
14.13.12
नाहं शक्योऽनुपायेन हन्तुं भूतेन केनचित् ॥ १४.१३.१२ ॥
எந்த உயிராலும், எந்த உபாயமும் இன்றி, நான் கொல்லப்பட முடியாதவன்.
14.13.13
यो मां प्रयतते हन्तुं ज्ञात्वा प्रहरणे बलम् ।
तस्य तस्मिन्प्रहरणे पुनः प्रादुर्भवाम्यहम् ॥ १४.१३.१३ ॥
என்னைக் கொல்ல முயல்பவன், என் ஆயுதத்தின் வலிமையை அறிந்து, அதே ஆயுதத்தில் நான் மீண்டும் தோன்றுகிறேன்.
14.13.14
यो मां प्रयतते हन्तुं यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ।
जङ्गमेष्विव धर्मात्मा पुनः प्रादुर्भवाम्यहम् ॥ १४.१३.१४ ॥
தர்மாத்மாவாகி, பலவகை தட்சிணைகளுடன் யாகங்களால் என்னைக் கொல்ல முயல்பவன், அவனுக்காக நான் நகரும் உயிர்களில் மீண்டும் தோன்றுகிறேன்.
14.13.15
यो मां प्रयतते हन्तुं वेदैर्वेदान्तसाधनैः ।
स्थावरेष्विव भूतात्मा तस्य प्रादुर्भवाम्यहम् ॥ १४.१३.१५ ॥
வேதங்களாலும் வேதாந்த சாதனங்களாலும் என்னைக் கொல்ல முயல்பவனுக்கு, நிலையான உயிர்களில் பூதாத்மாவாக நான் தோன்றுகிறேன்.
14.13.16
यो मां प्रयतते हन्तुं धृत्या सत्यपराक्रमः ।
भावो भवामि तस्याहं स च मां नावबुध्यते ॥ १४.१३.१६ ॥
பொறுமையாலும் சத்திய பராக்கிரமத்தாலும் என்னைக் கொல்ல முயல்பவனுக்கு, நான் அவனுடைய பாவமாகிறேன்; ஆனால் அவன் என்னை அறிவதில்லை.
14.13.17
यो मां प्रयतते हन्तुं तपसा संशितव्रतः ।
ततस्पपसि तस्यथ पुनः प्रादुर्भवाम्यहम् ॥ १४.१३.१७ ॥
தவத்தாலும் உறுதியான விரதத்தாலும் என்னைக் கொல்ல முயல்பவனுக்கு, அவனுடைய தவத்திலேயே நான் மீண்டும் தோன்றுகிறேன்.
14.13.18
यो मां प्रयतते हन्तुं मोक्षमास्थाय पण्डितः ।
तस्य मोक्षरतिस्थस्य नृत्यामि च हसामि च।
अवध्यः सर्वभूतानामहमेकः सनातनः ॥ १४.१३.१८ ॥
மோட்சத்தை அடைந்து என்னைக் கொல்ல முயலும் அறிஞனுக்கு, மோட்சத்தில் மகிழ்ந்திருக்கும் அவனுக்கு முன் நான் ஆடுகிறேன், சிரிக்கிறேன். எல்லா உயிர்களாலும் கொல்லப்படாதவனாக, ஒருவனாக, நித்தியனாக நான் இருக்கிறேன்.
14.13.19
तस्मात्त्वमपि तं कामं यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ।
धर्मे कुरु महाराज तत्र ते स भविष्यति ॥ १४.१३.१९ ॥
ஆகையால் மகாராஜனே, நீயும் பல்வேறு தட்சிணைகளுடன் கூடிய யாகங்களால் அந்த விருப்பத்தை தர்மத்தில் நிறைவேற்று; அங்கே அது உனதாகும்.
14.13.20
मा ते व्यथाऽस्तु निहतान्बन्धून्वीक्ष्य पुनःपुनः ।
न शक्यास्ते पुनर्द्रष्ट्रं येऽहतास्मिन्रणाजिरे ॥ १४.१३.२० ॥
கொல்லப்பட்ட உறவினர்களை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்து உனக்கு துயரம் வேண்டாம்; இந்தப் போர்க்களத்தில் கொல்லப்படாதவர்களை நீ மீண்டும் காண முடியாது.
14.13.21
स त्वमिष्ट्वा महायज्ञैः समृद्धैराप्तदक्षिणैः ।
कीर्तिं लोके परां प्राप्य गतिमग्र्यां गमिष्यसि ॥ १४.१३.२१ ॥
நீ செல்வம் நிறைந்த, முழு தட்சிணைகளுடன் கூடிய பெரும் யாகங்களைச் செய்து, உலகில் உயர்ந்த புகழைப் பெற்று, சிறந்த கதியை அடைவாய்.