Mahābhārata · Adhyāya 14.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.15.1
स समाश्वास्य पितरं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ।
अन्वशासत धर्मात्मा पृथिवीं भ्रातृभिः सह ॥ १४.१५.१ ॥
Habiendo consolado a su padre, el señor de ojos de sabiduría, el de alma justa gobernó la tierra junto con sus hermanos.
14.15.2
यथा मनुर्महाराजो रामो दाशरथिर्यथा ।
तथा भरतसिंहोऽपि पालयामास मेदिनीम् ॥ १४.१५.२ ॥
Como el gran rey Manu y Rāma, hijo de Daśaratha, así también el león de los Bharatas protegió la tierra.
14.15.3
नाधर्म्यमभवत्तत्र सर्वो धर्मरुचिर्जनः ।
बभूव नरशार्दूल यथा कृतयुगे तथा ॥ १४.१५.३ ॥
No hubo injusticia allí; toda la gente amaba el dharma, oh tigre entre los hombres, como en la edad Kṛta.
14.15.4
कलिमासन्नमाविष्टं निवार्य नृपनन्दनः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्बभौ धर्मबलोद्धतः ॥ १४.१५.४ ॥
Habiendo contenido a la edad Kali, que se acercaba y entraba, el sabio príncipe brilló junto con sus hermanos, exaltado por el poder del dharma.
14.15.5
ववर्ष भगवान्देवः काले देशे यथेप्सितम् ।
निरामयं जगदभूत्क्षुत्पिपासे न किञ्चन ॥ १४.१५.५ ॥
El bienaventurado dios llovió según se deseaba, en el tiempo y lugar debidos; el mundo quedó libre de enfermedad y no hubo hambre ni sed.
14.15.6
आधिर्नास्ति मनुष्याणां व्यसने नाभवन्मतिः ।
ब्राह्म्णप्रमुखा वर्णास्ते स्वधर्मोत्तराः शुभाः ॥ १४.१५.६ ॥
Entre los hombres no había angustia mental, y sus mentes no se volvían a la calamidad; los órdenes sociales, encabezados por los brahmanes, eran virtuosos y dedicados a su propio dharma.
14.15.7
धर्मसत्यप्रधानाश्च सत्यं सद्विषयान्वितम् ।
धर्मासनस्थः सद्भिः स स्त्रीबालातुरवृद्धकान्।
वर्णक्रमान्पूर्णभृतान्साकल्याद्रक्षणोद्यतः ॥ १४.१५.७ ॥
Preeminente en dharma y verdad, sentado en el trono del dharma junto a los justos, se dedicaba por completo a proteger a las mujeres, los niños, los enfermos y los ancianos, y al pueblo plenamente sostenido en el orden de las castas.
14.15.8
अवृत्तिवृत्तिदानाद्यैर्यज्ञाद्यैर्व्याधितैरपि ।
आमुष्मिकं भयं नास्ति लौकिकं कृतमेव ॥ १४.१५.८ ॥
Gracias al sustento dado a los desprovistos, a las donaciones, a los sacrificios y demás, ni siquiera los afligidos temían el otro mundo; el temor de este mundo existía solo por las propias acciones.
14.15.9
स्वर्गलोकोपमो लोकस्तदा तस्मिन्प्रशासति ।
बभूव सुखमेवाग्रं तद्विशिष्टतरं परम् ॥ १४.१५.९ ॥
Cuando él gobernaba, el mundo se volvió semejante al reino celestial; la felicidad misma llegó a ser suprema, y esta se hizo aún más excelente, la más alta.
14.15.10
नार्यः पतिव्रताः सर्वा रूपवत्यः स्वलंकृताः ।
यथोक्तवृत्ताः स्वगुणैर्बभूवुः प्रीतिहेतवः ॥ १४.१५.१० ॥
Todas las mujeres eran fieles a sus esposos, hermosas y bien adornadas; conduciéndose según lo prescrito, se convirtieron en causas de deleite por sus propias virtudes.
14.15.11
पुमांसः पुण्यशीलाढ्याः स्वंस्वं धर्ममनुव्रताः ।
सुखिनः सूक्ष्ममप्येनो न कुर्वन्ति कदाचन ॥ १४.१५.११ ॥
Los hombres, ricos en carácter meritorio y cada uno fiel a su propio dharma, eran felices y jamás cometían ni el más leve pecado.
14.15.12
सर्वे नरांश्च नार्यश्च सततं प्रियवादिनः ।
अजिह्ममनसः शुक्ला बभूवुः श्रमवर्जिताः ॥ १४.१५.१२ ॥
Todos los hombres y mujeres hablaban siempre con amabilidad, tenían la mente recta, eran puros y estaban libres de fatiga.
14.15.13
भूषिताः कुण्डलैर्हारैः कटकैः कटिसूत्रकैः ।
सुवाससः सुगन्धाढ्याः प्रायशः पृथिवीतले ॥ १४.१५.१३ ॥
Adornados con pendientes, collares, brazaletes y cordones de cintura, bien vestidos y llenos de fragancia, en su mayoría sobre la superficie de la tierra.
14.15.14
सर्वे ब्रह्मविदो विप्राः सर्वत्र परिनिष्ठिताः ।
वलीपलितहीनास्तु सुखिनो दीर्घदर्शिनः ॥ १४.१५.१४ ॥
Todos los brahmanes eran conocedores de Brahman, firmes en todas partes, libres de arrugas y canas, felices y de mirada lejana.
14.15.15
इच्छा न जायतेऽन्यत्र वर्णेषु न च सङ्करः ।
मनुष्याणां महाराज मर्यादा सुव्यवस्थिता ॥ १४.१५.१५ ॥
Oh gran rey, entre los hombres no surgía deseo más allá de sus varṇas, ni había mezcla de castas; el orden de conducta estaba bien establecido.
14.15.16
तस्मिञ्शासति राजेन्द्रे मृगव्यालसरीसृपाः ।
अन्योन्यमपि चान्येषु न बाधन्ते कदाचन ॥ १४.१५.१६ ॥
Mientras aquel señor de reyes gobernaba, ciervos, fieras y reptiles nunca dañaban unos a otros ni a otros seres.
14.15.17
गावः सुक्षीरभूयिष्ठाः सुस्ववालमुखोदराः ।
अपीडिताः कर्षकाद्यैर्हृतव्याधिकवत्सकाः ॥ १४.१५.१७ ॥
Las vacas abundaban en buena leche, con hermosos rostros y vientres, no eran dañadas por labradores ni otros, y estaban libres de enfermedad y de pérdida de sus crías.
14.15.18
अवन्ध्यकाला मनुजाः पुरुषार्थेषु च क्रमात् ।
विषयेष्वनिषिद्धेषु वेदशास्त्रेषु चोद्यताः ॥ १४.१५.१८ ॥
Los hombres no desperdiciaban su tiempo; en el orden debido se dedicaban a los fines de la vida humana, a los placeres no prohibidos y a los Vedas y tratados sagrados.
14.15.19
सुवृत्ता वृषभाः पुष्टा रसनाभाः सुखोदयाः ॥ १४.१५.१९ ॥
Toros robustos y bien alimentados, dulces como el néctar, surgieron trayendo felicidad.
14.15.20
अतीव मधुरः शब्दः स्पर्शश्चातिसुखं रसम् ।
करूपं दृष्टिक्षमं रम्यं मनोज्ञं गन्धवद्बभौ ॥ १४.१५.२० ॥
El sonido se volvió sumamente dulce, el tacto y el sabor muy agradables; la forma era grata a la vista, deliciosa, encantadora para la mente, y brillaba con fragancia.
14.15.21
धर्मार्थकामसंयुक्तं मोक्षाभ्युदयसाधनम् ।
प्रह्लादजननं पुण्यं सम्बभूवाथ मानसम् ॥ १४.१५.२१ ॥
Unido a dharma, riqueza y deseo, medio de liberación y prosperidad, alegre para el corazón y meritorio, entonces surgió el Mānasa.
14.15.22
स्थावरा बहुपुष्पाढ्याः फलच्छायावहास्तथा ।
सुस्पर्शा विषहीनाश्च सुपत्रत्वक्प्ररोहिणः ॥ १४.१५.२२ ॥
Árboles ricos en muchas flores, que daban fruto y sombra, agradables al tacto y libres de veneno, y plantas que brotaban con hojas y cortezas finas, surgieron.
14.15.23
मनोनुकूलाः सर्वेषां चेष्टाभूतापवर्जिताः ।
तथा बभूव राजर्षिस्तद्वृत्तमभवद्भुवि ॥ १४.१५.२३ ॥
Todos se volvieron gratos a cada mente, libres de las penalidades del esfuerzo; el rey sabio también lo fue, y aquella conducta llegó a existir sobre la tierra.
14.15.24
सर्वलक्षणसम्पन्नाः पाण्डवा धर्मचारिणः ।
ज्येष्ठानुवर्तिनः सर्वे बभूवुः प्रियदर्शनाः ॥ १४.१५.२४ ॥
Los Pāṇḍavas, dotados de todos los signos auspiciosos y practicantes del dharma, todos siguieron al mayor y se volvieron agradables a la vista.
14.15.25
सिंहोरस्का जितक्रोधास्तेजोबलसमन्विताः ।
आजानुबाहवः सर्वे दानशीला जितेन्द्रियाः ॥ १४.१५.२५ ॥
Todos ellos tenían pecho de león, habían vencido la ira, estaban dotados de esplendor y fuerza, tenían brazos que llegaban a las rodillas, eran generosos y habían dominado sus sentidos.
14.15.26
तेषु शासत्सु धरणीमृतवः स्वगुणैर्बभुः ।
सुखोदयाय वर्तन्ते ग्रहास्तारागणैः सह ॥ १४.१५.२६ ॥
Mientras ellos gobernaban, las estaciones de la tierra resplandecieron por sus propias virtudes; para el surgimiento de la dicha, los planetas avanzaban junto con las multitudes de estrellas.
14.15.27
मही च सस्यबहुला सर्वरत्नगुणोदया ।
कामधुग्धेनुवद्भोगान्फलन्ति स्म सहस्रधा ॥ १४.१५.२७ ॥
Y la tierra era abundante en cosechas, producía toda joya y excelencia; como la vaca que concede deseos, daba frutos de placeres por mil.
14.15.28
मन्वादिभिः कृताः पूर्वं मर्यादा मानवेषु याः ।
अनतिक्रम्य ताः सर्वाः कुलेषु समयानि च।
अन्वशासत राजानो धर्मपुत्रप्रियंकराः ॥ १४.१५.२८ ॥
Los reyes, haciendo lo que agradaba al hijo de Dharma, gobernaban sin transgredir los límites que Manu y otros habían establecido antes entre los hombres, ni las normas y costumbres de las familias.
14.15.29
महाकुलानि धर्मिष्ठा वर्धयन्तो विशेषतः ।
मनुप्रणीतया वृत्त्या तेऽन्वशासनसुन्धराम् ॥ १४.१५.२९ ॥
Los más justos, nutriendo especialmente a las grandes familias, gobernaban la hermosa tierra según la conducta establecida por Manu.
14.15.30
राजवृत्तिर्हि सा शश्वद्धर्मिष्ठाऽभून्महीतले ।
प्रायो लोकमतिस्तान राजवृत्तानुगामिनी ॥ १४.१५.३० ॥
Aquella conducta de los reyes se volvió siempre muy justa sobre la tierra; y en su mayoría la mente de la gente seguía la conducta de sus reyes.
14.15.31
एवं भारतवर्षं स्वं राजा स्वर्गं सुरेन्द्रवत् ।
शशास जिष्णुना सार्धं गोत्रां गाण्डीवधन्वन ॥ १४.१५.३१ ॥
Así, el rey gobernó su propia Bhāratavarṣa como Indra gobierna el cielo, junto con el victorioso Arjuna, portador del arco Gāṇḍīva, gotrāṃ…