Mahābhārata · Adhyāya 14.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.15.1
स समाश्वास्य पितरं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ।
अन्वशासत धर्मात्मा पृथिवीं भ्रातृभिः सह ॥ १४.१५.१ ॥
Tendo consolado seu pai, o senhor de olhos de sabedoria, o de alma justa governou a terra junto com seus irmãos.
14.15.2
यथा मनुर्महाराजो रामो दाशरथिर्यथा ।
तथा भरतसिंहोऽपि पालयामास मेदिनीम् ॥ १४.१५.२ ॥
Assim como o grande rei Manu e Rāma, filho de Daśaratha, também o leão dos Bharatas protegeu a terra.
14.15.3
नाधर्म्यमभवत्तत्र सर्वो धर्मरुचिर्जनः ।
बभूव नरशार्दूल यथा कृतयुगे तथा ॥ १४.१५.३ ॥
Não havia injustiça ali; todo o povo se deleitava com o dharma, ó tigre entre os homens, como na era Kṛta.
14.15.4
कलिमासन्नमाविष्टं निवार्य नृपनन्दनः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्बभौ धर्मबलोद्धतः ॥ १४.१५.४ ॥
Tendo repelido a era Kali, que se aproximava e entrava, o sábio príncipe brilhou junto com seus irmãos, exaltado pelo poder do dharma.
14.15.5
ववर्ष भगवान्देवः काले देशे यथेप्सितम् ।
निरामयं जगदभूत्क्षुत्पिपासे न किञ्चन ॥ १४.१५.५ ॥
O bem-aventurado deus fez chover como desejado, no tempo e lugar certos; o mundo ficou livre de doenças e não houve fome nem sede.
14.15.6
आधिर्नास्ति मनुष्याणां व्यसने नाभवन्मतिः ।
ब्राह्म्णप्रमुखा वर्णास्ते स्वधर्मोत्तराः शुभाः ॥ १४.१५.६ ॥
Entre os homens não havia angústia mental, e suas mentes não se voltavam para a calamidade; as ordens sociais, lideradas pelos brâmanes, eram virtuosas e devotadas ao seu próprio dharma.
14.15.7
धर्मसत्यप्रधानाश्च सत्यं सद्विषयान्वितम् ।
धर्मासनस्थः सद्भिः स स्त्रीबालातुरवृद्धकान्।
वर्णक्रमान्पूर्णभृतान्साकल्याद्रक्षणोद्यतः ॥ १४.१५.७ ॥
Eminente em dharma e verdade, sentado no trono do dharma com os justos, dedicava-se por completo a proteger mulheres, crianças, doentes e idosos, e o povo plenamente sustentado na ordem dos varṇas.
14.15.8
अवृत्तिवृत्तिदानाद्यैर्यज्ञाद्यैर्व्याधितैरपि ।
आमुष्मिकं भयं नास्ति लौकिकं कृतमेव ॥ १४.१५.८ ॥
Graças ao sustento dado aos desprovidos, às doações, aos sacrifícios e semelhantes, nem mesmo os aflitos temiam o outro mundo; o temor deste mundo existia apenas pelas próprias ações.
14.15.9
स्वर्गलोकोपमो लोकस्तदा तस्मिन्प्रशासति ।
बभूव सुखमेवाग्रं तद्विशिष्टतरं परम् ॥ १४.१५.९ ॥
Enquanto ele governava, o mundo tornou-se semelhante ao reino celeste; a própria felicidade tornou-se suprema, e tornou-se ainda mais excelente, a mais alta.
14.15.10
नार्यः पतिव्रताः सर्वा रूपवत्यः स्वलंकृताः ।
यथोक्तवृत्ताः स्वगुणैर्बभूवुः प्रीतिहेतवः ॥ १४.१५.१० ॥
Todas as mulheres eram devotadas aos maridos, belas e bem adornadas; conduzindo-se conforme o prescrito, tornaram-se causas de deleite por suas próprias virtudes.
14.15.11
पुमांसः पुण्यशीलाढ्याः स्वंस्वं धर्ममनुव्रताः ।
सुखिनः सूक्ष्ममप्येनो न कुर्वन्ति कदाचन ॥ १४.१५.११ ॥
Os homens, ricos em caráter meritório e cada um fiel ao seu próprio dharma, eram felizes e nunca cometiam nem o menor pecado.
14.15.12
सर्वे नरांश्च नार्यश्च सततं प्रियवादिनः ।
अजिह्ममनसः शुक्ला बभूवुः श्रमवर्जिताः ॥ १४.१५.१२ ॥
Todos os homens e mulheres falavam sempre com gentileza, tinham a mente reta, eram puros e livres de fadiga.
14.15.13
भूषिताः कुण्डलैर्हारैः कटकैः कटिसूत्रकैः ।
सुवाससः सुगन्धाढ्याः प्रायशः पृथिवीतले ॥ १४.१५.१३ ॥
Adornados com brincos, colares, pulseiras e cordões de cintura, bem vestidos e cheios de fragrância, em sua maioria sobre a superfície da terra.
14.15.14
सर्वे ब्रह्मविदो विप्राः सर्वत्र परिनिष्ठिताः ।
वलीपलितहीनास्तु सुखिनो दीर्घदर्शिनः ॥ १४.१५.१४ ॥
Todos os brâmanes eram conhecedores de Brahman, firmes em toda parte, livres de rugas e cabelos brancos, felizes e de visão ampla.
14.15.15
इच्छा न जायतेऽन्यत्र वर्णेषु न च सङ्करः ।
मनुष्याणां महाराज मर्यादा सुव्यवस्थिता ॥ १४.१५.१५ ॥
Ó grande rei, entre os homens não surgia desejo além de seus varṇas, e não havia mistura de castas; a ordem da conduta estava bem estabelecida.
14.15.16
तस्मिञ्शासति राजेन्द्रे मृगव्यालसरीसृपाः ।
अन्योन्यमपि चान्येषु न बाधन्ते कदाचन ॥ १४.१५.१६ ॥
Enquanto aquele senhor dos reis governava, cervos, feras e répteis nunca feriam uns aos outros nem a outros seres.
14.15.17
गावः सुक्षीरभूयिष्ठाः सुस्ववालमुखोदराः ।
अपीडिताः कर्षकाद्यैर्हृतव्याधिकवत्सकाः ॥ १४.१५.१७ ॥
As vacas eram abundantes em bom leite, com belos focinhos e ventres, não eram molestadas por lavradores e outros, e estavam livres de doença e da perda de seus bezerros.
14.15.18
अवन्ध्यकाला मनुजाः पुरुषार्थेषु च क्रमात् ।
विषयेष्वनिषिद्धेषु वेदशास्त्रेषु चोद्यताः ॥ १४.१५.१८ ॥
Os homens não desperdiçavam seu tempo; em ordem devida, dedicavam-se aos fins da vida humana, aos prazeres não proibidos e aos Vedas e tratados sagrados.
14.15.19
सुवृत्ता वृषभाः पुष्टा रसनाभाः सुखोदयाः ॥ १४.१५.१९ ॥
Touros robustos e bem alimentados, doces como néctar, surgiram trazendo felicidade.
14.15.20
अतीव मधुरः शब्दः स्पर्शश्चातिसुखं रसम् ।
करूपं दृष्टिक्षमं रम्यं मनोज्ञं गन्धवद्बभौ ॥ १४.१५.२० ॥
O som tornou-se extremamente doce, o toque e o sabor muito agradáveis; a forma era aprazível à vista, deliciosa, encantadora para a mente, e brilhava com fragrância.
14.15.21
धर्मार्थकामसंयुक्तं मोक्षाभ्युदयसाधनम् ।
प्रह्लादजननं पुण्यं सम्बभूवाथ मानसम् ॥ १४.१५.२१ ॥
Unido ao dharma, à riqueza e ao desejo, meio de libertação e prosperidade, alegria do coração e meritório, então surgiu o Mānasa.
14.15.22
स्थावरा बहुपुष्पाढ्याः फलच्छायावहास्तथा ।
सुस्पर्शा विषहीनाश्च सुपत्रत्वक्प्ररोहिणः ॥ १४.१५.२२ ॥
Árvores ricas em muitas flores, que davam fruto e sombra, agradáveis ao toque e sem veneno, e plantas brotando com belas folhas e cascas, surgiram.
14.15.23
मनोनुकूलाः सर्वेषां चेष्टाभूतापवर्जिताः ।
तथा बभूव राजर्षिस्तद्वृत्तमभवद्भुवि ॥ १४.१५.२३ ॥
Todos tornaram-se agradáveis a cada mente, livres das aflições do esforço; o rei-sábio também se tornou assim, e aquela conduta surgiu sobre a terra.
14.15.24
सर्वलक्षणसम्पन्नाः पाण्डवा धर्मचारिणः ।
ज्येष्ठानुवर्तिनः सर्वे बभूवुः प्रियदर्शनाः ॥ १४.१५.२४ ॥
Os Pāṇḍavas, dotados de todos os sinais auspiciosos e praticantes do dharma, todos seguiram o mais velho e tornaram-se agradáveis à vista.
14.15.25
सिंहोरस्का जितक्रोधास्तेजोबलसमन्विताः ।
आजानुबाहवः सर्वे दानशीला जितेन्द्रियाः ॥ १४.१५.२५ ॥
Todos tinham peito de leão, haviam vencido a ira, eram dotados de brilho e força, tinham braços que alcançavam os joelhos, eram generosos e haviam dominado os sentidos.
14.15.26
तेषु शासत्सु धरणीमृतवः स्वगुणैर्बभुः ।
सुखोदयाय वर्तन्ते ग्रहास्तारागणैः सह ॥ १४.१५.२६ ॥
Enquanto eles governavam, as estações da terra brilharam por suas próprias virtudes; para o surgimento da felicidade, os planetas seguiam junto com as multidões de estrelas.
14.15.27
मही च सस्यबहुला सर्वरत्नगुणोदया ।
कामधुग्धेनुवद्भोगान्फलन्ति स्म सहस्रधा ॥ १४.१५.२७ ॥
E a terra era abundante em colheitas, produzindo toda joia e excelência; como a vaca que concede desejos, fazia frutificar os prazeres mil vezes.
14.15.28
मन्वादिभिः कृताः पूर्वं मर्यादा मानवेषु याः ।
अनतिक्रम्य ताः सर्वाः कुलेषु समयानि च।
अन्वशासत राजानो धर्मपुत्रप्रियंकराः ॥ १४.१५.२८ ॥
Os reis, fazendo o que agradava ao filho de Dharma, governavam sem transgredir os limites que Manu e os outros haviam outrora estabelecido entre os homens, nem as normas e costumes das famílias.
14.15.29
महाकुलानि धर्मिष्ठा वर्धयन्तो विशेषतः ।
मनुप्रणीतया वृत्त्या तेऽन्वशासनसुन्धराम् ॥ १४.१५.२९ ॥
Os mais justos, nutrindo especialmente as grandes famílias, governavam a bela terra segundo a conduta estabelecida por Manu.
14.15.30
राजवृत्तिर्हि सा शश्वद्धर्मिष्ठाऽभून्महीतले ।
प्रायो लोकमतिस्तान राजवृत्तानुगामिनी ॥ १४.१५.३० ॥
Aquela conduta dos reis tornou-se sempre muito justa sobre a terra; e, na maior parte, a mente do povo seguia a conduta de seus reis.
14.15.31
एवं भारतवर्षं स्वं राजा स्वर्गं सुरेन्द्रवत् ।
शशास जिष्णुना सार्धं गोत्रां गाण्डीवधन्वन ॥ १४.१५.३१ ॥
Assim o rei governou sua própria Bhāratavarṣa como Indra governa o céu, junto com o vitorioso Arjuna, portador do arco Gāṇḍīva, gotrāṃ…