Mahābhārata · Adhyāya 14.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.15.1
स समाश्वास्य पितरं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ।
अन्वशासत धर्मात्मा पृथिवीं भ्रातृभिः सह ॥ १४.१५.१ ॥
Nachdem er seinen Vater, den Herrn mit den Augen der Weisheit, getröstet hatte, regierte der Rechtschaffene mit seinen Brüdern die Erde.
14.15.2
यथा मनुर्महाराजो रामो दाशरथिर्यथा ।
तथा भरतसिंहोऽपि पालयामास मेदिनीम् ॥ १४.१५.२ ॥
Wie der große König Manu und Rāma, der Sohn Daśarathas, so schützte auch der Löwe der Bharatas die Erde.
14.15.3
नाधर्म्यमभवत्तत्र सर्वो धर्मरुचिर्जनः ।
बभूव नरशार्दूल यथा कृतयुगे तथा ॥ १४.१५.३ ॥
Dort gab es kein Unrecht; alle Menschen hatten Freude am Dharma, o Tiger unter den Männern, wie im Kṛta-Zeitalter.
14.15.4
कलिमासन्नमाविष्टं निवार्य नृपनन्दनः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्बभौ धर्मबलोद्धतः ॥ १४.१५.४ ॥
Nachdem der Königssohn das nahende und eindringende Kali-Zeitalter abgewehrt hatte, strahlte der weise Prinz mit seinen Brüdern, erhoben durch die Kraft des Dharma.
14.15.5
ववर्ष भगवान्देवः काले देशे यथेप्सितम् ।
निरामयं जगदभूत्क्षुत्पिपासे न किञ्चन ॥ १४.१५.५ ॥
Der gesegnete Gott regnete nach Wunsch, zur rechten Zeit und am rechten Ort; die Welt wurde krankheitsfrei, und es gab weder Hunger noch Durst.
14.15.6
आधिर्नास्ति मनुष्याणां व्यसने नाभवन्मतिः ।
ब्राह्म्णप्रमुखा वर्णास्ते स्वधर्मोत्तराः शुभाः ॥ १४.१५.६ ॥
Unter den Menschen gab es keine seelische Not, und ihr Sinn wandte sich nicht dem Unglück zu; die Stände, angeführt von den Brahmanen, waren tugendhaft und ihrem eigenen Dharma ergeben.
14.15.7
धर्मसत्यप्रधानाश्च सत्यं सद्विषयान्वितम् ।
धर्मासनस्थः सद्भिः स स्त्रीबालातुरवृद्धकान्।
वर्णक्रमान्पूर्णभृतान्साकल्याद्रक्षणोद्यतः ॥ १४.१५.७ ॥
Vorzüglich in Dharma und Wahrheit, auf dem Thron des Dharma mit den Guten sitzend, war er darauf bedacht, Frauen, Kinder, Kranke und Alte sowie das Volk in der Ordnung der Varṇas vollständig zu schützen.
14.15.8
अवृत्तिवृत्तिदानाद्यैर्यज्ञाद्यैर्व्याधितैरपि ।
आमुष्मिकं भयं नास्ति लौकिकं कृतमेव ॥ १४.१५.८ ॥
Durch Lebensunterhalt für die Mittellosen, durch Gaben, Opfer und dergleichen, fürchteten selbst die Leidenden nicht die jenseitige Welt; die Furcht vor dieser Welt bestand nur wegen der begangenen Taten.
14.15.9
स्वर्गलोकोपमो लोकस्तदा तस्मिन्प्रशासति ।
बभूव सुखमेवाग्रं तद्विशिष्टतरं परम् ॥ १४.१५.९ ॥
Während er regierte, wurde die Welt dem Himmelsreich gleich; das Glück selbst wurde das Höchste, und es wurde noch vortrefflicher, das Größte.
14.15.10
नार्यः पतिव्रताः सर्वा रूपवत्यः स्वलंकृताः ।
यथोक्तवृत्ताः स्वगुणैर्बभूवुः प्रीतिहेतवः ॥ १४.१५.१० ॥
Alle Frauen waren ihren Gatten treu ergeben, schön und wohlgeschmückt; sich so verhaltend, wie es vorgeschrieben war, wurden sie durch ihre eigenen Tugenden zu Quellen der Freude.
14.15.11
पुमांसः पुण्यशीलाढ्याः स्वंस्वं धर्ममनुव्रताः ।
सुखिनः सूक्ष्ममप्येनो न कुर्वन्ति कदाचन ॥ १४.१५.११ ॥
Die Männer, reich an verdienstvollem Charakter und jeder seinem eigenen Dharma treu ergeben, waren glücklich und begingen niemals auch nur die kleinste Sünde.
14.15.12
सर्वे नरांश्च नार्यश्च सततं प्रियवादिनः ।
अजिह्ममनसः शुक्ला बभूवुः श्रमवर्जिताः ॥ १४.१५.१२ ॥
Alle Männer und Frauen sprachen stets freundlich, waren aufrichtigen Sinnes, rein und frei von Mühsal.
14.15.13
भूषिताः कुण्डलैर्हारैः कटकैः कटिसूत्रकैः ।
सुवाससः सुगन्धाढ्याः प्रायशः पृथिवीतले ॥ १४.१५.१३ ॥
Geschmückt mit Ohrringen, Halsketten, Armreifen und Gürtelschnüren, schön gekleidet und reich an Wohlgerüchen, meist auf der Oberfläche der Erde.
14.15.14
सर्वे ब्रह्मविदो विप्राः सर्वत्र परिनिष्ठिताः ।
वलीपलितहीनास्तु सुखिनो दीर्घदर्शिनः ॥ १४.१५.१४ ॥
Alle Brahmanen waren Kenner des Brahman, überall fest gegründet, frei von Falten und grauem Haar, glücklich und weitsichtig.
14.15.15
इच्छा न जायतेऽन्यत्र वर्णेषु न च सङ्करः ।
मनुष्याणां महाराज मर्यादा सुव्यवस्थिता ॥ १४.१५.१५ ॥
O großer König, unter den Menschen entstand kein Verlangen über ihre varṇa hinaus, und es gab keine Vermischung der Stände; die Ordnung war wohl gefestigt.
14.15.16
तस्मिञ्शासति राजेन्द्रे मृगव्यालसरीसृपाः ।
अन्योन्यमपि चान्येषु न बाधन्ते कदाचन ॥ १४.१५.१६ ॥
Solange jener Herrscher der Könige regierte, schadeten Hirsche, reißende Tiere und Kriechtiere einander und auch anderen niemals.
14.15.17
गावः सुक्षीरभूयिष्ठाः सुस्ववालमुखोदराः ।
अपीडिताः कर्षकाद्यैर्हृतव्याधिकवत्सकाः ॥ १४.१५.१७ ॥
Die Kühe gaben reichlich gute Milch, hatten schöne Gesichter und Bäuche, wurden von Bauern und anderen nicht geplagt und waren frei von Krankheit und dem Verlust ihrer Kälber.
14.15.18
अवन्ध्यकाला मनुजाः पुरुषार्थेषु च क्रमात् ।
विषयेष्वनिषिद्धेषु वेदशास्त्रेषु चोद्यताः ॥ १४.१५.१८ ॥
Die Menschen verschwendeten ihre Zeit nicht; der Reihe nach widmeten sie sich den Zielen des menschlichen Lebens, den erlaubten Freuden sowie den Veden und heiligen Lehrbüchern.
14.15.19
सुवृत्ता वृषभाः पुष्टा रसनाभाः सुखोदयाः ॥ १४.१५.१९ ॥
Wohlgestaltete, kräftige Stiere, süß wie Nektar, erhoben sich und brachten Glück.
14.15.20
अतीव मधुरः शब्दः स्पर्शश्चातिसुखं रसम् ।
करूपं दृष्टिक्षमं रम्यं मनोज्ञं गन्धवद्बभौ ॥ १४.१५.२० ॥
Der Klang wurde überaus süß, Berührung und Geschmack sehr angenehm; die Gestalt war augenfreundlich, reizvoll, dem Geist gefällig und strahlte mit Duft.
14.15.21
धर्मार्थकामसंयुक्तं मोक्षाभ्युदयसाधनम् ।
प्रह्लादजननं पुण्यं सम्बभूवाथ मानसम् ॥ १४.१५.२१ ॥
Verbunden mit Dharma, Reichtum und Begierde, Mittel zu Befreiung und Wohlstand, dem Herzen Freude bringend und verdienstvoll, entstand da der Mānasa-See.
14.15.22
स्थावरा बहुपुष्पाढ्याः फलच्छायावहास्तथा ।
सुस्पर्शा विषहीनाश्च सुपत्रत्वक्प्ररोहिणः ॥ १४.१५.२२ ॥
Bäume reich an vielen Blüten, Früchte und Schatten spendend, angenehm zu berühren und ohne Gift, und Pflanzen, die mit schönen Blättern und Rinden sprossen, erstanden.
14.15.23
मनोनुकूलाः सर्वेषां चेष्टाभूतापवर्जिताः ।
तथा बभूव राजर्षिस्तद्वृत्तमभवद्भुवि ॥ १४.१५.२३ ॥
Alle wurden jedem Herzen gefällig, frei von den Mühen des Strebens; auch der königliche Weise wurde so, und jenes Verhalten entstand auf Erden.
14.15.24
सर्वलक्षणसम्पन्नाः पाण्डवा धर्मचारिणः ।
ज्येष्ठानुवर्तिनः सर्वे बभूवुः प्रियदर्शनाः ॥ १४.१५.२४ ॥
Die Pāṇḍavas, mit allen glückverheißenden Zeichen begabt und dem Dharma folgend, alle dem Ältesten gehorchend, wurden anmutig anzusehen.
14.15.25
सिंहोरस्का जितक्रोधास्तेजोबलसमन्विताः ।
आजानुबाहवः सर्वे दानशीला जितेन्द्रियाः ॥ १४.१५.२५ ॥
Alle hatten Löwenbrüste, hatten den Zorn besiegt, waren mit Glanz und Stärke begabt, hatten Arme bis zu den Knien, waren freigebig und hatten ihre Sinne bezwungen.
14.15.26
तेषु शासत्सु धरणीमृतवः स्वगुणैर्बभुः ।
सुखोदयाय वर्तन्ते ग्रहास्तारागणैः सह ॥ १४.१५.२६ ॥
Während sie herrschten, leuchteten die Jahreszeiten der Erde durch ihre eigenen Tugenden; zum Aufgang des Glücks zogen die Planeten zusammen mit den Sternenscharen dahin.
14.15.27
मही च सस्यबहुला सर्वरत्नगुणोदया ।
कामधुग्धेनुवद्भोगान्फलन्ति स्म सहस्रधा ॥ १४.१५.२७ ॥
Und die Erde war reich an Feldfrüchten und brachte jedes Juwel und jede Tugend hervor; wie die Wunschkuh ließ sie die Genüsse tausendfach erblühen.
14.15.28
मन्वादिभिः कृताः पूर्वं मर्यादा मानवेषु याः ।
अनतिक्रम्य ताः सर्वाः कुलेषु समयानि च।
अन्वशासत राजानो धर्मपुत्रप्रियंकराः ॥ १४.१५.२८ ॥
Die Könige, die dem Sohn des Dharma gefällig waren, regierten, ohne die Grenzen zu überschreiten, die Manu und die anderen einst unter den Menschen gesetzt hatten, noch die Regeln und Bräuche der Familien.
14.15.29
महाकुलानि धर्मिष्ठा वर्धयन्तो विशेषतः ।
मनुप्रणीतया वृत्त्या तेऽन्वशासनसुन्धराम् ॥ १४.१५.२९ ॥
Die Gerechtesten, vor allem die großen Familien fördernd, regierten die schöne Erde nach der von Manu festgelegten Lebensweise.
14.15.30
राजवृत्तिर्हि सा शश्वद्धर्मिष्ठाऽभून्महीतले ।
प्रायो लोकमतिस्तान राजवृत्तानुगामिनी ॥ १४.१५.३० ॥
Diese königliche Lebensführung wurde auf der Erde stets höchst gerecht; und meist folgte der Sinn der Menschen dem Verhalten ihrer Könige.
14.15.31
एवं भारतवर्षं स्वं राजा स्वर्गं सुरेन्द्रवत् ।
शशास जिष्णुना सार्धं गोत्रां गाण्डीवधन्वन ॥ १४.१५.३१ ॥
So regierte der König sein eigenes Bhāratavarṣa wie Indra den Himmel, gemeinsam mit dem siegreichen Arjuna, dem Träger des Gāṇḍīva-Bogens, gotrāṃ…