ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.17.1
सभायां वसतोस्तत्र निहत्यारीन्महात्मनोः ।
केशवार्जुनयोः का नु कथा समभवद्द्विज ॥ १४.१७.१ ॥
ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರ ನಡುವೆ ಏನು ಕಥೆ ನಡೆಯಿತು?
14.17.2
कृष्णेन सहितः पार्थः स्वं राज्यं प्राप्य केवलम् ।
तस्यां सभायां दिव्यायां विजहार मुदा युतः ॥ १४.१७.२ ॥
ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗಿದ್ದ ಪೃಥೆಯ ಮಗ ಪಾರ್ಥನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆದು ಆ ದಿವ್ಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಿಹರಿಸಿದನು.
14.17.3
तत्र कञ्चित्सभोद्देशं स्वर्गोद्देशसमं नृप ।
यदृच्छया तौ मुदितौ जग्मतुः स्वजनावृतौ ॥ १४.१७.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸಭೆಯ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ — ಸ್ವರ್ಗದ ಒಂದು ಭಾಗದಂತಿದ್ದ ಅದಕ್ಕೆ — ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹೋದರು.
14.17.4
ततः प्रतीतः कृष्णेन सहितः पाण्डवोऽर्जुनः ।
निरीक्ष्य तां सभां रम्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ १४.१७.४ ॥
ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗಿದ್ದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಪಾಂಡವ ಅರ್ಜುನನು ಆ ರಮಣೀಯ ಸಭೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
14.17.5
विदितं मे महाबाहो सङ्ग्रामे समुपस्थिते ।
महात्म्यं देवकीपुत्र तच्च ते रूपमैश्वरम् ॥ १४.१७.५ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹೋ, ಯುದ್ಧ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು; ಓ ದೇವಕೀಪುತ್ರ, ನಿನ್ನ ಆ ಐಶ್ವರ್ಯರೂಪವೂ ತಿಳಿಯಿತು.
14.17.6
यत्तु तद्भवता प्रोक्तं पुरा केशव सौहृदात् ।
तत्सर्वं पुरुषव्याघ्र नष्टं मे व्यग्रचेतसः ॥ १४.१७.६ ॥
ಓ ಕೇಶವ, ಹಿಂದೆ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ, ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಕಳವಳಗೊಂಡ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಷ್ಟವಾಯಿತು.
14.17.7
मम कौतूहलं त्वस्ति तेष्वर्थेषु पुनः पुनः ।
भवांस्तु द्वारकां गन्ता नचिरादिव माधव ॥ १४.१७.७ ॥
ಆ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಕುತೂಹಲವಿದೆ. ಆದರೆ ಮಾಧವ, ನೀವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೋಗುವಿರಿ.
14.17.8
एवमुक्तस्तु तं कृष्णः फाल्गुनं प्रत्यभाषत ।
परिष्वज्य महातेजा वचनं वदतांवरः ॥ १४.१७.८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ವಕ್ತಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಫಾಲ್ಗುನನನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
14.17.9
श्रावितस्त्वं मया गुह्यं ज्ञापितश्च सनातनम् ।
धर्मं स्वरूपिणं पार्त सर्वलोकांश्च शाश्वतान् ॥ १४.१७.९ ॥
ಪಾರ್ಥ, ನಾನು ನಿನಗೆ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿಸಿದೆ; ಸನಾತನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅದರ ನಿಜರೂಪದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದೆ, ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದೆ.
14.17.10
अबुद्ध्या यन्न गृह्णीतास्तन्मे सुमहदप्रियम् ।
न च साऽद्य पुनर्भूयः स्मृतिर्मे सम्भविष्यति ॥ १४.१७.१० ॥
ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಗ್ರಹಿಸದಿರುವುದು ನನಗೆ ಬಹಳ ಅಪ್ರಿಯ. ಇಂದು ಆ ಸ್ಮೃತಿ ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸದು.
14.17.11
नूनमश्रद्दधानोऽसि दुर्मेधा ह्यसि पाण्डव ।
न च शक्यं पुनर्वक्तुमशेषेण धनंजय ॥ १४.१७.११ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನೀನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿರುವೆ; ಪಾಂಡವ, ನೀನು ಮಂದಬುದ್ಧಿಯವನು. ಧನಂಜಯ, ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
14.17.12
स हि धर्मः सुपर्याप्तो ब्रह्मणः पदवेदने ।
न शक्यं तन्मया भूयस्तथा वक्तुमशेषतः ॥ १४.१७.१२ ॥
ಆ ಧರ್ಮವು ಬ್ರಹ್ಮಪದವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
14.17.13
परं हि ब्रह्म कथितं योगयुक्तेन तन्मया ।
इतिहासं तु वक्ष्यामि तस्मिन्नर्थे पुरातनम् ॥ १४.१७.१३ ॥
ಯೋಗಯುಕ್ತನಾದ ನಾನು ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಆ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಒಂದು ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
14.17.14
यथा तां बुद्धिमास्थाय गतिमग्र्यां गमिष्यसि ।
शृणु धर्मभृतांश्रेष्ठ गदतः सर्वमेव मे ॥ १४.१७.१४ ॥
ಆ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಹೇಳುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳು.
14.17.15
आगच्छद्ब्राह्मणः कश्चित्स्वर्गलोकादरिंदम ।
ब्रह्मलोकाच्च दुर्धर्षः सोस्माभिः पूजितोऽभवत् ॥ १४.१७.१५ ॥
ಶತ್ರುದಮನನೇ, ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬಂದನು. ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅಜೇಯನಾದ ಅವನನ್ನು ನಾವು ಗೌರವಿಸಿದೆವು.
14.17.16
अस्माभिः परिपृष्ठश्च यदाह भरतर्षभ ।
दिव्येन विधिना पार्थ तच्छृणुष्वाविचारयन् ॥ १४.१७.१६ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾವು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು, ಪಾರ್ಥನೇ, ದಿವ್ಯ ವಿಧಾನದಿಂದ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಕೇಳು.
14.17.17
मोक्षधर्मं समाश्रित्य कृष्ण यन्माऽनुपृच्छसि ।
भूतानामनुकम्पार्थं मन्मोहच्छेदनं विभो ॥ १४.१७.१७ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು, ಓ ವಿಭು, ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮೋಹವನ್ನು ಛೇದಿಸಲು.
14.17.18
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि यथावन्मधुसूदन ।
शृणुष्वावहितो भूत्वा गदतो मम माधव ॥ १४.१७.१८ ॥
ಮಧುಸೂದನ, ಅದನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮಾಧವ, ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು.
14.17.19
कश्चिद्विप्रस्तपोयुक्तः काश्यपो धर्मवित्तमः ।
आससाद द्विजं कंचिद्धर्माणामागतागमम् ॥ १४.१७.१९ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲ ಕಾಶ್ಯಪನು, ಧರ್ಮಗಳ ಆಗಮನ-ನಿರ್ಗಮನವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಒಬ್ಬ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದನು.
14.17.20
गतागमं सुबहुशो ज्ञानविज्ञानपारगम् ।
लोकतत्त्वार्थकुशलं ज्ञातरं सुखदुःखयोः ॥ १४.१७.२० ॥
ಹಲವು ಬಾರಿ ಆಗಮನ-ನಿರ್ಗಮನವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಜ್ಞಾನ-ವಿಜ್ಞಾನಗಳ ಪಾರಂಗತನು, ಲೋಕತತ್ತ್ವದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು, ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನು.
14.17.21
जातिस्मरणतत्त्वज्ञं कोविदं पापपुण्ययोः ।
द्रष्टारमुच्चनीचानां कर्मभिर्देहिनां गतिम् ॥ १४.१७.२१ ॥
ಪೂರ್ವಜನ್ಮ ಸ್ಮರಣೆಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಪಾಪ-ಪುಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು, ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ದೇಹಿಗಳ ಉಚ್ಚ-ನೀಚ ಗತಿಗಳನ್ನು ಕಾಣುವವನು.
14.17.22
चरन्तं मुक्तवत्सिद्धं प्रशान्तं संयतेन्द्रियम् ।
दीप्यमानं श्रिया ब्राह्मया क्रममाणं च सर्वशः ॥ १४.१७.२२ ॥
ಮುಕ್ತನಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ಸಿದ್ಧನು, ಅತ್ಯಂತ ಶಾಂತನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಸಂಯಮಿಸಿದವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು.
14.17.23
अन्तर्धानगतिज्ञं च श्रुत्वा तत्त्वेन काश्यपः ।
तथैवान्तर्हितैः सिद्धैर्यान्तं चक्रधरैः सह ॥ १४.१७.२३ ॥
ಅಂತರ್ಧಾನದ ಗತಿಯನ್ನು ಬಲ್ಲವನೆಂದು ಕಾಶ್ಯಪನು ನಿಜವಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಅದೃಶ್ಯ ಸಿದ್ಧರೊಂದಿಗೆ, ಚಕ್ರಧಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವವನು.
14.17.24
सम्भाषमाणमेकान्ते समासीनं च तैः सह ।
यदृच्छया च गच्छन्तमसक्तं पवनं यथा ॥ १४.१७.२४ ॥
ಅವರೊಂದಿಗೆ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುವವನು, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವವನು, ಗಾಳಿಯಂತೆ ನಿರಾಸಕ್ತನು.
14.17.25
तं समासाद्य मेधावी स तदा द्विजसत्तमः ।
चरणौ धर्मकामो वै स तस्य सुसमाहितः।
प्रतिपदे यथान्यायं भक्त्या परमया युतः ॥ १४.१७.२५ ॥
ಆ ಗುರುವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವವನಾಗಿ, ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಯಥಾವಿಧಿ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸಿದನು.
14.17.26
विस्मितश्चाद्भुतं दृष्ट्वा काश्यपस्तं द्विजोत्तमम् ।
परिचारेण महता गुरुं तं पर्यतोषयत् ॥ १४.१७.२६ ॥
ಆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ ವಿಸ್ಮಿತನಾದ ಕಾಶ್ಯಪನು, ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ ಗುರುವನ್ನು ಮಹಾ ಸೇವೆಯಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತಗೊಳಿಸಿದನು.
14.17.27
उपपन्नं च तत्सर्वं श्रुतचारित्रसंयुतम् ।
भौमेनातोषयच्चैनं गुरुवृत्तिं समास्थितः ॥ १४.१७.२७ ॥
ಶ್ರುತ ಮತ್ತು ಚಾರಿತ್ರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು; ಗುರುವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಭೌಮನು (ಮಂಗಳನು) ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
14.17.28
तस्मै तुष्टः स शिष्याय यत्प्रसन्नोऽब्रवीद्गुरुः ।
सिद्धिं परामभिप्रेक्ष्य शृणु मत्तो जनार्दन ॥ १४.१७.२८ ॥
ಆ ಶಿಷ್ಯನಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಗುರು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ನುಡಿದನು: ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟು, ಜನಾರ್ದನ, ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.
14.17.29
विविधैः कर्मभिस्तात पुण्ययोगैश्च केवलैः ।
गच्छन्तीह गतिं मर्त्या देवलोके च वा स्थितिम् ॥ १४.१७.२९ ॥
ಮಗನೇ, ವಿವಿಧ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಪುಣ್ಯಯೋಗಗಳಿಂದ ಮರ್ತ್ಯರು ಇಲ್ಲಿ ಗತಿಯನ್ನೋ ಅಥವಾ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೋ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
14.17.30
न क्वचित्सुखमत्यन्तं न क्वचिच्छाश्वती स्थितिः ।
स्थानाच्च महतो भ्रंशो दुःखलब्दात्पुनः पुनः ॥ १४.१७.३० ॥
ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಸುಖವಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲಿಯೂ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಿತಿಯಿಲ್ಲ. ಮಹಾ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಪತನವಾಗುತ್ತದೆ; ದುಃಖದಿಂದ ಪಡೆದ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪತನವಾಗುತ್ತದೆ.
14.17.31
अशुभा गतयः प्राप्ताः कष्टा मे पापसेवनात् ।
काममन्युपरीतेन तृष्णया मोहितेन च ॥ १४.१७.३१ ॥
ಪಾಪಸೇವನೆಯಿಂದ ನಾನು ಅಶುಭ ಗತಿಗಳನ್ನೂ ಕಷ್ಟಕರ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದೆ; ಕಾಮ ಕ್ರೋಧಗಳಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ತೃಷ್ಣೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿದ್ದೆ.
14.17.32
पुनः पुनश्च मरणं जन्म चैव पुनः पुनः ।
आहारा विविधा भुक्ताःपीता नानाविधाःस्तनाः ॥ १४.१७.३२ ॥
ಪದೇ ಪದೇ ಮರಣವೂ ಪದೇ ಪದೇ ಜನ್ಮವೂ ಆಯಿತು; ನಾನಾ ವಿಧದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದೆ, ನಾನಾ ವಿಧದ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿದೆ.
14.17.33
मातरो विविधा दृष्टाः पितरश्च पृथग्विधाः ।
सुखानि च विचित्राणि दुःखानि च मयाऽनघ ॥ १४.१७.३३ ॥
ನಾನಾ ವಿಧದ ತಾಯಂದಿರನ್ನೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ತಂದೆಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಕಂಡೆ; ಓ ನಿರ್ಮಲನೇ, ವಿಚಿತ್ರ ಸುಖಗಳನ್ನೂ ದುಃಖಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ.
14.17.34
प्रियैर्विवासो बहुशः संवासश्चाप्रियैः सह ।
धननाशश्च सम्प्राप्तो लब्ध्वा दुःखेन तद्धनम् ॥ १४.१७.३४ ॥
ಪ್ರಿಯರಿಂದ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಅಗಲಿಕೆಯೂ, ಅಪ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸಹವಾಸವೂ ಆಯಿತು; ಕಷ್ಟದಿಂದ ಪಡೆದ ಆ ಧನವೂ ನಷ್ಟವಾಯಿತು.
14.17.35
अवमानाः सुकष्टाश्च परतः स्वजनात्तथा ।
शारीरा मानसा वाऽपि वेदना भृशदारुणाः ॥ १४.१७.३५ ॥
ಬೇರೆಯವರಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳಿಂದಲೇ ಬಂದ ಅವಮಾನಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿದ್ದವು; ದೇಹ ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನ ವೇದನೆಗಳೂ ಅತಿ ಭೀಕರವಾಗಿದ್ದವು.
14.17.36
प्राप्ता विमाननाश्चोग्रा वधबन्धाश्च दारुणाः ।
पतनं निरये चैव यातनाश्च यमक्षये ॥ १४.१७.३६ ॥
ಭೀಕರ ಅವಮಾನಗಳನ್ನೂ, ಕ್ರೂರ ವಧೆ ಮತ್ತು ಬಂಧನಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದೆ; ನರಕದಲ್ಲಿ ಪತನವನ್ನೂ, ಯಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾತನೆಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದೆ.
14.17.37
जरारोगाश्च सततं व्यसनानि च भूरिशः ।
लोकेऽस्मिन्ननुभूतानि द्वन्द्वजानि भृशं मया ॥ १४.१७.३७ ॥
ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ರೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಹಳವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಅವು ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು.
14.17.38
ततः कदाचिन्निर्वेदान्निकारान्निकृतेन च ।
लोकतन्त्रं परित्यक्तं दुःखार्तेन भृशं मया ॥ १४.१७.३८ ॥
ಆಗ ಒಮ್ಮೆ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ, ಅವಮಾನದಿಂದ, ಗಾಯಗೊಂಡು, ದುಃಖದಿಂದ ಬಹಳ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ನಾನು ಲೋಕ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದೆ.
14.17.39
लोकेऽस्मिन्ननुभूयाहमिमं मार्गमनुष्ठितः ।
ततः सिद्धिरियं प्राप्ता प्रसादादात्मनो मया।
नाहं पुनरिहागन्ता लोकानालोकयाम्यहम् ॥ १४.१७.३९ ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿ ನಾನು ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದೆನು; ನಂತರ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಈ ಸಿದ್ಧಿ ನನಗೆ ದೊರಕಿತು. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
14.17.40
आसिद्धेराप्रजासर्गादात्मनोपि गतीः शुभाः ।
उपलब्धा द्विजश्रेष्ठ तथेयं सिद्धिरुत्तमा ॥ १४.१७.४० ॥
ಸಿದ್ಧಿಯವರೆಗೂ, ಪ್ರಜಾ ಸೃಷ್ಟಿಯವರೆಗೂ, ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮದಿಂದಲೇ ಶುಭ ಗತಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ. ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಉತ್ತಮ ಸಿದ್ಧಿಯೂ ದೊರಕಿದೆ.
14.17.41
इतः परं गमिष्यामि ततः परतरं पुनः ।
ब्रह्मणः पदमव्यक्तं मा तेऽभूतत्र संशयः ॥ १४.१७.४१ ॥
ಇಲ್ಲಿಂದ ನಾನು ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ನಂತರ ಅದಕ್ಕೂ ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಅವ್ಯಕ್ತ ಪದಕ್ಕೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಂದೇಹವಿರದಿರಲಿ.
14.17.42
नाहं पुनरिहागन्ता मर्त्यलोकं परन्तप ।
प्रीतोस्मि ते महाप्राज्ञ ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १४.१७.४२ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಈ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಹೇಳು, ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?
14.17.43
यदीप्सुरुपपन्नस्त्वं तस्य कालोऽयमागतः ।
अभिजाने च तदहं यदर्थं मामुपागतः ॥ १४.१७.४३ ॥
ನೀನು ಅದನ್ನು ಬಯಸಿ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ಈಗ ಅದರ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ. ನೀನು ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೋ ಅದನ್ನು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ.
14.17.44
अचिरात्तु गमिष्यामि येनाहं त्वामचूचुदम् ।
भृशं प्रीतोस्मि भवतश्चारित्रेण विचक्षण ॥ १४.१७.४४ ॥
ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನಾನು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ನಿನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಓ ವಿಚಕ್ಷಣನೇ, ನಿನ್ನ ನಡತೆಯಿಂದ ನಾನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
14.17.45
परिपृच्छ यावद्भवतो भाषे यद्यत्तवेप्सितम् ॥ १४.१७.४५ ॥
ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕೇಳು; ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
14.17.46
बहुमन्ये च ते बुद्धिं भृशं सम्पूजयामि च ।
येनाहं भवता बुद्धो मेधावी ह्यसि काश्यप ॥ १४.१७.४६ ॥
ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಬಹಳ ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಬಹಳ ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಓ ಕಾಶ್ಯಪ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿದೆ; ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮೇಧಾವಿ.