Mahābhārata · Adhyāya 14.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.17.1
सभायां वसतोस्तत्र निहत्यारीन्महात्मनोः ।
केशवार्जुनयोः का नु कथा समभवद्द्विज ॥ १४.१७.१ ॥
Ó duas vezes nascido, que história aconteceu entre o magnânimo Keśava e Arjuna, que ali habitavam no salão da assembleia após abaterem seus inimigos?
14.17.2
कृष्णेन सहितः पार्थः स्वं राज्यं प्राप्य केवलम् ।
तस्यां सभायां दिव्यायां विजहार मुदा युतः ॥ १४.१७.२ ॥
Pārtha, filho de Pṛthā, acompanhado de Kṛṣṇa, tendo obtido inteiramente o seu reino, deleitava-se com alegria naquele salão divino de assembleia.
14.17.3
तत्र कञ्चित्सभोद्देशं स्वर्गोद्देशसमं नृप ।
यदृच्छया तौ मुदितौ जग्मतुः स्वजनावृतौ ॥ १४.१७.३ ॥
Ali, ó rei, para uma parte do salão de assembleia, igual a uma parte do céu, os dois foram à vontade, alegres e cercados pelos seus parentes.
14.17.4
ततः प्रतीतः कृष्णेन सहितः पाण्डवोऽर्जुनः ।
निरीक्ष्य तां सभां रम्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ १४.१७.४ ॥
Então Arjuna, o Pāṇḍava, satisfeito e junto de Kṛṣṇa, tendo contemplado aquele encantador salão de assembleia, proferiu estas palavras.
14.17.5
विदितं मे महाबाहो सङ्ग्रामे समुपस्थिते ।
महात्म्यं देवकीपुत्र तच्च ते रूपमैश्वरम् ॥ १४.१७.५ ॥
Ó de braços poderosos, quando a batalha se aproximou, a tua grandeza tornou-se conhecida para mim, ó filho de Devakī, e também a tua forma soberana.
14.17.6
यत्तु तद्भवता प्रोक्तं पुरा केशव सौहृदात् ।
तत्सर्वं पुरुषव्याघ्र नष्टं मे व्यग्रचेतसः ॥ १४.१७.६ ॥
Ó Keśava, tudo o que me disseste outrora por amizade, ó tigre entre os homens, perdeu-se para a minha mente perturbada.
14.17.7
मम कौतूहलं त्वस्ति तेष्वर्थेषु पुनः पुनः ।
भवांस्तु द्वारकां गन्ता नचिरादिव माधव ॥ १४.१७.७ ॥
Tenho curiosidade, uma e outra vez, sobre aqueles assuntos. Mas tu, Mādhava, logo irás a Dvārakā.
14.17.8
एवमुक्तस्तु तं कृष्णः फाल्गुनं प्रत्यभाषत ।
परिष्वज्य महातेजा वचनं वदतांवरः ॥ १४.१७.८ ॥
Assim interpelado, Kṛṣṇa, de grande esplendor e o melhor dos oradores, abraçou Arjuna e respondeu.
14.17.9
श्रावितस्त्वं मया गुह्यं ज्ञापितश्च सनातनम् ।
धर्मं स्वरूपिणं पार्त सर्वलोकांश्च शाश्वतान् ॥ १४.१७.९ ॥
Ó Pārtha, fiz-te ouvir o segredo e fiz-te conhecer o dharma eterno em sua forma verdadeira e os mundos eternos.
14.17.10
अबुद्ध्या यन्न गृह्णीतास्तन्मे सुमहदप्रियम् ।
न च साऽद्य पुनर्भूयः स्मृतिर्मे सम्भविष्यति ॥ १४.१७.१० ॥
O que não compreendeste por falta de entendimento me é profundamente desagradável; e essa lembrança não voltará a surgir em mim hoje.
14.17.11
नूनमश्रद्दधानोऽसि दुर्मेधा ह्यसि पाण्डव ।
न च शक्यं पुनर्वक्तुमशेषेण धनंजय ॥ १४.१७.११ ॥
Certamente te falta fé, ó Pāṇḍava, e és de entendimento lento. Ó Dhanañjaya, não se pode contá-lo novamente por inteiro.
14.17.12
स हि धर्मः सुपर्याप्तो ब्रह्मणः पदवेदने ।
न शक्यं तन्मया भूयस्तथा वक्तुमशेषतः ॥ १४.१७.१२ ॥
Esse dharma basta plenamente para conhecer o estado de Brahman. Não me é possível dizê-lo de novo da mesma forma, por inteiro.
14.17.13
परं हि ब्रह्म कथितं योगयुक्तेन तन्मया ।
इतिहासं तु वक्ष्यामि तस्मिन्नर्थे पुरातनम् ॥ १४.१७.१३ ॥
Unido ao yoga, já expus o Brahman supremo. Agora contarei uma antiga história sobre esse assunto.
14.17.14
यथा तां बुद्धिमास्थाय गतिमग्र्यां गमिष्यसि ।
शृणु धर्मभृतांश्रेष्ठ गदतः सर्वमेव मे ॥ १४.१७.१४ ॥
Adotando essa compreensão, alcançarás o caminho mais elevado. Ouve, o melhor dos que sustentam o dharma, tudo o que te digo.
14.17.15
आगच्छद्ब्राह्मणः कश्चित्स्वर्गलोकादरिंदम ।
ब्रह्मलोकाच्च दुर्धर्षः सोस्माभिः पूजितोऽभवत् ॥ १४.१७.१५ ॥
Ó subjugador de inimigos, um certo brâmane veio do mundo celeste; invencível mesmo desde o mundo de Brahmā, foi por nós honrado.
14.17.16
अस्माभिः परिपृष्ठश्च यदाह भरतर्षभ ।
दिव्येन विधिना पार्थ तच्छृणुष्वाविचारयन् ॥ १४.१७.१६ ॥
Touro dos Bharatas, o que ele disse quando o interrogamos, filho de Pṛthā, ouve isso à maneira divina, sem duvidar.
14.17.17
मोक्षधर्मं समाश्रित्य कृष्ण यन्माऽनुपृच्छसि ।
भूतानामनुकम्पार्थं मन्मोहच्छेदनं विभो ॥ १४.१७.१७ ॥
Kṛṣṇa, o que me perguntas, apoiando-te no dharma da libertação, ó poderoso, é por compaixão aos seres e para cortar a minha ilusão.
14.17.18
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि यथावन्मधुसूदन ।
शृणुष्वावहितो भूत्वा गदतो मम माधव ॥ १४.१७.१८ ॥
Isso te explicarei tal como é, Madhusūdana. Ouve, Mādhava, atentamente o que digo.
14.17.19
कश्चिद्विप्रस्तपोयुक्तः काश्यपो धर्मवित्तमः ।
आससाद द्विजं कंचिद्धर्माणामागतागमम् ॥ १४.१७.१९ ॥
Um certo Kāśyapa, dotado de austeridade e o mais versado no dharma, aproximou-se de um dvija que conhecia a chegada e a partida dos dharmas.
14.17.20
गतागमं सुबहुशो ज्ञानविज्ञानपारगम् ।
लोकतत्त्वार्थकुशलं ज्ञातरं सुखदुःखयोः ॥ १४.१७.२० ॥
Que muitas vezes conhecera o ir e vir, que atravessara o conhecimento e o discernimento, hábil no sentido verdadeiro da natureza dos mundos, e conhecedor do prazer e da dor.
14.17.21
जातिस्मरणतत्त्वज्ञं कोविदं पापपुण्ययोः ।
द्रष्टारमुच्चनीचानां कर्मभिर्देहिनां गतिम् ॥ १४.१७.२१ ॥
Que conhecia a verdade da lembrança de vidas anteriores, perito no pecado e no mérito, contemplador dos destinos elevados e baixos dos seres encarnados segundo suas obras.
14.17.22
चरन्तं मुक्तवत्सिद्धं प्रशान्तं संयतेन्द्रियम् ।
दीप्यमानं श्रिया ब्राह्मया क्रममाणं च सर्वशः ॥ १४.१७.२२ ॥
Que vagava como um libertado, um ser perfeito, muito sereno, com os sentidos contidos, resplandecente com o esplendor de Brahmā, e que avançava por toda parte.
14.17.23
अन्तर्धानगतिज्ञं च श्रुत्वा तत्त्वेन काश्यपः ।
तथैवान्तर्हितैः सिद्धैर्यान्तं चक्रधरैः सह ॥ १४.१७.२३ ॥
Kāśyapa ouvira de fato que ele conhecia o caminho do desaparecimento, e igualmente que ia com os seres perfeitos invisíveis e os portadores da roda.
14.17.24
सम्भाषमाणमेकान्ते समासीनं च तैः सह ।
यदृच्छया च गच्छन्तमसक्तं पवनं यथा ॥ १४.१७.२४ ॥
Conversando em solidão e sentado com eles, indo à vontade, desapegado como o vento.
14.17.25
तं समासाद्य मेधावी स तदा द्विजसत्तमः ।
चरणौ धर्मकामो वै स तस्य सुसमाहितः।
प्रतिपदे यथान्यायं भक्त्या परमया युतः ॥ १४.१७.२५ ॥
Aproximando-se dele, aquele sábio, o melhor dos duas vezes nascidos, desejoso do dharma, serviu seus pés com a mente concentrada, conforme a regra e com suprema devoção.
14.17.26
विस्मितश्चाद्भुतं दृष्ट्वा काश्यपस्तं द्विजोत्तमम् ।
परिचारेण महता गुरुं तं पर्यतोषयत् ॥ १४.१७.२६ ॥
Espantado ao ver aquela maravilha, Kāśyapa agradou plenamente aquele mestre, o melhor dos duas vezes nascidos, com grande serviço.
14.17.27
उपपन्नं च तत्सर्वं श्रुतचारित्रसंयुतम् ।
भौमेनातोषयच्चैनं गुरुवृत्तिं समास्थितः ॥ १४.१७.२७ ॥
Tudo isso era adequado, unido ao saber e à boa conduta; adotando a conduta de mestre, agradou ao nascido da terra.
14.17.28
तस्मै तुष्टः स शिष्याय यत्प्रसन्नोऽब्रवीद्गुरुः ।
सिद्धिं परामभिप्रेक्ष्य शृणु मत्तो जनार्दन ॥ १४.१७.२८ ॥
Satisfeito com aquele discípulo, o mestre, contente, falou: 'Tendo em vista a perfeição suprema, ouve-me, ó Janārdana.'
14.17.29
विविधैः कर्मभिस्तात पुण्ययोगैश्च केवलैः ।
गच्छन्तीह गतिं मर्त्या देवलोके च वा स्थितिम् ॥ १४.१७.२९ ॥
Querido, por diversas ações e somente por conjunções de mérito, os mortais aqui alcançam um destino ou uma morada no mundo dos deuses.
14.17.30
न क्वचित्सुखमत्यन्तं न क्वचिच्छाश्वती स्थितिः ।
स्थानाच्च महतो भ्रंशो दुःखलब्दात्पुनः पुनः ॥ १४.१७.३० ॥
Em lugar nenhum há felicidade absoluta, em lugar nenhum uma morada duradoura. Há queda de uma grande posição, e uma e outra vez de um lugar conquistado com sofrimento.
14.17.31
अशुभा गतयः प्राप्ताः कष्टा मे पापसेवनात् ।
काममन्युपरीतेन तृष्णया मोहितेन च ॥ १४.१७.३१ ॥
Por praticar o mal, alcancei destinos funestos e dolorosos, dominado pelo desejo e pela ira, iludido pela sede.
14.17.32
पुनः पुनश्च मरणं जन्म चैव पुनः पुनः ।
आहारा विविधा भुक्ताःपीता नानाविधाःस्तनाः ॥ १४.१७.३२ ॥
Repetidas vezes houve morte, e repetidas vezes houve nascimento; comi alimentos variados e bebi o leite de muitos seios.
14.17.33
मातरो विविधा दृष्टाः पितरश्च पृथग्विधाः ।
सुखानि च विचित्राणि दुःखानि च मयाऽनघ ॥ १४.१७.३३ ॥
Vi mães de muitas espécies e pais de diversos tipos; ó imaculado, experimentei prazeres e dores variados.
14.17.34
प्रियैर्विवासो बहुशः संवासश्चाप्रियैः सह ।
धननाशश्च सम्प्राप्तो लब्ध्वा दुःखेन तद्धनम् ॥ १४.१७.३४ ॥
Muitas vezes separei-me dos entes queridos e convivi com os indesejados; a riqueza se perdeu, aquela riqueza que obtivera com grande sofrimento.
14.17.35
अवमानाः सुकष्टाश्च परतः स्वजनात्तथा ।
शारीरा मानसा वाऽपि वेदना भृशदारुणाः ॥ १४.१७.३५ ॥
As humilhações, vindas de estranhos e dos próprios parentes, foram muito dolorosas; as dores, do corpo ou da mente, foram extremamente terríveis.
14.17.36
प्राप्ता विमाननाश्चोग्रा वधबन्धाश्च दारुणाः ।
पतनं निरये चैव यातनाश्च यमक्षये ॥ १४.१७.३६ ॥
Sofri ferozes desonras, terríveis mortes e cadeias; caí no inferno e padeci os tormentos no reino de Yama.
14.17.37
जरारोगाश्च सततं व्यसनानि च भूरिशः ।
लोकेऽस्मिन्ननुभूतानि द्वन्द्वजानि भृशं मया ॥ १४.१७.३७ ॥
A velhice e as doenças, e as calamidades em grande número, constantemente, eu as experimentei grandemente neste mundo, nascidas dos pares de opostos.
14.17.38
ततः कदाचिन्निर्वेदान्निकारान्निकृतेन च ।
लोकतन्त्रं परित्यक्तं दुःखार्तेन भृशं मया ॥ १४.१७.३८ ॥
Então, certa vez, por aversão, por humilhação e ferido, muito afligido pela dor, abandonei a ordem do mundo.
14.17.39
लोकेऽस्मिन्ननुभूयाहमिमं मार्गमनुष्ठितः ।
ततः सिद्धिरियं प्राप्ता प्रसादादात्मनो मया।
नाहं पुनरिहागन्ता लोकानालोकयाम्यहम् ॥ १४.१७.३९ ॥
Tendo experimentado isto neste mundo, segui este caminho; então esta perfeição me foi alcançada pela graça do meu próprio eu. Não voltarei aqui novamente; contemplo os mundos.
14.17.40
आसिद्धेराप्रजासर्गादात्मनोपि गतीः शुभाः ।
उपलब्धा द्विजश्रेष्ठ तथेयं सिद्धिरुत्तमा ॥ १४.१७.४० ॥
Até a perfeição e até a criação da prole, pelo meu próprio ser também alcancei caminhos auspiciosos; assim, ó melhor dos duas vezes nascidos, esta suprema perfeição também foi alcançada.
14.17.41
इतः परं गमिष्यामि ततः परतरं पुनः ।
ब्रह्मणः पदमव्यक्तं मा तेऽभूतत्र संशयः ॥ १४.१७.४१ ॥
Daqui seguirei adiante, e depois ainda mais longe, para a morada não manifesta de Brahman; que não haja em ti dúvida a esse respeito.
14.17.42
नाहं पुनरिहागन्ता मर्त्यलोकं परन्तप ।
प्रीतोस्मि ते महाप्राज्ञ ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १४.१७.४२ ॥
Ó atormentador dos inimigos, não voltarei novamente a este mundo mortal. Ó tu de grande mente, estou satisfeito contigo; diz-me, o que devo fazer por ti?
14.17.43
यदीप्सुरुपपन्नस्त्वं तस्य कालोऽयमागतः ।
अभिजाने च तदहं यदर्थं मामुपागतः ॥ १४.१७.४३ ॥
Se vieste desejando isso, chegou o tempo para tal. Conheço o propósito pelo qual te aproximaste de mim.
14.17.44
अचिरात्तु गमिष्यामि येनाहं त्वामचूचुदम् ।
भृशं प्रीतोस्मि भवतश्चारित्रेण विचक्षण ॥ १४.१७.४४ ॥
Em breve partirei, pois te instruí. Ó sábio, estou muito satisfeito com a tua conduta.
14.17.45
परिपृच्छ यावद्भवतो भाषे यद्यत्तवेप्सितम् ॥ १४.१७.४५ ॥
Pergunta quanto quiseres; falarei sobre tudo o que desejares.
14.17.46
बहुमन्ये च ते बुद्धिं भृशं सम्पूजयामि च ।
येनाहं भवता बुद्धो मेधावी ह्यसि काश्यप ॥ १४.१७.४६ ॥
Tenho em alta estima o teu intelecto e honro-o muito, pois por ti, ó Kāśyapa, fui despertado; de facto és inteligente.