ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.17.1
सभायां वसतोस्तत्र निहत्यारीन्महात्मनोः ।
केशवार्जुनयोः का नु कथा समभवद्द्विज ॥ १४.१७.१ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେଠାରେ ସଭାରେ ବାସ କରୁଥିବାବେଳେ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପରେ ମହାତ୍ମା କେଶବ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କି କଥା ହେଲା?
14.17.2
कृष्णेन सहितः पार्थः स्वं राज्यं प्राप्य केवलम् ।
तस्यां सभायां दिव्यायां विजहार मुदा युतः ॥ १४.१७.२ ॥
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ପୃଥାପୁତ୍ର ପାର୍ଥ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଇ ସେହି ଦିବ୍ୟ ସଭାରେ ଆନନ୍ଦରେ ବିହାର କଲେ।
14.17.3
तत्र कञ्चित्सभोद्देशं स्वर्गोद्देशसमं नृप ।
यदृच्छया तौ मुदितौ जग्मतुः स्वजनावृतौ ॥ १४.१७.३ ॥
ସେଠାରେ ସଭାର ଏକ ଅଂଶକୁ — ସ୍ୱର୍ଗର ଏକ ଅଂଶ ସମାନ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ — ହେ ନୃପ, ସେହି ଦୁଇଜଣ ଆନନ୍ଦରେ, ନିଜ ସ୍ୱଜନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗଲେ।
14.17.4
ततः प्रतीतः कृष्णेन सहितः पाण्डवोऽर्जुनः ।
निरीक्ष्य तां सभां रम्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ १४.१७.४ ॥
ତା'ପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରସନ୍ନ ପାଣ୍ଡବ ଅର୍ଜୁନ ସେହି ରମଣୀୟ ସଭାକୁ ଦେଖି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
14.17.5
विदितं मे महाबाहो सङ्ग्रामे समुपस्थिते ।
महात्म्यं देवकीपुत्र तच्च ते रूपमैश्वरम् ॥ १४.१७.५ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଯୁଦ୍ଧ ନିକଟ ହେବାବେଳେ ତୁମର ମହିମା ମୋ ପାଇଁ ଜଣାପଡ଼ିଲା; ହେ ଦେବକୀପୁତ୍ର, ତୁମର ସେହି ଐଶ୍ୱର୍ୟମୟ ରୂପ ମଧ୍ୟ।
14.17.6
यत्तु तद्भवता प्रोक्तं पुरा केशव सौहृदात् ।
तत्सर्वं पुरुषव्याघ्र नष्टं मे व्यग्रचेतसः ॥ १४.१७.६ ॥
ହେ କେଶବ, ପୂର୍ବରେ ସୌହାର୍ଦ୍ଦ୍ୟରୁ ତୁମେ ଯାହା କହିଥିଲ, ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ସେ ସବୁ ବ୍ୟଗ୍ର ଚିତ୍ତ ମୋର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି।
14.17.7
मम कौतूहलं त्वस्ति तेष्वर्थेषु पुनः पुनः ।
भवांस्तु द्वारकां गन्ता नचिरादिव माधव ॥ १४.१७.७ ॥
ସେହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ମୋର ବାରମ୍ବାର କୌତୂହଳ ଅଛି। କିନ୍ତୁ ହେ ମାଧବ, ଆପଣ ଶୀଘ୍ର ଦ୍ୱାରକା ଯିବେ।
14.17.8
एवमुक्तस्तु तं कृष्णः फाल्गुनं प्रत्यभाषत ।
परिष्वज्य महातेजा वचनं वदतांवरः ॥ १४.१७.८ ॥
ଏହିପରି କୁହାଯିବାରୁ ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃଷ୍ଣ ସେହି ଫାଲ୍ଗୁନକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
14.17.9
श्रावितस्त्वं मया गुह्यं ज्ञापितश्च सनातनम् ।
धर्मं स्वरूपिणं पार्त सर्वलोकांश्च शाश्वतान् ॥ १४.१७.९ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗୁହ୍ୟ ଶୁଣାଇଲି, ସନାତନ ଧର୍ମକୁ ତାର ସ୍ୱରୂପରେ ଜଣାଇଲି ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ଲୋକସମୂହ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଦେଲି।
14.17.10
अबुद्ध्या यन्न गृह्णीतास्तन्मे सुमहदप्रियम् ।
न च साऽद्य पुनर्भूयः स्मृतिर्मे सम्भविष्यति ॥ १४.१७.१० ॥
ଅବୁଦ୍ଧିରୁ ତୁମେ ଯାହା ଗ୍ରହଣ କରିନାହଁ, ତାହା ମୋ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅପ୍ରିୟ। ଆଜି ସେହି ସ୍ମୃତି ମୋ ଭିତରେ ପୁନର୍ବାର ଉଦୟ ହେବ ନାହିଁ।
14.17.11
नूनमश्रद्दधानोऽसि दुर्मेधा ह्यसि पाण्डव ।
न च शक्यं पुनर्वक्तुमशेषेण धनंजय ॥ १४.१७.११ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାହୀନ, ହେ ପାଣ୍ଡବ, ତୁମେ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି। ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ତାହା ପୁନର୍ବାର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ କହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
14.17.12
स हि धर्मः सुपर्याप्तो ब्रह्मणः पदवेदने ।
न शक्यं तन्मया भूयस्तथा वक्तुमशेषतः ॥ १४.१७.१२ ॥
ସେହି ଧର୍ମ ବ୍ରହ୍ମପଦ ଜାଣିବାରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ। ତାହା ମୋ ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ବାର ସେହିପରି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କହିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
14.17.13
परं हि ब्रह्म कथितं योगयुक्तेन तन्मया ।
इतिहासं तु वक्ष्यामि तस्मिन्नर्थे पुरातनम् ॥ १४.१७.१३ ॥
ଯୋଗଯୁକ୍ତ ମୁଁ ପରବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ବିଷୟ ପୂର୍ବରୁ କହିସାରିଛି। ଏବେ ସେହି ବିଷୟରେ ଏକ ପୁରାତନ ଇତିହାସ କହିବି।
14.17.14
यथा तां बुद्धिमास्थाय गतिमग्र्यां गमिष्यसि ।
शृणु धर्मभृतांश्रेष्ठ गदतः सर्वमेव मे ॥ १४.१७.१४ ॥
ସେହି ବୁଦ୍ଧିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି ପାଇବ। ଧର୍ମଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ କହୁଥିବା ସବୁ ଶୁଣ।
14.17.15
आगच्छद्ब्राह्मणः कश्चित्स्वर्गलोकादरिंदम ।
ब्रह्मलोकाच्च दुर्धर्षः सोस्माभिः पूजितोऽभवत् ॥ १४.१७.१५ ॥
ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରୁ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ। ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଅଜେୟ ସେ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲୁ।
14.17.16
अस्माभिः परिपृष्ठश्च यदाह भरतर्षभ ।
दिव्येन विधिना पार्थ तच्छृणुष्वाविचारयन् ॥ १४.१७.१६ ॥
ହେ ଭରତର୍ଷଭ, ଆମେ ପଚାରିବାରୁ ସେ ଯାହା କହିଲେ, ହେ ପାର୍ଥ, ତାହା ଦିବ୍ୟ ବିଧିରେ ସନ୍ଦେହ ନକରି ଶୁଣ।
14.17.17
मोक्षधर्मं समाश्रित्य कृष्ण यन्माऽनुपृच्छसि ।
भूतानामनुकम्पार्थं मन्मोहच्छेदनं विभो ॥ १४.१७.१७ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ମୋକ୍ଷଧର୍ମକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ପଚାରୁଛ, ହେ ବିଭୁ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କରୁଣା ଏବଂ ମୋ ମୋହ ଛେଦନ ପାଇଁ।
14.17.18
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि यथावन्मधुसूदन ।
शृणुष्वावहितो भूत्वा गदतो मम माधव ॥ १४.१७.१८ ॥
ହେ ମଧୁସୂଦନ, ତାହା ମୁଁ ତୁମକୁ ଯଥାଯଥ କହିବି। ହେ ମାଧବ, ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ମୁଁ କହୁଥିବା ଶୁଣ।
14.17.19
कश्चिद्विप्रस्तपोयुक्तः काश्यपो धर्मवित्तमः ।
आससाद द्विजं कंचिद्धर्माणामागतागमम् ॥ १४.१७.१९ ॥
ତପସ୍ୟାଯୁକ୍ତ, ଧର୍ମକୁ ସର୍ବାଧିକ ଜାଣିଥିବା କାଶ୍ୟପ, ଧର୍ମଗୁଡ଼ିକର ଆଗମନ ଓ ଗମନ ଜାଣିଥିବା ଜଣେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
14.17.20
गतागमं सुबहुशो ज्ञानविज्ञानपारगम् ।
लोकतत्त्वार्थकुशलं ज्ञातरं सुखदुःखयोः ॥ १४.१७.२० ॥
ବହୁବାର ଆଗମନ-ଗମନ ଜାଣିଥିବା, ଜ୍ଞାନ-ବିଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଲୋକତତ୍ତ୍ୱର ଅର୍ଥରେ କୁଶଳୀ, ସୁଖ-ଦୁଃଖ ଜାଣିଥିବା।
14.17.21
जातिस्मरणतत्त्वज्ञं कोविदं पापपुण्ययोः ।
द्रष्टारमुच्चनीचानां कर्मभिर्देहिनां गतिम् ॥ १४.१७.२१ ॥
ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମରଣର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା, ପାପ-ପୁଣ୍ୟରେ ନିପୁଣ, କର୍ମଦ୍ୱାରା ଦେହଧାରୀଙ୍କ ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ଗତି ଦେଖୁଥିବା।
14.17.22
चरन्तं मुक्तवत्सिद्धं प्रशान्तं संयतेन्द्रियम् ।
दीप्यमानं श्रिया ब्राह्मया क्रममाणं च सर्वशः ॥ १४.१७.२२ ॥
ମୁକ୍ତ ପରି ବିଚରଣକାରୀ, ସିଦ୍ଧ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶାନ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସଂଯମୀ, ବ୍ରାହ୍ମୀ ଶୋଭାରେ ଦୀପ୍ତ, ସର୍ବତ୍ର ବିଚରଣକାରୀ।
14.17.23
अन्तर्धानगतिज्ञं च श्रुत्वा तत्त्वेन काश्यपः ।
तथैवान्तर्हितैः सिद्धैर्यान्तं चक्रधरैः सह ॥ १४.१७.२३ ॥
ଅନ୍ତର୍ଧାନର ଗତି ଜାଣିଥିବା ବୋଲି କାଶ୍ୟପ ପ୍ରକୃତରେ ଶୁଣିଥିଲେ; ସେହିପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ଓ ଚକ୍ରଧରଙ୍କ ସହ ଯାଉଥିବା।
14.17.24
सम्भाषमाणमेकान्ते समासीनं च तैः सह ।
यदृच्छया च गच्छन्तमसक्तं पवनं यथा ॥ १४.१७.२४ ॥
ସେମାନଙ୍କ ସହ ନିର୍ଜନରେ ବସି କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିବା, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଯାଉଥିବା, ପବନ ପରି ଅସକ୍ତ।
14.17.25
तं समासाद्य मेधावी स तदा द्विजसत्तमः ।
चरणौ धर्मकामो वै स तस्य सुसमाहितः।
प्रतिपदे यथान्यायं भक्त्या परमया युतः ॥ १४.१७.२५ ॥
ସେହି ଗୁରୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧର୍ମକାମୀ ସେ ଏକାଗ୍ର ମନରେ, ବିଧି ଅନୁସାରେ ପରମ ଭକ୍ତିରେ ତାଙ୍କ ଚରଣ ସେବା କଲେ।
14.17.26
विस्मितश्चाद्भुतं दृष्ट्वा काश्यपस्तं द्विजोत्तमम् ।
परिचारेण महता गुरुं तं पर्यतोषयत् ॥ १४.१७.२६ ॥
ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଖି ବିସ୍ମିତ କାଶ୍ୟପ ସେହି ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମହାନ ସେବାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ।
14.17.27
उपपन्नं च तत्सर्वं श्रुतचारित्रसंयुतम् ।
भौमेनातोषयच्चैनं गुरुवृत्तिं समास्थितः ॥ १४.१७.२७ ॥
ଶ୍ରୁତ ଓ ଚାରିତ୍ର୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ ସେ ସବୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଥିଲା; ଗୁରୁବୃତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରି ଭୌମ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ।
14.17.28
तस्मै तुष्टः स शिष्याय यत्प्रसन्नोऽब्रवीद्गुरुः ।
सिद्धिं परामभिप्रेक्ष्य शृणु मत्तो जनार्दन ॥ १४.१७.२८ ॥
ସେହି ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ପ୍ରସନ୍ନ ଗୁରୁ କହିଲେ: ପରମ ସିଦ୍ଧିକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି, ହେ ଜନାର୍ଦନ, ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ।
14.17.29
विविधैः कर्मभिस्तात पुण्ययोगैश्च केवलैः ।
गच्छन्तीह गतिं मर्त्या देवलोके च वा स्थितिम् ॥ १४.१७.२९ ॥
ହେ ତାତ, ବିବିଧ କର୍ମ ଏବଂ କେବଳ ପୁଣ୍ୟଯୋଗରେ ମର୍ତ୍ତ୍ୟମାନେ ଏଠାରେ ଗତି ପାଆନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦେବଲୋକରେ ସ୍ଥିତି ପାଆନ୍ତି।
14.17.30
न क्वचित्सुखमत्यन्तं न क्वचिच्छाश्वती स्थितिः ।
स्थानाच्च महतो भ्रंशो दुःखलब्दात्पुनः पुनः ॥ १४.१७.३० ॥
କେଉଁଠି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁଖ ନାହିଁ, କେଉଁଠି ଶାଶ୍ୱତ ସ୍ଥିତି ନାହିଁ। ମହାନ ସ୍ଥାନରୁ ପତନ ହୁଏ, ଏବଂ ଦୁଃଖରେ ଲବ୍ଧ ସ୍ଥାନରୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ପତନ ହୁଏ।
14.17.31
अशुभा गतयः प्राप्ताः कष्टा मे पापसेवनात् ।
काममन्युपरीतेन तृष्णया मोहितेन च ॥ १४.१७.३१ ॥
ପାପାଚରଣ ଯୋଗୁଁ ମୁଁ ଅଶୁଭ ଗତି ଓ କଷ୍ଟକର ଅବସ୍ଥା ପାଇଲି; କାମ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଘେରି, ତୃଷ୍ଣାରେ ମୋହିତ ହୋଇ।
14.17.32
पुनः पुनश्च मरणं जन्म चैव पुनः पुनः ।
आहारा विविधा भुक्ताःपीता नानाविधाःस्तनाः ॥ १४.१७.३२ ॥
ବାରମ୍ବାର ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବାରମ୍ବାର ଜନ୍ମ ହେଲା; ନାନା ପ୍ରକାରର ଆହାର ଖାଇଲି, ନାନା ପ୍ରକାରର ସ୍ତନ୍ୟ ପାନ କଲି।
14.17.33
मातरो विविधा दृष्टाः पितरश्च पृथग्विधाः ।
सुखानि च विचित्राणि दुःखानि च मयाऽनघ ॥ १४.१७.३३ ॥
ନାନା ପ୍ରକାରର ମାତା ଓ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପିତା ମୁଁ ଦେଖିଲି; ହେ ନିଷ୍ପାପ, ବିଚିତ୍ର ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଅନୁଭବ କଲି।
14.17.34
प्रियैर्विवासो बहुशः संवासश्चाप्रियैः सह ।
धननाशश्च सम्प्राप्तो लब्ध्वा दुःखेन तद्धनम् ॥ १४.१७.३४ ॥
ପ୍ରିୟଜନଙ୍କଠାରୁ ବାରମ୍ବାର ବିୟୋଗ ଓ ଅପ୍ରିୟଙ୍କ ସହ ସହବାସ ହେଲା; କଷ୍ଟରେ ପାଇଥିବା ସେ ଧନ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଲା।
14.17.35
अवमानाः सुकष्टाश्च परतः स्वजनात्तथा ।
शारीरा मानसा वाऽपि वेदना भृशदारुणाः ॥ १४.१७.३५ ॥
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଏବଂ ନିଜ ସ୍ୱଜନଙ୍କ ଠାରୁ ଅପମାନ ଅତି କଷ୍ଟଦାୟକ ଥିଲା; ଶାରୀରିକ କି ମାନସିକ ବେଦନା ମଧ୍ୟ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଥିଲା।
14.17.36
प्राप्ता विमाननाश्चोग्रा वधबन्धाश्च दारुणाः ।
पतनं निरये चैव यातनाश्च यमक्षये ॥ १४.१७.३६ ॥
ଉଗ୍ର ଅପମାନ, ନିଷ୍ଠୁର ବଧ ଓ ବନ୍ଧନ ମୁଁ ପାଇଲି; ନରକରେ ପତନ ଓ ଯମଲୋକରେ ଯାତନା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ପାଇଲି।
14.17.37
जरारोगाश्च सततं व्यसनानि च भूरिशः ।
लोकेऽस्मिन्ननुभूतानि द्वन्द्वजानि भृशं मया ॥ १४.१७.३७ ॥
ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ, ରୋଗ ଏବଂ ଅନେକ ବିପଦ ନିରନ୍ତର ଏହି ଜଗତରେ ମୁଁ ଅତ୍ୟଧିକ ଭୋଗିଛି; ସେଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରୁ ଜାତ।
14.17.38
ततः कदाचिन्निर्वेदान्निकारान्निकृतेन च ।
लोकतन्त्रं परित्यक्तं दुःखार्तेन भृशं मया ॥ १४.१७.३८ ॥
ତା'ପରେ କୌଣସି ସମୟରେ ବୈରାଗ୍ୟରୁ, ଅପମାନରୁ ଏବଂ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଦୁଃଖରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ମୁଁ ଲୋକବ୍ୟବହାର ତ୍ୟାଗ କଲି।
14.17.39
लोकेऽस्मिन्ननुभूयाहमिमं मार्गमनुष्ठितः ।
ततः सिद्धिरियं प्राप्ता प्रसादादात्मनो मया।
नाहं पुनरिहागन्ता लोकानालोकयाम्यहम् ॥ १४.१७.३९ ॥
ଏହି ଜଗତରେ ଅନୁଭବ କରି ମୁଁ ଏହି ମାର୍ଗ ଗ୍ରହଣ କଲି; ତା'ପରେ ନିଜର ଅନୁଗ୍ରହରୁ ମୁଁ ଏହି ସିଦ୍ଧି ପାଇଲି। ମୁଁ ପୁଣି ଏଠାକୁ ଆସିବି ନାହିଁ; ମୁଁ ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖୁଛି।
14.17.40
आसिद्धेराप्रजासर्गादात्मनोपि गतीः शुभाः ।
उपलब्धा द्विजश्रेष्ठ तथेयं सिद्धिरुत्तमा ॥ १४.१७.४० ॥
ସିଦ୍ଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏବଂ ପ୍ରଜାସୃଷ୍ଟି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ନିଜ ଆତ୍ମାରୁ ମୁଁ ଶୁଭ ଗତିମାନ ମଧ୍ୟ ପାଇଛି। ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେହିପରି ଏହି ଉତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ମିଳିଲା।
14.17.41
इतः परं गमिष्यामि ततः परतरं पुनः ।
ब्रह्मणः पदमव्यक्तं मा तेऽभूतत्र संशयः ॥ १४.१७.४१ ॥
ଏଠାରୁ ମୁଁ ଆଗକୁ ଯିବି; ତା'ପରେ ତାହା ମଧ୍ୟ ପାର ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମର ଅବ୍ୟକ୍ତ ପଦକୁ। ସେଥିରେ ତୁମର ସନ୍ଦେହ ନ ହେଉ।
14.17.42
नाहं पुनरिहागन्ता मर्त्यलोकं परन्तप ।
प्रीतोस्मि ते महाप्राज्ञ ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १४.१७.४२ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁ ତାପକାରୀ, ମୁଁ ପୁଣି ଏହି ମର୍ତ୍ୟଲୋକକୁ ଆସିବି ନାହିଁ। ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ; କୁହ, ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ କ'ଣ କରିବି?
14.17.43
यदीप्सुरुपपन्नस्त्वं तस्य कालोऽयमागतः ।
अभिजाने च तदहं यदर्थं मामुपागतः ॥ १४.१७.४३ ॥
ଯଦି ତୁମେ ତାହା ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛାରେ ଆସିଛ, ତେବେ ତାହାର ସମୟ ଏବେ ଆସିଛି। ଯେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛ, ତାହା ମୁଁ ଜାଣେ।
14.17.44
अचिरात्तु गमिष्यामि येनाहं त्वामचूचुदम् ।
भृशं प्रीतोस्मि भवतश्चारित्रेण विचक्षण ॥ १४.१७.४४ ॥
ଶୀଘ୍ର ମୁଁ ଚାଲିଯିବି; ମୁଁ ତୁମକୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଛି। ହେ ବିଚକ୍ଷଣ, ତୁମ ଆଚରଣରେ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଛି।
14.17.45
परिपृच्छ यावद्भवतो भाषे यद्यत्तवेप्सितम् ॥ १४.१७.४५ ॥
ତୁମେ ଯେତେ ଚାହଁ ପଚାର; ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ଇଷ୍ଟ, ମୁଁ ତାହା କହିବି।
14.17.46
बहुमन्ये च ते बुद्धिं भृशं सम्पूजयामि च ।
येनाहं भवता बुद्धो मेधावी ह्यसि काश्यप ॥ १४.१७.४६ ॥
ତୁମ ବୁଦ୍ଧିକୁ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନ କରେ ଓ ବହୁତ ପୂଜା କରେ; କାରଣ ହେ କାଶ୍ୟପ, ତୁମେ ମୋତେ ଜଗାଇଛ; ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ମେଧାବୀ।