மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.17.1
सभायां वसतोस्तत्र निहत्यारीन्महात्मनोः ।
केशवार्जुनयोः का नु कथा समभवद्द्विज ॥ १४.१७.१ ॥
ஓ இருபிறப்பாளரே, அங்கே சபையில் வசித்த, எதிரிகளைக் கொன்ற மகாத்மாக்களான கேசவனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையே என்ன உரையாடல் நடந்தது?
14.17.2
कृष्णेन सहितः पार्थः स्वं राज्यं प्राप्य केवलम् ।
तस्यां सभायां दिव्यायां विजहार मुदा युतः ॥ १४.१७.२ ॥
கிருஷ்ணனுடன் கூடிய பிருதையின் மகன் பார்த்தன், தனது அரசை முழுவதுமாகப் பெற்று, அந்த தெய்வீக சபையில் மகிழ்ச்சியுடன் உலாவினான்.
14.17.3
तत्र कञ्चित्सभोद्देशं स्वर्गोद्देशसमं नृप ।
यदृच्छया तौ मुदितौ जग्मतुः स्वजनावृतौ ॥ १४.१७.३ ॥
அங்கே சபையின் ஒரு பகுதிக்கு — சொர்க்கத்தின் ஒரு பகுதிக்கு ஒப்பான அதற்கு — ஓ அரசே, அவ்விருவரும் மகிழ்ச்சியுடன், தம் உறவினர்களால் சூழப்பட்டு, விருப்பம்போல் சென்றனர்.
14.17.4
ततः प्रतीतः कृष्णेन सहितः पाण्डवोऽर्जुनः ।
निरीक्ष्य तां सभां रम्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ १४.१७.४ ॥
பின்னர், கிருஷ்ணனுடன் கூடிய மகிழ்ச்சியான பாண்டவன் அர்ஜுனன், அந்த இனிய சபையைக் கண்டு இவ்வார்த்தையைக் கூறினான்.
14.17.5
विदितं मे महाबाहो सङ्ग्रामे समुपस्थिते ।
महात्म्यं देवकीपुत्र तच्च ते रूपमैश्वरम् ॥ १४.१७.५ ॥
ஓ மகாபாகு, போர் நேர்ந்தபோது உமது மகிமை எனக்குத் தெரிந்தது; ஓ தேவகியின் மகனே, உமது அந்த ஐஸ்வர்ய வடிவமும் தெரிந்தது.
14.17.6
यत्तु तद्भवता प्रोक्तं पुरा केशव सौहृदात् ।
तत्सर्वं पुरुषव्याघ्र नष्टं मे व्यग्रचेतसः ॥ १४.१७.६ ॥
ஓ கேசவா, முன்பு நட்பின் காரணமாக நீர் கூறியதெல்லாம், ஓ நரசிம்மரே, மனம் குழம்பிய எனக்கு மறந்துபோனது.
14.17.7
मम कौतूहलं त्वस्ति तेष्वर्थेषु पुनः पुनः ।
भवांस्तु द्वारकां गन्ता नचिरादिव माधव ॥ १४.१७.७ ॥
அந்தப் பொருள்களைப் பற்றி எனக்கு மீண்டும் மீண்டும் ஆர்வம் உள்ளது. ஆனால் நீங்கள் விரைவில் துவாரகைக்குச் செல்வீர்கள், ஓ மாதவா.
14.17.8
एवमुक्तस्तु तं कृष्णः फाल्गुनं प्रत्यभाषत ।
परिष्वज्य महातेजा वचनं वदतांवरः ॥ १४.१७.८ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், மகா ஒளி கொண்ட, பேச்சாளர்களில் சிறந்தவரான கிருஷ்ணர் அந்த பால்குனனை அணைத்துக்கொண்டு பதில் சொன்னார்.
14.17.9
श्रावितस्त्वं मया गुह्यं ज्ञापितश्च सनातनम् ।
धर्मं स्वरूपिणं पार्त सर्वलोकांश्च शाश्वतान् ॥ १४.१७.९ ॥
பார்த்தா, நான் உனக்கு இரகசியத்தைக் கேட்கச் செய்தேன்; நித்திய தர்மத்தை அதன் உண்மை வடிவில் உணர்த்தினேன், நிலையான உலகங்களையும் அறிவித்தேன்.
14.17.10
अबुद्ध्या यन्न गृह्णीतास्तन्मे सुमहदप्रियम् ।
न च साऽद्य पुनर्भूयः स्मृतिर्मे सम्भविष्यति ॥ १४.१७.१० ॥
அறியாமையால் நீ பற்றிக்கொள்ளாதது எனக்கு மிகவும் துன்பம். இன்றைக்கு அந்த நினைவு மீண்டும் எனக்கு வராது.
14.17.11
नूनमश्रद्दधानोऽसि दुर्मेधा ह्यसि पाण्डव ।
न च शक्यं पुनर्वक्तुमशेषेण धनंजय ॥ १४.१७.११ ॥
நிச்சயமாக நீ நம்பிக்கையற்றவனாக இருக்கிறாய்; பாண்டவா, நீ மந்தபுத்தி உடையவன். தனஞ்சயா, அதை மீண்டும் முழுமையாகச் சொல்ல முடியாது.
14.17.12
स हि धर्मः सुपर्याप्तो ब्रह्मणः पदवेदने ।
न शक्यं तन्मया भूयस्तथा वक्तुमशेषतः ॥ १४.१७.१२ ॥
அந்த தர்மம் பிரம்மத்தின் நிலையை அறிவதில் முழுமையாகப் போதுமானது. அதை நான் மீண்டும் அவ்வாறே முழுமையாகச் சொல்ல இயலாது.
14.17.13
परं हि ब्रह्म कथितं योगयुक्तेन तन्मया ।
इतिहासं तु वक्ष्यामि तस्मिन्नर्थे पुरातनम् ॥ १४.१७.१३ ॥
யோகத்தில் நிலைபெற்ற நான் உயர்ந்த பிரம்மத்தை already விவரித்துள்ளேன். இனி அந்தப் பொருள் பற்றிய ஒரு பழைய இதிகாசத்தைச் சொல்வேன்.
14.17.14
यथा तां बुद्धिमास्थाय गतिमग्र्यां गमिष्यसि ।
शृणु धर्मभृतांश्रेष्ठ गदतः सर्वमेव मे ॥ १४.१७.१४ ॥
அந்த புத்தியை ஏற்று நீ உயர்ந்த கதியை அடைவாய். தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்தவனே, நான் சொல்வதை முழுவதும் கேள்.
14.17.15
आगच्छद्ब्राह्मणः कश्चित्स्वर्गलोकादरिंदम ।
ब्रह्मलोकाच्च दुर्धर्षः सोस्माभिः पूजितोऽभवत् ॥ १४.१७.१५ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே, சொர்க்கலோகத்திலிருந்து ஒரு பிராமணன் வந்தார். பிரம்மலோகத்திலிருந்தும் அவர் வெல்லப்படாதவர். நாங்கள் அவரை மதித்தோம்.
14.17.16
अस्माभिः परिपृष्ठश्च यदाह भरतर्षभ ।
दिव्येन विधिना पार्थ तच्छृणुष्वाविचारयन् ॥ १४.१७.१६ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, நாங்கள் கேட்டபோது அவர் சொன்னதை, பிருதையின் மகனே, தெய்வ முறைப்படி ஐயமின்றிக் கேள்.
14.17.17
मोक्षधर्मं समाश्रित्य कृष्ण यन्माऽनुपृच्छसि ।
भूतानामनुकम्पार्थं मन्मोहच्छेदनं विभो ॥ १४.१७.१७ ॥
கிருஷ்ணா, மோக்ஷ தர்மத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு நீ என்னிடம் கேட்பது, ஓ விபுவே, உயிர்கள் மீதான கருணையாலும், என் மயக்கத்தை அறுப்பதற்காகவும்.
14.17.18
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि यथावन्मधुसूदन ।
शृणुष्वावहितो भूत्वा गदतो मम माधव ॥ १४.१७.१८ ॥
மதுசூதனா, அதை நான் உனக்கு உள்ளபடியே முழுவதும் சொல்வேன். மாதவா, கவனமாகி நான் சொல்வதைக் கேள்.
14.17.19
कश्चिद्विप्रस्तपोयुक्तः काश्यपो धर्मवित्तमः ।
आससाद द्विजं कंचिद्धर्माणामागतागमम् ॥ १४.१७.१९ ॥
தவத்துடன் கூடிய, தர்மத்தை மிகச் சிறப்பாக அறிந்த காசியப முனிவர், தர்மங்களின் வருகையையும் போக்கையும் அறிந்த ஒரு துவிஜனை அணுகினார்.
14.17.20
गतागमं सुबहुशो ज्ञानविज्ञानपारगम् ।
लोकतत्त्वार्थकुशलं ज्ञातरं सुखदुःखयोः ॥ १४.१७.२० ॥
பலமுறை வருகையும் போக்கும் அறிந்தவர், ஞானம் விஞ்ஞானம் இரண்டிலும் தேர்ந்தவர், உலகங்களின் உண்மைப் பொருளில் திறமையானவர், இன்பதுன்பத்தை அறிபவர்.
14.17.21
जातिस्मरणतत्त्वज्ञं कोविदं पापपुण्ययोः ।
द्रष्टारमुच्चनीचानां कर्मभिर्देहिनां गतिम् ॥ १४.१७.२१ ॥
முற்பிறவி நினைவின் உண்மையை அறிந்தவர், பாவ புண்ணியங்களில் தேர்ந்தவர், கர்மங்களால் உடலுடையோரின் உயர்ந்த தாழ்ந்த கதிகளைக் காண்பவர்.
14.17.22
चरन्तं मुक्तवत्सिद्धं प्रशान्तं संयतेन्द्रियम् ।
दीप्यमानं श्रिया ब्राह्मया क्रममाणं च सर्वशः ॥ १४.१७.२२ ॥
விடுதலை பெற்றவரைப் போல் திரிந்தவர், சித்தர், மிகவும் அமைதியானவர், புலன்களை அடக்கியவர், பிரம்மனின் ஒளியால் பிரகாசிப்பவர், எங்கும் நடந்து செல்பவர்.
14.17.23
अन्तर्धानगतिज्ञं च श्रुत्वा तत्त्वेन काश्यपः ।
तथैवान्तर्हितैः सिद्धैर्यान्तं चक्रधरैः सह ॥ १४.१७.२३ ॥
மறைந்துபோகும் கதியை அறிந்தவர் என்று காசியபர் உண்மையாகக் கேட்டிருந்தார்; அவ்வாறே மறைந்த சித்தர்களுடனும் சக்கரதாரிகளுடனும் சென்றுகொண்டிருப்பவர்.
14.17.24
सम्भाषमाणमेकान्ते समासीनं च तैः सह ।
यदृच्छया च गच्छन्तमसक्तं पवनं यथा ॥ १४.१७.२४ ॥
அவர்களுடன் தனியிடத்தில் அமர்ந்து உரையாடுபவர், தன் விருப்பப்படி செல்பவர், காற்றைப் போல் பற்றற்றவர்.
14.17.25
तं समासाद्य मेधावी स तदा द्विजसत्तमः ।
चरणौ धर्मकामो वै स तस्य सुसमाहितः।
प्रतिपदे यथान्यायं भक्त्या परमया युतः ॥ १४.१७.२५ ॥
அந்த குருவை அணுகி, அறிவுள்ள அந்த இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவன், தர்மத்தை விரும்பி, அவருடைய பாதங்களை நன்கு ஒருமுகப்பட்ட மனதுடன், முறைப்படி மிகுந்த பக்தியுடன் பணிந்தான்.
14.17.26
विस्मितश्चाद्भुतं दृष्ट्वा काश्यपस्तं द्विजोत्तमम् ।
परिचारेण महता गुरुं तं पर्यतोषयत् ॥ १४.१७.२६ ॥
அந்த அதிசயத்தைக் கண்டு வியப்படைந்த காசியபன், அந்த இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரான குருவை, பெரும் பணிவிடையால் முழுமையாக மகிழ்வித்தான்.
14.17.27
उपपन्नं च तत्सर्वं श्रुतचारित्रसंयुतम् ।
भौमेनातोषयच्चैनं गुरुवृत्तिं समास्थितः ॥ १४.१७.२७ ॥
கல்வியும் நல்லொழுக்கமும் கூடிய அது அனைத்தும் பொருத்தமானது; குருவின் நடத்தையை ஏற்று, பூமியில் பிறந்தவன் (அங்காரகன்) இவனை மகிழ்வித்தான்.
14.17.28
तस्मै तुष्टः स शिष्याय यत्प्रसन्नोऽब्रवीद्गुरुः ।
सिद्धिं परामभिप्रेक्ष्य शृणु मत्तो जनार्दन ॥ १४.१७.२८ ॥
அந்த சீடனால் மகிழ்ந்த குரு, மகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்: உயர்ந்த சித்தியை நோக்கி, ஜனார்தனா, என்னிடமிருந்து கேள்.
14.17.29
विविधैः कर्मभिस्तात पुण्ययोगैश्च केवलैः ।
गच्छन्तीह गतिं मर्त्या देवलोके च वा स्थितिम् ॥ १४.१७.२९ ॥
அப்பா, பல்வகை கர்மங்களாலும் வெறும் புண்ணிய யோகங்களாலும், மனிதர்கள் இங்கே ஒரு கதியையோ அல்லது தேவலோகத்தில் வாசத்தையோ அடைகிறார்கள்.
14.17.30
न क्वचित्सुखमत्यन्तं न क्वचिच्छाश्वती स्थितिः ।
स्थानाच्च महतो भ्रंशो दुःखलब्दात्पुनः पुनः ॥ १४.१७.३० ॥
எங்கும் நிரந்தர சுகம் இல்லை; எங்கும் நிலையான நிலைப்பு இல்லை. பெரிய நிலையிலிருந்து வீழ்ச்சி உண்டு; துன்பத்தால் பெற்ற நிலையிலிருந்தும் மீண்டும் மீண்டும் வீழ்ச்சி உண்டு.
14.17.31
अशुभा गतयः प्राप्ताः कष्टा मे पापसेवनात् ।
काममन्युपरीतेन तृष्णया मोहितेन च ॥ १४.१७.३१ ॥
பாவச் செயல்களில் ஈடுபட்டதால் நான் அசுப கதிகளையும் துன்பமான நிலைகளையும் அடைந்தேன்; காமமும் கோபமும் என்னைச் சூழ்ந்து, ஆசையால் மயங்கினேன்.
14.17.32
पुनः पुनश्च मरणं जन्म चैव पुनः पुनः ।
आहारा विविधा भुक्ताःपीता नानाविधाःस्तनाः ॥ १४.१७.३२ ॥
மீண்டும் மீண்டும் இறப்பும் மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பும் ஏற்பட்டன; பலவகை உணவுகளை உண்டேன், பலவகைப் பால்களைப் பருகினேன்.
14.17.33
मातरो विविधा दृष्टाः पितरश्च पृथग्विधाः ।
सुखानि च विचित्राणि दुःखानि च मयाऽनघ ॥ १४.१७.३३ ॥
பலவிதமான தாய்மார்களையும் வெவ்வேறு வகைத் தந்தையரையும் கண்டேன்; ஓ பாவமற்றவனே, பலவிதமான இன்பங்களையும் துன்பங்களையும் நான் அனுபவித்தேன்.
14.17.34
प्रियैर्विवासो बहुशः संवासश्चाप्रियैः सह ।
धननाशश्च सम्प्राप्तो लब्ध्वा दुःखेन तद्धनम् ॥ १४.१७.३४ ॥
அன்பானவர்களிடமிருந்து பலமுறை பிரிவும், விருப்பமற்றவர்களுடன் கூடி வாழ்வதும் நேர்ந்தன; துன்பத்துடன் பெற்ற அந்தச் செல்வமும் அழிந்தது.
14.17.35
अवमानाः सुकष्टाश्च परतः स्वजनात्तथा ।
शारीरा मानसा वाऽपि वेदना भृशदारुणाः ॥ १४.१७.३५ ॥
பிறரிடமிருந்தும் தம் சொந்த உறவினரிடமிருந்தும் வந்த அவமானங்கள் மிகவும் துன்பமானவை; உடல் சார்ந்தவையோ மனம் சார்ந்தவையோ ஆன வேதனைகளும் மிகக் கொடியவை.
14.17.36
प्राप्ता विमाननाश्चोग्रा वधबन्धाश्च दारुणाः ।
पतनं निरये चैव यातनाश्च यमक्षये ॥ १४.१७.३६ ॥
கொடிய அவமானங்களும், கடுமையான கொலைகளும் கட்டுகளும் நேர்ந்தன; நரகத்தில் வீழ்ச்சியும், யமலோகத்தில் வேதனைகளும் அடைந்தேன்.
14.17.37
जरारोगाश्च सततं व्यसनानि च भूरिशः ।
लोकेऽस्मिन्ननुभूतानि द्वन्द्वजानि भृशं मया ॥ १४.१७.३७ ॥
முதுமையும் நோய்களும் இடையறாது, எண்ணற்ற துன்பங்களும் இவ்வுலகில் நான் மிகுதியாக அனுபவித்தேன்; அவை இருமைகளிலிருந்து பிறந்தவை.
14.17.38
ततः कदाचिन्निर्वेदान्निकारान्निकृतेन च ।
लोकतन्त्रं परित्यक्तं दुःखार्तेन भृशं मया ॥ १४.१७.३८ ॥
பின்னர் ஒருகாலத்தில் வெறுப்பினாலும், அவமானத்தாலும், துன்பத்தால் மிகவும் வருந்தி, நான் உலக ஒழுங்கைக் கைவிட்டேன்.
14.17.39
लोकेऽस्मिन्ननुभूयाहमिमं मार्गमनुष्ठितः ।
ततः सिद्धिरियं प्राप्ता प्रसादादात्मनो मया।
नाहं पुनरिहागन्ता लोकानालोकयाम्यहम् ॥ १४.१७.३९ ॥
இவ்வுலகில் அனுபவித்து, இந்த வழியை நான் கடைப்பிடித்தேன்; பின்னர் என் சொந்த அருளால் இந்த சித்தி எனக்குக் கிடைத்தது. நான் மீண்டும் இங்கு வரமாட்டேன்; உலகங்களை நான் காண்கிறேன்.
14.17.40
आसिद्धेराप्रजासर्गादात्मनोपि गतीः शुभाः ।
उपलब्धा द्विजश्रेष्ठ तथेयं सिद्धिरुत्तमा ॥ १४.१७.४० ॥
சித்தி முதல் உயிர்ப் படைப்பு வரை, என் சொந்த ஆன்மாவினால் நல்ல கதிகளையும் நான் அடைந்தேன். துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, இவ்வாறே இந்த உயர்ந்த சித்தியும் கிடைத்தது.
14.17.41
इतः परं गमिष्यामि ततः परतरं पुनः ।
ब्रह्मणः पदमव्यक्तं मा तेऽभूतत्र संशयः ॥ १४.१७.४१ ॥
இங்கிருந்து நான் மேலும் செல்வேன்; பின்னர் அதற்கும் அப்பால், பிரம்மத்தின் அவ்யக்த பதத்தை நோக்கி. அதில் உனக்கு சந்தேகம் வேண்டாம்.
14.17.42
नाहं पुनरिहागन्ता मर्त्यलोकं परन्तप ।
प्रीतोस्मि ते महाप्राज्ञ ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १४.१७.४२ ॥
எதிரிகளைத் தகிப்பவனே, நான் மீண்டும் இந்த மரணமுள்ள உலகுக்கு வரமாட்டேன். மகாப்ராஞ்ஞனே, நான் உன்மேல் மகிழ்ந்திருக்கிறேன்; சொல், உனக்காக நான் என்ன செய்யட்டும்?
14.17.43
यदीप्सुरुपपन्नस्त्वं तस्य कालोऽयमागतः ।
अभिजाने च तदहं यदर्थं मामुपागतः ॥ १४.१७.४३ ॥
நீ அதை விரும்பி வந்திருந்தால், அதற்கான காலம் இப்போது வந்துவிட்டது. எந்த நோக்கத்திற்காக நீ என்னிடம் வந்தாயோ அதை நான் அறிவேன்.
14.17.44
अचिरात्तु गमिष्यामि येनाहं त्वामचूचुदम् ।
भृशं प्रीतोस्मि भवतश्चारित्रेण विचक्षण ॥ १४.१७.४४ ॥
விரைவில் நான் செல்வேன். நான் உனக்கு அறிவுறுத்தியதன் மூலம் நான் செல்வேன். ஓ விவேகியே, உன் நடத்தையால் நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்.
14.17.45
परिपृच्छ यावद्भवतो भाषे यद्यत्तवेप्सितम् ॥ १४.१७.४५ ॥
நீ விரும்புவதை எல்லாம் கேள்; உனக்கு விருப்பமானதை நான் சொல்கிறேன்.
14.17.46
बहुमन्ये च ते बुद्धिं भृशं सम्पूजयामि च ।
येनाहं भवता बुद्धो मेधावी ह्यसि काश्यप ॥ १४.१७.४६ ॥
உன் அறிவை நான் மிகவும் மதிக்கிறேன்; அதை மிகவும் போற்றுகிறேன். ஏனெனில், ஓ காசியபா, நீ என்னை விழிப்புறச் செய்தாய்; நீ உண்மையிலேயே அறிவுடையவன்.