മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.21.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
दंपत्योः पार्थ संवादो योऽभवद्भरतर्षभ ॥ १४.२१.१ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം പറയാറുണ്ട് — ഓ പാർത്ഥാ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ദമ്പതികൾ തമ്മിൽ നടന്ന സംവാദമാണിത്.
14.21.2
ब्राह्मणी ब्राह्मणं कंचिज्ज्ञानविज्ञानपारगम् ।
दृष्ट्वा विविक्त आसीनं भार्या भर्तारमब्रवीत् ॥ १४.२१.२ ॥
ജ്ഞാനവിജ്ഞാനങ്ങളിൽ പാരംഗതനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഏകാന്തതയിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് ഒരു ബ്രാഹ്മണി ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.
14.21.3
कं नु लोकं गमिष्यामि त्वामहं पतिमाश्रिता ।
न्यस्तकर्माणमासीनं कीनाशमविचक्षणम् ॥ १४.२१.३ ॥
നിന്നെ ഭർത്താവായി ആശ്രയിച്ച ഞാൻ, കർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന, വിവേകമില്ലാത്ത നിന്നോടൊപ്പം ഏത് ലോകത്തേക്ക് പോകും?
14.21.4
भार्याः पतिकृताँल्लोकानाप्नुवन्तीति नः श्रुतम् ।
त्वामहं पतिमासाद्य कां गमिष्यामि वै गतिम् ॥ १४.२१.४ ॥
ഭർത്താക്കന്മാർ നേടിയ ലോകങ്ങളെ ഭാര്യമാർ പ്രാപിക്കുന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; നിന്നെ ഭർത്താവായി ലഭിച്ച ഞാൻ ഏത് ഗതി പ്രാപിക്കും?
14.21.5
एवमुक्तः स शान्तात्मा तामुवाच हसन्निव ।
सुभगे नाभ्यसूयामि वाक्यस्यास्य तवानघे ॥ १४.२१.५ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ആ ശാന്തചിത്തൻ പുഞ്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അവളോട് പറഞ്ഞു — ഓ സുഭഗേ, ഓ നിഷ്കളങ്കേ, നിന്റെ ഈ വാക്കുകളിൽ ഞാൻ കോപിക്കുന്നില്ല.
14.21.6
ग्राह्यं दृश्यं तथा श्राव्यं यदिदं कर्म विद्यते ।
एतदेव व्यवस्यन्ति कर्म कर्मेति कर्मिणः ॥ १४.२१.६ ॥
ഗ്രഹിക്കേണ്ടതും കാണേണ്ടതും കേൾക്കേണ്ടതുമായ ഈ കർമ്മമാണുള്ളത്; കർമ്മികൾ ഇതിനെ 'കർമ്മം, കർമ്മം' എന്ന് നിശ്ചയിക്കുന്നു.
14.21.7
मोहमेव निगच्छन्ति कर्मिणो ज्ञानवर्जिताः ।
नैष्कर्म्य न च लोकेऽस्मिन्मौर्तमित्युपलभ्यते ॥ १४.२१.७ ॥
ജ്ഞാനമില്ലാത്ത കർമ്മികൾ മോഹത്തിൽത്തന്നെ എത്തുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ നൈഷ്കർമ്യം മൂർത്തരൂപത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല.
14.21.8
कर्मणा मनसा वाचा शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
जन्मादिमूर्तिभेदानां कर्म भूतेषु वर्तते ॥ १४.२१.८ ॥
കർമ്മം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവയാൽ, ശുഭമോ അശുഭമോ ആയത്, ജന്മാദി വിവിധ രൂപങ്ങളുള്ള ജീവികളിൽ കർമ്മം വർത്തിക്കുന്നു.
14.21.9
रक्षोभिर्वध्यमानेषु दृश्यश्राव्येषु कर्मसु ।
आत्मस्थमात्मना तेन दृष्टमायतनं मया ॥ १४.२१.९ ॥
രാക്ഷസന്മാരാൽ തടസ്സപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന ദൃശ്യവും ശ്രാവ്യവുമായ കർമ്മങ്ങളിൽ, ആത്മാവിൽ സ്ഥിതമായ ആ ആശ്രയത്തെ ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിനാൽ കണ്ടു.
14.21.10
यत्र तद्ब्रह्म निर्द्वन्द्वं यत्र सोमः सहाग्निना ।
व्यवायं कुरुते नित्यं धीरो भूतानि धारयन् ॥ १४.२१.१० ॥
ദ്വന്ദ്വരഹിതമായ ആ ബ്രഹ്മം എവിടെയാണോ, സോമൻ അഗ്നിയോടൊപ്പം എപ്പോഴും സംയോഗം ചെയ്യുന്നത് എവിടെയാണോ, ആ ധീരൻ ഭൂതങ്ങളെ ധരിച്ചുകൊണ്ട്.
14.21.11
यत्र ब्रह्मादयो युक्तास्तदक्षरमुपासते ।
विद्वांसः सुव्रता यत्र शान्तात्मानो जितेन्द्रियाः ॥ १४.२१.११ ॥
ബ്രഹ്മാദികൾ യോഗയുക്തരായി ആ അക്ഷരത്തെ ഉപാസിക്കുന്നത് എവിടെയോ, പണ്ഡിതരും ദൃഢവ്രതരും ശാന്താത്മാക്കളും ജിതേന്ദ്രിയരുമായവർ അതിനെ ഉപാസിക്കുന്നത് എവിടെയോ.
14.21.12
घ्राणेन न तदाघ्रेयं नास्वाद्यं चैव जिह्वया ।
स्पर्शनेन तदस्पृश्यं मनसा त्ववगम्यते ॥ १४.२१.१२ ॥
അത് ഘ്രാണത്താൽ മണക്കപ്പെടുന്നതല്ല, നാവിനാൽ രുചിക്കപ്പെടുന്നതുമല്ല, സ്പർശനത്താൽ തൊടപ്പെടുന്നതുമല്ല; എന്നാൽ മനസ്സിനാൽ അത് അറിയപ്പെടുന്നു.
14.21.13
चक्षुषा न विषह्यं च यत्किञ्चिच्छ्रवणात्परम् ।
अगन्धमरसस्पर्शमरूपं शब्दवर्जितम्।
यतः प्रवर्तते तन्त्रं यत्र चैतत्प्रतिष्ठितम् ॥ १४.२१.१३ ॥
കണ്ണുകൊണ്ട് ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തതും കേൾവിക്കും അപ്പുറമായതും ഗന്ധമില്ലാത്തതും രസമില്ലാത്തതും സ്പർശമില്ലാത്തതും രൂപമില്ലാത്തതും ശബ്ദമില്ലാത്തതുമായത്; അതിൽനിന്നാണ് ഈ വ്യവസ്ഥ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, അതിൽ ഇത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
14.21.14
प्राणोऽपानः समानश्च व्यानश्चोदान एव च ।
तत एव प्रवर्न्तते तदेव प्रविशन्ति च ॥ १४.२१.१४ ॥
പ്രാണൻ, അപാനൻ, സമാനൻ, വ്യാനൻ, ഉദാനൻ; അതിൽനിന്നുതന്നെ ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നു, അതിലേക്കുതന്നെ ഇവ പ്രവേശിക്കുന്നു.
14.21.15
समानव्यानयोर्मध्ये प्राणापानौ विचेरतुः ।
तस्मिन्सुप्ते प्रलीयेते समानो व्यान एव च ॥ १४.२१.१५ ॥
സമാനന്റെയും വ്യാനന്റെയും ഇടയിൽ പ്രാണനും അപാനനും സഞ്ചരിക്കുന്നു; അത് ഉറങ്ങുമ്പോൾ സമാനനും വ്യാനനും ലയിക്കുന്നു.
14.21.16
अपानप्राणयोर्मध्ये उदानो व्याप्य तिष्ठति ।
तस्माच्छयानं पुरुषं प्राणापानौ न मुञ्चतः ॥ १४.२१.१६ ॥
അപാനന്റെയും പ്രാണന്റെയും ഇടയിൽ ഉദാനൻ വ്യാപിച്ചു നിൽക്കുന്നു; അതിനാൽ ഉറങ്ങുന്ന മനുഷ്യനെ പ്രാണനും അപാനനും ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ല.
14.21.17
प्राणेनोपहते यत्तु तमुदानं प्रचक्षते ।
तस्मात्तपो व्यवस्यन्ति तद्भवं ब्रह्मवादिनः ॥ १४.२१.१७ ॥
പ്രാണനാൽ ഉപഹതമാകുന്നതിനെ ഉദാനൻ എന്ന് പറയുന്നു; അതിനാൽ ബ്രഹ്മവാദികൾ അതിൽനിന്നുണ്ടാകുന്ന തപസ്സ് നിശ്ചയിക്കുന്നു.
14.21.18
तेषामन्योन्यसक्तानां सर्वेषां देहचारिणाम् ।
अग्निर्वैश्वानरो मध्ये सप्तधा विहितोऽन्तरा ॥ १४.२१.१८ ॥
ദേഹത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, പരസ്പരം ബന്ധിതരായ അവരെല്ലാവരുടെയും മധ്യത്തിൽ വൈശ്വാനരനായ അഗ്നി ഏഴു വിധത്തിൽ അകത്ത് സ്ഥാപിതനായിരിക്കുന്നു.
14.21.19
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्च श्रोत्रं च पञ्चमम् ।
मनो बुद्धिश्च सप्तैता जिह्वा वैश्वानरार्चिषः ॥ १४.२१.१९ ॥
ഘ്രാണം, ജിഹ്വ, ചക്ഷുസ്, ത്വക്ക്, അഞ്ചാമതായി ശ്രോത്രം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി — ഇവ ഏഴും വൈശ്വാനര അഗ്നിയുടെ ജ്വാലകളാണ്.
14.21.20
घ्रेयं दृश्यं च पेयं च स्पृश्यं श्राव्यं तथैव च ।
मन्तव्यमवबोद्धव्यं ताः सप्त समिधो मताः ॥ १४.२१.२० ॥
ഘ്രേയം, ദൃശ്യം, പേയം, സ്പൃശ്യം, ശ്രാവ്യം, മന്തവ്യം, ബോദ്ധവ്യം — ഈ ഏഴും സമിധകളായി കരുതപ്പെടുന്നു.
14.21.21
घ्राता भक्षयिता द्रष्टा स्प्रष्टा श्रोता च पञ्चमः ।
मन्ता बोद्धा च स्प्तैते भवन्ति परमर्त्विजः ॥ १४.२१.२१ ॥
ഘ്രാതാവ്, ഭക്ഷയിതാവ്, ദ്രഷ്ടാവ്, സ്പൃഷ്ടാവ്, അഞ്ചാമതായി ശ്രോതാവ്, മന്താവ്, ബോദ്ധാവ് — ഇവർ ഏഴും പരമ ഋത്വിക്കുകൾ.
14.21.22
घ्रेये पेये च दृश्ये च स्पृश्ये श्राव्ये तथैव च ।
मन्तव्येऽप्यथ बोद्धव्ये सुभगे पश्य सर्वदा ॥ १४.२१.२२ ॥
സുഭഗേ! ഘ്രേയത്തിലും പേയത്തിലും ദൃശ്യത്തിലും സ്പൃശ്യത്തിലും ശ്രാവ്യത്തിലും മന്തവ്യത്തിലും ബോദ്ധവ്യത്തിലും എപ്പോഴും (അവനെ) കാണുക.
14.21.23
हवींष्याग्निषु होतारः सप्तधा सप्तसप्तसु ।
सम्यक्प्रक्षिप्य विद्वांसो जनयन्ति स्वयोनिषु ॥ १४.२१.२३ ॥
ഹോതാക്കൾ ഏഴേഴു വിധമായി അഗ്നികളിൽ ഹവിസ്സുകൾ ശരിയായി ഹോമിച്ച്, വിദ്വാന്മാർ അവയെ അവരവരുടെ യോനികളിൽ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു.
14.21.24
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ।
मनो बुद्धिश्च सप्तैता योनिरित्येव शब्दिताः ॥ १४.२१.२४ ॥
ഭൂമി, വായു, ആകാശം, ജലം, ജ്യോതിസ്സ്, അഞ്ചാമതായി മനസ്സ്, ബുദ്ധി — ഇവ ഏഴും യോനികൾ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
14.21.25
हविर्भूतगुणाः सर्वे प्रविशन्त्यग्नियं मुखम् ।
अन्तर्वासमुषित्वा च जायन्ते स्वासु योनिषु ॥ १४.२१.२५ ॥
ഹവിസ്സായി മാറിയ ഗുണങ്ങളെല്ലാം ഈ അഗ്നിയുടെ മുഖത്ത് പ്രവേശിക്കുന്നു; ഉള്ളിൽ വസിച്ച ശേഷം തങ്ങളുടെ സ്വന്തം യോനികളിൽ ജനിക്കുന്നു.
14.21.26
तत्रैव च निरुध्यन्ते प्रलये भूतभावने ।
ततः संजायते गन्धस्ततः संजायते रसः ॥ १४.२१.२६ ॥
അവിടെത്തന്നെ പ്രളയത്തിൽ, ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനിൽ, അവ നിരോധിക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് ഗന്ധം ഉണ്ടാകുന്നു; പിന്നീട് രസം ഉണ്ടാകുന്നു.
14.21.27
ततः संजायते रूपं ततः स्पर्शोऽभिजायते ।
ततः संजायते शब्दः संशयस्तत्र जायते।
ततः संजायते निष्ठा जन्मैतत्सप्तधा विदुः ॥ १४.२१.२७ ॥
പിന്നീട് രൂപം ഉണ്ടാകുന്നു; പിന്നീട് സ്പർശം ഉദിക്കുന്നു. പിന്നീട് ശബ്ദം ഉണ്ടാകുന്നു; അവിടെ സംശയം ഉണ്ടാകുന്നു. പിന്നീട് നിഷ്ഠ ഉണ്ടാകുന്നു; ഈ ജന്മത്തെ ഏഴുവിധമായി അറിയുന്നു.
14.21.28
अनेनैव प्रकारेण प्रगृहीतं पुरातनैः ।
पूर्णाहुतिभिरापूर्णास्ते पूर्यन्ते हि तेजसा ॥ १४.२१.२८ ॥
ഇതേ രീതിയിൽ പുരാതനർ ഇത് സ്വീകരിച്ചു; പൂർണാഹുതികളാൽ നിറഞ്ഞവർ തീർച്ചയായും തേജസ്സിനാൽ നിറയുന്നു.