மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.21.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
दंपत्योः पार्थ संवादो योऽभवद्भरतर्षभ ॥ १४.२१.१ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய வரலாற்றைச் சொல்கிறார்கள் — ஓ பார்த்தா, பரதர்களில் காளையே, கணவன் மனைவிக்கு இடையே நடந்த உரையாடல் இது.
14.21.2
ब्राह्मणी ब्राह्मणं कंचिज्ज्ञानविज्ञानपारगम् ।
दृष्ट्वा विविक्त आसीनं भार्या भर्तारमब्रवीत् ॥ १४.२१.२ ॥
அறிவிலும் விஞ்ஞானத்திலும் தேர்ந்த ஒரு பிராமணரைத் தனிமையில் அமர்ந்திருக்கக் கண்ட பிராமணப் பெண், தன் கணவரிடம் சொன்னாள்.
14.21.3
कं नु लोकं गमिष्यामि त्वामहं पतिमाश्रिता ।
न्यस्तकर्माणमासीनं कीनाशमविचक्षणम् ॥ १४.२१.३ ॥
உன்னை கணவனாகக் கொண்டு நான் அடைக்கலமானேன் — கடமைகளைத் துறந்து அமர்ந்திருக்கும், விவேகமற்ற உன்னால் நான் எந்த உலகத்திற்குச் செல்வேன்?
14.21.4
भार्याः पतिकृताँल्लोकानाप्नुवन्तीति नः श्रुतम् ।
त्वामहं पतिमासाद्य कां गमिष्यामि वै गतिम् ॥ १४.२१.४ ॥
கணவர்களால் ஈட்டப்பட்ட உலகங்களை மனைவிகள் அடைகிறார்கள் என்று நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்; உன்னைக் கணவனாகப் பெற்ற நான் எந்த கதியை அடைவேன்?
14.21.5
एवमुक्तः स शान्तात्मा तामुवाच हसन्निव ।
सुभगे नाभ्यसूयामि वाक्यस्यास्य तवानघे ॥ १४.२१.५ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அந்த அமைதியான மனமுடையவர் சிரிப்பது போல அவளிடம் சொன்னார் — ஓ சுபகே, ஓ குற்றமற்றவளே, உன் இந்தச் சொற்களால் நான் கோபங்கொள்ளவில்லை.
14.21.6
ग्राह्यं दृश्यं तथा श्राव्यं यदिदं कर्म विद्यते ।
एतदेव व्यवस्यन्ति कर्म कर्मेति कर्मिणः ॥ १४.२१.६ ॥
பற்றத்தக்கது, காணத்தக்கது, கேட்கத்தக்கது என்று இங்கு உள்ள செயல் இதுதான்; செயலாளர்கள் இதையே 'கர்மம், கர்மம்' என்று தீர்மானிக்கிறார்கள்.
14.21.7
मोहमेव निगच्छन्ति कर्मिणो ज्ञानवर्जिताः ।
नैष्कर्म्य न च लोकेऽस्मिन्मौर्तमित्युपलभ्यते ॥ १४.२१.७ ॥
ஞானமில்லாத செயல் செய்பவர்கள் மோகத்தையே அடைகிறார்கள். இவ்வுலகில் செயலற்ற நிலை உருவத்துடன் காணப்படுவதில்லை.
14.21.8
कर्मणा मनसा वाचा शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
जन्मादिमूर्तिभेदानां कर्म भूतेषु वर्तते ॥ १४.२१.८ ॥
செயலால், மனத்தால், வாக்கால், நல்லதோ தீயதோ, பிறப்பு முதலிய பல்வேறு உருவங்களைக் கொண்ட உயிரினங்களில் செயல் நிலவுகிறது.
14.21.9
रक्षोभिर्वध्यमानेषु दृश्यश्राव्येषु कर्मसु ।
आत्मस्थमात्मना तेन दृष्टमायतनं मया ॥ १४.२१.९ ॥
அரக்கர்களால் தடைபடும் காணக்கூடிய, கேட்கக்கூடிய செயல்களில், தன்னில் நிலைபெற்ற அந்த இருப்பிடத்தை நான் என் ஆத்மாவால் கண்டேன்.
14.21.10
यत्र तद्ब्रह्म निर्द्वन्द्वं यत्र सोमः सहाग्निना ।
व्यवायं कुरुते नित्यं धीरो भूतानि धारयन् ॥ १४.२१.१० ॥
எங்கே அந்த இருமைகளற்ற பிரம்மம் உள்ளதோ, எங்கே சந்திரன் அக்னியுடன் எப்போதும் இணைகிறானோ, அந்த தீரன் உயிர்களைத் தாங்கியவாறு.
14.21.11
यत्र ब्रह्मादयो युक्तास्तदक्षरमुपासते ।
विद्वांसः सुव्रता यत्र शान्तात्मानो जितेन्द्रियाः ॥ १४.२१.११ ॥
எங்கே பிரம்மா முதலானோர் யோகத்தில் இணைந்து அந்த அழியாததை உபாசிக்கிறார்களோ, எங்கே அறிஞர்களும் உறுதிவ்ரதர்களும் அமைதியான ஆத்மாக்களும் புலன்களை வென்றவர்களும் அதை வழிபடுகிறார்களோ.
14.21.12
घ्राणेन न तदाघ्रेयं नास्वाद्यं चैव जिह्वया ।
स्पर्शनेन तदस्पृश्यं मनसा त्ववगम्यते ॥ १४.२१.१२ ॥
அது மூக்கால் நுகரப்படுவதில்லை, நாக்கால் சுவைக்கப்படுவதில்லை, தொடுதலால் தொடப்படுவதில்லை; ஆனால் மனத்தால் உணரப்படுகிறது.
14.21.13
चक्षुषा न विषह्यं च यत्किञ्चिच्छ्रवणात्परम् ।
अगन्धमरसस्पर्शमरूपं शब्दवर्जितम्।
यतः प्रवर्तते तन्त्रं यत्र चैतत्प्रतिष्ठितम् ॥ १४.२१.१३ ॥
கண்ணால் உணரப்படாதது, கேட்பதற்கும் அப்பாற்பட்டது எதுவோ, மணமற்றதும் சுவையற்றதும் தொடுதலற்றதும் வடிவற்றதும் ஒலியற்றதுமானது, அதிலிருந்து இந்த அமைப்பு தோன்றுகிறது, அதில் இது நிலைபெற்றுள்ளது.
14.21.14
प्राणोऽपानः समानश्च व्यानश्चोदान एव च ।
तत एव प्रवर्न्तते तदेव प्रविशन्ति च ॥ १४.२१.१४ ॥
பிராணன், அபானன், சமானன், வியானன், உதானன்; அதிலிருந்தே இவை தோன்றுகின்றன, அதிலேயே இவை நுழைகின்றன.
14.21.15
समानव्यानयोर्मध्ये प्राणापानौ विचेरतुः ।
तस्मिन्सुप्ते प्रलीयेते समानो व्यान एव च ॥ १४.२१.१५ ॥
சமானனுக்கும் வியானனுக்கும் இடையில் பிராணனும் அபானனும் சஞ்சரிக்கின்றன; அது உறங்கும்போது சமானனும் வியானனும் ஒடுங்குகின்றன.
14.21.16
अपानप्राणयोर्मध्ये उदानो व्याप्य तिष्ठति ।
तस्माच्छयानं पुरुषं प्राणापानौ न मुञ्चतः ॥ १४.२१.१६ ॥
அபானனுக்கும் பிராணனுக்கும் இடையில் உதானன் வியாபித்து நிற்கிறது; ஆகையால் உறங்கும் மனிதனை பிராணனும் அபானனும் விடுவதில்லை.
14.21.17
प्राणेनोपहते यत्तु तमुदानं प्रचक्षते ।
तस्मात्तपो व्यवस्यन्ति तद्भवं ब्रह्मवादिनः ॥ १४.२१.१७ ॥
பிராணனால் தாக்கப்படுவதை உதானன் என்று சொல்கின்றனர்; ஆகையால் பிரம்மவாதிகள் அதிலிருந்து தோன்றும் தவத்தை மேற்கொள்கின்றனர்.
14.21.18
तेषामन्योन्यसक्तानां सर्वेषां देहचारिणाम् ।
अग्निर्वैश्वानरो मध्ये सप्तधा विहितोऽन्तरा ॥ १४.२१.१८ ॥
உடலில் வாழும் அவர்கள் அனைவரும் ஒருவரோடொருவர் பிணைந்திருக்கையில், அவர்களுக்கு நடுவே வைசுவானரன் என்ற அக்னி ஏழு வகையாக உள்ளே நிறுவப்பட்டுள்ளது.
14.21.19
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्च श्रोत्रं च पञ्चमम् ।
मनो बुद्धिश्च सप्तैता जिह्वा वैश्वानरार्चिषः ॥ १४.२१.१९ ॥
மூக்கு, நாக்கு, கண், தோல், ஐந்தாவதாக செவி, மனம் மற்றும் புத்தி — இவை ஏழும் வைஸ்வானர அக்கினியின் சுவாலைகள்.
14.21.20
घ्रेयं दृश्यं च पेयं च स्पृश्यं श्राव्यं तथैव च ।
मन्तव्यमवबोद्धव्यं ताः सप्त समिधो मताः ॥ १४.२१.२० ॥
முகர்தற்குரியது, காணத்தக்கது, பருகத்தக்கது, தொடத்தக்கது, கேட்கத்தக்கது, நினைக்கத்தக்கது, அறியத்தக்கது — இவை ஏழும் சமிதைகள் என்று கருதப்படுகின்றன.
14.21.21
घ्राता भक्षयिता द्रष्टा स्प्रष्टा श्रोता च पञ्चमः ।
मन्ता बोद्धा च स्प्तैते भवन्ति परमर्त्विजः ॥ १४.२१.२१ ॥
முகர்பவன், உண்பவன், காண்பவன், தொடுபவன், ஐந்தாவதாக கேட்பவன், சிந்திப்பவன், அறிபவன் — இவர்கள் ஏழு சிறந்த ருத்விஜர்கள் ஆவர்.
14.21.22
घ्रेये पेये च दृश्ये च स्पृश्ये श्राव्ये तथैव च ।
मन्तव्येऽप्यथ बोद्धव्ये सुभगे पश्य सर्वदा ॥ १४.२१.२२ ॥
நல்லவளே! முகர்தற்குரியதிலும், பருகத்தக்கதிலும், காணத்தக்கதிலும், தொடத்தக்கதிலும், கேட்கத்தக்கதிலும், நினைக்கத்தக்கதிலும், அறியத்தக்கதிலும் எப்போதும் அவனையே காண்.
14.21.23
हवींष्याग्निषु होतारः सप्तधा सप्तसप्तसु ।
सम्यक्प्रक्षिप्य विद्वांसो जनयन्ति स्वयोनिषु ॥ १४.२१.२३ ॥
ஹோதாக்கள் ஏழு ஏழு வகையாக நெருப்புகளில் ஹவிஸ்களை முறையாக இட்டு, அறிஞர்கள் அவற்றைத் தங்கள் தங்கள் யோனிகளில் பிறப்பிக்கின்றனர்.
14.21.24
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ।
मनो बुद्धिश्च सप्तैता योनिरित्येव शब्दिताः ॥ १४.२१.२४ ॥
பூமி, வாயு, ஆகாசம், நீர், ஒளி, ஐந்தாவதாக மனம், மற்றும் புத்தி — இவை ஏழும் யோனி என்று சொல்லப்பட்டுள்ளன.
14.21.25
हविर्भूतगुणाः सर्वे प्रविशन्त्यग्नियं मुखम् ।
अन्तर्वासमुषित्वा च जायन्ते स्वासु योनिषु ॥ १४.२१.२५ ॥
ஹவிஸாக மாறிய குணங்கள் அனைத்தும் இந்த அக்னியின் வாயில் நுழைகின்றன; உள்ளே வசித்த பின் தங்கள் சொந்த யோனிகளில் பிறக்கின்றன.
14.21.26
तत्रैव च निरुध्यन्ते प्रलये भूतभावने ।
ततः संजायते गन्धस्ततः संजायते रसः ॥ १४.२१.२६ ॥
அங்கேயே பிரளயத்தில், உயிர்களைத் தோற்றுவிப்பவனிடம், அவை அடக்கப்படுகின்றன. பின்னர் மணம் தோன்றுகிறது; பின்னர் சுவை தோன்றுகிறது.
14.21.27
ततः संजायते रूपं ततः स्पर्शोऽभिजायते ।
ततः संजायते शब्दः संशयस्तत्र जायते।
ततः संजायते निष्ठा जन्मैतत्सप्तधा विदुः ॥ १४.२१.२७ ॥
பின்னர் உருவம் தோன்றுகிறது; பின்னர் தொடுதல் தோன்றுகிறது. பின்னர் ஒலி தோன்றுகிறது; அங்கே ஐயம் தோன்றுகிறது. பின்னர் நிலைபெறுதல் தோன்றுகிறது; இந்தப் பிறப்பை ஏழு வகையாக அறிவார்கள்.
14.21.28
अनेनैव प्रकारेण प्रगृहीतं पुरातनैः ।
पूर्णाहुतिभिरापूर्णास्ते पूर्यन्ते हि तेजसा ॥ १४.२१.२८ ॥
இதே முறையில் பழையோர் இதனை ஏற்றுக்கொண்டனர்; முழு ஆகுதிகளால் நிறைவுற்று அவர்கள் உண்மையில் ஒளியால் நிரம்புகிறார்கள்.