مهابهاراتا · أدهيايا 14.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.26.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
चातुर्होत्रविधानस्य विधानमिह यादृशम् ॥ १४.२६.१ ॥
وهنا أيضًا يروون هذه الحكاية القديمة عن قاعدة الهوترين الأربعة كما هي هنا.
14.26.2
तस्य सर्वस्य विधिवद्विधानमुपदेक्ष्यते ।
शृणु मे गदतो भद्रे रहस्यमिदमुद्भुतम् ॥ १४.२६.२ ॥
سأعلّمك قاعدة ذلك كله على الوجه المقرر؛ فاسمعي، أيتها المباركة، هذا السر العجيب الذي أقوله.
14.26.3
करणं कर्म कर्ता च मोक्ष इत्येव भामिनि ।
चत्वार एते होतारो यैरिदं जगदावृतम् ॥ १४.२६.३ ॥
الأداة والفعل والفاعل والتحرر — هؤلاء هم الهوترون الأربعة، أيتها الجميلة، الذين يحيط بهم هذا العالم.
14.26.4
होतॄणां साधनं चैव शृणु सर्वमशेषतः ।
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्च श्रोत्रं च पञ्चमम्।
मनो बुद्धिश्च सप्तैते ज्ञेयाः कारणहेतवः ॥ १४.२६.४ ॥
واسمع أيضًا وسائل الهوترين كاملةً: الأنف، واللسان، والعين، والجلد، والأذن خامسًا، والعقل والفهم — هذه السبعة تُعرف بوصفها أسبابًا علّية.
14.26.5
गन्धो रसश्च रूपं च शब्दः स्पर्शश्च पञ्चमः ।
मन्तव्यमवबोद्धव्यं सप्तैते कर्महेतवः ॥ १४.२६.५ ॥
الرائحة والطعم والصورة والصوت، والملمس خامسًا — هذه السبعة، التي يُتأمَّل فيها ويُفهم، هي أسباب الفعل.
14.26.6
घ्राता भक्षयिता द्रष्टा स्प्रष्टा श्रोता च पञ्चमः ।
मन्ता बोद्धा च सप्तैते विज्ञेयाः कर्तृहेतवः ॥ १४.२६.६ ॥
الشامّ، والآكل، والرائي، واللامس، والسامع خامسًا؛ والمفكّر والعارف — هؤلاء السبعة يُعرفون بوصفهم أسباب الفاعل.
14.26.7
स्वगुणान्भक्षयन्त्येते गुणवन्तः शुभाशुभान् ।
असन्तो निर्गुणाश्चैते सप्तैते मोक्षहेतवः ॥ १४.२६.७ ॥
هؤلاء، وهم ذوو صفات، يلتهمون صفاتهم، الخيرة والشريرة. وهؤلاء، غير الموجودين وعديمو الصفات، هؤلاء السبعة هم أسباب التحرر.
14.26.8
विदुषां बुध्यमानानां स्वंस्वं स्थानं यथाविधि ।
गुणास्ते देवता भूत्वा सततं भुञ्जते हविः ॥ १४.२६.८ ॥
للحكماء والمدركين، كل في مكانه وفق القاعدة، تلك الصفات إذ تصير آلهة تتمتع دائماً بالقربان.
14.26.9
अदन्हवींषि चान्नानि ममत्वेन विहन्यते ।
आत्मार्थे पाचयन्नन्नं ममत्वेनोपहन्यते ॥ १४.२६.९ ॥
من لا يأكل القرابين والطعام يُهلك بالشعور بـ«لي»؛ ومن يطبخ الطعام لنفسه يُصاب بالشعور بـ«لي».
14.26.10
अभक्ष्यभक्षणं चैव मद्यपानं च हन्ति तम् ।
स चान्नं हन्ति तं चान्नं स हत्वा हन्यते पुनः ॥ १४.२६.१० ॥
وأكل المحرّم وشرب الخمر يضربانه أيضاً؛ فهو يضرب الطعام، وذلك الطعام يضربه. وبعد أن يضرب يُضرب ثانية.
14.26.11
हन्ता ह्यन्नमिदं विद्वान्पुनर्जनयतीश्वरः ।
न चान्नाज्जायते तस्मिन्सूक्ष्मो नाम व्यतिक्रमः ॥ १४.२६.११ ॥
قاتل الطعام، هذا العالم، يُنتج الرب ثانية؛ ومن الطعام لا يُولد فيه شيء. وذلك يُسمى التجاوز الدقيق.
14.26.12
मनसा मन्यते यच्च यच्च वाचा निगद्यते ।
श्रोत्रेण श्रूयते यच्च चक्षुषा यच्च दृश्यते ॥ १४.२६.१२ ॥
ما يُفكَّر فيه بالعقل، وما يُنطَق به باللسان؛ وما يُسمع بالأذن، وما يُرى بالعين.
14.26.13
स्पर्शेन स्पृश्यते यच्च घ्राणेन घ्रायते च यत् ।
मनस्येतानि संयम्य हवींष्येतानि सर्वशः ॥ १४.२६.१३ ॥
وما يُلمس باللمس وما يُشمّ بالشم، فاضبطها في العقل واجعلها كلها قرابين.
14.26.14
गुणवत्पावको मह्यं दीप्यतेऽन्तःशरीरगः ।
योगयज्ञः प्रवृत्तो मे ज्ञानं ब्रह्ममयो हविः। ॥ १४.२६.१४ ॥
في داخل جسدي تتّقد لي النار ذات الصفات؛ وقد بدأ قرباني اليوغي، والمعرفة المصنوعة من البراهمان هي القربان.
14.26.15
प्राणस्तोत्रोऽपानशस्त्रः सर्वत्यागसुदक्षिणः ।
कर्ताऽनुमन्ता ब्रह्मात्मा होताऽध्वर्युः कृतस्तुतिः
ऋतं प्रशास्ता तच्छस्त्रमपवर्गोऽस्य दक्षिणा ॥ १४.२६.१५ ॥
النفس الصاعدة هي تسبيح الحمد، والنفس الهابطة هي الترتيل، والتخلي عن كل شيء هو الهدية الوافرة؛ الفاعل والمُجيز هو ذات البراهمان، وهو الهوتري والأدهفريو، وهو المحمود؛ الحق هو المرشد، وذلك هو الترتيل، والتحرر هو هديته.
14.26.16
ऋचश्चाप्यत्र शंसन्ति नारायणविदो जनाः ।
नारायणाय देवाययदविन्दन्पशून्पुरा ॥ १४.२६.१६ ॥
وهنا أيضاً ينشد الناسُ العارفون بنارايانا الرِّيكات للإله نارايانا، التي به وجد الناس الماشية من قبل.
14.26.17
तत्र सामानि गायन्ति तत्र चाहुर्निदर्शनम् ।
देवं नारायणं भीरु सर्वात्मानं निबोध तम् ॥ १४.२६.१७ ॥
هناك تُغنّى الساماتُ، وهناك يُذكر أيضاً مثالٌ. أيتها الخائفة، اعرفي ذلك الإله نارايانا، ذات الكل.