มหาภารตะ · อัธยายะ 14.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.26.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
चातुर्होत्रविधानस्य विधानमिह यादृशम् ॥ १४.२६.१ ॥
ที่นี่ก็มีผู้กล่าวอิติหาสโบราณนี้ไว้ เกี่ยวกับการปกครองของการบูชายัญของโหตฤทั้งสี่ตามที่เป็นอยู่ที่นี่
14.26.2
तस्य सर्वस्य विधिवद्विधानमुपदेक्ष्यते ।
शृणु मे गदतो भद्रे रहस्यमिदमुद्भुतम् ॥ १४.२६.२ ॥
เราจะสั่งสอนการปกครองทั้งหมดนั้นตามวิธีการโดยครบถ้วน ดูก่อนผู้เป็นมงคล จงฟังความลับอันอัศจรรย์นี้ที่เราจะกล่าว
14.26.3
करणं कर्म कर्ता च मोक्ष इत्येव भामिनि ।
चत्वार एते होतारो यैरिदं जगदावृतम् ॥ १४.२६.३ ॥
เครื่องมือ การกระทำ ผู้กระทำ และโมกษะ ดูก่อนหญิงงาม ทั้งสี่นี้แลคือโหตฤทั้งสี่ ที่โลกนี้ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยสิ่งเหล่านี้
14.26.4
होतॄणां साधनं चैव शृणु सर्वमशेषतः ।
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्च श्रोत्रं च पञ्चमम्।
मनो बुद्धिश्च सप्तैते ज्ञेयाः कारणहेतवः ॥ १४.२६.४ ॥
จงฟังเครื่องมือของโหตฤให้ครบถ้วนทั้งหมด จมูก ลิ้น ตา ผิวกาย หูเป็นที่ห้า ใจและปัญญา เจ็ดสิ่งนี้พึงรู้ว่าเป็นเหตุแห่งการกระทำ
14.26.5
गन्धो रसश्च रूपं च शब्दः स्पर्शश्च पञ्चमः ।
मन्तव्यमवबोद्धव्यं सप्तैते कर्महेतवः ॥ १४.२६.५ ॥
กลิ่น รส รูป เสียง และสัมผัสเป็นที่ห้า เจ็ดสิ่งนี้ที่พึงคิดและพึงเข้าใจ เป็นเหตุแห่งการกระทำ
14.26.6
घ्राता भक्षयिता द्रष्टा स्प्रष्टा श्रोता च पञ्चमः ।
मन्ता बोद्धा च सप्तैते विज्ञेयाः कर्तृहेतवः ॥ १४.२६.६ ॥
ผู้ดม ผู้กิน ผู้เห็น ผู้สัมผัส และผู้ฟังเป็นที่ห้า ผู้คิดและผู้รู้ เจ็ดสิ่งนี้พึงทราบว่าเป็นเหตุแห่งผู้กระทำ
14.26.7
स्वगुणान्भक्षयन्त्येते गुणवन्तः शुभाशुभान् ।
असन्तो निर्गुणाश्चैते सप्तैते मोक्षहेतवः ॥ १४.२६.७ ॥
สิ่งเหล่านี้ที่มีคุณ ย่อมบริโภคคุณของตนเอง ทั้งดีและชั่ว ส่วนสิ่งที่ไม่มีอยู่จริงและไม่มีคุณเหล่านี้ เจ็ดสิ่งนี้เป็นเหตุแห่งโมกษะ
14.26.8
विदुषां बुध्यमानानां स्वंस्वं स्थानं यथाविधि ।
गुणास्ते देवता भूत्वा सततं भुञ्जते हविः ॥ १४.२६.८ ॥
สำหรับผู้รู้และผู้เข้าใจ แต่ละสิ่งในที่ของตนตามวิธีการ คุณเหล่านั้นเมื่อเป็นเทวดาแล้ว ย่อมเสวยเครื่องบูชาอยู่เป็นนิตย์
14.26.9
अदन्हवींषि चान्नानि ममत्वेन विहन्यते ।
आत्मार्थे पाचयन्नन्नं ममत्वेनोपहन्यते ॥ १४.२६.९ ॥
ผู้ไม่กินเครื่องบูชาและอาหาร ย่อมถูกทำลายด้วยความยึดถือว่าเป็นของตน และผู้หุงอาหารเพื่อตนเอง ย่อมถูกทำร้ายด้วยความยึดถือว่าเป็นของตน
14.26.10
अभक्ष्यभक्षणं चैव मद्यपानं च हन्ति तम् ।
स चान्नं हन्ति तं चान्नं स हत्वा हन्यते पुनः ॥ १४.२६.१० ॥
การกินสิ่งต้องห้ามและการดื่มสุราย่อมทำลายผู้นั้น ผู้นั้นทำลายอาหาร และอาหารนั้นทำลายผู้นั้น เมื่อทำลายแล้วก็ถูกทำลายอีก
14.26.11
हन्ता ह्यन्नमिदं विद्वान्पुनर्जनयतीश्वरः ।
न चान्नाज्जायते तस्मिन्सूक्ष्मो नाम व्यतिक्रमः ॥ १४.२६.११ ॥
ผู้รู้ผู้ทำลายอาหารนี้ย่อมให้กำเนิดพระผู้เป็นเจ้าอีกครั้ง และในผู้นั้นไม่มีสิ่งใดเกิดจากอาหาร ความผิดพลาดนั้นเรียกว่าความผิดพลาดอันละเอียด
14.26.12
मनसा मन्यते यच्च यच्च वाचा निगद्यते ।
श्रोत्रेण श्रूयते यच्च चक्षुषा यच्च दृश्यते ॥ १४.२६.१२ ॥
สิ่งที่ใจคิด และสิ่งที่วาจากล่าว สิ่งที่หูได้ยิน และสิ่งที่ตาได้เห็น
14.26.13
स्पर्शेन स्पृश्यते यच्च घ्राणेन घ्रायते च यत् ।
मनस्येतानि संयम्य हवींष्येतानि सर्वशः ॥ १४.२६.१३ ॥
สิ่งที่ถูกสัมผัสด้วยการสัมผัส และสิ่งที่ถูกดมด้วยจมูก จงควบคุมสิ่งเหล่านี้ไว้ในใจ และทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดให้เป็นเครื่องบูชา
14.26.14
गुणवत्पावको मह्यं दीप्यतेऽन्तःशरीरगः ।
योगयज्ञः प्रवृत्तो मे ज्ञानं ब्रह्ममयो हविः। ॥ १४.२६.१४ ॥
ไฟที่มีคุณอยู่ภายในร่างกายของเรา ย่อมลุกโชนเพื่อเรา พิธียัญแห่งโยคะของเราได้เริ่มขึ้นแล้ว ปัญญาที่ประกอบด้วยพรหมันคือเครื่องบูชา
14.26.15
प्राणस्तोत्रोऽपानशस्त्रः सर्वत्यागसुदक्षिणः ।
कर्ताऽनुमन्ता ब्रह्मात्मा होताऽध्वर्युः कृतस्तुतिः
ऋतं प्रशास्ता तच्छस्त्रमपवर्गोऽस्य दक्षिणा ॥ १४.२६.१५ ॥
ลมหายใจคือบทสรรเสริญ ลมปานะคืออาวุธ การสละทุกสิ่งคือค่าตอบแทนอันประเสริฐ ผู้กระทำและผู้อนุมัติคืออาตมันคือพรหมัน ผู้บูชาและอัธวรยุ ผู้ได้รับการสรรเสริญแล้ว ความจริงคือผู้ควบคุม การสวดนั้นคือบทศาสตร์ และโมกษะคือค่าตอบแทนของพิธีนี้
14.26.16
ऋचश्चाप्यत्र शंसन्ति नारायणविदो जनाः ।
नारायणाय देवाययदविन्दन्पशून्पुरा ॥ १४.२६.१६ ॥
ที่นี่ผู้รู้นารายณ์ทั้งหลายก็ขับร้องบทฤคเพื่อเทพนารายณ์ ด้วยบทเหล่านั้นผู้คนในกาลก่อนได้ฝูงสัตว์เลี้ยง
14.26.17
तत्र सामानि गायन्ति तत्र चाहुर्निदर्शनम् ।
देवं नारायणं भीरु सर्वात्मानं निबोध तम् ॥ १४.२६.१७ ॥
ที่นั่นขับร้องสามเวท และที่นั่นก็กล่าวตัวอย่างไว้ ดูก่อนผู้ขี้กลัว จงรู้จักเทพนารายณ์ผู้เป็นอาตมันของสรรพสิ่งนั้นเถิด