Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.26

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

14.26.1

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
चातुर्होत्रविधानस्य विधानमिह यादृशम् ॥ १४.२६.१ ॥

ಇಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ನಾಲ್ವರು ಹೋತೃಗಳ ವಿಧಾನ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು.

14.26.2

तस्य सर्वस्य विधिवद्विधानमुपदेक्ष्यते ।
शृणु मे गदतो भद्रे रहस्यमिदमुद्भुतम् ॥ १४.२६.२ ॥

ಅದೆಲ್ಲದ ವಿಧಾನವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ; ಓ ಭದ್ರೆ, ನಾನು ಹೇಳುವ ಈ ಅದ್ಭುತ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು.

14.26.3

करणं कर्म कर्ता च मोक्ष इत्येव भामिनि ।
चत्वार एते होतारो यैरिदं जगदावृतम् ॥ १४.२६.३ ॥

ಕರಣ, ಕರ್ಮ, ಕರ್ತೃ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ — ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಇವೇ ನಾಲ್ಕು ಹೋತೃಗಳು; ಇವುಗಳಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಆವೃತವಾಗಿದೆ.

14.26.4

होतॄणां साधनं चैव शृणु सर्वमशेषतः ।
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्च श्रोत्रं च पञ्चमम्।
मनो बुद्धिश्च सप्तैते ज्ञेयाः कारणहेतवः ॥ १४.२६.४ ॥

ಹೋತೃಗಳ ಸಾಧನಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳು: ಘ್ರಾಣ, ಜಿಹ್ವೆ, ಚಕ್ಷು, ತ್ವಕ್, ಐದನೆಯದಾದ ಶ್ರೋತ್ರ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ — ಇವು ಏಳು ಕಾರಣ ಹೇತುಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

14.26.5

गन्धो रसश्च रूपं च शब्दः स्पर्शश्च पञ्चमः ।
मन्तव्यमवबोद्धव्यं सप्तैते कर्महेतवः ॥ १४.२६.५ ॥

ಗಂಧ, ರಸ, ರೂಪ, ಶಬ್ದ, ಐದನೆಯದಾದ ಸ್ಪರ್ಶ — ಚಿಂತಿಸಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಈ ಏಳೂ ಕರ್ಮದ ಹೇತುಗಳು.

14.26.6

घ्राता भक्षयिता द्रष्टा स्प्रष्टा श्रोता च पञ्चमः ।
मन्ता बोद्धा च सप्तैते विज्ञेयाः कर्तृहेतवः ॥ १४.२६.६ ॥

ವಾಸನೆ ನೋಡುವವನು, ರುಚಿ ನೋಡುವವನು, ನೋಡುವವನು, ಮುಟ್ಟುವವನು, ಐದನೆಯವನಾದ ಕೇಳುವವನು — ಚಿಂತಿಸುವವನು ಮತ್ತು ತಿಳಿಯುವವನು — ಈ ಏಳೂ ಕರ್ತೃವಿನ ಹೇತುಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

14.26.7

स्वगुणान्भक्षयन्त्येते गुणवन्तः शुभाशुभान् ।
असन्तो निर्गुणाश्चैते सप्तैते मोक्षहेतवः ॥ १४.२६.७ ॥

ಇವು ತಮ್ಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ; ಗುಣವಂತವಾಗಿ ಶುಭಾಶುಭಗಳನ್ನು. ಅಸತ್ತಾಗಿ, ನಿರ್ಗುಣವಾಗಿಯೂ ಇವೆ. ಈ ಏಳೂ ಮೋಕ್ಷಕಾರಣಗಳು.

14.26.8

विदुषां बुध्यमानानां स्वंस्वं स्थानं यथाविधि ।
गुणास्ते देवता भूत्वा सततं भुञ्जते हविः ॥ १४.२६.८ ॥

ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ, ಅರಿವುಳ್ಳವರಿಗೆ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ, ಆ ಗುಣಗಳು ದೇವತೆಗಳಾಗಿ ಸದಾ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತವೆ.

14.26.9

अदन्हवींषि चान्नानि ममत्वेन विहन्यते ।
आत्मार्थे पाचयन्नन्नं ममत्वेनोपहन्यते ॥ १४.२६.९ ॥

ಹವಿಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನದವನು ಮಮಕಾರದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ; ತನಗಾಗಿ ಅನ್ನ ಬೇಯಿಸುವವನು ಮಮಕಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

14.26.10

अभक्ष्यभक्षणं चैव मद्यपानं च हन्ति तम् ।
स चान्नं हन्ति तं चान्नं स हत्वा हन्यते पुनः ॥ १४.२६.१० ॥

ಭಕ್ಷಿಸಬಾರದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು ಮತ್ತು ಮದ್ಯಪಾನವೂ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತವೆ; ಅವನು ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ, ಆ ಅನ್ನ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಕೊಂದವನು ಮತ್ತೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

14.26.11

हन्ता ह्यन्नमिदं विद्वान्पुनर्जनयतीश्वरः ।
न चान्नाज्जायते तस्मिन्सूक्ष्मो नाम व्यतिक्रमः ॥ १४.२६.११ ॥

ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನು, ಇದನ್ನು ಅರಿತ ವಿದ್ವಾಂಸನು, ಈಶ್ವರನು ಮತ್ತೆ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅನ್ನದಿಂದ ಅದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವ್ಯತಿಕ್ರಮವೆಂಬ ಹೆಸರಿನದು.

14.26.12

मनसा मन्यते यच्च यच्च वाचा निगद्यते ।
श्रोत्रेण श्रूयते यच्च चक्षुषा यच्च दृश्यते ॥ १४.२६.१२ ॥

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏನು ಯೋಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ, ವಾಣಿಯಿಂದ ಏನು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ; ಕಿವಿಯಿಂದ ಏನು ಕೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ, ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಏನು ನೋಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯೋ.

14.26.13

स्पर्शेन स्पृश्यते यच्च घ्राणेन घ्रायते च यत् ।
मनस्येतानि संयम्य हवींष्येतानि सर्वशः ॥ १४.२६.१३ ॥

ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನೂ ಘ್ರಾಣದಿಂದ ಆಘ್ರಾಣಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಯಮಗೊಳಿಸಿ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹವಿಸ್ಸುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು.

14.26.14

गुणवत्पावको मह्यं दीप्यतेऽन्तःशरीरगः ।
योगयज्ञः प्रवृत्तो मे ज्ञानं ब्रह्ममयो हविः। ॥ १४.२६.१४ ॥

ನನ್ನ ದೇಹದೊಳಗಿರುವ ಗುಣಯುಕ್ತ ಅಗ್ನಿ ನನಗಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತಿದೆ; ನನ್ನ ಯೋಗಯಜ್ಞ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ; ಜ್ಞಾನವೇ ಬ್ರಹ್ಮಮಯ ಹವಿಸ್ಸು.

14.26.15

प्राणस्तोत्रोऽपानशस्त्रः सर्वत्यागसुदक्षिणः ।
कर्ताऽनुमन्ता ब्रह्मात्मा होताऽध्वर्युः कृतस्तुतिः
ऋतं प्रशास्ता तच्छस्त्रमपवर्गोऽस्य दक्षिणा ॥ १४.२६.१५ ॥

ಪ್ರಾಣವೇ ಸ್ತೋತ್ರ, ಅಪಾನವೇ ಶಸ್ತ್ರ, ಸರ್ವತ್ಯಾಗವೇ ಉತ್ತಮ ದಕ್ಷಿಣೆ; ಮಾಡುವವನೂ ಅನುಮೋದಿಸುವವನೂ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮನು; ಹೋತೃ ಮತ್ತು ಅಧ್ವರ್ಯು ಅವನೇ; ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೂ ಅವನೇ; ಸತ್ಯವೇ ಪ್ರಶಾಸ್ತೃ; ಅದೇ ಶಸ್ತ್ರ; ಮೋಕ್ಷವೇ ಇದರ ದಕ್ಷಿಣೆ.

14.26.16

ऋचश्चाप्यत्र शंसन्ति नारायणविदो जनाः ।
नारायणाय देवाययदविन्दन्पशून्पुरा ॥ १४.२६.१६ ॥

ಇಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಅರಿತವರು ಋಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಾರಾಯಣ ದೇವನಿಗಾಗಿ, ಹಿಂದೆ ಜನರು ಪಶುಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಆ ಋಕ್ಕುಗಳನ್ನು.

14.26.17

तत्र सामानि गायन्ति तत्र चाहुर्निदर्शनम् ।
देवं नारायणं भीरु सर्वात्मानं निबोध तम् ॥ १४.२६.१७ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಸಾಮಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಓ ಭೀರು, ಸರ್ವಾತ್ಮನಾದ ದೇವ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ತಿಳಿ.