മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.26.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
चातुर्होत्रविधानस्य विधानमिह यादृशम् ॥ १४.२६.१ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം പറയുന്നു; നാല് ഹോതാക്കളുടെ വിധാനം ഇവിടെ എങ്ങനെയാണോ അത്.
14.26.2
तस्य सर्वस्य विधिवद्विधानमुपदेक्ष्यते ।
शृणु मे गदतो भद्रे रहस्यमिदमुद्भुतम् ॥ १४.२६.२ ॥
അതിന്റെ എല്ലാ വിധാനവും ചട്ടപ്രകാരം ഞാൻ നിനക്ക് ഉപദേശിക്കാം; ഓ ഭദ്രേ, ഞാൻ പറയുന്ന ഈ അത്ഭുത രഹസ്യം കേൾക്കൂ.
14.26.3
करणं कर्म कर्ता च मोक्ष इत्येव भामिनि ।
चत्वार एते होतारो यैरिदं जगदावृतम् ॥ १४.२६.३ ॥
കരണം, കർമ്മം, കർത്താവ്, മോക്ഷം — ഓ ഭാമിനി, ഇവയാണ് ഈ നാല് ഹോതാക്കൾ; ഇവയാൽ ഈ ലോകം ആവൃതമാണ്.
14.26.4
होतॄणां साधनं चैव शृणु सर्वमशेषतः ।
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्च श्रोत्रं च पञ्चमम्।
मनो बुद्धिश्च सप्तैते ज्ञेयाः कारणहेतवः ॥ १४.२६.४ ॥
ഹോതാക്കളുടെ സാധനങ്ങളും പൂർണ്ണമായി കേൾക്കൂ: ഘ്രാണം, ജിഹ്വ, ചക്ഷുസ്, ത്വക്ക്, അഞ്ചാമതായ ശ്രോത്രം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി — ഈ ഏഴും കാരണ ഹേതുക്കളെന്ന് അറിയേണ്ടതാണ്.
14.26.5
गन्धो रसश्च रूपं च शब्दः स्पर्शश्च पञ्चमः ।
मन्तव्यमवबोद्धव्यं सप्तैते कर्महेतवः ॥ १४.२६.५ ॥
ഗന്ധം, രസം, രൂപം, ശബ്ദം, അഞ്ചാമതായ സ്പർശം — മനനം ചെയ്യേണ്ടതും ബോധ്യമാകേണ്ടതുമായ ഈ ഏഴും കർമ്മഹേതുക്കൾ.
14.26.6
घ्राता भक्षयिता द्रष्टा स्प्रष्टा श्रोता च पञ्चमः ।
मन्ता बोद्धा च सप्तैते विज्ञेयाः कर्तृहेतवः ॥ १४.२६.६ ॥
മണക്കുന്നവൻ, ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ, കാണുന്നവൻ, സ്പർശിക്കുന്നവൻ, അഞ്ചാമതായ കേൾക്കുന്നവൻ — ചിന്തിക്കുന്നവനും അറിയുന്നവനും — ഈ ഏഴും കർത്താവിന്റെ ഹേതുക്കളെന്ന് അറിയേണ്ടതാണ്.
14.26.7
स्वगुणान्भक्षयन्त्येते गुणवन्तः शुभाशुभान् ।
असन्तो निर्गुणाश्चैते सप्तैते मोक्षहेतवः ॥ १४.२६.७ ॥
ഇവ സ്വന്തം ഗുണങ്ങളെ ഭക്ഷിക്കുന്നു; ഗുണവാന്മാരായി ശുഭാശുഭങ്ങളെ. അസത്തായും നിർഗുണമായും ഇവയുണ്ട്. ഈ ഏഴും മോക്ഷഹേതുക്കളാണ്.
14.26.8
विदुषां बुध्यमानानां स्वंस्वं स्थानं यथाविधि ।
गुणास्ते देवता भूत्वा सततं भुञ्जते हविः ॥ १४.२६.८ ॥
അറിവുള്ളവരുടെയും ബോധമുള്ളവരുടെയും, ഓരോരുത്തരുടെയും സ്ഥാനത്ത് വിധിപ്രകാരം, ആ ഗുണങ്ങൾ ദേവതകളായി എപ്പോഴും ഹവിസ്സ് ഭുജിക്കുന്നു.
14.26.9
अदन्हवींषि चान्नानि ममत्वेन विहन्यते ।
आत्मार्थे पाचयन्नन्नं ममत्वेनोपहन्यते ॥ १४.२६.९ ॥
ഹവിസ്സും അന്നവും ഭക്ഷിക്കാത്തവൻ മമകാരത്താൽ നശിക്കുന്നു; തനിക്കായി അന്നം പാകം ചെയ്യുന്നവൻ മമകാരത്താൽ പീഡിതനാകുന്നു.
14.26.10
अभक्ष्यभक्षणं चैव मद्यपानं च हन्ति तम् ।
स चान्नं हन्ति तं चान्नं स हत्वा हन्यते पुनः ॥ १४.२६.१० ॥
ഭക്ഷിക്കാൻ പാടില്ലാത്തത് ഭക്ഷിക്കുന്നതും മദ്യപാനവും അവനെ ഹനിക്കുന്നു; അവൻ അന്നത്തെ ഹനിക്കുന്നു, ആ അന്നം അവനെ ഹനിക്കുന്നു. ഹനിച്ചവൻ വീണ്ടും ഹനിക്കപ്പെടുന്നു.
14.26.11
हन्ता ह्यन्नमिदं विद्वान्पुनर्जनयतीश्वरः ।
न चान्नाज्जायते तस्मिन्सूक्ष्मो नाम व्यतिक्रमः ॥ १४.२६.११ ॥
അന്നത്തെ ഹനിക്കുന്നവൻ, ഇത് അറിയുന്ന വിദ്വാൻ, ഈശ്വരൻ വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അന്നത്തിൽനിന്ന് അതിൽ ഒന്നും ജനിക്കുന്നില്ല. അത് സൂക്ഷ്മമായ വ്യതിക്രമം എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്നു.
14.26.12
मनसा मन्यते यच्च यच्च वाचा निगद्यते ।
श्रोत्रेण श्रूयते यच्च चक्षुषा यच्च दृश्यते ॥ १४.२६.१२ ॥
മനസ്സുകൊണ്ട് എന്ത് ചിന്തിക്കപ്പെടുന്നുവോ, വാക്കുകൊണ്ട് എന്ത് പറയപ്പെടുന്നുവോ; ചെവികൊണ്ട് എന്ത് കേൾക്കപ്പെടുന്നുവോ, കണ്ണുകൊണ്ട് എന്ത് കാണപ്പെടുന്നുവോ.
14.26.13
स्पर्शेन स्पृश्यते यच्च घ्राणेन घ्रायते च यत् ।
मनस्येतानि संयम्य हवींष्येतानि सर्वशः ॥ १४.२६.१३ ॥
സ്പർശനത്താൽ സ്പർശിക്കപ്പെടുന്നതും ഘ്രാണത്താൽ മണക്കപ്പെടുന്നതും മനസ്സിൽ നിയന്ത്രിച്ച്, ഇവയെല്ലാം പൂർണ്ണമായി ഹവിസ്സുകളാക്കുക.
14.26.14
गुणवत्पावको मह्यं दीप्यतेऽन्तःशरीरगः ।
योगयज्ञः प्रवृत्तो मे ज्ञानं ब्रह्ममयो हविः। ॥ १४.२६.१४ ॥
എന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ വസിക്കുന്ന ഗുണവത്തായ അഗ്നി എനിക്കായി ജ്വലിക്കുന്നു; എന്റെ യോഗയജ്ഞം ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു; ജ്ഞാനമാണ് ബ്രഹ്മമയ ഹവിസ്.
14.26.15
प्राणस्तोत्रोऽपानशस्त्रः सर्वत्यागसुदक्षिणः ।
कर्ताऽनुमन्ता ब्रह्मात्मा होताऽध्वर्युः कृतस्तुतिः
ऋतं प्रशास्ता तच्छस्त्रमपवर्गोऽस्य दक्षिणा ॥ १४.२६.१५ ॥
പ്രാണൻ സ്തോത്രം, അപാനൻ ശസ്ത്രം, സർവത്യാഗമാണ് ശ്രേഷ്ഠദക്ഷിണ; കർത്താവും അനുമന്താവും ബ്രഹ്മാത്മാവാണ്; ഹോതാവും അധ്വര്യുവും അവൻ തന്നെ; സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനും അവൻ; സത്യം പ്രശാസ്താവ്; അതുതന്നെ ശസ്ത്രം; മോക്ഷമാണ് ഇതിന്റെ ദക്ഷിണ.
14.26.16
ऋचश्चाप्यत्र शंसन्ति नारायणविदो जनाः ।
नारायणाय देवाययदविन्दन्पशून्पुरा ॥ १४.२६.१६ ॥
ഇവിടെ നാരായണജ്ഞരായ ജനങ്ങൾ ഋക്കുകളും ചൊല്ലുന്നു; നാരായണദേവനുവേണ്ടി, പണ്ട് ജനങ്ങൾ കന്നുകാലികളെ നേടിയ ഋക്കുകൾ.
14.26.17
तत्र सामानि गायन्ति तत्र चाहुर्निदर्शनम् ।
देवं नारायणं भीरु सर्वात्मानं निबोध तम् ॥ १४.२६.१७ ॥
അവിടെ സാമങ്ങൾ പാടുന്നു; അവിടെത്തന്നെ ഒരു ഉദാഹരണവും പറയുന്നു. ഭീരുവേ, സർവാത്മാവായ ദേവൻ നാരായണനെ അറിയുക.