Mahābhārata · Adhyāya 14.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.26.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
चातुर्होत्रविधानस्य विधानमिह यादृशम् ॥ १४.२६.१ ॥
Aquí también narran esta antigua historia, la regla de los cuatro hotṛ tal como es aquí.
14.26.2
तस्य सर्वस्य विधिवद्विधानमुपदेक्ष्यते ।
शृणु मे गदतो भद्रे रहस्यमिदमुद्भुतम् ॥ १४.२६.२ ॥
Te enseñaré la regla completa de todo esto según el procedimiento; escucha, oh bienaventurada, este secreto maravilloso que te digo.
14.26.3
करणं कर्म कर्ता च मोक्ष इत्येव भामिनि ।
चत्वार एते होतारो यैरिदं जगदावृतम् ॥ १४.२६.३ ॥
El medio, la acción, el agente y la liberación: estos son en verdad los cuatro hotṛ, oh bella, por quienes este mundo está envuelto.
14.26.4
होतॄणां साधनं चैव शृणु सर्वमशेषतः ।
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्च श्रोत्रं च पञ्चमम्।
मनो बुद्धिश्च सप्तैते ज्ञेयाः कारणहेतवः ॥ १४.२६.४ ॥
Escucha también por completo los medios de los sacerdotes: la nariz, la lengua, el ojo, la piel, el oído como quinto, la mente y el intelecto; estos siete deben conocerse como causas.
14.26.5
गन्धो रसश्च रूपं च शब्दः स्पर्शश्च पञ्चमः ।
मन्तव्यमवबोद्धव्यं सप्तैते कर्महेतवः ॥ १४.२६.५ ॥
El olor, el sabor, la forma, el sonido y el tacto como quinto: estos siete, que han de pensarse y comprenderse, son las causas de la acción.
14.26.6
घ्राता भक्षयिता द्रष्टा स्प्रष्टा श्रोता च पञ्चमः ।
मन्ता बोद्धा च सप्तैते विज्ञेयाः कर्तृहेतवः ॥ १४.२६.६ ॥
El que huele, el que come, el que ve, el que toca, y el que oye como quinto; el que piensa y el que conoce: estos siete deben reconocerse como causas del agente.
14.26.7
स्वगुणान्भक्षयन्त्येते गुणवन्तः शुभाशुभान् ।
असन्तो निर्गुणाश्चैते सप्तैते मोक्षहेतवः ॥ १४.२६.७ ॥
Estos, poseyendo cualidades, consumen sus propias cualidades, buenas y malas. Y estos, irreales y sin cualidades: estos siete son las causas de la liberación.
14.26.8
विदुषां बुध्यमानानां स्वंस्वं स्थानं यथाविधि ।
गुणास्ते देवता भूत्वा सततं भुञ्जते हविः ॥ १४.२६.८ ॥
Para los sabios y los que comprenden, cada uno en su lugar según la regla, esas cualidades, convertidas en deidades, disfrutan constantemente de la oblación.
14.26.9
अदन्हवींषि चान्नानि ममत्वेन विहन्यते ।
आत्मार्थे पाचयन्नन्नं ममत्वेनोपहन्यते ॥ १४.२६.९ ॥
Quien no come las oblaciones ni los alimentos es destruido por el sentido de 'lo mío'; y quien cocina alimento para sí mismo es afligido por el sentido de 'lo mío'.
14.26.10
अभक्ष्यभक्षणं चैव मद्यपानं च हन्ति तम् ।
स चान्नं हन्ति तं चान्नं स हत्वा हन्यते पुनः ॥ १४.२६.१० ॥
Comer lo prohibido y beber licor también lo golpean; él golpea el alimento, y ese alimento lo golpea. Habiendo golpeado, es golpeado de nuevo.
14.26.11
हन्ता ह्यन्नमिदं विद्वान्पुनर्जनयतीश्वरः ।
न चान्नाज्जायते तस्मिन्सूक्ष्मो नाम व्यतिक्रमः ॥ १४.२६.११ ॥
El que mata el alimento, este sabio, vuelve a producir al Señor; y del alimento nada nace en él. Eso se llama la transgresión sutil.
14.26.12
मनसा मन्यते यच्च यच्च वाचा निगद्यते ।
श्रोत्रेण श्रूयते यच्च चक्षुषा यच्च दृश्यते ॥ १४.२६.१२ ॥
Lo que se piensa con la mente y lo que se dice con la palabra; lo que se oye con el oído y lo que se ve con el ojo.
14.26.13
स्पर्शेन स्पृश्यते यच्च घ्राणेन घ्रायते च यत् ।
मनस्येतानि संयम्य हवींष्येतानि सर्वशः ॥ १४.२६.१३ ॥
Lo que se toca por el tacto y lo que se huele por el olfato, refrénalos en la mente y haz de todos ellos oblaciones.
14.26.14
गुणवत्पावको मह्यं दीप्यतेऽन्तःशरीरगः ।
योगयज्ञः प्रवृत्तो मे ज्ञानं ब्रह्ममयो हविः। ॥ १४.२६.१४ ॥
Dentro de mi cuerpo arde para mí el fuego dotado de cualidades; mi sacrificio de yoga ha comenzado, y el conocimiento, hecho de Brahman, es la oblación.
14.26.15
प्राणस्तोत्रोऽपानशस्त्रः सर्वत्यागसुदक्षिणः ।
कर्ताऽनुमन्ता ब्रह्मात्मा होताऽध्वर्युः कृतस्तुतिः
ऋतं प्रशास्ता तच्छस्त्रमपवर्गोऽस्य दक्षिणा ॥ १४.२६.१५ ॥
El aliento es el himno de alabanza, el aliento descendente la recitación, la renuncia a todo la rica ofrenda; el hacedor y el aprobador es el sí-mismo de Brahman, el oferente y el adhvaryu, aquel que es alabado; la verdad es el director, esa es la recitación, y la liberación es su ofrenda.
14.26.16
ऋचश्चाप्यत्र शंसन्ति नारायणविदो जनाः ।
नारायणाय देवाययदविन्दन्पशून्पुरा ॥ १४.२६.१६ ॥
Aquí también los que conocen a Nārāyaṇa recitan los versos para el dios Nārāyaṇa, con los cuales la gente obtuvo antaño ganado.
14.26.17
तत्र सामानि गायन्ति तत्र चाहुर्निदर्शनम् ।
देवं नारायणं भीरु सर्वात्मानं निबोध तम् ॥ १४.२६.१७ ॥
Allí se cantan los cantos sāma, y allí también citan un ejemplo. Oh tímida, conoce a ese dios Nārāyaṇa, el ser de todos.