Mahābhārata · Adhyāya 14.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.26.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
चातुर्होत्रविधानस्य विधानमिह यादृशम् ॥ १४.२६.१ ॥
Aqui também narram esta antiga história, a regra dos quatro hotṛ tal como ela é aqui.
14.26.2
तस्य सर्वस्य विधिवद्विधानमुपदेक्ष्यते ।
शृणु मे गदतो भद्रे रहस्यमिदमुद्भुतम् ॥ १४.२६.२ ॥
Eu te ensinarei a regra completa de tudo isso segundo o procedimento; ouve, ó bem-aventurada, este segredo maravilhoso que te digo.
14.26.3
करणं कर्म कर्ता च मोक्ष इत्येव भामिनि ।
चत्वार एते होतारो यैरिदं जगदावृतम् ॥ १४.२६.३ ॥
O instrumento, a ação, o agente e a libertação: estes são os quatro hotṛ, ó bela, pelos quais este mundo está envolvido.
14.26.4
होतॄणां साधनं चैव शृणु सर्वमशेषतः ।
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्च श्रोत्रं च पञ्चमम्।
मनो बुद्धिश्च सप्तैते ज्ञेयाः कारणहेतवः ॥ १४.२६.४ ॥
Ouve também por completo os meios dos sacerdotes: o nariz, a língua, o olho, a pele, o ouvido como quinto, a mente e o intelecto; estes sete devem ser conhecidos como causas.
14.26.5
गन्धो रसश्च रूपं च शब्दः स्पर्शश्च पञ्चमः ।
मन्तव्यमवबोद्धव्यं सप्तैते कर्महेतवः ॥ १४.२६.५ ॥
O odor, o sabor, a forma, o som e o tato como quinto: estes sete, a serem pensados e compreendidos, são as causas da ação.
14.26.6
घ्राता भक्षयिता द्रष्टा स्प्रष्टा श्रोता च पञ्चमः ।
मन्ता बोद्धा च सप्तैते विज्ञेयाः कर्तृहेतवः ॥ १४.२६.६ ॥
O que cheira, o que come, o que vê, o que toca, e o que ouve como quinto; o que pensa e o que conhece: estes sete devem ser reconhecidos como causas do agente.
14.26.7
स्वगुणान्भक्षयन्त्येते गुणवन्तः शुभाशुभान् ।
असन्तो निर्गुणाश्चैते सप्तैते मोक्षहेतवः ॥ १४.२६.७ ॥
Estes, possuindo qualidades, consomem as suas próprias qualidades, boas e más. E estes, irreais e sem qualidades: estes sete são as causas da libertação.
14.26.8
विदुषां बुध्यमानानां स्वंस्वं स्थानं यथाविधि ।
गुणास्ते देवता भूत्वा सततं भुञ्जते हविः ॥ १४.२६.८ ॥
Para os sábios e os que compreendem, cada qual em seu lugar segundo a regra, essas qualidades, tornando-se divindades, desfrutam constantemente da oblação.
14.26.9
अदन्हवींषि चान्नानि ममत्वेन विहन्यते ।
आत्मार्थे पाचयन्नन्नं ममत्वेनोपहन्यते ॥ १४.२६.९ ॥
Quem não come as oblações nem os alimentos é destruído pelo sentido do 'meu'; e quem cozinha alimento para si mesmo é afligido pelo sentido do 'meu'.
14.26.10
अभक्ष्यभक्षणं चैव मद्यपानं च हन्ति तम् ।
स चान्नं हन्ति तं चान्नं स हत्वा हन्यते पुनः ॥ १४.२६.१० ॥
Comer o proibido e beber licor também o atingem; ele fere o alimento, e esse alimento o fere. Tendo ferido, é ferido de novo.
14.26.11
हन्ता ह्यन्नमिदं विद्वान्पुनर्जनयतीश्वरः ।
न चान्नाज्जायते तस्मिन्सूक्ष्मो नाम व्यतिक्रमः ॥ १४.२६.११ ॥
O que mata o alimento, este sábio, produz novamente o Senhor; e do alimento nada nasce nele. Isso se chama a transgressão sutil.
14.26.12
मनसा मन्यते यच्च यच्च वाचा निगद्यते ।
श्रोत्रेण श्रूयते यच्च चक्षुषा यच्च दृश्यते ॥ १४.२६.१२ ॥
O que é pensado pela mente e o que é dito pela fala; o que é ouvido pelo ouvido e o que é visto pelo olho.
14.26.13
स्पर्शेन स्पृश्यते यच्च घ्राणेन घ्रायते च यत् ।
मनस्येतानि संयम्य हवींष्येतानि सर्वशः ॥ १४.२६.१३ ॥
O que é tocado pelo tato e o que é cheirado pelo olfato, contenha-os na mente e faça de tudo isso oblações.
14.26.14
गुणवत्पावको मह्यं दीप्यतेऽन्तःशरीरगः ।
योगयज्ञः प्रवृत्तो मे ज्ञानं ब्रह्ममयो हविः। ॥ १४.२६.१४ ॥
Dentro do meu corpo arde para mim o fogo dotado de qualidades; meu sacrifício de yoga começou, e o conhecimento, feito de Brahman, é a oblação.
14.26.15
प्राणस्तोत्रोऽपानशस्त्रः सर्वत्यागसुदक्षिणः ।
कर्ताऽनुमन्ता ब्रह्मात्मा होताऽध्वर्युः कृतस्तुतिः
ऋतं प्रशास्ता तच्छस्त्रमपवर्गोऽस्य दक्षिणा ॥ १४.२६.१५ ॥
O sopro é o hino de louvor, o sopro descendente a recitação, a renúncia a tudo a rica oferenda; o agente e o aprovador é o eu-Brahman, o oferente e o adhvaryu, aquele que é louvado; a verdade é o diretor, isso é a recitação, e a libertação é a sua oferenda.
14.26.16
ऋचश्चाप्यत्र शंसन्ति नारायणविदो जनाः ।
नारायणाय देवाययदविन्दन्पशून्पुरा ॥ १४.२६.१६ ॥
Aqui também os que conhecem Nārāyaṇa recitam os versos para o deus Nārāyaṇa, pelos quais as pessoas outrora obtiveram gado.
14.26.17
तत्र सामानि गायन्ति तत्र चाहुर्निदर्शनम् ।
देवं नारायणं भीरु सर्वात्मानं निबोध तम् ॥ १४.२६.१७ ॥
Ali se cantam os cânticos sāma, e ali também citam um exemplo. Ó tímida, conhece esse deus Nārāyaṇa, o eu de todos.