மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.26.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
चातुर्होत्रविधानस्य विधानमिह यादृशम् ॥ १४.२६.१ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தை எடுத்துரைக்கின்றனர்; நான்கு ஹோதாக்களின் விதி இங்கு எப்படிப்பட்டதோ அதை.
14.26.2
तस्य सर्वस्य विधिवद्विधानमुपदेक्ष्यते ।
शृणु मे गदतो भद्रे रहस्यमिदमुद्भुतम् ॥ १४.२६.२ ॥
அதன் அனைத்து விதியையும் முறைப்படி உனக்குக் கற்பிப்பேன்; கேள், ஓ மங்களமானவளே, நான் சொல்லும் இந்த அற்புத ரகசியத்தை.
14.26.3
करणं कर्म कर्ता च मोक्ष इत्येव भामिनि ।
चत्वार एते होतारो यैरिदं जगदावृतम् ॥ १४.२६.३ ॥
கரணம், கர்மம், கர்த்தா, மோட்சம் — ஓ பாமினி, இந்த நான்கே ஹோதாக்கள்; இவற்றால் இவ்வுலகம் சூழப்பட்டுள்ளது.
14.26.4
होतॄणां साधनं चैव शृणु सर्वमशेषतः ।
घ्राणं जिह्वा च चक्षुश्च त्वक्च श्रोत्रं च पञ्चमम्।
मनो बुद्धिश्च सप्तैते ज्ञेयाः कारणहेतवः ॥ १४.२६.४ ॥
ஹோதாக்களின் சாதனங்களையும் முழுமையாகக் கேள்: மூக்கு, நாக்கு, கண், தோல், ஐந்தாவதான செவி, மனம், புத்தி — இந்த ஏழும் காரண ஹேதுக்கள் என அறியப்பட வேண்டும்.
14.26.5
गन्धो रसश्च रूपं च शब्दः स्पर्शश्च पञ्चमः ।
मन्तव्यमवबोद्धव्यं सप्तैते कर्महेतवः ॥ १४.२६.५ ॥
மணம், சுவை, உருவம், ஒலி, ஐந்தாவதான தொடுவுணர்வு — நினைக்கப்பட வேண்டியதும் அறியப்பட வேண்டியதுமான இந்த ஏழும் கர்மத்தின் ஹேதுக்கள்.
14.26.6
घ्राता भक्षयिता द्रष्टा स्प्रष्टा श्रोता च पञ्चमः ।
मन्ता बोद्धा च सप्तैते विज्ञेयाः कर्तृहेतवः ॥ १४.२६.६ ॥
முகர்பவன், உண்பவன், காண்பவன், தொடுபவன், ஐந்தாவதான கேட்பவன் — சிந்திப்பவன், அறிபவன் — இந்த ஏழும் கர்த்தாவின் ஹேதுக்கள் என அறியப்பட வேண்டும்.
14.26.7
स्वगुणान्भक्षयन्त्येते गुणवन्तः शुभाशुभान् ।
असन्तो निर्गुणाश्चैते सप्तैते मोक्षहेतवः ॥ १४.२६.७ ॥
இவை தம் குணங்களை உண்கின்றன; குணமுள்ளவையாய் நல்லதையும் தீயதையும். இல்லாதவையாயும் குணமற்றவையாயும் இவை உள்ளன. இந்த ஏழும் விடுதலைக்கான காரணங்கள்.
14.26.8
विदुषां बुध्यमानानां स्वंस्वं स्थानं यथाविधि ।
गुणास्ते देवता भूत्वा सततं भुञ्जते हविः ॥ १४.२६.८ ॥
அறிஞர்களுக்கும் உணர்வுடையவர்களுக்கும், அவரவர் இடத்தில் முறைப்படி, அந்தக் குணங்கள் தேவர்களாகி எப்போதும் அவிர்பாகத்தை அனுபவிக்கின்றன.
14.26.9
अदन्हवींषि चान्नानि ममत्वेन विहन्यते ।
आत्मार्थे पाचयन्नन्नं ममत्वेनोपहन्यते ॥ १४.२६.९ ॥
அவிர்பாகத்தையும் உணவையும் உண்ணாதவன் மமகாரத்தால் அழிகிறான்; தனக்காக உணவு சமைப்பவன் மமகாரத்தால் துன்புறுத்தப்படுகிறான்.
14.26.10
अभक्ष्यभक्षणं चैव मद्यपानं च हन्ति तम् ।
स चान्नं हन्ति तं चान्नं स हत्वा हन्यते पुनः ॥ १४.२६.१० ॥
உண்ணத்தகாததை உண்பதும் மதுவருந்துவதும் அவனை அழிக்கின்றன; அவன் உணவை அழிக்கிறான், அந்த உணவு அவனை அழிக்கிறது. அழித்தவன் மீண்டும் அழிக்கப்படுகிறான்.
14.26.11
हन्ता ह्यन्नमिदं विद्वान्पुनर्जनयतीश्वरः ।
न चान्नाज्जायते तस्मिन्सूक्ष्मो नाम व्यतिक्रमः ॥ १४.२६.११ ॥
உணவை அழிப்பவன் இதை அறிந்தவனாயிருந்தால், ஈசுவரன் மீண்டும் உற்பத்தி செய்கிறான்; உணவிலிருந்து அதில் எதுவும் பிறப்பதில்லை. அது சூக்ஷ்மமான வ்யதிக்ரமம் எனப்படும்.
14.26.12
मनसा मन्यते यच्च यच्च वाचा निगद्यते ।
श्रोत्रेण श्रूयते यच्च चक्षुषा यच्च दृश्यते ॥ १४.२६.१२ ॥
மனத்தால் எது நினைக்கப்படுகிறதோ, வாக்கால் எது சொல்லப்படுகிறதோ; செவியால் எது கேட்கப்படுகிறதோ, கண்ணால் எது காணப்படுகிறதோ.
14.26.13
स्पर्शेन स्पृश्यते यच्च घ्राणेन घ्रायते च यत् ।
मनस्येतानि संयम्य हवींष्येतानि सर्वशः ॥ १४.२६.१३ ॥
தொடுதலால் தொடப்படுவதையும், நுகர்வால் நுகரப்படுவதையும் மனதில் அடக்கி, இவை அனைத்தையும் முழுமையாக ஹவிஸ்ஸாக்குக.
14.26.14
गुणवत्पावको मह्यं दीप्यतेऽन्तःशरीरगः ।
योगयज्ञः प्रवृत्तो मे ज्ञानं ब्रह्ममयो हविः। ॥ १४.२६.१४ ॥
என் உடலுக்குள் வாழும் குணமுடைய நெருப்பு எனக்காக ஒளிர்கிறது; என் யோக யாகம் தொடங்கியிருக்கிறது; ஞானமே பிரம்மமயமான ஹவிஸ்.
14.26.15
प्राणस्तोत्रोऽपानशस्त्रः सर्वत्यागसुदक्षिणः ।
कर्ताऽनुमन्ता ब्रह्मात्मा होताऽध्वर्युः कृतस्तुतिः
ऋतं प्रशास्ता तच्छस्त्रमपवर्गोऽस्य दक्षिणा ॥ १४.२६.१५ ॥
பிராணனே புகழ்ச்சிப்பாடல், அபானனே ஓதல்; எல்லாவற்றையும் துறப்பதே சிறந்த தட்சிணை; செய்பவனும் அனுமதிப்பவனும் பிரம்மமே ஆன ஆத்மா; ஹோதாவும் அத்வர்யுவும் அது; துதிக்கப்பட்டதும் அதுவே; சத்தியம் பிரசாஸ்தா; அதுவே ஓதல்; இதன் தட்சிணை விடுதலை.
14.26.16
ऋचश्चाप्यत्र शंसन्ति नारायणविदो जनाः ।
नारायणाय देवाययदविन्दन्पशून्पुरा ॥ १४.२६.१६ ॥
இங்கே நாராயணனை அறிந்தவர்கள் பாடும் ரிக்குகளும் உள்ளன; நாராயணத் தேவனுக்காக, முன்பு மக்கள் கால்நடைகளைப் பெற்ற அவற்றை.
14.26.17
तत्र सामानि गायन्ति तत्र चाहुर्निदर्शनम् ।
देवं नारायणं भीरु सर्वात्मानं निबोध तम् ॥ १४.२६.१७ ॥
அங்கே சாமங்கள் பாடப்படுகின்றன; அங்கேயே ஓர் எடுத்துக்காட்டையும் கூறுகின்றனர். அச்சமுடையவளே, எல்லோருடைய ஆன்மாவாகிய தேவன் நாராயணனை அறிந்துகொள்.