Mahābhārata · Adhyāya 14.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.27.1
एकः शास्ता न द्वितीयोस्ति शास्ता ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनैव युक्तः प्रवणादिवोदकं ।
यथा नियुक्तोस्मि तथा वहामि ॥ १४.२७.१ ॥
Hay un solo maestro, y no hay un segundo maestro. Hablo siguiendo a quien habita en el corazón. Guiado por él, como el agua corre cuesta abajo, así voy por el camino al que he sido designado.
14.27.2
एको गुरुर्नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव ।
पुरा हता दानवाः सर्व एव ॥ १४.२७.२ ॥
Hay un solo maestro, y no hay un segundo maestro. Hablo siguiendo a quien habita en el corazón. Siempre instruidos por aquel maestro, todos los Dānavas fueron muertos en el pasado.
14.27.3
एको बन्धुर्नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा बान्धवा बन्धुमन्तः ।
सप्तर्षयः पार्थ दिवि प्रभान्ति ॥ १४.२७.३ ॥
Hay un solo pariente, y no hay un segundo pariente. Hablo siguiendo a quien habita en el corazón. Instruidos por él, los siete sabios, que tienen parientes, brillan en el cielo, oh Pārtha.
14.27.4
एकः श्रोता नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तस्मिन्गुरौ गुरुवासं निरुष्यट ।
शक्रो गतः सर्वलोकामरत्वम् ॥ १४.२७.४ ॥
Hay un solo oyente, y no hay un segundo oyente. Hablo siguiendo a quien habita en el corazón. Tras residir como discípulo en casa de aquel maestro, Indra alcanzó la inmortalidad en todos los mundos.
14.27.5
एको द्वेष्टा नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव ।
लोके द्विष्टाः पन्नगाः सर्व एव ॥ १४.२७.५ ॥
Hay un solo enemigo, y no hay un segundo enemigo. Hablo siguiendo a quien habita en el corazón. Siempre instruidos por aquel maestro, todas las serpientes fueron aborrecidas en el mundo.
14.27.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रजापतौ पन्नगानां देवर्षीणां च संविदम् ॥ १४.२७.६ ॥
Aquí también se recuerda esta antigua historia: el diálogo de las serpientes y los sabios divinos ante Prajāpati.
14.27.7
देवर्षयश्च नागाश्चाप्यसुराश्च प्रजापतिम् ।
पर्यपृच्छन्नुपासीनं श्रेयोः नः प्रोच्यतामिति ॥ १४.२७.७ ॥
Los sabios divinos, las serpientes y los asuras también preguntaron a Prajāpati, sentado cerca: "Dinos cuál es nuestro bien supremo."
14.27.8
तेषां प्रोवाच भगवाञ्श्रेयः समनुपृच्छताम् ।
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म ते श्रुत्वा प्राद्रवन्दिशः ॥ १४.२७.८ ॥
A quienes preguntaban, el bienaventurado Señor dijo: "Oṃ — esta sílaba única es Brahman." Al oírlo, huyeron en todas direcciones.
14.27.9
तेषां प्रद्रवमाणानामुपदेशं च शृण्वताम् ।
सर्पाणां दंशने भावः प्रवृत्तः पूर्वमे तु ॥ १४.२७.९ ॥
Entre los que huían y los que escuchaban la enseñanza, en las serpientes surgió la naturaleza de morder, que ya existía antes.
14.27.10
असुराणां प्रवृत्तस्तु दंभभावः स्वभावजः ।
दानं देवा व्यवसिता दममेव महर्षयः ॥ १४.२७.१० ॥
En los asuras surgió la arrogancia nacida de su propia naturaleza; los dioses se resolvieron por la generosidad, y los grandes sabios solo por el dominio de sí.
14.27.11
एकं शास्तारमासाद्य शब्देनैकेन संस्कृताः ।
नानाव्यवसिताः सर्वे सर्पदेवर्षिदानवाः ॥ १४.२७.११ ॥
Habiendo acudido a un solo maestro y sido instruidos por una sola palabra, las serpientes, los sabios divinos y los dānavas se volvieron cada uno de distinta resolución.
14.27.12
शृणोत्ययं प्रोच्यमानं गृह्णाति च यथातथम् ।
पृच्छतस्तदतो भूयो गुरुरन्यो न विद्यते ॥ १४.२७.१२ ॥
Este oye lo que se le enseña y lo comprende tal como es; cuando pregunta, no existe otro maestro fuera de él.
14.27.13
तस्य चानुमते कर्म ततः पश्चात्प्रवर्तते ।
गुरुर्बन्धुश्च शास्ता च द्वेष्टा च हृदि संश्रिताः ॥ १४.२७.१३ ॥
Con su consentimiento, la acción surge después; el maestro, el pariente, el instructor y el enemigo habitan todos en el corazón.
14.27.14
पापेन विचरँल्लोके पापचारी भवत्ययम् ।
शुभेन विचरँल्लोके शुभचारी भवत्युत ॥ १४.२७.१४ ॥
Al recorrer el mundo con el mal, este se vuelve un obrador de maldad; al recorrerlo con el bien, se vuelve un obrador de bondad.
14.27.15
कामचारी तु कामेन य हन्द्रियसुखे रतः ।
ब्रह्मचारी सदैवैष य इन्द्रियजये रतः ॥ १४.२७.१५ ॥
Quien, por deseo, se deleita en los placeres de los sentidos es un seguidor del deseo; pero este, que siempre se deleita en la conquista de los sentidos, es un brahmacārin.
14.27.16
अपेतव्रतकर्मा तु केवलं ब्रह्मणि स्थितः ।
ब्रह्मभूतश्चरँल्लोके ब्रह्मचारी भवत्ययम् ॥ १४.२७.१६ ॥
Aquel cuyos votos y ritos han caído, que descansa solamente en Brahman, y que recorre el mundo como quien se ha vuelto Brahman, es este brahmacārin.
14.27.17
ब्रह्मैव समिधस्तस्य ब्रह्माग्निर्ब्रह्मसंस्तरः ।
आपो ब्रह्म गुरुर्ब्रह्म स ब्रह्मणि समाहितः ॥ १४.२७.१७ ॥
El Brahman solo es su leña; el fuego de Brahman y Brahman son su lecho de hierba kuśa. El agua es Brahman, el maestro es Brahman; él está absorto en Brahman.
14.27.18
एतदेवेदृशं सूक्ष्मं ब्रह्मचर्यं विदुर्बुधाः ।
विदित्वा चान्वपद्यन्त क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिताः ॥ १४.२७.१८ ॥
Así, los sabios conocen este sutil brahmacarya. Habiéndolo comprendido, lo alcanzaron, guiados por el conocedor del campo (kṣetrajña).