Mahābhārata · Adhyāya 14.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.27.1
एकः शास्ता न द्वितीयोस्ति शास्ता ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनैव युक्तः प्रवणादिवोदकं ।
यथा नियुक्तोस्मि तथा वहामि ॥ १४.२७.१ ॥
Es gibt einen Lehrer, und es gibt keinen zweiten Lehrer. Ich spreche, indem ich dem folge, der im Herzen wohnt. Von ihm geleitet, wie Wasser den Abhang hinabfließt, so gehe ich in die Richtung, in die ich bestimmt bin.
14.27.2
एको गुरुर्नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव ।
पुरा हता दानवाः सर्व एव ॥ १४.२७.२ ॥
Es gibt einen Lehrer, und es gibt keinen zweiten Lehrer. Ich spreche, indem ich dem folge, der im Herzen wohnt. Stets von jenem Lehrer unterwiesen, wurden einst alle Dānavas erschlagen.
14.27.3
एको बन्धुर्नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा बान्धवा बन्धुमन्तः ।
सप्तर्षयः पार्थ दिवि प्रभान्ति ॥ १४.२७.३ ॥
Es gibt einen Verwandten, und es gibt keinen zweiten Verwandten. Ich spreche, indem ich dem folge, der im Herzen wohnt. Von ihm unterwiesen, leuchten die sieben Weisen, die Angehörige haben, am Himmel, o Pārtha.
14.27.4
एकः श्रोता नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तस्मिन्गुरौ गुरुवासं निरुष्यट ।
शक्रो गतः सर्वलोकामरत्वम् ॥ १४.२७.४ ॥
Es gibt einen Zuhörer, und es gibt keinen zweiten Zuhörer. Ich spreche, indem ich dem folge, der im Herzen wohnt. Nachdem er bei jenem Lehrer als Schüler gewohnt hatte, erlangte Indra die Unsterblichkeit in allen Welten.
14.27.5
एको द्वेष्टा नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव ।
लोके द्विष्टाः पन्नगाः सर्व एव ॥ १४.२७.५ ॥
Es gibt einen Hasser, und es gibt keinen zweiten Hasser. Ich spreche, indem ich dem folge, der im Herzen wohnt. Stets von jenem Lehrer unterwiesen, wurden alle Schlangen in der Welt gehasst.
14.27.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रजापतौ पन्नगानां देवर्षीणां च संविदम् ॥ १४.२७.६ ॥
Auch hier führt man diese alte Geschichte an: den Dialog der Schlangen und göttlichen Seher vor Prajāpati.
14.27.7
देवर्षयश्च नागाश्चाप्यसुराश्च प्रजापतिम् ।
पर्यपृच्छन्नुपासीनं श्रेयोः नः प्रोच्यतामिति ॥ १४.२७.७ ॥
Die göttlichen Seher, die Schlangen und die Asuras fragten ebenfalls Prajāpati, der in der Nähe saß: »Sag uns, was unser höchstes Gut ist.«
14.27.8
तेषां प्रोवाच भगवाञ्श्रेयः समनुपृच्छताम् ।
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म ते श्रुत्वा प्राद्रवन्दिशः ॥ १४.२७.८ ॥
Den Fragenden sprach der Gesegnete Herr: »Oṃ — diese eine Silbe ist Brahman.« Als sie das hörten, flohen sie nach allen Richtungen.
14.27.9
तेषां प्रद्रवमाणानामुपदेशं च शृण्वताम् ।
सर्पाणां दंशने भावः प्रवृत्तः पूर्वमे तु ॥ १४.२७.९ ॥
Unter den Fliehenden und den Zuhörenden entstand bei den Schlangen die Natur des Beißens, die schon früher aufgetreten war.
14.27.10
असुराणां प्रवृत्तस्तु दंभभावः स्वभावजः ।
दानं देवा व्यवसिता दममेव महर्षयः ॥ १४.२७.१० ॥
Bei den Asuras erhob sich die aus ihrer Natur entspringende Heuchelei; die Götter entschieden sich für das Geben, die großen Seher allein für die Selbstbeherrschung.
14.27.11
एकं शास्तारमासाद्य शब्देनैकेन संस्कृताः ।
नानाव्यवसिताः सर्वे सर्पदेवर्षिदानवाः ॥ १४.२७.११ ॥
Nachdem sie sich einem einzigen Lehrer genähert und durch ein einziges Wort unterwiesen worden waren, wurden die Schlangen, die göttlichen Seher und die Dānavas alle verschieden entschlossen.
14.27.12
शृणोत्ययं प्रोच्यमानं गृह्णाति च यथातथम् ।
पृच्छतस्तदतो भूयो गुरुरन्यो न विद्यते ॥ १४.२७.१२ ॥
Dieser hört, was verkündet wird, und erfasst es genau so, wie es ist; fragt er nach, so gibt es keinen anderen Lehrer außer diesem.
14.27.13
तस्य चानुमते कर्म ततः पश्चात्प्रवर्तते ।
गुरुर्बन्धुश्च शास्ता च द्वेष्टा च हृदि संश्रिताः ॥ १४.२७.१३ ॥
Mit seiner Zustimmung entsteht danach die Handlung; Lehrer, Verwandter, Unterweiser und Feind wohnen alle im Herzen.
14.27.14
पापेन विचरँल्लोके पापचारी भवत्ययम् ।
शुभेन विचरँल्लोके शुभचारी भवत्युत ॥ १४.२७.१४ ॥
Wenn er durch die Welt wandert mit Bösem, wird dieser ein Übeltäter; wandert er mit Gutem durch die Welt, wird er ein Wohltäter.
14.27.15
कामचारी तु कामेन य हन्द्रियसुखे रतः ।
ब्रह्मचारी सदैवैष य इन्द्रियजये रतः ॥ १४.२७.१५ ॥
Wer aus Begierde an den Freuden der Sinne Gefallen findet, ist ein Diener der Begierde; dieser aber, der stets an der Überwindung der Sinne Freude hat, ist ein Brahmacārin.
14.27.16
अपेतव्रतकर्मा तु केवलं ब्रह्मणि स्थितः ।
ब्रह्मभूतश्चरँल्लोके ब्रह्मचारी भवत्ययम् ॥ १४.२७.१६ ॥
Wer die Gelübde und Riten abgelegt hat, allein im Brahman ruht und als einer, der Brahman geworden ist, durch die Welt wandert, der ist dieser Brahmacārin.
14.27.17
ब्रह्मैव समिधस्तस्य ब्रह्माग्निर्ब्रह्मसंस्तरः ।
आपो ब्रह्म गुरुर्ब्रह्म स ब्रह्मणि समाहितः ॥ १४.२७.१७ ॥
Brahman allein ist sein Brennholz; das Brahman-Feuer und Brahman sind sein Lager aus Kuśa-Gras. Wasser ist Brahman, der Lehrer ist Brahman; er ist in Brahman versenkt.
14.27.18
एतदेवेदृशं सूक्ष्मं ब्रह्मचर्यं विदुर्बुधाः ।
विदित्वा चान्वपद्यन्त क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिताः ॥ १४.२७.१८ ॥
So kennen die Weisen dieses feine brahmacarya. Nachdem sie es erkannt hatten, erlangten sie es, belehrt vom Kenner des Feldes (kṣetrajña).