മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.27.1
एकः शास्ता न द्वितीयोस्ति शास्ता ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनैव युक्तः प्रवणादिवोदकं ।
यथा नियुक्तोस्मि तथा वहामि ॥ १४.२७.१ ॥
ഒരുവൻ മാത്രമേ ശാസ്താവുള്ളൂ; രണ്ടാമതൊരു ശാസ്താവില്ല. ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനെ ഞാൻ പിന്തുടർന്ന് സംസാരിക്കുന്നു. അവനാൽ പ്രേരിതനായി, ചരിവിൽനിന്ന് വെള്ളം ഒഴുകുന്നതുപോലെ, എന്നെ നിയോഗിച്ച വഴിയിൽ ഞാൻ നീങ്ങുന്നു.
14.27.2
एको गुरुर्नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव ।
पुरा हता दानवाः सर्व एव ॥ १४.२७.२ ॥
ഒരുവൻ മാത്രമേ ഗുരുവുള്ളൂ; രണ്ടാമതൊരു ഗുരുവില്ല. ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനെ ഞാൻ പിന്തുടർന്ന് സംസാരിക്കുന്നു. ആ ഗുരുവിനാൽ എപ്പോഴും ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട്, പണ്ട് എല്ലാ ദാനവന്മാരും വധിക്കപ്പെട്ടു.
14.27.3
एको बन्धुर्नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा बान्धवा बन्धुमन्तः ।
सप्तर्षयः पार्थ दिवि प्रभान्ति ॥ १४.२७.३ ॥
ഒരുവൻ മാത്രമേ ബന്ധുവുള്ളൂ; രണ്ടാമതൊരു ബന്ധുവില്ല. ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനെ ഞാൻ പിന്തുടർന്ന് സംസാരിക്കുന്നു. അവനാൽ ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട ബന്ധുക്കളുള്ള സപ്തർഷികൾ, പാർത്ഥാ, ആകാശത്ത് പ്രകാശിക്കുന്നു.
14.27.4
एकः श्रोता नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तस्मिन्गुरौ गुरुवासं निरुष्यट ।
शक्रो गतः सर्वलोकामरत्वम् ॥ १४.२७.४ ॥
ഒരുവൻ മാത്രമേ ശ്രോതാവുള്ളൂ; രണ്ടാമതൊരു ശ്രോതാവില്ല. ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനെ ഞാൻ പിന്തുടർന്ന് സംസാരിക്കുന്നു. ആ ഗുരുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഗുരുകുലവാസം ചെയ്ത് ഇന്ദ്രൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അമരത്വം പ്രാപിച്ചു.
14.27.5
एको द्वेष्टा नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव ।
लोके द्विष्टाः पन्नगाः सर्व एव ॥ १४.२७.५ ॥
ഒരുവൻ മാത്രമേ വെറുക്കുന്നവനുള്ളൂ; രണ്ടാമതൊരു വെറുക്കുന്നവനില്ല. ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനെ ഞാൻ പിന്തുടർന്ന് സംസാരിക്കുന്നു. ആ ഗുരുവിനാൽ എപ്പോഴും ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട്, ലോകത്തിൽ എല്ലാ സർപ്പങ്ങളും വെറുക്കപ്പെട്ടവരായി.
14.27.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रजापतौ पन्नगानां देवर्षीणां च संविदम् ॥ १४.२७.६ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം ഉദാഹരിക്കുന്നു — പ്രജാപതിയുടെ സന്നിധിയിൽ നാഗന്മാരും ദേവർഷികളും തമ്മിലുള്ള സംവാദം.
14.27.7
देवर्षयश्च नागाश्चाप्यसुराश्च प्रजापतिम् ।
पर्यपृच्छन्नुपासीनं श्रेयोः नः प्रोच्यतामिति ॥ १४.२७.७ ॥
ദേവർഷികളും നാഗന്മാരും അസുരന്മാരും സമീപം ഇരുന്ന പ്രജാപതിയോട് ചോദിച്ചു — "ഞങ്ങൾക്ക് ശ്രേയസ്സ് എന്തെന്ന് പറഞ്ഞാലും."
14.27.8
तेषां प्रोवाच भगवाञ्श्रेयः समनुपृच्छताम् ।
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म ते श्रुत्वा प्राद्रवन्दिशः ॥ १४.२७.८ ॥
ചോദിച്ചവരോട് ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു — "ഓം — ഇതാണ് ഏകാക്ഷരമായ ബ്രഹ്മം." അത് കേട്ട് അവർ ദിക്കുകളിലേക്ക് ഓടി.
14.27.9
तेषां प्रद्रवमाणानामुपदेशं च शृण्वताम् ।
सर्पाणां दंशने भावः प्रवृत्तः पूर्वमे तु ॥ १४.२७.९ ॥
ഓടിപ്പോകുന്നവർക്കും ഉപദേശം കേൾക്കുന്നവർക്കും ഇടയിൽ, സർപ്പങ്ങളിൽ കടിക്കുന്ന സ്വഭാവം നേരത്തെ ഉണ്ടായി.
14.27.10
असुराणां प्रवृत्तस्तु दंभभावः स्वभावजः ।
दानं देवा व्यवसिता दममेव महर्षयः ॥ १४.२७.१० ॥
അസുരന്മാരിൽ സ്വഭാവത്തിൽനിന്നുണ്ടായ ദംഭഭാവം പ്രവർത്തിച്ചു; ദേവന്മാർ ദാനത്തിൽ ഉറച്ചു, മഹർഷിമാർ ദമത്തിൽത്തന്നെ ഉറച്ചു.
14.27.11
एकं शास्तारमासाद्य शब्देनैकेन संस्कृताः ।
नानाव्यवसिताः सर्वे सर्पदेवर्षिदानवाः ॥ १४.२७.११ ॥
ഒരു ഗുരുവിനെ സമീപിച്ച്, ഒരേ ശബ്ദത്താൽ സംസ്കരിക്കപ്പെട്ട്, സർപ്പങ്ങളും ദേവർഷികളും ദാനവന്മാരും എല്ലാവരും വ്യത്യസ്ത നിശ്ചയമുള്ളവരായി.
14.27.12
शृणोत्ययं प्रोच्यमानं गृह्णाति च यथातथम् ।
पृच्छतस्तदतो भूयो गुरुरन्यो न विद्यते ॥ १४.२७.१२ ॥
പറയപ്പെടുന്നത് ഇവൻ കേൾക്കുന്നു; അത് യഥാതഥമായി ഗ്രഹിക്കുന്നു. ചോദിച്ചാൽ അതിനപ്പുറം മറ്റൊരു ഗുരുവില്ല.
14.27.13
तस्य चानुमते कर्म ततः पश्चात्प्रवर्तते ।
गुरुर्बन्धुश्च शास्ता च द्वेष्टा च हृदि संश्रिताः ॥ १४.२७.१३ ॥
അവന്റെ സമ്മതത്തോടെ പിന്നീട് കർമം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഗുരുവും ബന്ധുവും ശാസ്താവും ദ്വേഷിയും ഹൃദയത്തിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
14.27.14
पापेन विचरँल्लोके पापचारी भवत्ययम् ।
शुभेन विचरँल्लोके शुभचारी भवत्युत ॥ १४.२७.१४ ॥
പാപത്താൽ ലോകത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഇവൻ പാപാചാരിയാകുന്നു. ശുഭത്താൽ ലോകത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഇവൻ ശുഭാചാരിയാകുന്നു.
14.27.15
कामचारी तु कामेन य हन्द्रियसुखे रतः ।
ब्रह्मचारी सदैवैष य इन्द्रियजये रतः ॥ १४.२७.१५ ॥
കാമത്താൽ ഇന്ദ്രിയസുഖത്തിൽ രമിക്കുന്നവൻ കാമചാരി. എന്നാൽ എപ്പോഴും ഇന്ദ്രിയജയത്തിൽ രമിക്കുന്നവനാണ് ബ്രഹ്മചാരി.
14.27.16
अपेतव्रतकर्मा तु केवलं ब्रह्मणि स्थितः ।
ब्रह्मभूतश्चरँल्लोके ब्रह्मचारी भवत्ययम् ॥ १४.२७.१६ ॥
വ്രതകർമങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, കേവലം ബ്രഹ്മത്തിൽ സ്ഥിതനായി, ബ്രഹ്മഭൂതനായി ലോകത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഇവൻ ബ്രഹ്മചാരിയാകുന്നു.
14.27.17
ब्रह्मैव समिधस्तस्य ब्रह्माग्निर्ब्रह्मसंस्तरः ।
आपो ब्रह्म गुरुर्ब्रह्म स ब्रह्मणि समाहितः ॥ १४.२७.१७ ॥
ബ്രഹ്മമാണ് അവന്റെ സമിധുകൾ; ബ്രഹ്മാഗ്നിയും ബ്രഹ്മവും തന്നെയാണ് അവന്റെ ദർഭശയ്യ. ജലം ബ്രഹ്മം, ഗുരുവും ബ്രഹ്മം; അവൻ ബ്രഹ്മത്തിൽ സമാഹിതനാണ്.
14.27.18
एतदेवेदृशं सूक्ष्मं ब्रह्मचर्यं विदुर्बुधाः ।
विदित्वा चान्वपद्यन्त क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिताः ॥ १४.२७.१८ ॥
ഇത്തരത്തിലുള്ള സൂക്ഷ്മമായ ബ്രഹ്മചര്യത്തെത്തന്നെ ജ്ഞാനികൾ അറിയുന്നു. അത് അറിഞ്ഞ്, ക്ഷേത്രജ്ഞൻ കാണിച്ച വഴിയിലൂടെ അവർ അതിനെ പ്രാപിച്ചു.