ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.27.1
एकः शास्ता न द्वितीयोस्ति शास्ता ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनैव युक्तः प्रवणादिवोदकं ।
यथा नियुक्तोस्मि तथा वहामि ॥ १४.२७.१ ॥
ଗୋଟିଏ ହିଁ ଶାସ୍ତା ଅଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟ ଶାସ୍ତା ନାହାନ୍ତି। ଯିଏ ହୃଦୟରେ ବାସ କରନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି କଥା କହେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ଢାଲରୁ ଜଳ ଯେପରି ବହେ, ସେପରି ମୁଁ ଯେଉଁ ଦିଗରେ ନିଯୁକ୍ତ, ସେହି ଦିଗରେ ଚାଲେ।
14.27.2
एको गुरुर्नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव ।
पुरा हता दानवाः सर्व एव ॥ १४.२७.२ ॥
ଗୋଟିଏ ହିଁ ଗୁରୁ ଅଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟ ଗୁରୁ ନାହାନ୍ତି। ଯିଏ ହୃଦୟରେ ବାସ କରନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି କଥା କହେ। ସେହି ଗୁରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଦା ଉପଦିଷ୍ଟ ହୋଇ, ପୂର୍ବରେ ସମସ୍ତ ଦାନବ ନିହତ ହେଲେ।
14.27.3
एको बन्धुर्नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा बान्धवा बन्धुमन्तः ।
सप्तर्षयः पार्थ दिवि प्रभान्ति ॥ १४.२७.३ ॥
ଗୋଟିଏ ହିଁ ବନ୍ଧୁ ଅଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟ ବନ୍ଧୁ ନାହାନ୍ତି। ଯିଏ ହୃଦୟରେ ବାସ କରନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି କଥା କହେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପଦିଷ୍ଟ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ ସପ୍ତର୍ଷିମାନେ, ହେ ପାର୍ଥ, ଆକାଶରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
14.27.4
एकः श्रोता नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तस्मिन्गुरौ गुरुवासं निरुष्यट ।
शक्रो गतः सर्वलोकामरत्वम् ॥ १४.२७.४ ॥
ଗୋଟିଏ ହିଁ ଶ୍ରୋତା ଅଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ରୋତା ନାହାନ୍ତି। ଯିଏ ହୃଦୟରେ ବାସ କରନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି କଥା କହେ। ସେହି ଗୁରୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଗୁରୁକୁଳବାସ କରି ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଲୋକର ଅମରତ୍ୱ ପାଇଲେ।
14.27.5
एको द्वेष्टा नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव ।
लोके द्विष्टाः पन्नगाः सर्व एव ॥ १४.२७.५ ॥
ଗୋଟିଏ ହିଁ ଦ୍ୱେଷୀ ଅଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦ୍ୱେଷୀ ନାହାନ୍ତି। ଯିଏ ହୃଦୟରେ ବାସ କରନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି କଥା କହେ। ସେହି ଗୁରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଦା ଉପଦିଷ୍ଟ ହୋଇ, ଜଗତରେ ସମସ୍ତ ସର୍ପ ଦ୍ୱେଷିତ ହେଲେ।
14.27.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रजापतौ पन्नगानां देवर्षीणां च संविदम् ॥ १४.२७.६ ॥
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଇତିହାସର ଉଦାହରଣ ଦିଅନ୍ତି — ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନାଗ ଓ ଦେବର୍ଷିମାନଙ୍କ ସଂବାଦ।
14.27.7
देवर्षयश्च नागाश्चाप्यसुराश्च प्रजापतिम् ।
पर्यपृच्छन्नुपासीनं श्रेयोः नः प्रोच्यतामिति ॥ १४.२७.७ ॥
ଦେବର୍ଷି, ନାଗ ଓ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ନିକଟରେ ବସିଥିବା ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ — "ଆମର ଶ୍ରେୟ କଣ, ତାହା କୁହନ୍ତୁ।"
14.27.8
तेषां प्रोवाच भगवाञ्श्रेयः समनुपृच्छताम् ।
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म ते श्रुत्वा प्राद्रवन्दिशः ॥ १४.२७.८ ॥
ପଚାରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଭଗବାନ କହିଲେ — "ଓମ୍ — ଏହି ଏକାକ୍ଷର ବ୍ରହ୍ମ।" ତାହା ଶୁଣି ସେମାନେ ଦିଗମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ପଳାଇଲେ।
14.27.9
तेषां प्रद्रवमाणानामुपदेशं च शृण्वताम् ।
सर्पाणां दंशने भावः प्रवृत्तः पूर्वमे तु ॥ १४.२७.९ ॥
ପଳାଉଥିବା ଓ ଉପଦେଶ ଶୁଣୁଥିବା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ପମାନଙ୍କରେ ଦଂଶନ କରିବାର ସ୍ୱଭାବ ପୂର୍ବରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
14.27.10
असुराणां प्रवृत्तस्तु दंभभावः स्वभावजः ।
दानं देवा व्यवसिता दममेव महर्षयः ॥ १४.२७.१० ॥
ଅସୁରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱଭାବଜାତ ଦମ୍ଭଭାବ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହେଲା; ଦେବତାମାନେ ଦାନରେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ, ମହର୍ଷିମାନେ ଦମରେ ହିଁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।
14.27.11
एकं शास्तारमासाद्य शब्देनैकेन संस्कृताः ।
नानाव्यवसिताः सर्वे सर्पदेवर्षिदानवाः ॥ १४.२७.११ ॥
ଗୋଟିଏ ଶାସ୍ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଏକ ଶବ୍ଦରେ ସଂସ୍କୃତ ହୋଇ, ସର୍ପ, ଦେବର୍ଷି ଓ ଦାନବମାନେ ସମସ୍ତେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ନିଶ୍ଚୟବିଶିଷ୍ଟ ହେଲେ।
14.27.12
शृणोत्ययं प्रोच्यमानं गृह्णाति च यथातथम् ।
पृच्छतस्तदतो भूयो गुरुरन्यो न विद्यते ॥ १४.२७.१२ ॥
ଯାହା କୁହାଯାଉଅଛି ତାହା ଏ ଶୁଣେ ଏବଂ ଯଥାତଥ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରେ। ପଚାରିଲେ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଅନ୍ୟ ଗୁରୁ ମିଳେ ନାହିଁ।
14.27.13
तस्य चानुमते कर्म ततः पश्चात्प्रवर्तते ।
गुरुर्बन्धुश्च शास्ता च द्वेष्टा च हृदि संश्रिताः ॥ १४.२७.१३ ॥
ତାହାର ଅନୁମତିରେ ପରେ କର୍ମ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ। ଗୁରୁ, ବନ୍ଧୁ, ଶାସ୍ତା ଓ ଦ୍ୱେଷୀ ମଧ୍ୟ ହୃଦୟରେ ଆଶ୍ରିତ ରହନ୍ତି।
14.27.14
पापेन विचरँल्लोके पापचारी भवत्ययम् ।
शुभेन विचरँल्लोके शुभचारी भवत्युत ॥ १४.२७.१४ ॥
ପାପ ଦ୍ୱାରା ଲୋକରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଏ ପାପାଚାରୀ ହୁଏ। ଶୁଭ ଦ୍ୱାରା ଲୋକରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଏ ଶୁଭାଚାରୀ ହୁଏ।
14.27.15
कामचारी तु कामेन य हन्द्रियसुखे रतः ।
ब्रह्मचारी सदैवैष य इन्द्रियजये रतः ॥ १४.२७.१५ ॥
କାମରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟସୁଖରେ ରତ ଯିଏ, ସେ କାମଚାରୀ। କିନ୍ତୁ ସଦା ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟରେ ରତ ଯିଏ, ସେ ହିଁ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ।
14.27.16
अपेतव्रतकर्मा तु केवलं ब्रह्मणि स्थितः ।
ब्रह्मभूतश्चरँल्लोके ब्रह्मचारी भवत्ययम् ॥ १४.२७.१६ ॥
ବ୍ରତ ଓ କର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି କେବଳ ବ୍ରହ୍ମରେ ସ୍ଥିତ, ବ୍ରହ୍ମଭୂତ ହୋଇ ଲୋକରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଏ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହୁଏ।
14.27.17
ब्रह्मैव समिधस्तस्य ब्रह्माग्निर्ब्रह्मसंस्तरः ।
आपो ब्रह्म गुरुर्ब्रह्म स ब्रह्मणि समाहितः ॥ १४.२७.१७ ॥
ବ୍ରହ୍ମ ହିଁ ତାହାର ସମିଧ; ବ୍ରହ୍ମାଗ୍ନି ଓ ବ୍ରହ୍ମ ହିଁ ତାହାର କୁଶଶଯ୍ୟା। ଜଳ ବ୍ରହ୍ମ, ଗୁରୁ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ; ସେ ବ୍ରହ୍ମରେ ସମାହିତ।
14.27.18
एतदेवेदृशं सूक्ष्मं ब्रह्मचर्यं विदुर्बुधाः ।
विदित्वा चान्वपद्यन्त क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिताः ॥ १४.२७.१८ ॥
ଏହିପରି ସୂକ୍ଷ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟକୁ ହିଁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି। ତାହା ଜାଣି, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଇଥିବା ପଥରେ ସେମାନେ ତାହା ଲାଭ କଲେ।