Mahābhārata · Adhyāya 14.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.27.1
एकः शास्ता न द्वितीयोस्ति शास्ता ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनैव युक्तः प्रवणादिवोदकं ।
यथा नियुक्तोस्मि तथा वहामि ॥ १४.२७.१ ॥
Há um só mestre, e não há um segundo mestre. Falo seguindo aquele que habita no coração. Guiado por ele, como a água que desce a encosta, assim sigo na direção para a qual fui designado.
14.27.2
एको गुरुर्नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव ।
पुरा हता दानवाः सर्व एव ॥ १४.२७.२ ॥
Há um só mestre, e não há um segundo mestre. Falo seguindo aquele que habita no coração. Sempre instruídos por aquele mestre, todos os Dānavas foram mortos no passado.
14.27.3
एको बन्धुर्नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा बान्धवा बन्धुमन्तः ।
सप्तर्षयः पार्थ दिवि प्रभान्ति ॥ १४.२७.३ ॥
Há um só parente, e não há um segundo parente. Falo seguindo aquele que habita no coração. Instruídos por ele, os sete sábios, que têm parentes, brilham no céu, ó Pārtha.
14.27.4
एकः श्रोता नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तस्मिन्गुरौ गुरुवासं निरुष्यट ।
शक्रो गतः सर्वलोकामरत्वम् ॥ १४.२७.४ ॥
Há um só ouvinte, e não há um segundo ouvinte. Falo seguindo aquele que habita no coração. Tendo morado como discípulo na casa daquele mestre, Indra alcançou a imortalidade em todos os mundos.
14.27.5
एको द्वेष्टा नास्ति ततो द्वितीयो ।
यो हृच्छयस्तमहमनु ब्रवीमि।
तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव ।
लोके द्विष्टाः पन्नगाः सर्व एव ॥ १४.२७.५ ॥
Há um só inimigo, e não há um segundo inimigo. Falo seguindo aquele que habita no coração. Sempre instruídos por aquele mestre, todas as serpentes foram odiadas no mundo.
14.27.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रजापतौ पन्नगानां देवर्षीणां च संविदम् ॥ १४.२७.६ ॥
Aqui também se cita esta antiga história: o diálogo das serpentes e dos sábios divinos perante Prajāpati.
14.27.7
देवर्षयश्च नागाश्चाप्यसुराश्च प्रजापतिम् ।
पर्यपृच्छन्नुपासीनं श्रेयोः नः प्रोच्यतामिति ॥ १४.२७.७ ॥
Os sábios divinos, as serpentes e os asuras também perguntaram a Prajāpati, que estava sentado perto: "Diz-nos qual é o nosso bem supremo."
14.27.8
तेषां प्रोवाच भगवाञ्श्रेयः समनुपृच्छताम् ।
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म ते श्रुत्वा प्राद्रवन्दिशः ॥ १४.२७.८ ॥
Aos que perguntavam, o bem-aventurado Senhor disse: "Oṃ — esta sílaba única é Brahman." Ouvindo isso, fugiram em todas as direções.
14.27.9
तेषां प्रद्रवमाणानामुपदेशं च शृण्वताम् ।
सर्पाणां दंशने भावः प्रवृत्तः पूर्वमे तु ॥ १४.२७.९ ॥
Entre os que fugiam e os que ouviam o ensinamento, surgiu nas serpentes a natureza de morder, que já se manifestara antes.
14.27.10
असुराणां प्रवृत्तस्तु दंभभावः स्वभावजः ।
दानं देवा व्यवसिता दममेव महर्षयः ॥ १४.२७.१० ॥
Nos asuras surgiu a presunção nascida da sua própria natureza; os deuses se fixaram na doação, e os grandes sábios apenas no domínio de si.
14.27.11
एकं शास्तारमासाद्य शब्देनैकेन संस्कृताः ।
नानाव्यवसिताः सर्वे सर्पदेवर्षिदानवाः ॥ १४.२७.११ ॥
Tendo se aproximado de um só mestre e sido formados por uma só palavra, as serpentes, os sábios divinos e os dānavas tornaram-se todos de resoluções diversas.
14.27.12
शृणोत्ययं प्रोच्यमानं गृह्णाति च यथातथम् ।
पृच्छतस्तदतो भूयो गुरुरन्यो न विद्यते ॥ १४.२७.१२ ॥
Este ouve o que é ensinado e o compreende exatamente como é; ao perguntar, não há outro mestre além daquele.
14.27.13
तस्य चानुमते कर्म ततः पश्चात्प्रवर्तते ।
गुरुर्बन्धुश्च शास्ता च द्वेष्टा च हृदि संश्रिताः ॥ १४.२७.१३ ॥
Com o seu consentimento, a ação então se põe em marcha; mestre, parente, instrutor e inimigo habitam todos no coração.
14.27.14
पापेन विचरँल्लोके पापचारी भवत्ययम् ।
शुभेन विचरँल्लोके शुभचारी भवत्युत ॥ १४.२७.१४ ॥
Ao vagar pelo mundo com o mal, este se torna um praticante do mal; ao vagar com o bem, torna-se um praticante do bem.
14.27.15
कामचारी तु कामेन य हन्द्रियसुखे रतः ।
ब्रह्मचारी सदैवैष य इन्द्रियजये रतः ॥ १४.२७.१५ ॥
Quem, por desejo, se compraz nos prazeres dos sentidos é um seguidor do desejo; mas este, que sempre se compraz na conquista dos sentidos, é um brahmacārin.
14.27.16
अपेतव्रतकर्मा तु केवलं ब्रह्मणि स्थितः ।
ब्रह्मभूतश्चरँल्लोके ब्रह्मचारी भवत्ययम् ॥ १४.२७.१६ ॥
Aquele cujos votos e ritos foram abandonados, que repousa somente em Brahman e percorre o mundo como quem se tornou Brahman, é este brahmacārin.
14.27.17
ब्रह्मैव समिधस्तस्य ब्रह्माग्निर्ब्रह्मसंस्तरः ।
आपो ब्रह्म गुरुर्ब्रह्म स ब्रह्मणि समाहितः ॥ १४.२७.१७ ॥
Brahman é somente a sua lenha; o fogo de Brahman e Brahman são o seu leito de grama kuśa. A água é Brahman, o mestre é Brahman; ele está absorto em Brahman.
14.27.18
एतदेवेदृशं सूक्ष्मं ब्रह्मचर्यं विदुर्बुधाः ।
विदित्वा चान्वपद्यन्त क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिताः ॥ १४.२७.१८ ॥
Assim os sábios conhecem este brahmacarya sutil. Tendo-o compreendido, alcançaram-no, guiados pelo conhecedor do campo (kṣetrajña).