Mahābhārata · Adhyāya 14.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.28.1
संकल्पदंशमशकं शोकहर्षहिमातपम् ।
मोहान्धकारतिमिरं लोभव्याधिसरीसृपम् ॥ १४.२८.१ ॥
Mosquitos y tábanos de la resolución que pican, el frío y el calor del dolor y la alegría, la oscura tiniebla del engaño, y las serpientes reptantes de la codicia y la enfermedad.
14.28.2
विषयैकात्ययाध्वानं कामक्रोधकिरातकम् ।
तदतीत्य महादुर्गं प्रविष्टोस्मि महद्वनम् ॥ १४.२८.२ ॥
Tras cruzar el único camino difícil de los objetos de los sentidos y a los cazadores del deseo y la ira, y tras atravesar aquella gran fortaleza, he entrado en el gran bosque.
14.28.3
क्व तद्वनं महाप्राज्ञ के वृक्षाः सरितश्च काः ।
कियन्तः पर्वताश्चैव कियत्यध्यनि तद्वनम् ॥ १४.२८.३ ॥
¡Oh, gran sabio! ¿Dónde está ese bosque? ¿Cuáles son sus árboles, cuáles sus ríos, cuántas sus montañas, y a qué distancia por el camino está ese bosque?
14.28.4
नैतदस्ति पृथग्भावः किञ्चिनद्यत्ततः सुखम् ।
नैतदस्त्यपृथग्भावः किञ्चिद्दुःखतरं ततः ॥ १४.२८.४ ॥
Esto no es separación, y de ella no nace ninguna alegría; y esto no es unidad, y no hay nada más doloroso que aquello.
14.28.5
तस्माद्ध्रस्वतरं नास्ति न ततोस्ति महत्तरम् ।
नास्ति तस्माद्दुःखतरं नास्त्यन्यत्तत्समं सुखम् ॥ १४.२८.५ ॥
Por eso nada es menor que esto, ni nada es mayor; no hay nada más doloroso que eso, y ninguna otra felicidad es igual a ello.
14.28.6
न तत्राविश्यि शोचन्ति न प्रहृष्यन्ति च द्विजाः ।
न च बिभ्यति केभ्यश्चिन्नैभ्यो बिभ्यति केचन ॥ १४.२८.६ ॥
Al entrar allí, los nacidos dos veces no se afligen ni se alegran; no temen a nadie, y nadie les teme.
14.28.7
तस्मिन्वने सप्त महाद्रुमाश्च ।
फलानि सप्तातिथयश्च सप्त।
सप्ताश्रमाः सप्त समाधयश्च ।
दीक्षाश्च सप्तैतदरण्यरूपम् ॥ १४.२८.७ ॥
En ese bosque hay siete grandes árboles, frutos, siete huéspedes, siete ermitas, siete samādhis y siete consagraciones; tal es la forma de ese bosque.
14.28.8
पञ्चवर्णानि दिव्यानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वन्म् ॥ १४.२८.८ ॥
Allí, los árboles producen flores y frutos divinos de cinco colores y se alzan extendidos por todo aquel bosque.
14.28.9
सुवर्णानि द्विवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम् ॥ १४.२८.९ ॥
Allí, los árboles producen flores y frutos dorados y de dos colores y se alzan extendidos por todo aquel bosque.
14.28.10
शङ्कराणि त्रिवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम् ॥ १४.२८.१० ॥
Allí, los árboles producen flores y frutos auspiciosos de tres colores y se alzan extendidos por todo aquel bosque.
14.28.11
सुरभीणि द्विवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम् ॥ १४.२८.११ ॥
Allí, los árboles producen flores y frutos fragantes de dos colores y se alzan extendidos por todo aquel bosque.
14.28.12
सुरभीण्येकवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम् ॥ १४.२८.१२ ॥
Allí, los árboles producen flores y frutos fragantes de un solo color y se alzan extendidos por todo aquel bosque.
14.28.13
बहून्यव्यक्तवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
विसृजन्तौ महावृक्षौ तद्वनं व्याप्य तिष्ठतः ॥ १४.२८.१३ ॥
Dos grandes árboles, dejando caer muchas flores y frutos de colores indistintos, se yerguen cubriendo aquel bosque.
14.28.14
एको वह्निः सुमना ब्राह्मणोत्र ।
पञ्चेन्द्रियाणि समिधश्चात्र सन्ति।
तेभ्यो वृक्षाःक सप्त फलन्ति दीक्षा ।
गुणाः फलान्यतिथयः फलाशाः ॥ १४.२८.१४ ॥
Aquí hay un solo fuego, oh brahmín, la mente es benevolente. Aquí están los cinco sentidos y los leños; de ellos siete árboles dan fruto: la consagración, las cualidades, los frutos, los huéspedes y las esperanzas de fruto.
14.28.15
आतिथ्यं प्रतिगृह्णन्ति तत्र सप्त महर्षयः ।
अर्चितेषु प्रलीनेषु तेष्वन्यद्रोचते वनम् ॥ १४.२८.१५ ॥
Allí siete grandes sabios reciben la hospitalidad; cuando han sido honrados y se han desvanecido, otro bosque les resulta agradable.
14.28.16
प्रज्ञावृक्षं मोक्षफलं शान्तिच्छायासमन्वितम् ।
ज्ञानाश्रयं तृप्तितोयमन्तःक्षेत्रज्ञभास्करम् ॥ १४.२८.१६ ॥
El árbol de la sabiduría, cuyo fruto es la liberación, dotado de la sombra de la paz, apoyado en el conocimiento, con el agua de la satisfacción, el conocedor interior del campo, un sol.
14.28.17
येऽधिगच्छन्ति तत्सन्तस्तेषां नास्ति पुनर्भवः ।
ऊर्ध्वं चाधश्च तिर्यक्च तस्य नान्तोऽधिगम्यते ॥ १४.२८.१७ ॥
Para aquellos buenos que lo alcanzan no hay renacimiento; arriba, abajo y a los lados no se encuentra su fin.
14.28.18
सप्त स्त्रियस्तत्र चरन्ति सत्या-
स्त्ववाङ्मुखा भानुमत्यो जनित्र्यः।
ऊर्ध्वं रसानाददते प्रजाभ्यः ।
सर्वान्यथा नित्यमनित्यता च ॥ १४.२८.१८ ॥
Allí caminan verdaderamente siete mujeres, con el rostro hacia abajo, resplandecientes, madres; para las criaturas extraen jugos desde arriba. Todo es siempre impermanente, y la impermanencia también.
14.28.19
तत्रैव प्रतितिष्ठन्ति पुनस्तत्रोदयन्ति च ।
सप्त सप्तर्षयः सिद्धा वसिष्ठप्रमुखैः सह ॥ १४.२८.१९ ॥
Allí permanecen, y desde allí vuelven a elevarse: los siete sabios, con Vasiṣṭha a la cabeza, junto con los perfectos.
14.28.20
यशो वर्चो भगश्चैव विजयः सिद्धतेजसः ।
एतमेवानुवर्तन्ते सप्त ज्योतींषि भास्करम् ॥ १४.२८.२० ॥
Gloria, esplendor, fortuna y victoria: éste es el resplandor de los perfectos; las siete luces siguen a este mismo sol.
14.28.21
ऋषयः पर्वताश्चैव सन्ति तत्र समासतः ।
नद्यश्च परितो वारि वहन्त्यो ब्रह्मिसम्भवम् ॥ १४.२८.२१ ॥
También allí hay, en breve, sabios y montañas; y los ríos, por todas partes, llevan agua nacida de Brahmán.
14.28.22
नदीनां सङ्गमश्चैव वैताने समुपहरे ।
स्वात्मतृप्ता यतो यान्ति साक्षादेव पितामहम् ॥ १४.२८.२२ ॥
También la confluencia de los ríos pertenece a la ofrenda del rito Vaitāna; por ella, satisfechos en sí mismos, van directamente al Abuelo.
14.28.23
कृशाशाः सुव्रताः शान्तास्तपसा दग्धकिल्बिषाः ।
आत्मन्यात्मानमावेश्य ब्राह्मणास्तमुपासते ॥ १४.२८.२३ ॥
Los brahmanes, de deseos debilitados, de buenos votos, tranquilos, con los pecados quemados por la austeridad, fijando el yo en el yo, le adoran.
14.28.24
शमिमप्यत्र शंसन्ति विद्यारण्यविदो जनाः ।
तदरण्यमभिप्रेत्य यथातत्वमजायत ॥ १४.२८.२४ ॥
Aquí también, las gentes que conocen el bosque de la sabiduría alaban el árbol śamī; habiéndose acercado a aquel bosque, nació en verdad.
14.28.25
एतदेवेदृशं पुण्यमरण्यं ब्राह्मणा विदुः ।
विदित्वा चानुतिष्ठन्ति क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिना ॥ १४.२८.२५ ॥
Así es como los brahmanes conocen este bosque sagrado; habiéndolo conocido, lo practican siguiendo al conocedor del campo y al que ve la verdad.