Mahābhārata · Adhyāya 14.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.28.1
संकल्पदंशमशकं शोकहर्षहिमातपम् ।
मोहान्धकारतिमिरं लोभव्याधिसरीसृपम् ॥ १४.२८.१ ॥
Stechmücken und Bremsen des Vorsatzes, die beißen, Kälte und Hitze von Kummer und Freude, das trübe Dunkel der Verblendung, und die Schlangen und Kriechtiere von Gier und Krankheit.
14.28.2
विषयैकात्ययाध्वानं कामक्रोधकिरातकम् ।
तदतीत्य महादुर्गं प्रविष्टोस्मि महद्वनम् ॥ १४.२८.२ ॥
Nachdem ich den einzigen schweren Weg der Sinnesobjekte und die Jäger Begierde und Zorn überquert und jene große Festung hinter mir gelassen habe, bin ich in den großen Wald eingetreten.
14.28.3
क्व तद्वनं महाप्राज्ञ के वृक्षाः सरितश्च काः ।
कियन्तः पर्वताश्चैव कियत्यध्यनि तद्वनम् ॥ १४.२८.३ ॥
O Großweiser, wo ist jener Wald? Welches sind seine Bäume, welches seine Flüsse, wie viele seine Berge, und wie weit auf dem Weg liegt jener Wald?
14.28.4
नैतदस्ति पृथग्भावः किञ्चिनद्यत्ततः सुखम् ।
नैतदस्त्यपृथग्भावः किञ्चिद्दुःखतरं ततः ॥ १४.२८.४ ॥
Dies ist nicht Getrenntheit, und daraus entsteht kein Glück; und dies ist nicht Einheit, und nichts ist schmerzlicher als jenes.
14.28.5
तस्माद्ध्रस्वतरं नास्ति न ततोस्ति महत्तरम् ।
नास्ति तस्माद्दुःखतरं नास्त्यन्यत्तत्समं सुखम् ॥ १४.२८.५ ॥
Darum ist nichts kleiner als dieses, noch ist etwas größer; nichts ist schmerzlicher als jenes, und kein anderes Glück ist ihm gleich.
14.28.6
न तत्राविश्यि शोचन्ति न प्रहृष्यन्ति च द्विजाः ।
न च बिभ्यति केभ्यश्चिन्नैभ्यो बिभ्यति केचन ॥ १४.२८.६ ॥
Wenn die Zweimalgeborenen dort eintreten, trauern sie nicht und freuen sich nicht; sie fürchten niemanden, und niemand fürchtet sie.
14.28.7
तस्मिन्वने सप्त महाद्रुमाश्च ।
फलानि सप्तातिथयश्च सप्त।
सप्ताश्रमाः सप्त समाधयश्च ।
दीक्षाश्च सप्तैतदरण्यरूपम् ॥ १४.२८.७ ॥
In jenem Wald gibt es sieben große Bäume, Früchte, sieben Gäste, sieben Einsiedeleien, sieben Samādhis und sieben Weihen; so ist die Gestalt jenes Waldes.
14.28.8
पञ्चवर्णानि दिव्यानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वन्म् ॥ १४.२८.८ ॥
Dort stehen Bäume, die göttliche Blüten und Früchte in fünf Farben hervorbringen, und breiten sich über jenen Wald aus.
14.28.9
सुवर्णानि द्विवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम् ॥ १४.२८.९ ॥
Dort stehen Bäume, die goldene und zweifarbige Blüten und Früchte hervorbringen, und breiten sich über jenen Wald aus.
14.28.10
शङ्कराणि त्रिवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम् ॥ १४.२८.१० ॥
Dort stehen Bäume, die glückverheißende Blüten und Früchte in drei Farben hervorbringen, und breiten sich über jenen Wald aus.
14.28.11
सुरभीणि द्विवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम् ॥ १४.२८.११ ॥
Dort stehen Bäume, die duftende Blüten und Früchte in zwei Farben hervorbringen, und breiten sich über jenen Wald aus.
14.28.12
सुरभीण्येकवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम् ॥ १४.२८.१२ ॥
Dort stehen Bäume, die duftende Blüten und Früchte in einer einzigen Farbe hervorbringen, und breiten sich über jenen Wald aus.
14.28.13
बहून्यव्यक्तवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
विसृजन्तौ महावृक्षौ तद्वनं व्याप्य तिष्ठतः ॥ १४.२८.१३ ॥
Zwei große Bäume, die viele Blüten und Früchte von undeutlichen Farben hervorbringen, stehen und durchdringen jenen Wald.
14.28.14
एको वह्निः सुमना ब्राह्मणोत्र ।
पञ्चेन्द्रियाणि समिधश्चात्र सन्ति।
तेभ्यो वृक्षाःक सप्त फलन्ति दीक्षा ।
गुणाः फलान्यतिथयः फलाशाः ॥ १४.२८.१४ ॥
Hier ist ein einziges Feuer, o Brahmane, der Geist ist wohlgesinnt. Hier sind die fünf Sinne und die Brennhölzer; aus ihnen tragen sieben Bäume Früchte: Weihe, Eigenschaften, Früchte, Gäste und Hoffnungen auf Früchte.
14.28.15
आतिथ्यं प्रतिगृह्णन्ति तत्र सप्त महर्षयः ।
अर्चितेषु प्रलीनेषु तेष्वन्यद्रोचते वनम् ॥ १४.२८.१५ ॥
Dort empfangen sieben große Weise die Gastfreundschaft; wenn sie geehrt worden und verschwunden sind, gefällt ihnen ein anderer Wald.
14.28.16
प्रज्ञावृक्षं मोक्षफलं शान्तिच्छायासमन्वितम् ।
ज्ञानाश्रयं तृप्तितोयमन्तःक्षेत्रज्ञभास्करम् ॥ १४.२८.१६ ॥
Der Baum der Weisheit, dessen Frucht die Befreiung ist, mit dem Schatten des Friedens ausgestattet, auf dem Wissen ruhend, mit dem Wasser der Zufriedenheit, der innere Kenner des Feldes, eine Sonne.
14.28.17
येऽधिगच्छन्ति तत्सन्तस्तेषां नास्ति पुनर्भवः ।
ऊर्ध्वं चाधश्च तिर्यक्च तस्य नान्तोऽधिगम्यते ॥ १४.२८.१७ ॥
Für jene Guten, die es erlangen, gibt es keine Wiedergeburt; oben, unten und seitwärts wird sein Ende nicht gefunden.
14.28.18
सप्त स्त्रियस्तत्र चरन्ति सत्या-
स्त्ववाङ्मुखा भानुमत्यो जनित्र्यः।
ऊर्ध्वं रसानाददते प्रजाभ्यः ।
सर्वान्यथा नित्यमनित्यता च ॥ १४.२८.१८ ॥
Dort wandeln wahrhaftig sieben Frauen, mit abwärts gewandtem Gesicht, strahlend, Mütter; für die Wesen schöpfen sie Säfte von oben. Alles ist stets unbeständig, und Unbeständigkeit ebenso.
14.28.19
तत्रैव प्रतितिष्ठन्ति पुनस्तत्रोदयन्ति च ।
सप्त सप्तर्षयः सिद्धा वसिष्ठप्रमुखैः सह ॥ १४.२८.१९ ॥
Dort verweilen sie, und von dort erheben sie sich wieder: die sieben Seher mit Vasiṣṭha an der Spitze, zusammen mit den Vollendeten.
14.28.20
यशो वर्चो भगश्चैव विजयः सिद्धतेजसः ।
एतमेवानुवर्तन्ते सप्त ज्योतींषि भास्करम् ॥ १४.२८.२० ॥
Ruhm, Glanz, Glück und Sieg — dies ist der Glanz der Vollendeten; die sieben Lichter folgen eben dieser Sonne.
14.28.21
ऋषयः पर्वताश्चैव सन्ति तत्र समासतः ।
नद्यश्च परितो वारि वहन्त्यो ब्रह्मिसम्भवम् ॥ १४.२८.२१ ॥
Auch Seher und Berge gibt es dort, kurz gesagt; und die Flüsse ringsum führen Wasser, das aus Brahman entstanden ist.
14.28.22
नदीनां सङ्गमश्चैव वैताने समुपहरे ।
स्वात्मतृप्ता यतो यान्ति साक्षादेव पितामहम् ॥ १४.२८.२२ ॥
Auch der Zusammenfluss der Flüsse gehört zur Darbringung des Vaitāna-Ritus; dadurch gehen sie, in sich selbst gesättigt, unmittelbar zum Großvater.
14.28.23
कृशाशाः सुव्रताः शान्तास्तपसा दग्धकिल्बिषाः ।
आत्मन्यात्मानमावेश्य ब्राह्मणास्तमुपासते ॥ १४.२८.२३ ॥
Die Brahmanen, deren Wünsche verringert, deren Gelübde gut, still, deren Sünden durch Askese verbrannt sind, sammeln das Selbst im Selbst und verehren ihn.
14.28.24
शमिमप्यत्र शंसन्ति विद्यारण्यविदो जनाः ।
तदरण्यमभिप्रेत्य यथातत्वमजायत ॥ १४.२८.२४ ॥
Auch hier preisen die Kenner des Waldes der Gelehrsamkeit den śamī-Baum; nachdem er jenen Wald erreicht hatte, entstand er in Wahrheit.
14.28.25
एतदेवेदृशं पुण्यमरण्यं ब्राह्मणा विदुः ।
विदित्वा चानुतिष्ठन्ति क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिना ॥ १४.२८.२५ ॥
So kennen die Brahmanen diesen heiligen Wald; nachdem sie ihn erkannt haben, üben sie ihn aus gemäß dem Weg des Kenners des Feldes und des Wahrheitsschauers.