Mahābhārata · Adhyāya 14.28
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.28.1
संकल्पदंशमशकं शोकहर्षहिमातपम् ।
मोहान्धकारतिमिरं लोभव्याधिसरीसृपम् ॥ १४.२८.१ ॥
Mosquitos e mutucas da intenção que mordem, o frio e o calor da dor e da alegria, a escura treva da ilusão, e os répteis da cobiça e da doença.
14.28.2
विषयैकात्ययाध्वानं कामक्रोधकिरातकम् ।
तदतीत्य महादुर्गं प्रविष्टोस्मि महद्वनम् ॥ १४.२८.२ ॥
Tendo atravessado a única estrada árdua dos objetos dos sentidos e os caçadores do desejo e da ira, e ultrapassado aquela grande fortaleza, entrei na grande floresta.
14.28.3
क्व तद्वनं महाप्राज्ञ के वृक्षाः सरितश्च काः ।
कियन्तः पर्वताश्चैव कियत्यध्यनि तद्वनम् ॥ १४.२८.३ ॥
Ó grande sábio, onde fica essa floresta? Quais são suas árvores, quais seus rios, quantas são suas montanhas, e a que distância, pelo caminho, está essa floresta?
14.28.4
नैतदस्ति पृथग्भावः किञ्चिनद्यत्ततः सुखम् ।
नैतदस्त्यपृथग्भावः किञ्चिद्दुःखतरं ततः ॥ १४.२८.४ ॥
Isto não é separação, e dela não nasce alegria alguma; e isto não é unidade, e nada é mais doloroso do que aquilo.
14.28.5
तस्माद्ध्रस्वतरं नास्ति न ततोस्ति महत्तरम् ।
नास्ति तस्माद्दुःखतरं नास्त्यन्यत्तत्समं सुखम् ॥ १४.२८.५ ॥
Portanto nada é menor que isto, nem nada é maior; não há nada mais doloroso que aquilo, e nenhuma outra felicidade lhe é igual.
14.28.6
न तत्राविश्यि शोचन्ति न प्रहृष्यन्ति च द्विजाः ।
न च बिभ्यति केभ्यश्चिन्नैभ्यो बिभ्यति केचन ॥ १४.२८.६ ॥
Ao entrarem ali, os duas vezes nascidos não se entristecem nem se alegram; não temem a ninguém, e ninguém os teme.
14.28.7
तस्मिन्वने सप्त महाद्रुमाश्च ।
फलानि सप्तातिथयश्च सप्त।
सप्ताश्रमाः सप्त समाधयश्च ।
दीक्षाश्च सप्तैतदरण्यरूपम् ॥ १४.२८.७ ॥
Naquela floresta há sete grandes árvores, frutos, sete hóspedes, sete eremitérios, sete samādhis e sete consagrações; tal é a forma daquela floresta.
14.28.8
पञ्चवर्णानि दिव्यानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वन्म् ॥ १४.२८.८ ॥
Ali, árvores que produzem flores e frutos divinos de cinco cores estendem-se e permanecem por toda aquela floresta.
14.28.9
सुवर्णानि द्विवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम् ॥ १४.२८.९ ॥
Ali, árvores que produzem flores e frutos dourados e de duas cores estendem-se e permanecem por toda aquela floresta.
14.28.10
शङ्कराणि त्रिवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम् ॥ १४.२८.१० ॥
Ali, árvores que produzem flores e frutos auspiciosos de três cores estendem-se e permanecem por toda aquela floresta.
14.28.11
सुरभीणि द्विवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम् ॥ १४.२८.११ ॥
Ali, árvores que produzem flores e frutos perfumados de duas cores estendem-se e permanecem por toda aquela floresta.
14.28.12
सुरभीण्येकवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
सृजन्तः पादपास्तत्र व्याप्य तिष्ठन्ति तद्वनम् ॥ १४.२८.१२ ॥
Ali, árvores que produzem flores e frutos perfumados de uma só cor estendem-se e permanecem por toda aquela floresta.
14.28.13
बहून्यव्यक्तवर्णानि पुष्पाणि च फलानि च ।
विसृजन्तौ महावृक्षौ तद्वनं व्याप्य तिष्ठतः ॥ १४.२८.१३ ॥
Duas grandes árvores, produzindo muitas flores e frutos de cores indistintas, erguem-se e cobrem aquela floresta.
14.28.14
एको वह्निः सुमना ब्राह्मणोत्र ।
पञ्चेन्द्रियाणि समिधश्चात्र सन्ति।
तेभ्यो वृक्षाःक सप्त फलन्ति दीक्षा ।
गुणाः फलान्यतिथयः फलाशाः ॥ १४.२८.१४ ॥
Aqui há um só fogo, ó brâmane, a mente é benévola. Aqui estão os cinco sentidos e as lenhas; deles sete árvores dão fruto: a consagração, as qualidades, os frutos, os hóspedes e as esperanças de fruto.
14.28.15
आतिथ्यं प्रतिगृह्णन्ति तत्र सप्त महर्षयः ।
अर्चितेषु प्रलीनेषु तेष्वन्यद्रोचते वनम् ॥ १४.२८.१५ ॥
Ali sete grandes sábios recebem a hospitalidade; quando foram honrados e desapareceram, outra floresta lhes agrada.
14.28.16
प्रज्ञावृक्षं मोक्षफलं शान्तिच्छायासमन्वितम् ।
ज्ञानाश्रयं तृप्तितोयमन्तःक्षेत्रज्ञभास्करम् ॥ १४.२८.१६ ॥
A árvore da sabedoria, cujo fruto é a libertação, dotada da sombra da paz, apoiada no conhecimento, com a água da satisfação, o conhecedor interior do campo, um sol.
14.28.17
येऽधिगच्छन्ति तत्सन्तस्तेषां नास्ति पुनर्भवः ।
ऊर्ध्वं चाधश्च तिर्यक्च तस्य नान्तोऽधिगम्यते ॥ १४.२८.१७ ॥
Para aqueles bons que o alcançam não há renascimento; acima, abaixo e de lado, não se encontra o seu fim.
14.28.18
सप्त स्त्रियस्तत्र चरन्ति सत्या-
स्त्ववाङ्मुखा भानुमत्यो जनित्र्यः।
ऊर्ध्वं रसानाददते प्रजाभ्यः ।
सर्वान्यथा नित्यमनित्यता च ॥ १४.२८.१८ ॥
Ali caminam verdadeiramente sete mulheres, com o rosto voltado para baixo, radiantes, mães; para as criaturas extraem sucos do alto. Tudo é sempre impermanente, e a impermanência também.
14.28.19
तत्रैव प्रतितिष्ठन्ति पुनस्तत्रोदयन्ति च ।
सप्त सप्तर्षयः सिद्धा वसिष्ठप्रमुखैः सह ॥ १४.२८.१९ ॥
Ali permanecem, e de lá voltam a elevar-se: os sete sábios, com Vasiṣṭha à frente, juntamente com os perfeitos.
14.28.20
यशो वर्चो भगश्चैव विजयः सिद्धतेजसः ।
एतमेवानुवर्तन्ते सप्त ज्योतींषि भास्करम् ॥ १४.२८.२० ॥
Glória, esplendor, fortuna e vitória — este é o brilho dos perfeitos; as sete luzes seguem este mesmo sol.
14.28.21
ऋषयः पर्वताश्चैव सन्ति तत्र समासतः ।
नद्यश्च परितो वारि वहन्त्यो ब्रह्मिसम्भवम् ॥ १४.२८.२१ ॥
Também ali há, em suma, sábios e montanhas; e os rios, por todos os lados, levam água nascida de Brahman.
14.28.22
नदीनां सङ्गमश्चैव वैताने समुपहरे ।
स्वात्मतृप्ता यतो यान्ति साक्षादेव पितामहम् ॥ १४.२८.२२ ॥
Também a confluência dos rios pertence à oferenda do rito Vaitāna; por ela, satisfeitos em si mesmos, vão diretamente ao Avô.
14.28.23
कृशाशाः सुव्रताः शान्तास्तपसा दग्धकिल्बिषाः ।
आत्मन्यात्मानमावेश्य ब्राह्मणास्तमुपासते ॥ १४.२८.२३ ॥
Os brâmanes, de desejos enfraquecidos, de bons votos, serenos, com os pecados queimados pela austeridade, fixando o eu no eu, o adoram.
14.28.24
शमिमप्यत्र शंसन्ति विद्यारण्यविदो जनाः ।
तदरण्यमभिप्रेत्य यथातत्वमजायत ॥ १४.२८.२४ ॥
Aqui também, as pessoas que conhecem a floresta do saber louvam a árvore śamī; tendo se aproximado daquela floresta, ela verdadeiramente nasceu.
14.28.25
एतदेवेदृशं पुण्यमरण्यं ब्राह्मणा विदुः ।
विदित्वा चानुतिष्ठन्ति क्षेत्रज्ञेनानुदर्शिना ॥ १४.२८.२५ ॥
Assim os brâmanes conhecem esta floresta sagrada; tendo-a conhecido, praticam-na pelo caminho do conhecedor do campo e daquele que vê a verdade.