மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.31
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.31.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
श्रुत्वा च तत्तथा कार्यं भवता द्विजसत्तम ॥ १४.३१.१ ॥
இங்கும் இந்தப் பழங்கதையை மக்கள் கூறுவர்; அதைக் கேட்டு, இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, நீரும் அவ்வாறே செய்ய வேண்டும்.
14.31.2
अलर्को नाम राजर्षिरभवत्सुमहातपाः ।
धर्मज्ञः सत्यवादी च महात्मा सुदृढव्रतः ॥ १४.३१.२ ॥
அலர்கன் என்ற பெயருடைய ஓர் அரசரிஷி இருந்தான்; மிகுந்த தவம் செய்தவன், தர்மத்தை அறிந்தவன், சத்தியம் பேசுபவன், மகாத்மா, உறுதியான விரதம் உடையவன்.
14.31.3
स सागरान्तां धनुषा विनिर्जित्य महीमिमाम् ।
कृत्वा सुदुष्करं कर्म मनः सूक्ष्मे समादधे ॥ १४.३१.३ ॥
அவன் வில்லினால் கடல்வரை பரந்த இந்தப் பூமியை வென்று, மிகக் கடினமான செயலைச் செய்த பின், தன் மனத்தை நுட்பமானதில் நிலைநிறுத்தினான்.
14.31.4
स्थितस्य वृक्षमूलेऽथ तस्य चिन्ता बभूव ह ।
उत्सृय सुमहद्राज्यं सूक्ष्मं प्रति महामते ॥ १४.३१.४ ॥
ஒரு மரத்தின் வேரருகே நின்றிருந்தபோது அவனுக்கு ஒரு சிந்தனை தோன்றியது; ஓ மகாமதியே, மிகப் பெரிய அரசைத் துறந்து அவன் நுட்பத்தை நோக்கி (மனத்தைச் செலுத்தினான்).
14.31.5
मनसो मे बलं जातं मनो जित्वा ध्रुवो जयः ।
अन्यत्र बाणानस्यामि शत्रुभिः परिवारितः ॥ १४.३१.५ ॥
என் மனத்தில் வலிமை பிறந்திருக்கிறது; மனத்தை வென்றால் வெற்றி உறுதி. பகைவர்களால் சூழப்பட்ட நான் வேறு திசையில் அம்புகளை எய்வேன்.
14.31.6
यदिदं चापलात्कर्म सर्वान्मर्त्यांश्चिकीर्षति ।
मनः प्रति सुतीक्ष्णाग्रानहं मोक्ष्यामि सायकान् ॥ १४.३१.६ ॥
இம்மனம் சபலத்தால் எல்லா மனிதர்களையும் பாதிக்க விரும்பும் இச்செயலுக்கு எதிராக, மிகக் கூரிய முனைகளுடைய அம்புகளை இம்மனத்தின் மீதே நான் எய்வேன்.
14.31.7
नेमे बाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ १४.३१.७ ॥
அலர்கா, இந்த அம்புகள் எந்த வகையிலும் என்னைக் கடந்து செல்லாது. அவை உன் உயிர்நிலைகளையே துளைக்கும்; உயிர்நிலைகள் பிளக்கப்பட்டு நீ இறப்பாய்.
14.31.8
अन्यान्बाणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि ।
तत्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनमब्रवीत् ॥ १४.३१.८ ॥
நீ என்னைக் கொல்லக்கூடிய வேறு அம்புகளைப் பார். இதைக் கேட்ட அவன் சிந்தித்த பின் இவ்வாறு சொன்னான்.
14.31.9
आघ्राय सुबहून्गन्धांस्तानेव प्रतिगृध्यति ।
तस्माद्ध्राणं प्रति शरान्प्रतिमोक्ष्याम्यहं शितान् ॥ १४.३१.९ ॥
பல நறுமணங்களை முகர்ந்து அவன் அவற்றையே ஆசைப்படுகிறான். ஆகவே நான் மூக்கை நோக்கி கூரிய அம்புகளை எய்வேன்.
14.31.10
नेमे बाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ १४.३१.१० ॥
அலர்கா, இந்த அம்புகள் எந்த வகையிலும் என்னைக் கடந்து செல்லாது. அவை உன் உயிர்நிலைகளையே துளைக்கும்; உயிர்நிலைகள் பிளக்கப்பட்டு நீ இறப்பாய்.
14.31.11
अन्यान्याणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि ।
तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनमब्रवीत् ॥ १४.३१.११ ॥
நீ என்னைக் கொல்லக்கூடிய வேறு அம்புகளைப் பார். இதைக் கேட்ட அவன் சிந்தித்த பின் இவ்வாறு சொன்னான்.
14.31.12
इयं स्वादून्रसान्भुक्त्वा तानेव प्रति गृध्यति ।
तस्माज्जिह्वां प्रति शरान्प्रतिमोक्ष्याम्यहं शितान् ॥ १४.३१.१२ ॥
இது இனிய சுவைகளை உண்டு அவற்றையே ஆசைப்படுகிறது. ஆகவே நான் நாக்கை நோக்கி கூரிய அம்புகளை எய்வேன்.
14.31.13
नेमे वाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति ततो हास्यसि जीवितम् ॥ १४.३१.१३ ॥
அலர்க, இந்த அம்புகள் எந்த வகையிலும் என்னைத் தாண்டாது; அவை உன் உயிர்நிலைகளையே துளைக்கும், அப்போது நீ உயிரை இழப்பாய்.
14.31.14
अन्यान्वाणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि ।
तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनमब्रवीत् ॥ १४.३१.१४ ॥
அப்படியானால் நீ என்னைக் கொல்லக்கூடிய வேறு அம்புகளைத் தேர்ந்தெடு. இதைக் கேட்டு அவன் சிந்தித்து, பின்னர் இவ்வாறு பேசினான்.
14.31.15
स्पृष्ट्वा त्वग्विविधान्स्पर्शांस्तानेव प्रतिगृध्यति ।
तस्मात्त्वचं पाटयिष्ये विविधैः कङ्कपत्रिभिः ॥ १४.३१.१५ ॥
தோல் பல்வகைத் தொடுதல்களைத் தொட்டு அவற்றையே விரும்புகிறது; ஆகவே பல கங்கப் பறவை இறகு அம்புகளால் அதன் தோலைக் கிழிப்பேன்.
14.31.16
नेमे बाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ १४.३१.१६ ॥
அலர்க, இந்த அம்புகள் எந்த வகையிலும் என்னைத் தாண்டாது; அவை உன் உயிர்நிலைகளையே துளைக்கும், உயிர்நிலைகள் பிளந்து நீ இறப்பாய்.
14.31.17
अन्यान्बाणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि ।
तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनमब्रवीत् ॥ १४.३१.१७ ॥
அப்படியானால் நீ என்னைக் கொல்லக்கூடிய வேறு அம்புகளைத் தேர்ந்தெடு. இதைக் கேட்டு அவன் சிந்தித்து, பின்னர் இவ்வாறு பேசினான்.
14.31.18
श्रुत्वा तु विविधाञ्शब्दांस्तानेव प्रतिगृध्यति ।
तस्माच्छ्रोत्रं प्रति शरान्प्रति मुञ्चाम्यहं शितान् ॥ १४.३१.१८ ॥
பல்வகை ஒலிகளைக் கேட்டு அவன் அவற்றையே விரும்புகிறான்; ஆகவே காதை நோக்கிக் கூர்மையான அம்புகளை நான் எய்கிறேன்.
14.31.19
नेमे बाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति ततो हास्यति जीवितम् ॥ १४.३१.१९ ॥
அலர்க, இந்த அம்புகள் எந்த வகையிலும் என்னைக் கடக்கமாட்டா; அவை உன்னுடைய மர்மஸ்தானத்தையே துளைக்கும், அப்பொழுது உன் உயிர் நிச்சயமாக நீங்கும்.
14.31.20
अन्यान्बाणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि ।
तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनमब्रवीत् ॥ १४.३१.२० ॥
நீ என்னைக் கொல்லக்கூடிய வேறு அம்புகளைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பார். இதைக் கேட்டு அவன் சிந்தித்த பின் இவ்வாறு சொன்னான்.
14.31.21
दृष्ट्वा रूपाणि बहुशस्तान्येव प्रतिगृध्यति ।
तस्माच्चक्षुर्हनिष्यामि निशितैः सायकैरहम् ॥ १४.३१.२१ ॥
பல வகையான வடிவங்களைக் கண்டு அவன் அவற்றையே பேராசையுடன் நாடுகிறான்; ஆகவே நான் கூரிய அம்புகளால் கண்ணையே தாக்குவேன்.
14.31.22
नेमे बाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि ॥ १४.३१.२२ ॥
அலர்க, இந்த அம்புகள் எந்த வகையிலும் என்னைக் கடக்கமாட்டா; அவை உன்னுடைய மர்மஸ்தானத்தையே துளைக்கும், மர்மஸ்தானம் பிளக்கப்பட்டு நீ இறந்துபோவாய்.
14.31.23
अन्यान्बाणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यति ।
तच्छ्रुत्वा स विचिन्त्याथ ततो वचनमब्रवीत् ॥ १४.३१.२३ ॥
நீ என்னைக் கொல்லக்கூடிய வேறு அம்புகளைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பார். இதைக் கேட்டு அவன் சிந்தித்த பின் இவ்வாறு சொன்னான்.
14.31.24
इयं निष्ठा बहुविधा प्रज्ञया त्वद्यवस्यति ।
तस्माद्बुद्धिं प्रति शरान्प्रतिमोक्ष्याम्यहं शितान् ॥ १४.३१.२४ ॥
இந்த நிலை பல வகைப்பட்டது; உன் அறிவினாலேயே அது தீர்மானிக்கப்படுகிறது. ஆகவே நான் புத்தியை நோக்கி கூரிய அம்புகளை எய்வேன்.
14.31.25
नेमे बाणास्तरिष्यन्ति मामलर्क कथञ्चन ।
तवैव मर्म भेत्स्यन्ति भिन्नमर्मा मरिष्यसि।
अन्यान्बाणान्समीक्षस्व यैस्त्वं मां सूदयिष्यसि ॥ १४.३१.२५ ॥
அலர்கா, இந்த அம்புகள் எந்த வகையிலும் என்னைத் துளைக்காது. அவை உன் உயிர்நிலையையே தாக்கும்; மர்மம் பிளக்கப்பட்டு நீ இறப்பாய். என்னைக் கொல்லக்கூடிய வேறு அம்புகளைத் தேடு.
14.31.26
ततोऽलर्कस्तपो घोरं तत्रैवास्थाय दुष्करम् ।
नाध्यगच्छत्परं शक्त्या बाणमेतेषु सप्तसु ॥ १४.३१.२६ ॥
பின்னர் அலர்கன் அங்கேயே கடுமையான, செய்வதற்கரிய தவத்தை மேற்கொண்டான்; ஆனால் இந்த ஏழு அம்புகளுக்கு அப்பால் தன் ஆற்றலால் வேறொரு அம்பைக் கண்டடையவில்லை.
14.31.27
सुसमाहितचेतास्तु स ततोऽचिन्तयत्प्रभुः ।
स विचिन्त्य चिरं कालमलर्को द्विजसत्तम।
नाध्यगच्छत्परं श्रेयो योगान्मतिमतांवरः ॥ १४.३१.२७ ॥
ஒருமுகப்பட்ட மனமுடைய அந்த வல்லவன் பின்னர் சிந்தித்தான். இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, அறிவுடையோரில் சிறந்த அலர்கன் நீண்ட காலம் சிந்தித்த பின்னரும், யோகத்தைத் தவிர வேறு உயர்ந்த நலனைக் காணவில்லை.
14.31.28
स एकाग्रं मनः कृत्वा निश्चलो योगमास्थितः ।
इन्द्रियाणि जघानाशु बाणेनैकेन वीर्यवान् ॥ १४.३१.२८ ॥
அவன் மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி, அசையாமல் யோகத்தில் நிலைபெற்று, வலிமையுடன் ஒரே அம்பினால் விரைவில் புலன்களை அடக்கினான்.
14.31.29
योगेनात्मानमाविश्य सिद्धिं परमिकां गतः ।
विस्मितश्चापि राजर्षिरिमां गाथां जगाद ह ॥ १४.३१.२९ ॥
யோகத்தால் ஆன்மாவுக்குள் புகுந்து அவன் உயர்ந்த சித்தியை அடைந்தான். வியப்புற்ற அந்த அரசரிஷி இந்தப் பாடலைச் சொன்னான்.
14.31.30
अहो कष्टं यदस्माभिः सर्वं बाह्यमनुष्ठितम् ।
भोगतृष्णासमायुक्तैः पूर्वं राज्यमुपासितम्।
इति पश्चान्मया ज्ञातं योगान्नास्ति परं सुखम् ॥ १४.३१.३० ॥
ஐயோ, துன்பம்! பாவனைக்குரிய வெளிச் செயல்கள் அனைத்தையும் நாங்கள் செய்தோம்; ஆசையால் பிணிக்கப்பட்டு முன்பு அரசாட்சியையே வழிபட்டோம். பின்னர் யோகத்தை விட உயர்ந்த இன்பம் இல்லை என்று நான் அறிந்தேன்.
14.31.31
इति त्वमनुजानीहि राम मा क्षत्रियान्वधीः ।
तषो घोरमुपातिष्ठ ततः श्रेयोऽभिपत्स्यसे ॥ १४.३१.३१ ॥
ஆகவே இதை ஏற்றுக்கொள், ராமா! க்ஷத்ரியர்களைக் கொல்லாதே. கடுமையான தவத்தை மேற்கொள்; அப்போது உனக்கு நன்மை கிட்டும்.
14.31.32
इत्युक्तः पितृभिः सोथ तपो घोरं समास्थितः ।
जामदग्न्यो महाभागे सिद्धिं च परमां गतः ॥ १४.३१.३२ ॥
பிதுர்களால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டு, அவர் கடுமையான தவத்தை மேற்கொண்டார்; மகாபாக்கியவானே, ஜாமதக்னியர் உயர்ந்த சித்தியை அடைந்தார்.