มหาภารตะ · อัธยายะ 14.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.35.1
नेदमल्पात्मना शक्यं वेदितुं वाऽकृतात्मना ।
बहु चाल्पं च संक्षिप्तं विस्तृतं च मतं मम ॥ १४.३५.१ ॥
ผู้ที่มีตนเล็กหรือตนไม่ได้ฝึกฝน ย่อมไม่อาจรู้เรื่องนี้ได้ ในความเห็นของเรา เรื่องนี้ทั้งมากและน้อย ทั้งย่อและขยายออก
14.35.2
उपायं तं मम ब्रूहि येनैषा लभ्यते मतिः ।
तन्मन्ये कारणं कर्म यत एषा प्रवर्तते ॥ १४.३५.२ ॥
จงบอกเราถึงวิธีที่จะได้ปัญญานี้มา เราเห็นว่าเหตุของมันคือการกระทำ อันเป็นที่ปัญญานี้เกิดขึ้น
14.35.3
अरणीं ब्राह्मणीं विद्धि गुरुरस्योत्तरारणिः ।
तपःश्रुतेभिमथिनी ज्ञानाग्निर्जायते ततः ॥ १४.३५.३ ॥
จงรู้ไม้ระดมไฟฝ่ายพราหมณ์ว่าเป็นไม้ล่าง ครูคือไม้ระดมไฟด้านบนของไม้นั้น เมื่อถูกกวนด้วยตบะและการศึกษา ไฟแห่งปัญญาก็เกิดจากนั้น
14.35.4
यदिदं ब्रह्मणो लिङ्गं क्षेत्रज्ञ इति संज्ञितम् ।
ग्रहीतुं येन यच्छक्यं लक्षणं तस्य तद्वद ॥ १४.३५.४ ॥
จงบอกเราถึงลักษณะของสิ่งที่เป็นเครื่องหมายแห่งพรหมัน ซึ่งเรียกว่าผู้รู้แห่งเขต และจงบอกว่าจะเข้าถึงมันได้ด้วยวิธีใด
14.35.5
अलिङ्गो निर्गुणश्चैव कारणं नास्य विग्रहे ।
उपायमेव वक्ष्यामि येन गृह्येत भावना ॥ १४.३५.५ ॥
พระองค์ไม่มีเครื่องหมายและไม่มีคุณลักษณะ ในกายนี้ไม่มีเหตุให้พระองค์ปรากฏ เราจะบอกวิธีที่จะเข้าถึงการพิจารณานั้นนั่นเอง
14.35.6
सम्यगप्युपदिष्टस्य ह्यमृतस्येव तृप्यसे ।
कर्मबुद्धिरबुद्धित्वाज्ज्ञानलिङ्गान्निपातितः। ॥ १४.३५.६ ॥
แม้ได้รับคำสอนอย่างถูกต้อง ท่านก็ยังพอใจราวกับได้อมฤต แต่เพราะขาดปัญญา จิตของท่านจึงจดจ่อกับการกระทำ และท่านได้ตกจากเครื่องหมายแห่งความรู้
14.35.7
इदं कार्यमिदं नेति न मोक्षेषूपदिश्यते ।
पश्यतः शृण्वतो बुद्धिरात्मनैवोपजायते ॥ १४.३५.७ ॥
"ต้องทำสิ่งนี้ ไม่ต้องทำสิ่งนั้น" เช่นนี้ไม่ได้ถูกสอนในเรื่องแห่งโมกษะ ในผู้ที่เห็นและฟังอยู่ ปัญญาย่อมเกิดขึ้นจากอาตมันนั่นเอง
14.35.8
यावन्त इह शक्येरंस्तावतोंऽसान्प्रकल्पयेत् ।
अव्यक्तान्व्यक्तरूपांश्च शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १४.३५.८ ॥
ผู้ปฏิบัติพึงกำหนดภาวะต่างๆ ให้มากเท่าที่จะคิดได้ในที่นี้ ทั้งที่ไม่ปรากฏและที่ปรากฏเป็นรูป นับเป็นร้อยและเป็นพัน
14.35.9
सर्वानुमानयुक्तांश्च सर्वान्प्रत्यक्षहेतुकान् ।
यतः परं न विद्येत ततोऽभ्यासे भविष्यति ॥ १४.३५.९ ॥
ทั้งหมดที่ประกอบด้วยการอนุมานและมีการรับรู้โดยประจักษ์เป็นเหตุ จนไม่มีสิ่งใดสูงไปกว่านั้น แล้วสิ่งนั้นก็จะเกิดขึ้นในการปฏิบัติ
14.35.10
ततस्तु तस्या ब्राह्मण्या मतिः क्षेत्रज्ञसंशये ।
क्षेत्रज्ञानेन परतः क्षेत्रज्ञोऽन्यः प्रवर्तते ॥ १४.३५.१० ॥
ต่อมา จิตของพราหมณีนั้นก็เกิดความสงสัยเรื่องผู้รู้แห่งเขต เหนือผู้รู้แห่งเขต ผู้รู้แห่งเขตอีกผู้หนึ่งก็ปรากฏขึ้น
14.35.11
क्व नु सा ब्राह्मणि कृष्ण क्व चासौ ब्राह्मणर्षभः ।
याभ्यां सिद्धिरियं प्राप्ता तावुभौ वद मेऽच्युत ॥ १४.३५.११ ॥
กฤษณะ พราหมณีนางนั้นอยู่ที่ไหน และพราหมณ์ผู้ประเสริฐนั้นอยู่ที่ไหน ที่ทั้งสองคนนั้นทำให้ความสำเร็จนี้บรรลุได้ โอ้อจยุตะ ขอพระองค์บอกเราถึงทั้งสองคนนั้น
14.35.12
मनो मे ब्राह्मणं विद्धि बुद्धिं मे विद्धि ब्राह्मणीम् ।
क्षेत्रज्ञ इति यश्चोक्तः सोऽहमेव धनंजय ॥ १४.३५.१२ ॥
จงรู้ว่าจิตของเราคือพราหมณ์ และจงรู้ว่าปัญญาของเราคือพราหมณี ผู้ที่ถูกเรียกว่าผู้รู้แห่งเขตนั้น ก็คือเรานี่เอง โอ้ธนัญชัย