ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.47.1
संन्यासं तप इत्याहुर्वृद्धा निश्चितवादिनः ।
ब्राह्मणा ब्रह्मयोनिस्था ज्ञानं ब्रह्म परं विदुः ॥ १४.४७.१ ॥
ନିଶ୍ଚିତ ବାକ୍ୟ କହୁଥିବା ବୃଦ୍ଧମାନେ ସନ୍ନ୍ୟାସକୁ ତପ କହନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମଯୋନିରେ ସ୍ଥିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜ୍ଞାନକୁ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
14.47.2
अतिदूरात्मकं ब्रह्म वेदविद्याव्यपाश्रयम् ।
निर्द्वन्द्वं निर्गुणं नित्यमचिन्त्यगुणमुत्तमम् ॥ १४.४७.२ ॥
ବ୍ରହ୍ମ ଅତିଦୂର ସ୍ୱରୂପ ବିଶିଷ୍ଟ, ବେଦବିଦ୍ୟାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରେ; ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରହିତ, ନିର୍ଗୁଣ, ନିତ୍ୟ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଗୁଣଯୁକ୍ତ ଓ ଉତ୍ତମ।
14.47.3
ज्ञानेन तपसा चैव धीराः पश्यन्ति तत्परम् ।
निर्णिक्तमनसः पूता व्युत्क्रान्तरजसोऽमलाः ॥ १४.४७.३ ॥
ଜ୍ଞାନ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଧୀରମାନେ ସେହି ପରମକୁ ଦେଖନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କ ମନ ନିର୍ମଳ, ପବିତ୍ର, ରଜୋଗୁଣ ପାର ହୋଇଥିବା ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ।
14.47.4
तपसा क्षेममध्वानं गच्छन्ति परमेश्वरम् ।
संन्यासनिरता नित्यं ये च ब्रह्मविदो जनाः ॥ १४.४७.४ ॥
ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ କଲ୍ୟାଣକର ପଥରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ସନ୍ନ୍ୟାସରେ ନିରତ ଓ ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମବିତ୍।
14.47.5
तपः प्रदीप इत्याहुराचारो धर्मसाधकः ।
ज्ञानं वै परमं विद्यात्संन्यासं तप उत्तमम् ॥ १४.४७.५ ॥
ତପସ୍ୟାକୁ ଦୀପ କୁହାଯାଏ, ଆଚାର ଧର୍ମର ସାଧକ; ଜ୍ଞାନକୁ ପରମ ଜାଣିବା ଉଚିତ, ସନ୍ନ୍ୟାସ ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା।
14.47.6
यस्तु वेद निराबाधं ज्ञानं तत्त्वविनिश्चयात् ।
सर्वभूतस्थमात्मानं स सर्वविदिहोच्यते ॥ १४.४७.६ ॥
କିନ୍ତୁ ଯିଏ ତତ୍ତ୍ୱନିଶ୍ଚୟରେ ନିରାବାଧ ଜ୍ଞାନ ଜାଣେ, ସର୍ବଭୂତରେ ସ୍ଥିତ ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣେ, ସେହି ଏଠାରେ ସର୍ବଜ୍ଞ ବୋଲି କଥିତ।
14.47.7
यो विद्वान्सहवासं च विवासं चैव पश्यति ।
तथैवेकत्वनानात्वे स दुःखात्प्रतिमुच्यते ॥ १४.४७.७ ॥
ଯିଏ ବିଦ୍ୱାନ ସହବାସ ଓ ବିବାସକୁ ଦେଖେ, ଏବଂ ସେହିପରି ଏକତ୍ୱ ଓ ନାନାତ୍ୱକୁ ଦେଖେ, ସେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
14.47.8
यो न कामयते किञ्चिन्न किञ्चिदवमन्यते ।
इह लोकस्थ एवैष ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १४.४७.८ ॥
ଯିଏ କିଛି ଇଚ୍ଛା କରେ ନାହିଁ ଓ କିଛିକୁ ଅବମାନନା କରେ ନାହିଁ, ସେ ଏହି ଲୋକରେ ରହି ବ୍ରହ୍ମଭାବ ପାଇବାର ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।
14.47.9
प्रधानगुणतत्त्वज्ञः सर्व भूतविधानवित् ।
निर्ममो निरहङ्कारो मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.४७.९ ॥
ପ୍ରଧାନ, ଗୁଣ ଓ ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା, ସର୍ବଭୂତର ବିଧାନ ଜାଣିଥିବା, ନିର୍ମମ ଓ ନିରହଙ୍କାର ବ୍ୟକ୍ତି ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
14.47.10
निर्द्वन्द्वो निर्नमस्कारो निःस्वधाकार एव च ।
निर्गुणं नित्यमद्वन्द्वं प्रशमेनैव गच्छति ॥ १४.४७.१० ॥
ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରହିତ, ନମସ୍କାର ଓ ସ୍ୱଧାକାରରହିତ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରଶାନ୍ତିରେ ହିଁ ନିର୍ଗୁଣ, ନିତ୍ୟ, ଅଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
14.47.11
हित्वा गुणमयं सर्वं कर्म जन्तुः शुभाशुभम् ।
उभे सत्यानृते हित्वा मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.४७.११ ॥
ଗୁଣମୟ ସମସ୍ତ କର୍ମ, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଛାଡ଼ି, ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ଉଭୟ ଛାଡ଼ି ଜୀବ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
14.47.12
अव्यक्तबीजप्रभवो बुद्धिस्कन्धमयो महान् ।
महाहङ्कारविटप इन्द्रियान्तरकोटरः ॥ १४.४७.१२ ॥
ଅବ୍ୟକ୍ତ ବୀଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ବୁଦ୍ଧି ଯାହାର ସ୍କନ୍ଧ, ମହାନ, ମହାଅହଙ୍କାର ଯାହାର ଶାଖା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକର ଭିତରର କୋଟର ଥିବା।
14.47.13
महाभूतविशाखश्च विशेषप्रतिशाखवान् ।
सदापत्रः सदापुष्पः शुभाशुभफलोदयः ॥ १४.४७.१३ ॥
ମହାଭୂତସମୂହ ହିଁ ଯାହାର ଶାଖା, ଯାହାର ବିଶେଷ ଉପଶାଖା ଅଛି, ଯାହାର ସଦା ପତ୍ର ଓ ସଦା ପୁଷ୍ପ ଅଛି, ଏବଂ ଯାହା ଶୁଭାଶୁଭ ଫଳର ଉଦୟ କରେ।
14.47.14
आजीव्यः सर्वभूतानां ब्रह्मवृक्षः सनातनः ।
एनं छित्त्वा च भित्त्वा च तत्त्वज्ञानासिना बुधः ॥ १४.४७.१४ ॥
ଏହି ବ୍ରହ୍ମବୃକ୍ଷ ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଜୀବିକା ଏବଂ ସନାତନ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ତତ୍ତ୍ବଜ୍ଞାନ ଖଡ୍ଗରେ ଏହାକୁ ଛେଦନ ଓ ଭେଦନ କରି।
14.47.15
हित्वा सङ्गमयान्पाशान्मृत्युजन्मजरोदयान् ।
निर्ममो निरहङ्कारो मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.४७.१५ ॥
ମୃତ୍ୟୁ, ଜନ୍ମ ଓ ଜରା ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା ଆସକ୍ତିର ପାଶ ତ୍ୟାଗ କରି, ମମତାହୀନ ଓ ଅହଂକାରହୀନ ପୁରୁଷ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଏଥିରେ ସଂଶୟ ନାହିଁ।
14.47.16
द्वाविमौ पक्षिणौ नित्यौ संक्षेपौ चाप्यचेतनौ ।
एताभ्यां तु परो योन्यश्चेतनावान्स उच्यते ॥ १४.४७.१६ ॥
ଏହି ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ ନିତ୍ୟ, ସଂକ୍ଷେପରୂପ ଏବଂ ଅଚେତନ ମଧ୍ୟ। ଏହି ଦୁଇଙ୍କ ଠାରୁ ପର ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚେତନାବାନ ଉତ୍ସ, ତାହା ହିଁ କୁହାଯାଏ।
14.47.17
अचेतनः सत्वसङ्ख्याविमुक्तः ।
सत्त्वात्परं चेतयतेऽन्तरात्मा।
स क्षेत्रवित्सर्वसङ्ख्यातबुद्धि-
र्गुणातिगो मुच्यते सर्वपापैः ॥ १४.४७.१७ ॥
ଯାହା ଅଚେତନ, ସତ୍ତ୍ୱ ସଂଖ୍ୟାରୁ ବିମୁକ୍ତ; ସତ୍ତ୍ୱର ପରେ ଯେଉଁ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଚେତନ ହୁଏ, ସେ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ। ଯାହାର ବୁଦ୍ଧି ସବୁ ଜାଣିଛି, ଯିଏ ଗୁଣାତୀତ, ସେ ସର୍ବପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।