మహాభారతం · అధ్యాయం 14.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.47.1
संन्यासं तप इत्याहुर्वृद्धा निश्चितवादिनः ।
ब्राह्मणा ब्रह्मयोनिस्था ज्ञानं ब्रह्म परं विदुः ॥ १४.४७.१ ॥
నిశ్చితంగా మాట్లాడే వృద్ధులు సన్యాసాన్ని తపస్సు అంటారు; బ్రహ్మయోనిలో నిలిచిన బ్రాహ్మణులు జ్ఞానాన్నే పరమ బ్రహ్మంగా తెలుసుకుంటారు.
14.47.2
अतिदूरात्मकं ब्रह्म वेदविद्याव्यपाश्रयम् ।
निर्द्वन्द्वं निर्गुणं नित्यमचिन्त्यगुणमुत्तमम् ॥ १४.४७.२ ॥
బ్రహ్మం అతి దూర స్వరూపం, వేదవిద్యను ఆశ్రయించినది; ద్వంద్వరహితం, నిర్గుణం, నిత్యం, అచింత్యగుణాలు కలిగిన ఉత్తమమైనది.
14.47.3
ज्ञानेन तपसा चैव धीराः पश्यन्ति तत्परम् ।
निर्णिक्तमनसः पूता व्युत्क्रान्तरजसोऽमलाः ॥ १४.४७.३ ॥
జ్ఞానంతో, తపస్సుతోనే ధీరులు ఆ పరమాన్ని చూస్తారు; మనసు నిర్మలమై, పవిత్రులై, రజస్సును దాటి, నిర్మలులైనవారు.
14.47.4
तपसा क्षेममध्वानं गच्छन्ति परमेश्वरम् ।
संन्यासनिरता नित्यं ये च ब्रह्मविदो जनाः ॥ १४.४७.४ ॥
తపస్సు ద్వారా వారు క్షేమకరమైన మార్గంలో పరమేశ్వరుని చేరుకుంటారు; సదా సన్యాసంలో నిరతులైనవారు, బ్రహ్మవేత్తలైన జనులు.
14.47.5
तपः प्रदीप इत्याहुराचारो धर्मसाधकः ।
ज्ञानं वै परमं विद्यात्संन्यासं तप उत्तमम् ॥ १४.४७.५ ॥
తపస్సును దీపమని అంటారు, ఆచారం ధర్మాన్ని సాధించేది; జ్ఞానమే పరమమని తెలుసుకోవాలి, సన్యాసమే ఉత్తమ తపస్సు.
14.47.6
यस्तु वेद निराबाधं ज्ञानं तत्त्वविनिश्चयात् ।
सर्वभूतस्थमात्मानं स सर्वविदिहोच्यते ॥ १४.४७.६ ॥
అయితే ఎవడు తత్త్వనిశ్చయంతో నిరాబాధమైన జ్ఞానాన్ని తెలుసుకుంటాడో, సర్వభూతాలలో ఉన్న ఆత్మను తెలుసుకుంటాడో, అతడే ఇక్కడ సర్వజ్ఞుడని చెప్పబడతాడు.
14.47.7
यो विद्वान्सहवासं च विवासं चैव पश्यति ।
तथैवेकत्वनानात्वे स दुःखात्प्रतिमुच्यते ॥ १४.४७.७ ॥
జ్ఞాని కలయికను, వియోగాన్ని చూస్తాడో, అదేవిధంగా ఏకత్వాన్ని, నానాత్వాన్ని చూస్తాడో, అతడు దుఃఖం నుండి విడుదల పొందుతాడు.
14.47.8
यो न कामयते किञ्चिन्न किञ्चिदवमन्यते ।
इह लोकस्थ एवैष ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १४.४७.८ ॥
ఎవడు దేనినీ కోరడో, దేనినీ తిరస్కరించడో, అతడే ఈ లోకంలో ఉండగానే బ్రహ్మభావానికి తగినవాడవుతాడు.
14.47.9
प्रधानगुणतत्त्वज्ञः सर्व भूतविधानवित् ।
निर्ममो निरहङ्कारो मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.४७.९ ॥
ప్రధానం, గుణాలు, తత్త్వం తెలిసినవాడు, సర్వభూతాల విధానాన్ని తెలిసినవాడు, మమకారం అహంకారం లేనివాడు విముక్తుడవుతాడు; ఇందులో సందేహం లేదు.
14.47.10
निर्द्वन्द्वो निर्नमस्कारो निःस्वधाकार एव च ।
निर्गुणं नित्यमद्वन्द्वं प्रशमेनैव गच्छति ॥ १४.४७.१० ॥
ద్వంద్వాలు లేనివాడు, నమస్కారం, స్వధాకారం లేనివాడు, శాంతి ద్వారానే నిర్గుణమూ, నిత్యమూ, అద్వంద్వమూ అయినదాన్ని పొందుతాడు.
14.47.11
हित्वा गुणमयं सर्वं कर्म जन्तुः शुभाशुभम् ।
उभे सत्यानृते हित्वा मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.४७.११ ॥
గుణమయమైన సర్వ కర్మలను, శుభాశుభాలను విడిచి, సత్యాసత్యాలు రెండింటినీ విడిచి, జీవుడు విముక్తుడవుతాడు; ఇందులో సందేహం లేదు.
14.47.12
अव्यक्तबीजप्रभवो बुद्धिस्कन्धमयो महान् ।
महाहङ्कारविटप इन्द्रियान्तरकोटरः ॥ १४.४७.१२ ॥
అవ్యక్త బీజం నుండి పుట్టినది, బుద్ధి స్కంధమైనది, మహత్తు, మహాహంకారమే శాఖలుగా కలిగినది, ఇంద్రియాల అంతర్గత కోటరాలు కలది.
14.47.13
महाभूतविशाखश्च विशेषप्रतिशाखवान् ।
सदापत्रः सदापुष्पः शुभाशुभफलोदयः ॥ १४.४७.१३ ॥
మహాభూతాలే దాని కొమ్మలు, విశేష ఉపకొమ్మలు కలది, ఎల్లప్పుడూ ఆకులు, ఎల్లప్పుడూ పువ్వులు కలది, శుభాశుభ ఫలాలను ఉదయింపజేసేది.
14.47.14
आजीव्यः सर्वभूतानां ब्रह्मवृक्षः सनातनः ।
एनं छित्त्वा च भित्त्वा च तत्त्वज्ञानासिना बुधः ॥ १४.४७.१४ ॥
ఈ బ్రహ్మవృక్షం సమస్త ప్రాణులకు జీవనాధారం, సనాతనమైనది. జ్ఞానియైనవాడు తత్త్వజ్ఞానమనే ఖడ్గంతో దీనిని ఛేదించి, భేదించి.
14.47.15
हित्वा सङ्गमयान्पाशान्मृत्युजन्मजरोदयान् ।
निर्ममो निरहङ्कारो मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.४७.१५ ॥
మృత్యువు, జన్మ, జరాలను కలిగించే ఆసక్తి పాశాలను విడిచి, మమకారం, అహంకారం లేనివాడు ముక్తుడౌతాడు; ఇందులో సందేహం లేదు.
14.47.16
द्वाविमौ पक्षिणौ नित्यौ संक्षेपौ चाप्यचेतनौ ।
एताभ्यां तु परो योन्यश्चेतनावान्स उच्यते ॥ १४.४७.१६ ॥
ఈ రెండు పక్షులు నిత్యమైనవి, సంక్షేపాలు, అచేతనమైనవి కూడా. వీటికంటే పరమైన, చేతనావంతమైన మూలమే అది అని చెప్పబడుతుంది.
14.47.17
अचेतनः सत्वसङ्ख्याविमुक्तः ।
सत्त्वात्परं चेतयतेऽन्तरात्मा।
स क्षेत्रवित्सर्वसङ्ख्यातबुद्धि-
र्गुणातिगो मुच्यते सर्वपापैः ॥ १४.४७.१७ ॥
అచేతనమై, సత్త్వ సంఖ్యలకు అతీతమై ఉన్నది; సత్త్వానికి పరమైన అంతరాత్మ చేతనమవుతుంది. అతడే క్షేత్రజ్ఞుడు. సమస్తాన్నీ బుద్ధితో సంఖ్యించినవాడు, గుణాతీతుడు అయినవాడు సర్వపాపాల నుండి విముక్తుడౌతాడు.