Mahābhārata · Adhyāya 14.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.5.1
पथंवीर्यः समभवत्स राजा ददतांवरः ।
कथं च जातरूपेण समयुज्यत वै नृपः ॥ १४.५.१ ॥
Jener König, der zum Herrscher der Erde wurde, war der beste unter den Gebern. Wie wurde jener König mit dem Gold verbunden?
14.5.2
क्व च तत्सांप्रतं द्रव्यं भगवन्नवतिष्ठते ।
कथं च शक्यमस्माभिस्तदवाप्नुं तचपोधन ॥ १४.५.२ ॥
Wo, o Ehrwürdiger, verbleibt nun jener Reichtum? Und wie können wir ihn erlangen, o Asket reich an Askese?
14.5.3
असुराश्चैव देवाश्च दक्षस्यासन्प्रजापतेः ।
अपत्यं बहुलं तात तेऽस्पर्धन्त परस्परम् ॥ १४.५.३ ॥
Die Asuras und die Götter waren die Nachkommen Dakṣas, des Herrn der Geschöpfe. Lieber Sohn, ihre Nachkommenschaft war zahlreich, und sie wetteiferten miteinander.
14.5.4
तथैवाङ्गिरसः पुत्रौ पितृतुल्यौ बभूवतुः ।
बृहस्पतिर्बृहत्तेजाः संवर्तश्च तपोधनः ॥ १४.५.४ ॥
Ebenso wurden die beiden Söhne Aṅgiras' ihrem Vater gleich: Bṛhaspati von großem Glanz und Saṃvarta, reich an Askese.
14.5.5
तावति स्पर्धिनौ राजन्पृथगास्तां परस्परम् ।
बृहस्पतिः स संवर्तं बाधते स्म पुनःपुनः ॥ १४.५.५ ॥
Jene beiden, o König, waren heftig rivalisierend und lebten voneinander getrennt. Bṛhaspati bedrängte Saṃvarta immer wieder.
14.5.6
स बाध्यमानः सततं भ्रात्रा ज्येष्ठेन भारत ।
अर्थानुत्सृज्य दिग्वासा वने वासमरोचयत् ॥ १४.५.६ ॥
O Nachkomme Bharatas, ständig von seinem älteren Bruder bedrängt, gab er seinen Reichtum auf und zog es vor, im Wald zu wohnen, nur mit den Himmelsrichtungen bekleidet.
14.5.7
वासवोऽप्यसुरान्सर्वान्विजित्य च निपात्य च ।
इन्द्रत्वं प्राप्य लोकेषु ततो वव्रे पुरोहितम् ॥ १४.५.७ ॥
Auch Vāsava besiegte und erschlug alle Asuras, erlangte die Herrschaft Indras und wählte danach einen Purohita.
14.5.8
पुत्रमङ्गिरसो ज्येष्ठं विप्रज्येष्ठं बृहस्पतिम् ।
याज्यस्त्वङ्गिरसः पूर्वमासीद्राजा करंधमः ॥ १४.५.८ ॥
Er wählte Bṛhaspati, den ältesten Sohn des Aṅgiras, den Vornehmsten unter den Brahmanen. Früher waren die Opferpriester aus dem Geschlecht des Aṅgiras, und der König war Karandhama.
14.5.9
वीर्येणाप्रतिमो लोके वृत्तेन च बलेन च ।
शतक्रतुरिवौजस्वी धर्मात्मा संशितव्रतः। ॥ १४.५.९ ॥
In Tapferkeit, Wandel und Kraft in der Welt unvergleichlich, strahlend wie Śatakratu (Indra), war er rechtschaffen im Herzen und fest in seinen Gelübden.
14.5.10
वाहनं यस्य योधाश्च मित्राणि विविधानि च ।
शयनानि च मुख्यानि महार्हाणि च सर्वशः ॥ १४.५.१० ॥
Er besaß Fahrzeuge und Krieger, mannigfaltige Freunde und vortreffliche, überaus kostbare Lager in jeder Hinsicht.
14.5.11
ध्यानादेवाभवद्राजन्मुखवातेन सर्वशः ।
स गुणैः पार्थिवान्सर्वान्वशे चक्रे नराधिपः ॥ १४.५.११ ॥
O König, durch Meditation und durch den Hauch seines Mundes (sein Wort) wurde er völlig mächtig; durch seine Tugenden unterwarf jener Herr der Menschen alle Könige.
14.5.12
संजीव्य कालमिष्टं च सशरीरो दिवं गतः ।
बभूव तस्य पुत्रस्तु ययातिरिव धर्मवित् ॥ १४.५.१२ ॥
Nachdem er das Leben für die ersehnte Zeit erhalten hatte, ging er mit seinem Körper in den Himmel; und sein Sohn war ein Kenner des Dharma wie Yayāti.
14.5.13
अविक्षिन्नाम शत्रुंजित्स वशे कृतवान्महीम् ।
विक्रमेण गुणैश्चैव पितेवासीत्स पार्थिवः ॥ १४.५.१३ ॥
Avikṣit, der Bezwinger der Feinde, unterwarf die Erde seiner Herrschaft. An Tapferkeit und Tugenden glich er seinem Vater, jenem König.
14.5.14
तस्य वासवतुल्योऽभून्मरुत्तो नाम वीर्यवान् ।
पुत्रस्तमनुरक्ताऽभूत्पृथिवी सागराम्बरा ॥ १४.५.१४ ॥
Sein Sohn Marutta, mächtig und Indra gleich, wurde geboren; die Erde, in die Meere gekleidet, war ihm ergeben.
14.5.15
स्पर्धते स स्म सततं देवराजेन नित्यदा ।
वासवोऽपि मरुत्तेनि स्पर्धते पाण्डुनन्दन ॥ १४.५.१५ ॥
Er wetteiferte stets mit dem König der Götter; und auch Vāsava wetteiferte mit Marutta, o Sohn Pāṇḍus.
14.5.16
शुचिः स गुणवानासीन्मरुत्तः पृथिवीपतिः ।
यतमानोपि यं शक्रो न विशेषयति स्म ह ॥ १४.५.१६ ॥
Rein und tugendhaft war Marutta, der Herr der Erde, den Śakra nicht übertreffen konnte, obwohl er sich darum bemühte.
14.5.17
सोऽशक्नुवन्विशेषाय समाहूय बृहस्पतिम् ।
उवाचेदं वचो देवैः सहितो हरिवाहनः ॥ १४.५.१७ ॥
Da er ihn nicht übertreffen konnte, rief Hari-vāhana (Indra), zusammen mit den Göttern, Bṛhaspati und sprach diese Worte.
14.5.18
बृहस्पते मरुत्तस्य मा स्म कार्षीः कथञ्चन ।
दैवं कर्माथ पित्र्यं वा कर्तासि मम चेत्प्रियम् ॥ १४.५.१८ ॥
O Bṛhaspati, vollziehe auf keine Weise ein göttliches Opfer oder ein Ahnenopfer für Marutta, wenn du das tun willst, was mir lieb ist.
14.5.19
अहं हि त्रिषु लोकेषु सुराणां च बृहस्पते ।
इन्द्रत्वं प्राप्तवानेको मरुत्तस्तु महीपतिः ॥ १४.५.१९ ॥
O Bṛhaspati, unter den drei Welten und unter den Göttern habe ich allein die Herrschaft Indras erlangt; Marutta aber ist nur ein Herr der Erde.
14.5.20
कथं ह्यमर्त्यं ब्रह्मंस्त्वं याजयित्वा सुराधिपम् ।
याजयेर्मृत्युसंयुक्तं मरुत्तमविशङ्कया ॥ १४.५.२० ॥
O Brahmane, wie kannst du, nachdem du den unsterblichen Herrn der Götter hast opfern lassen, Marutta, der dem Tod verbunden ist, ohne Bedenken opfern lassen?
14.5.21
मां वा वृणीष्व भद्रं ते मरुत्तं वा महीपतिम् ।
परित्यज्य मरुत्तं वा यथाजोषं भजस्व माम् ॥ १४.५.२१ ॥
Mögest du Glück haben! Wähle mich oder wähle Marutta, den Herrn der Erde; verlasse Marutta und diene mir, wie es dir gefällt.
14.5.22
एवमुक्तः स करकव्य देवराज्ञा बृहस्पतिः ।
मुहूर्तमिव सञ्चिन्त्य देवराजानमब्रवीत् ॥ १४.५.२२ ॥
So angesprochen vom König der Götter, o Karakavya, sprach Bṛhaspati, als hätte er einen Augenblick überlegt, zum König der Götter.
14.5.23
त्वं भूतानामधिपतिस्त्वयि लोकाः प्रतिष्ठिताः ।
नमुचेर्विश्वरूपस्य निहन्ता त्वं बलस्य च ॥ १४.५.२३ ॥
Du bist der Herr der Wesen; in dir sind die Welten gegründet. Du bist der Töter von Namuci und Viśvarūpa, und du bist der Töter von Bala.
14.5.24
त्वमाजहर्थ् देवानामेको वीरश्रियं पराम् ।
त्वं बिभर्षि भुवं द्यां च सदैव बलसूदन ॥ १४.५.२४ ॥
Du allein hast den höchsten Heldenruhm der Götter errungen; o Töter des Bala, du trägst stets Erde und Himmel.
14.5.25
परोहित्यं कथं कृत्वा तव देवगणेश्वर ।
याजयेयमहं मर्त्यं मरुत्तं पाकशासन ॥ १४.५.२५ ॥
O Herr der Götterscharen, wie könnte ich, da ich dein Priester bin, für einen Sterblichen, Marutta, das Opfer vollziehen? O Pākaśāsana!
14.5.26
समाश्वसिहि देवेन्द्र नाहं मर्त्यस्य कर्हिचित् ।
ग्रहीष्यामि स्रुवं यज्ञे शृणु चेदं वचो मम ॥ १४.५.२६ ॥
Sei beruhigt, o Herr der Götter. Niemals werde ich die Sruva beim Opfer eines Sterblichen ergreifen. Höre dieses mein Wort.
14.5.27
हिरण्यरेता नोष्णः स्यात्परिवर्तेत मेदिनी ।
भासं तु न रविः कुर्यान्न तु सत्यं चलेन्मयि ॥ १४.५.२७ ॥
Möge die Sonne nicht warm sein, möge sich die Erde umkehren, möge die Sonne kein Licht geben; doch in mir wird die Wahrheit niemals wanken.
14.5.28
बृहस्पतिवचःक श्रुत्वा शक्रो विगतमत्सरः ।
प्रशस्यैनं विवेशाथ स्वमेव भवनं तदा ॥ १४.५.२८ ॥
Nachdem Śakra die Worte Bṛhaspatis gehört hatte, lobte er ihn, frei von Neid, und begab sich dann in seine eigene Wohnung.