மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.5.1
पथंवीर्यः समभवत्स राजा ददतांवरः ।
कथं च जातरूपेण समयुज्यत वै नृपः ॥ १४.५.१ ॥
பூமியின் அதிபதியான அந்த அரசன் கொடையாளர்களில் சிறந்தவனாக ஆனான். அரசன் பொன்னுடன் எவ்வாறு இணைக்கப்பட்டான்?
14.5.2
क्व च तत्सांप्रतं द्रव्यं भगवन्नवतिष्ठते ।
कथं च शक्यमस्माभिस्तदवाप्नुं तचपोधन ॥ १४.५.२ ॥
பகவானே, இப்போது அந்த செல்வம் எங்கே இருக்கிறது? தவச்செல்வரே, அதை நாங்கள் எவ்வாறு பெற முடியும்?
14.5.3
असुराश्चैव देवाश्च दक्षस्यासन्प्रजापतेः ।
अपत्यं बहुलं तात तेऽस्पर्धन्त परस्परम् ॥ १४.५.३ ॥
பிரஜாபதி தக்ஷனின் சந்ததியினர் அசுரர்களும் தேவர்களுமாக இருந்தனர். அன்பான மகனே, அவர்களின் சந்ததி மிகுதியாக இருந்தது; அவர்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் போட்டியிட்டனர்.
14.5.4
तथैवाङ्गिरसः पुत्रौ पितृतुल्यौ बभूवतुः ।
बृहस्पतिर्बृहत्तेजाः संवर्तश्च तपोधनः ॥ १४.५.४ ॥
அதுபோலவே அங்கிரஸின் இரண்டு மகன்கள் தங்கள் தந்தைக்குச் சமமானவர்களாக இருந்தனர் — மிகு தேஜஸ் கொண்ட பிருஹஸ்பதியும், தவச்செல்வர் சம்வர்தரும்.
14.5.5
तावति स्पर्धिनौ राजन्पृथगास्तां परस्परम् ।
बृहस्पतिः स संवर्तं बाधते स्म पुनःपुनः ॥ १४.५.५ ॥
அரசனே, அவ்விருவரும் மிகுந்த போட்டியுணர்வுடன் ஒருவரிடமிருந்து ஒருவர் விலகி இருந்தனர். பிருஹஸ்பதி சம்வர்தரை மீண்டும் மீண்டும் துன்புறுத்தினார்.
14.5.6
स बाध्यमानः सततं भ्रात्रा ज्येष्ठेन भारत ।
अर्थानुत्सृज्य दिग्वासा वने वासमरोचयत् ॥ १४.५.६ ॥
பாரதா, தன் மூத்த சகோதரனால் இடைவிடாமல் துன்புறுத்தப்பட்ட அவன், செல்வத்தைத் துறந்து, திசைகளையே ஆடையாகக் கொண்டவனாக, காட்டில் வாழ விரும்பினான்.
14.5.7
वासवोऽप्यसुरान्सर्वान्विजित्य च निपात्य च ।
इन्द्रत्वं प्राप्य लोकेषु ततो वव्रे पुरोहितम् ॥ १४.५.७ ॥
வாசவனும் அனைத்து அசுரர்களையும் வென்று வீழ்த்தி இந்திரபதவியை அடைந்த பின், ஒரு புரோகிதரைத் தேர்ந்தெடுத்தான்.
14.5.8
पुत्रमङ्गिरसो ज्येष्ठं विप्रज्येष्ठं बृहस्पतिम् ।
याज्यस्त्वङ्गिरसः पूर्वमासीद्राजा करंधमः ॥ १४.५.८ ॥
அங்கிரஸின் மூத்த மகனும், பிராமணர்களில் முதன்மையானவனுமான பிருகஸ்பதியை (அவன் தேர்ந்தான்). முன்பு அங்கிரஸின் வழித்தோன்றல்களே யாஜகர்களாக இருந்தனர்; அரசன் கரந்தமன் ஆவான்.
14.5.9
वीर्येणाप्रतिमो लोके वृत्तेन च बलेन च ।
शतक्रतुरिवौजस्वी धर्मात्मा संशितव्रतः। ॥ १४.५.९ ॥
அவன் வீரத்திலும் நடத்தையிலும் பலத்திலும் உலகில் இணையற்றவன்; இந்திரனைப் போன்ற ஒளியுள்ளவன், தர்மாத்மா, உறுதியான விரதம் கொண்டவன்.
14.5.10
वाहनं यस्य योधाश्च मित्राणि विविधानि च ।
शयनानि च मुख्यानि महार्हाणि च सर्वशः ॥ १४.५.१० ॥
அவனிடம் வாகனங்களும், வீரர்களும், பலவகை நண்பர்களும், சிறந்த மிக விலையுயர்ந்த படுக்கைகளும் அனைத்து வகையிலும் இருந்தன.
14.5.11
ध्यानादेवाभवद्राजन्मुखवातेन सर्वशः ।
स गुणैः पार्थिवान्सर्वान्वशे चक्रे नराधिपः ॥ १४.५.११ ॥
அரசே, அவன் தியானத்தாலும், வாய்வழிச் சொல்லாலும் முழுமையாக வலிமை பெற்றான். அந்த மனிதர்களின் தலைவன் தன் குணங்களால் அனைத்து அரசர்களையும் தன் வசப்படுத்தினான்.
14.5.12
संजीव्य कालमिष्टं च सशरीरो दिवं गतः ।
बभूव तस्य पुत्रस्तु ययातिरिव धर्मवित् ॥ १४.५.१२ ॥
விரும்பிய காலம் வரை வாழ்ந்து தன் உடலுடனேயே அவன் சொர்க்கம் சென்றான். அவனுடைய மகன் யயாதியைப் போல தர்மம் அறிந்தவனாக இருந்தான்.
14.5.13
अविक्षिन्नाम शत्रुंजित्स वशे कृतवान्महीम् ।
विक्रमेण गुणैश्चैव पितेवासीत्स पार्थिवः ॥ १४.५.१३ ॥
அவிக்ஷித் என்ற பெயருடைய, எதிரிகளை வென்ற அவன் பூமியைத் தன் வசப்படுத்தினான். வீரத்திலும் நற்குணங்களிலும் அவன் தந்தையைப் போன்றிருந்தான்.
14.5.14
तस्य वासवतुल्योऽभून्मरुत्तो नाम वीर्यवान् ।
पुत्रस्तमनुरक्ताऽभूत्पृथिवी सागराम्बरा ॥ १४.५.१४ ॥
அவனுடைய மகன் மருத்தன் என்ற பெயருடைய, வாசவனுக்கு (இந்திரனுக்கு) நிகரான வலிமை மிக்கவன். கடல்களை ஆடையாகக் கொண்ட பூமி அவனிடம் பற்றுக்கொண்டது.
14.5.15
स्पर्धते स स्म सततं देवराजेन नित्यदा ।
वासवोऽपि मरुत्तेनि स्पर्धते पाण्डुनन्दन ॥ १४.५.१५ ॥
அவன் எப்போதும் தேவராஜனுடன் போட்டியிட்டான். ஓ பாண்டுவின் மைந்தனே! வாசவனும் மருத்தனுடன் போட்டியிட்டான்.
14.5.16
शुचिः स गुणवानासीन्मरुत्तः पृथिवीपतिः ।
यतमानोपि यं शक्रो न विशेषयति स्म ह ॥ १४.५.१६ ॥
தூய்மையும் நற்குணமும் கொண்ட அந்த பூமியின் அதிபதி மருத்தன். முயன்றும் சக்கிரனால் (இந்திரனால்) அவனை மிஞ்ச முடியவில்லை.
14.5.17
सोऽशक्नुवन्विशेषाय समाहूय बृहस्पतिम् ।
उवाचेदं वचो देवैः सहितो हरिवाहनः ॥ १४.५.१७ ॥
அவனை மிஞ்ச முடியாததால், பிருஹஸ்பதியை அழைத்து, தேவர்களுடன் கூடிய ஹரிவாஹனன் (இந்திரன்) இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
14.5.18
बृहस्पते मरुत्तस्य मा स्म कार्षीः कथञ्चन ।
दैवं कर्माथ पित्र्यं वा कर्तासि मम चेत्प्रियम् ॥ १४.५.१८ ॥
ஓ பிருஹஸ்பதியே! மருத்தனுக்காக எந்த வகையிலும் தெய்வ யாகமோ பித்ரு கர்மமோ செய்யாதே; நீ எனக்கு நன்மை செய்ய விரும்பினால்.
14.5.19
अहं हि त्रिषु लोकेषु सुराणां च बृहस्पते ।
इन्द्रत्वं प्राप्तवानेको मरुत्तस्तु महीपतिः ॥ १४.५.१९ ॥
பிருஹஸ்பதியே, மூன்று உலகங்களிலும் தேவர்களிடையிலும் நானே இந்திரப் பதவியை அடைந்திருக்கிறேன்; ஆனால் மருத்தன் பூமியின் அரசன் மட்டுமே.
14.5.20
कथं ह्यमर्त्यं ब्रह्मंस्त्वं याजयित्वा सुराधिपम् ।
याजयेर्मृत्युसंयुक्तं मरुत्तमविशङ्कया ॥ १४.५.२० ॥
பிராமணனே, அமரனான தேவர்த் தலைவனை யாகம் செய்வித்துவிட்டு, மரணத்திற்கு உட்பட்ட மருத்தனை எவ்வாறு அஞ்சாமல் யாகம் செய்விக்க முடியும்?
14.5.21
मां वा वृणीष्व भद्रं ते मरुत्तं वा महीपतिम् ।
परित्यज्य मरुत्तं वा यथाजोषं भजस्व माम् ॥ १४.५.२१ ॥
நலம் உனக்கு உண்டாகட்டும்! என்னைத் தேர்ந்தெடு, அல்லது பூமியின் அதிபதியான மருத்தனைத் தேர்ந்தெடு; மருத்தனை விட்டுவிட்டு, உனக்கு விருப்பமானபடி என்னைச் சேவி.
14.5.22
एवमुक्तः स करकव्य देवराज्ञा बृहस्पतिः ।
मुहूर्तमिव सञ्चिन्त्य देवराजानमब्रवीत् ॥ १४.५.२२ ॥
கரகவ்யனே, தேவராஜனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட பிருஹஸ்பதி, ஒரு கணம் சிந்தித்தவர் போல தேவராஜனிடம் பேசினார்.
14.5.23
त्वं भूतानामधिपतिस्त्वयि लोकाः प्रतिष्ठिताः ।
नमुचेर्विश्वरूपस्य निहन्ता त्वं बलस्य च ॥ १४.५.२३ ॥
நீயே உயிர்களின் அதிபதி; உன்னிடத்திலேயே உலகங்கள் நிலைபெற்றுள்ளன. நமுசியையும் விஸ்வரூபனையும் கொன்றவன் நீ; பலனையும் கொன்றவன் நீயே.
14.5.24
त्वमाजहर्थ् देवानामेको वीरश्रियं पराम् ।
त्वं बिभर्षि भुवं द्यां च सदैव बलसूदन ॥ १४.५.२४ ॥
நீ மட்டுமே தேவர்களின் உயர்ந்த வீரச் செல்வத்தை அடைந்தாய்; பலனை அழித்தவனே, நீ எப்போதும் பூமியையும் வானத்தையும் தாங்குகிறாய்.
14.5.25
परोहित्यं कथं कृत्वा तव देवगणेश्वर ।
याजयेयमहं मर्त्यं मरुत्तं पाकशासन ॥ १४.५.२५ ॥
தேவகணங்களின் தலைவனே, உனக்குப் புரோகிதனாக இருந்துகொண்டு, நான் ஒரு மனிதனான மருத்தனுக்கு எப்படி யாகம் செய்விப்பேன்? ஓ பாகசாசனா!
14.5.26
समाश्वसिहि देवेन्द्र नाहं मर्त्यस्य कर्हिचित् ।
ग्रहीष्यामि स्रुवं यज्ञे शृणु चेदं वचो मम ॥ १४.५.२६ ॥
தேவேந்திரனே, நிம்மதி கொள்! நான் ஒரு போதும் மனிதனின் யாகத்தில் ஸ்ருவத்தை ஏந்த மாட்டேன். என் இந்த வார்த்தையைக் கேள்.
14.5.27
हिरण्यरेता नोष्णः स्यात्परिवर्तेत मेदिनी ।
भासं तु न रविः कुर्यान्न तु सत्यं चलेन्मयि ॥ १४.५.२७ ॥
சூரியன் வெப்பமற்றவனாகட்டும், பூமி தலைகீழாகப் புரளட்டும், சூரியன் ஒளியைத் தராமல் போகட்டும்; ஆனால் என்னில் உள்ள சத்தியம் ஒருபோதும் அசையாது.
14.5.28
बृहस्पतिवचःक श्रुत्वा शक्रो विगतमत्सरः ।
प्रशस्यैनं विवेशाथ स्वमेव भवनं तदा ॥ १४.५.२८ ॥
பிருஹஸ்பதியின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட சக்கிரன், பொறாமை நீங்கியவனாய், அவரைப் புகழ்ந்து, அப்போது தன் சொந்த இல்லத்தில் நுழைந்தான்.