Mahābhārata · Adhyāya 14.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.5.1
पथंवीर्यः समभवत्स राजा ददतांवरः ।
कथं च जातरूपेण समयुज्यत वै नृपः ॥ १४.५.१ ॥
Aquele rei que se tornou senhor da terra foi o melhor dos doadores. Como aquele rei se uniu ao ouro?
14.5.2
क्व च तत्सांप्रतं द्रव्यं भगवन्नवतिष्ठते ।
कथं च शक्यमस्माभिस्तदवाप्नुं तचपोधन ॥ १४.५.२ ॥
Ó venerável, onde permanece agora aquela riqueza? E como podemos nós obtê-la, ó asceta rico em austeridade?
14.5.3
असुराश्चैव देवाश्च दक्षस्यासन्प्रजापतेः ।
अपत्यं बहुलं तात तेऽस्पर्धन्त परस्परम् ॥ १४.५.३ ॥
Os asuras e os deuses eram a descendência de Dakṣa, senhor das criaturas. Querido filho, eram numerosos em descendência, e rivalizavam uns com os outros.
14.5.4
तथैवाङ्गिरसः पुत्रौ पितृतुल्यौ बभूवतुः ।
बृहस्पतिर्बृहत्तेजाः संवर्तश्च तपोधनः ॥ १४.५.४ ॥
Igualmente, os dois filhos de Aṅgiras tornaram-se iguais ao pai: Bṛhaspati, de grande brilho, e Saṃvarta, rico em austeridade.
14.5.5
तावति स्पर्धिनौ राजन्पृथगास्तां परस्परम् ।
बृहस्पतिः स संवर्तं बाधते स्म पुनःपुनः ॥ १४.५.५ ॥
Aqueles dois, ó rei, sendo muito rivais, viviam separados um do outro. Bṛhaspati molestava Saṃvarta repetidamente.
14.5.6
स बाध्यमानः सततं भ्रात्रा ज्येष्ठेन भारत ।
अर्थानुत्सृज्य दिग्वासा वने वासमरोचयत् ॥ १४.५.६ ॥
Ó descendente de Bharata, constantemente molestado pelo irmão mais velho, abandonou sua riqueza e preferiu morar na floresta, vestido apenas com as direções do espaço.
14.5.7
वासवोऽप्यसुरान्सर्वान्विजित्य च निपात्य च ।
इन्द्रत्वं प्राप्य लोकेषु ततो वव्रे पुरोहितम् ॥ १४.५.७ ॥
Vāsava também, tendo vencido e derrubado todos os asuras e obtido a condição de Indra, escolheu então um purohita.
14.5.8
पुत्रमङ्गिरसो ज्येष्ठं विप्रज्येष्ठं बृहस्पतिम् ।
याज्यस्त्वङ्गिरसः पूर्वमासीद्राजा करंधमः ॥ १४.५.८ ॥
Escolheu Bṛhaspati, filho mais velho de Aṅgiras, o primeiro entre os brâmanes. Antigamente, os oficiantes eram da linhagem de Aṅgiras, e o rei era Karandhama.
14.5.9
वीर्येणाप्रतिमो लोके वृत्तेन च बलेन च ।
शतक्रतुरिवौजस्वी धर्मात्मा संशितव्रतः। ॥ १४.५.९ ॥
Incomparável no mundo em valor, conduta e força, resplandecente como Śatakratu (Indra), era justo de espírito e firme em seus votos.
14.5.10
वाहनं यस्य योधाश्च मित्राणि विविधानि च ।
शयनानि च मुख्यानि महार्हाणि च सर्वशः ॥ १४.५.१० ॥
Possuía veículos e guerreiros, amigos de várias espécies e leitos excelentes, de grande valor em todos os sentidos.
14.5.11
ध्यानादेवाभवद्राजन्मुखवातेन सर्वशः ।
स गुणैः पार्थिवान्सर्वान्वशे चक्रे नराधिपः ॥ १४.५.११ ॥
Ó rei, pela meditação e pelo sopro de sua boca (sua palavra) tornou-se plenamente poderoso; por suas virtudes, aquele senhor dos homens submeteu todos os reis.
14.5.12
संजीव्य कालमिष्टं च सशरीरो दिवं गतः ।
बभूव तस्य पुत्रस्तु ययातिरिव धर्मवित् ॥ १४.५.१२ ॥
Tendo sustentado a vida pelo tempo desejado, foi ao céu com seu corpo; e seu filho era conhecedor do dharma, como Yayāti.
14.5.13
अविक्षिन्नाम शत्रुंजित्स वशे कृतवान्महीम् ।
विक्रमेण गुणैश्चैव पितेवासीत्स पार्थिवः ॥ १४.५.१३ ॥
Avikṣit, conquistador de inimigos, submeteu a terra ao seu domínio. Em valor e virtudes era semelhante ao pai, aquele rei.
14.5.14
तस्य वासवतुल्योऽभून्मरुत्तो नाम वीर्यवान् ।
पुत्रस्तमनुरक्ताऽभूत्पृथिवी सागराम्बरा ॥ १४.५.१४ ॥
Seu filho Marutta, poderoso e igual a Indra, surgiu; a terra, vestida de oceanos, tornou-se devotada a ele.
14.5.15
स्पर्धते स स्म सततं देवराजेन नित्यदा ।
वासवोऽपि मरुत्तेनि स्पर्धते पाण्डुनन्दन ॥ १४.५.१५ ॥
Ele competia constantemente com o rei dos deuses; e Vāsava também competia com Marutta, ó filho de Pāṇḍu.
14.5.16
शुचिः स गुणवानासीन्मरुत्तः पृथिवीपतिः ।
यतमानोपि यं शक्रो न विशेषयति स्म ह ॥ १४.५.१६ ॥
Puro e virtuoso era Marutta, senhor da terra, a quem Śakra não conseguiu superar, embora se esforçasse.
14.5.17
सोऽशक्नुवन्विशेषाय समाहूय बृहस्पतिम् ।
उवाचेदं वचो देवैः सहितो हरिवाहनः ॥ १४.५.१७ ॥
Incapaz de superá-lo, Hari-vāhana (Indra), acompanhado dos deuses, convocou Bṛhaspati e proferiu estas palavras.
14.5.18
बृहस्पते मरुत्तस्य मा स्म कार्षीः कथञ्चन ।
दैवं कर्माथ पित्र्यं वा कर्तासि मम चेत्प्रियम् ॥ १४.५.१८ ॥
Ó Bṛhaspati, não realizes de forma alguma um rito divino ou um rito ancestral por Marutta, se desejas fazer o que me é querido.
14.5.19
अहं हि त्रिषु लोकेषु सुराणां च बृहस्पते ।
इन्द्रत्वं प्राप्तवानेको मरुत्तस्तु महीपतिः ॥ १४.५.१९ ॥
Ó Bṛhaspati, entre os três mundos e entre os deuses, somente eu alcancei a soberania de Indra; mas Marutta é apenas um senhor da terra.
14.5.20
कथं ह्यमर्त्यं ब्रह्मंस्त्वं याजयित्वा सुराधिपम् ।
याजयेर्मृत्युसंयुक्तं मरुत्तमविशङ्कया ॥ १४.५.२० ॥
Ó brâmane, como, depois de teres feito sacrificar o imortal senhor dos deuses, farias sacrificar sem receio Marutta, sujeito à morte?
14.5.21
मां वा वृणीष्व भद्रं ते मरुत्तं वा महीपतिम् ।
परित्यज्य मरुत्तं वा यथाजोषं भजस्व माम् ॥ १४.५.२१ ॥
Que a boa fortuna seja tua! Escolhe-me a mim, ou escolhe Marutta, senhor da terra; abandonando Marutta, serve-me como quiseres.
14.5.22
एवमुक्तः स करकव्य देवराज्ञा बृहस्पतिः ।
मुहूर्तमिव सञ्चिन्त्य देवराजानमब्रवीत् ॥ १४.५.२२ ॥
Assim interpelado pelo rei dos deuses, ó Karakavya, Bṛhaspati, como se tivesse refletido por um momento, falou ao rei dos deuses.
14.5.23
त्वं भूतानामधिपतिस्त्वयि लोकाः प्रतिष्ठिताः ।
नमुचेर्विश्वरूपस्य निहन्ता त्वं बलस्य च ॥ १४.५.२३ ॥
Tu és o senhor dos seres; os mundos estão estabelecidos em ti. És o matador de Namuci e de Viśvarūpa, e és o matador de Bala.
14.5.24
त्वमाजहर्थ् देवानामेको वीरश्रियं पराम् ।
त्वं बिभर्षि भुवं द्यां च सदैव बलसूदन ॥ १४.५.२४ ॥
Só tu alcançaste a suprema glória heroica dos deuses; ó matador de Bala, sempre sustentas a terra e o céu.
14.5.25
परोहित्यं कथं कृत्वा तव देवगणेश्वर ।
याजयेयमहं मर्त्यं मरुत्तं पाकशासन ॥ १४.५.२५ ॥
Ó senhor das hostes dos deuses, como, sendo teu sacerdote, poderia eu oficiar para um mortal, Marutta? Ó Pākaśāsana!
14.5.26
समाश्वसिहि देवेन्द्र नाहं मर्त्यस्य कर्हिचित् ।
ग्रहीष्यामि स्रुवं यज्ञे शृणु चेदं वचो मम ॥ १४.५.२६ ॥
Acalma-te, ó senhor dos deuses. Jamais tomarei a sruva no sacrifício de um mortal. Ouve esta minha palavra.
14.5.27
हिरण्यरेता नोष्णः स्यात्परिवर्तेत मेदिनी ।
भासं तु न रविः कुर्यान्न तु सत्यं चलेन्मयि ॥ १४.५.२७ ॥
Que o sol não seja quente, que a terra se vire, que o sol não dê luz; mas em mim a verdade jamais vacilará.
14.5.28
बृहस्पतिवचःक श्रुत्वा शक्रो विगतमत्सरः ।
प्रशस्यैनं विवेशाथ स्वमेव भवनं तदा ॥ १४.५.२८ ॥
Tendo ouvido as palavras de Bṛhaspati, Śakra, livre da inveja, elogiou-o e então entrou em sua própria morada.