ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.55.1
अभिजानामि जगतः कर्तारं त्वां जनार्दन ।
नूनं भवत्प्रसादोऽयमिति मे नास्ति संशयः ॥ १४.५५.१ ॥
ಓ ಜನಾರ್ದನ! ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು ನೀನೇ ಎಂದು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ. ಇದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯೇ; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
14.55.2
चित्तं च सुप्रसन्नं मे त्वद्भावगतमच्युत ।
विनिवृत्तश्च मे कोप इति विद्धि परंतप ॥ १४.५५.२ ॥
ಓ ಅಚ್ಯುತ! ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿದೆ; ನನ್ನ ಕೋಪ ಶಮನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ, ಓ ಶತ್ರುತಾಪಕ!
14.55.3
यदि त्वनुग्रहं कञ्चित्त्वत्तोऽर्हामि जनार्दन ।
द्रष्टुमिच्छामि ते रूपं वैष्णवं तन्निदर्शय ॥ १४.५५.३ ॥
ಓ ಜನಾರ್ದನ! ನಿನ್ನಿಂದ ಯಾವುದಾದರೂ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ನಾನು ಅರ್ಹನಾದರೆ, ನಿನ್ನ ಆ ವೈಷ್ಣವ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ತೋರಿಸು.
14.55.4
ततः स तस्मै प्रीतात्मा दर्शयामास तद्वपुः ।
शाश्वतं वैष्णवं धीमान्ददृशे यद्धनंजयः ॥ १४.५५.४ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಶಾಶ್ವತ ವೈಷ್ಣವ ದೇಹವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು; ಅದನ್ನು ಜ್ಞಾನಿ ಧನಂಜಯನೂ ಕಂಡಿದ್ದನು.
14.55.5
स ददर्श महात्मानं विश्वरूपं महाभुजम् ।
सहस्रसूर्यप्रतिमं दीप्तिमत्पावकोपमम्।
सर्वमाकाशमावृत्य तिष्ठन्तं सर्वतोमुखम् ॥ १४.५५.५ ॥
ಅವನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ವಿಶ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡನು—ಮಹಾಬಾಹುವಾಗಿ, ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ಆಕಾಶವನ್ನೆಲ್ಲ ಆವರಿಸಿ ನಿಂತವನಾಗಿ, ಸರ್ವತೋಮುಖನಾಗಿ.
14.55.6
तद्दृष्ट्वा परमं रूपं विष्णोर्वैष्णवमद्भुतम् ।
विस्मयं च ययौ विप्रस्तं दृष्ट्वा परमेश्वरम् ॥ १४.५५.६ ॥
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಆ ಪರಮ, ಅದ್ಭುತ ವೈಷ್ಣವ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಕಂಡು, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನು.
14.55.7
नमोनमस्ते सर्वात्मन्नारायण परात्मक ।
परमात्मन्पद्मनाभ पुण्डरीकाक्ष माधव ॥ १४.५५.७ ॥
ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ, ನಾರಾಯಣನೇ, ಪರಾತ್ಮನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ. ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ಪದ್ಮನಾಭನೇ, ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನೇ, ಮಾಧವನೇ!
14.55.8
हिरण्यगर्भरूपाय संसारोत्तारणाय च ।
पुरुषाय पुराणाय शान्तश्यामाय ते नमः ॥ १४.५५.८ ॥
ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ ರೂಪನೂ, ಸಂಸಾರದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುವವನೂ, ಪುರುಷನೂ, ಪುರಾಣನೂ, ಶಾಂತಶ್ಯಾಮನೂ ಆದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
14.55.9
अविद्यातिमिरादित्यं भवव्याधिमहौषधिम् ।
संसारार्णवसारं त्वां प्रणमामि गतिर्भव ॥ १४.५५.९ ॥
ಅವಿದ್ಯೆಯ ಕತ್ತಲೆಗೆ ಸೂರ್ಯನೂ, ಭವರೋಗಕ್ಕೆ ಮಹೌಷಧಿಯೂ, ಸಂಸಾರಸಾಗರದ ಸಾರವೂ ಆದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನಗೆ ಆಶ್ರಯನಾಗು.
14.55.10
सर्ववेदैकवेद्याय सर्ववेदमयाय च ।
वासुदेवाय नित्याय नमो भक्तप्रियाय ते ॥ १४.५५.१० ॥
ಸರ್ವವೇದಗಳಿಂದ ಏಕವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವನೂ, ಸರ್ವವೇದಮಯನೂ, ವಾಸುದೇವನೂ, ನಿತ್ಯನೂ, ಭಕ್ತಪ್ರಿಯನೂ ಆದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
14.55.11
दयया दुःखमोहान्मां सुमुद्धर्तुमिहार्हसि ।
कर्मभिर्बहुभिः पापैर्बद्धं पाहि जनार्दन ॥ १४.५५.११ ॥
ದಯೆಯಿಂದ ದುಃಖ ಮೋಹಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉದ್ಧರಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ. ಬಹು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಜನಾರ್ದನ.
14.55.12
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वकसम्भव ।
पद्म्यां ते पृथिवी व्याप्ता शिरसा चावृतं नभः ॥ १४.५५.१२ ॥
ವಿಶ್ವಕರ್ಮನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ. ವಿಶ್ವಾತ್ಮನೇ, ವಿಶ್ವದ ಉದ್ಭವವೇ! ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ವ್ಯಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಕಾಶ ಆವೃತವಾಗಿದೆ.
14.55.13
द्यावापृथिव्योर्यन्मध्यं जठरेण तवावृतम् ।
भुजाभ्यामावृताश्चाशास्त्वमिदं सर्वमच्युत ॥ १४.५५.१३ ॥
ಅಚ್ಯುತ! ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರವು ನಿಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ದಿಕ್ಕುಗಳು ನಿಮ್ಮ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿವೆ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ನೀವೇ.
14.55.14
संहरस्व पुनर्देव रूपमक्षय्यमुत्तमम् ।
पुनस्त्वां स्वेन रूपेण द्रष्टुमिच्छामि शाश्वतम् ॥ १४.५५.१४ ॥
ದೇವ! ಈ ಅಕ್ಷಯವಾದ ಉತ್ತಮ ರೂಪವನ್ನು ಪುನಃ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
14.55.15
तमुवाच प्रसन्नात्मा गोविन्दो जनमेजय ।
वरं वृणीष्वेति तदा तमुदङ्कोऽब्रवीदिदम्। ॥ १४.५५.१५ ॥
ಜನಮೇಜಯ! ಆಗ ಪ್ರಸನ್ನ ಹೃದಯದ ಗೋವಿಂದನು ಅವನಿಗೆ, 'ವರವನ್ನು ಬೇಡು' ಎಂದನು. ಆಗ ಉತ್ತಂಕನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
14.55.16
पर्याप्त एष एवाद्य वरस्त्वत्तो महाद्युते ।
यत्ते रूपमिदं कृष्ण पश्यामि प्रभवाप्ययम् ॥ १४.५५.१६ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ! ಇಂದು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಇದೇ ನನಗೆ ಸಾಕಾದ ವರ. ಕೃಷ್ಣ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯವಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಈ ರೂಪವನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
14.55.17
तमब्रकवीत्पुनः कृष्णो मा त्वमत्र विचारय। ॥ १४.५५.१७ ॥
ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನಿಗೆ ಪುನಃ, 'ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಯೋಚಿಸಬೇಡ' ಎಂದನು.
14.55.18
अवश्यं करणीयं च यद्येतन्मन्यसे विभो ।
तोयमिच्छामि यत्रेष्टं मरुष्वेतद्धि दुर्लभम् ॥ १४.५५.१८ ॥
ಪ್ರಭೋ! ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ನೀರನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದುರ್ಲಭ.
14.55.19
ततः संहृत्य तत्तेजः प्रोवाचोदङ्कमीश्वरः ।
एष्टव्ये सति चिन्त्योऽहमित्युक्त्वा द्वारकां ययौ ॥ १४.५५.१९ ॥
ಆಗ ಈಶ್ವರನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಉದಂಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು" ಎಂದು ಹೇಳಿ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಹೊರಟುಹೋದನು.
14.55.20
ततः कदाचिद्भगवानुदङ्कस्तोयकाङ्क्षया ।
तृषितः परिचक्राम मरौ सस्मार चाच्युतम् ॥ १४.५५.२० ॥
ನಂತರ ಒಮ್ಮೆ ಭಗವಾನ್ ಉದಂಕನು ನೀರಿನ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಾಯಾರಿ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದನು; ಅಚ್ಯುತನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು.
14.55.21
ततो दिग्वाससं धीमान्मातङ्गं मलपङ्किनम् ।
अपश्यत मरौ तस्मिञ्श्वयूथपरिवारितम् ॥ १४.५५.२१ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಉದಂಕನು ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಿಗಂಬರನಾದ, ಮಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ನಾಯಿಗಳ ಹಿಂಡಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಒಬ್ಬ ಮಾತಂಗನನ್ನು ಕಂಡನು.
14.55.22
भीषणं बद्धनिस्त्रिंशं बाणकार्मुकधारिणम् ।
तस्याधःस्रोतसोऽपश्यद्वारि भूरि द्विजोत्तमः ॥ १४.५५.२२ ॥
ಭಯಂಕರನೂ, ಕತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವನೂ, ಬಾಣ-ಬಿಲ್ಲು ಧರಿಸಿದವನೂ ಆದ ಅವನ ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನೀರನ್ನು ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಕಂಡನು.
14.55.23
स्मरन्नेव च तं प्राह मातङ्गः प्रहसन्निव ।
एह्युदङ्क प्रतीच्छस्व मत्तो वारि भृगूद्वह।
कृपा हि मे सुमहती त्वां दृष्ट्वा तृट्समाश्रितम् ॥ १४.५५.२३ ॥
ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಲೇ ಮಾತಂಗನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಹೇಳಿದನು: "ಬಾ ಉದಂಕ, ನನ್ನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಭೃಗುವಂಶದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ನನಗೆ ಬಹಳ ಕರುಣೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ."
14.55.24
इत्युक्तस्तेन स मुनिस्तत्तोयं नाभ्यनन्दन ।
चिक्षेप च स तं धीमान्वाग्भिरुग्राभिरच्युतम्। ॥ १४.५५.२४ ॥
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಆ ಮುನಿಯು ಆ ನೀರನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅಚ್ಯುತನನ್ನು (ಮಾತಂಗನನ್ನು) ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹಳಿದನು.
14.55.25
पुनःपुनश्च मातङ्ग पिबस्वेति तमब्रवीत् ।
न चापिबत्स सक्रोधः क्षुभितेनान्तरात्मना ॥ १४.५५.२५ ॥
ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ, 'ಮಾತಂಗ, ಕುಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಕೋಪದಿಂದ, ಅಂತರಾತ್ಮ ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡು ಅವನು ಕುಡಿಯಲಿಲ್ಲ.
14.55.26
स तथा निश्चयात्तेन प्रत्याख्यातो महात्मना ।
श्वभिः सह महाराज तत्रैवान्तरधीयत ॥ १४.५५.२६ ॥
ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ದೃಢವಾಗಿ ಹೀಗೆ ತಿರಸ್ಕೃತನಾದ ಅವನು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು.
14.55.27
उदङ्कस्तं तथा दृष्ट्वा ततो व्रीडितमानसः ।
मेने प्रलब्धमात्मानं कृष्णेनामित्रघातिना ॥ १४.५५.२७ ॥
ಉದಂಕನು ಅವನನ್ನು ಹಾಗೆ ನೋಡಿ, ನಾಚಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಶತ್ರುಘಾತಕ ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ತಾನು ವಂಚಿತನಾದೆನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
14.55.28
अथ तेनैव मार्गेण शङ्कचक्रगदाधरः ।
आजगाम महाबाहुरुदङ्कश्चैनमब्रवीत् ॥ १४.५५.२८ ॥
ಆಗ ಅದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಮಹಾಬಾಹು ಬಂದನು; ಉದಂಕನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
14.55.29
न युक्तं तादृशं दातुं त्वया पुरुषसत्तम ।
सलिलं विप्रमुख्येभ्यो मातङ्गस्रोतसा विभो ॥ १४.५५.२९ ॥
ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ವಿಭುವೇ, ಮಾತಂಗನ ಹರಿವಿನಿಂದ ಬಂದ ಅಂಥ ನೀರನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
14.55.30
इत्युक्तवचनं तं तु महाबुद्धिर्जनार्दनः ।
उदङ्कं श्लक्ष्णया वाचा सान्त्वयन्निदमब्रवीत् ॥ १४.५५.३० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಉದಂಕನನ್ನು, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯ ಜನಾರ್ದನನು ಮೃದು ಮಾತಿನಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
14.55.31
यादृशेनेह रूपेण योग्यं दातुं धृतेन वै ।
तादृशं खलु ते दत्तं यच्च त्वं नावबुध्यथाः ॥ १४.५५.३१ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ; ನೀನು ಅದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
14.55.32
मया त्वदर्थमुक्तो वै वज्रपाणिः पुरंदरः ।
उदङ्कायामृतं देहि तोयरूपमिति प्रभुः ॥ १४.५५.३२ ॥
ನಿನಗಾಗಿ ವಜ್ರಪಾಣಿಯಾದ ಪುರಂದರನಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೆ: 'ಉದಂಕನಿಗೆ ನೀರಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಮೃತವನ್ನು ಕೊಡು' ಎಂದು ಪ್ರಭು ಹೇಳಿದನು.
14.55.33
स मामुवाच देवेन्द्र न मर्त्योऽमर्त्यतां व्रजेत् ।
अन्यमस्मै वरं देहीत्यसकृद्भृगुनन्दन ॥ १४.५५.३३ ॥
ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ದೇವೇಂದ್ರನೇ, ಮರ್ತ್ಯನು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಬಾರದು; ಅವನಿಗೆ ಬೇರೊಂದು ವರವನ್ನು ಕೊಡು.' ಭೃಗುನಂದನನೇ, ಇದನ್ನು ಅವನು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿದನು.
14.55.34
अमृतं देयमित्येव मयोक्तः स शचीपतिः ।
स मां प्रसाद्य देवेन्द्रः पुनरेवेदमब्रवीत् ॥ १४.५५.३४ ॥
'ಅಮೃತವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು' ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದೆ; ಆಗ ಶಚೀಪತಿಯಾದ ದೇವೇಂದ್ರನು ನನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
14.55.35
यदि देयमवश्यं वै मातङ्गोऽहं महामते ।
भूत्वाऽमृतं प्रदास्यामि भार्गवाय महात्मने ॥ १४.५५.३५ ॥
ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕಾದರೆ, ಓ ಮಹಾಮತೀ, ನಾನು ಮಾತಂಗನಾಗಿ ಭಾರ್ಗವ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಅಮೃತವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
14.55.36
यद्येवं प्रतिगृह्णाति भार्गवोऽमृतमद्य वै ।
प्रदातुमेष गच्छामि भार्गवस्यामृतं विभो।
प्रत्याख्यातस्त्वहं तेन दास्यामि न कथञ्चन ॥ १४.५५.३६ ॥
ಭಾರ್ಗವನು ಇಂದು ಹೀಗೆ ಅಮೃತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಓ ವಿಭೋ, ಭಾರ್ಗವನಿಗೆ ಅಮೃತವನ್ನು ಕೊಡಲು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಾನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.
14.55.37
स तथा समयं कृत्वा तेन रूपेण वासवः ।
उपस्थितस्त्वया चापि प्रत्याख्यातोऽमृतं ददत्।
चाण्डालरूपी भगवान्सुमहांस्ते व्यतिक्रमः ॥ १४.५५.३७ ॥
ಹೀಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಾಸವನು ಬಂದನು. ಅಮೃತವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೀನು ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದೆ. ಚಾಂಡಾಲ ರೂಪದ ಭಗವಂತನೇ, ಇದು ನಿನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಅತಿಕ್ರಮ.
14.55.38
यत्तु शक्यं मया कर्तुं भूय एव तवेप्सितम् ।
तोयेप्सां तव दुर्धर्षां करिष्ये सफलामहम् ॥ १४.५५.३८ ॥
ಆದರೆ ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದುದನ್ನು ನಿನ್ನ ಅಪೇಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ದುರ್ಧರ್ಷ ನೀರಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ನಾನು ಫಲಪ್ರದವಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ.
14.55.39
येष्वहःसु च ते ब्रह्मन्सलिलेप्सा भविष्यति ।
तदा मरौ भविष्यन्ति जलपूर्णाः पयोधराः ॥ १४.५५.३९ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಿನಗೆ ನೀರಿನ ಆಸೆ ಉಂಟಾಗುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮೇಘಗಳು ಇರುತ್ತವೆ.
14.55.40
रसवच्च प्रदास्यन्ति तोयं ते भृगुनन्दन ।
उदङ्गमेघा इत्युक्ताः ख्यातिं यास्यन्ति चापि ते ॥ १४.५५.४० ॥
ಭೃಗುನಂದನನೇ, ಅವು ನಿನಗೆ ರುಚಿಯಾದ ನೀರನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. 'ಉದಂಗ ಮೇಘಗಳು' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅವು ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.
14.55.41
इत्युक्तः प्रीतिमान्विप्रः कृष्णेन स बभूव ह ।
अद्याप्युदङ्कमेघाश्च मरौ वर्षन्ति भारत ॥ १४.५५.४१ ॥
ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟು ಆ ವಿಪ್ರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಓ ಭಾರತ, ಇಂದಿಗೂ ಉದಂಕ ಮೇಘಗಳು ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತವೆ.