ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 14.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.55.1
अभिजानामि जगतः कर्तारं त्वां जनार्दन ।
नूनं भवत्प्रसादोऽयमिति मे नास्ति संशयः ॥ १४.५५.१ ॥
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ! ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਗਤ ਦੇ ਕਰਤਾ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।
14.55.2
चित्तं च सुप्रसन्नं मे त्वद्भावगतमच्युत ।
विनिवृत्तश्च मे कोप इति विद्धि परंतप ॥ १४.५५.२ ॥
ਹੇ ਅੱਚੁਤ! ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣੋ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ!
14.55.3
यदि त्वनुग्रहं कञ्चित्त्वत्तोऽर्हामि जनार्दन ।
द्रष्टुमिच्छामि ते रूपं वैष्णवं तन्निदर्शय ॥ १४.५५.३ ॥
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ! ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਰੂਪ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਖਾਓ।
14.55.4
ततः स तस्मै प्रीतात्मा दर्शयामास तद्वपुः ।
शाश्वतं वैष्णवं धीमान्ददृशे यद्धनंजयः ॥ १४.५५.४ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਉਹ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਵੈਸ਼ਣਵ ਸਰੀਰ ਵਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
14.55.5
स ददर्श महात्मानं विश्वरूपं महाभुजम् ।
सहस्रसूर्यप्रतिमं दीप्तिमत्पावकोपमम्।
सर्वमाकाशमावृत्य तिष्ठन्तं सर्वतोमुखम् ॥ १४.५५.५ ॥
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ—ਮਹਾਬਾਹੂ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ, ਦਹਿਕਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਸਾਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਢਕ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ, ਸਰਵਤੋਮੁਖ।
14.55.6
तद्दृष्ट्वा परमं रूपं विष्णोर्वैष्णवमद्भुतम् ।
विस्मयं च ययौ विप्रस्तं दृष्ट्वा परमेश्वरम् ॥ १४.५५.६ ॥
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਉਹ ਪਰਮ, ਅਦਭੁਤ ਵੈਸ਼ਣਵ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
14.55.7
नमोनमस्ते सर्वात्मन्नारायण परात्मक ।
परमात्मन्पद्मनाभ पुण्डरीकाक्ष माधव ॥ १४.५५.७ ॥
ਸਰਵਾਤਮਾ, ਨਾਰਾਇਣ, ਪਰਾਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪਦਮਨਾਭ, ਪੁੰਡਰੀਕਾਕਸ਼, ਮਾਧਵ!
14.55.8
हिरण्यगर्भरूपाय संसारोत्तारणाय च ।
पुरुषाय पुराणाय शान्तश्यामाय ते नमः ॥ १४.५५.८ ॥
ਹਿਰਣਿਆਗਰਭ ਰੂਪ, ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਉਧਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪੁਰਖ, ਪੁਰਾਣ, ਸ਼ਾਂਤ-ਸ਼ਿਆਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
14.55.9
अविद्यातिमिरादित्यं भवव्याधिमहौषधिम् ।
संसारार्णवसारं त्वां प्रणमामि गतिर्भव ॥ १४.५५.९ ॥
ਅਵਿਦਿਆ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਸੂਰਜ, ਭਵ-ਰੋਗ ਦੀ ਮਹਾਂ ਦਵਾਈ, ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਸਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣੋ।
14.55.10
सर्ववेदैकवेद्याय सर्ववेदमयाय च ।
वासुदेवाय नित्याय नमो भक्तप्रियाय ते ॥ १४.५५.१० ॥
ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਾਣਨ ਯੋਗ, ਸਰਵ-ਵੇਦਮਈ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਨਿੱਤ, ਭਗਤ-ਪਿਆਰੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
14.55.11
दयया दुःखमोहान्मां सुमुद्धर्तुमिहार्हसि ।
कर्मभिर्बहुभिः पापैर्बद्धं पाहि जनार्दन ॥ १४.५५.११ ॥
ਦਇਆ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਧਾਰਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੈ। ਅਨੇਕ ਕਰਮਾਂ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
14.55.12
विश्वकर्मन्नमस्तेऽस्तु विश्वात्मन्विश्वकसम्भव ।
पद्म्यां ते पृथिवी व्याप्ता शिरसा चावृतं नभः ॥ १४.५५.१२ ॥
ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਤਮਾ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਉਤਪਤੀ! ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਵਿਆਪਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
14.55.13
द्यावापृथिव्योर्यन्मध्यं जठरेण तवावृतम् ।
भुजाभ्यामावृताश्चाशास्त्वमिदं सर्वमच्युत ॥ १४.५५.१३ ॥
ਹੇ ਅਚੁਤ! ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਖਲਾਅ ਤੁਹਾਡੇ ਪੇਟ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ।
14.55.14
संहरस्व पुनर्देव रूपमक्षय्यमुत्तमम् ।
पुनस्त्वां स्वेन रूपेण द्रष्टुमिच्छामि शाश्वतम् ॥ १४.५५.१४ ॥
ਹੇ ਦੇਵ! ਇਹ ਅਕਸ਼ੈ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਫਿਰ ਸਮੇਟ ਲਵੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਸ਼ਵਤ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
14.55.15
तमुवाच प्रसन्नात्मा गोविन्दो जनमेजय ।
वरं वृणीष्वेति तदा तमुदङ्कोऽब्रवीदिदम्। ॥ १४.५५.१५ ॥
ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ! ਤਦ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਵਰ ਮੰਗ।' ਤਦ ਉਤੰਕ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ।
14.55.16
पर्याप्त एष एवाद्य वरस्त्वत्तो महाद्युते ।
यत्ते रूपमिदं कृष्ण पश्यामि प्रभवाप्ययम् ॥ १४.५५.१६ ॥
ਹੇ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ! ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਹੀ ਵਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ; ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਲਯ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡਾ ਇਹ ਰੂਪ ਮੈਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
14.55.17
तमब्रकवीत्पुनः कृष्णो मा त्वमत्र विचारय। ॥ १४.५५.१७ ॥
ਤਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, 'ਇਸ ਬਾਰੇ ਤੂੰ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਕਰ।'
14.55.18
अवश्यं करणीयं च यद्येतन्मन्यसे विभो ।
तोयमिच्छामि यत्रेष्टं मरुष्वेतद्धि दुर्लभम् ॥ १४.५५.१८ ॥
ਹੇ ਵਿਭੋ! ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹ ਪਾਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਇਸ਼ਟ ਹੈ; ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੁਰਲੱਭ ਹੈ।
14.55.19
ततः संहृत्य तत्तेजः प्रोवाचोदङ्कमीश्वरः ।
एष्टव्ये सति चिन्त्योऽहमित्युक्त्वा द्वारकां ययौ ॥ १४.५५.१९ ॥
ਫਿਰ ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤੇਜ ਸਮੇਟ ਕੇ ਉਦੰਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਂ" ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਦੁਆਰਕਾ ਚਲੇ ਗਏ।
14.55.20
ततः कदाचिद्भगवानुदङ्कस्तोयकाङ्क्षया ।
तृषितः परिचक्राम मरौ सस्मार चाच्युतम् ॥ १४.५५.२० ॥
ਫਿਰ ਕਦੇ ਭਗਵਾਨ ਉਦੰਕ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਿਹਾਏ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
14.55.21
ततो दिग्वाससं धीमान्मातङ्गं मलपङ्किनम् ।
अपश्यत मरौ तस्मिञ्श्वयूथपरिवारितम् ॥ १४.५५.२१ ॥
ਫਿਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਉਦੰਕ ਨੇ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਦਿਗੰਬਰ, ਮੈਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਇੱਕ ਮਾਤੰਗ ਵੇਖਿਆ।
14.55.22
भीषणं बद्धनिस्त्रिंशं बाणकार्मुकधारिणम् ।
तस्याधःस्रोतसोऽपश्यद्वारि भूरि द्विजोत्तमः ॥ १४.५५.२२ ॥
ਭਿਆਨਕ, ਤਲਵਾਰ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਬਾਣ-ਕਮਾਨ ਧਾਰੀ ਉਸ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਹਿੰਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦੁਵਿਜੋਤਮ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਾਣੀ ਵੇਖਿਆ।
14.55.23
स्मरन्नेव च तं प्राह मातङ्गः प्रहसन्निव ।
एह्युदङ्क प्रतीच्छस्व मत्तो वारि भृगूद्वह।
कृपा हि मे सुमहती त्वां दृष्ट्वा तृट्समाश्रितम् ॥ १४.५५.२३ ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਮਾਤੰਗ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ, "ਆ ਉਦੰਕ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲੈ ਲੈ, ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ! ਤਿਹਾਏ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦਇਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।"
14.55.24
इत्युक्तस्तेन स मुनिस्तत्तोयं नाभ्यनन्दन ।
चिक्षेप च स तं धीमान्वाग्भिरुग्राभिरच्युतम्। ॥ १४.५५.२४ ॥
ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਕਹਿਣ ਤੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਕਬੂਲ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਅਤੇ ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨੇ ਅਚੁਤ (ਮਾਤੰਗ) ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਝਿੜਕਿਆ।
14.55.25
पुनःपुनश्च मातङ्ग पिबस्वेति तमब्रवीत् ।
न चापिबत्स सक्रोधः क्षुभितेनान्तरात्मना ॥ १४.५५.२५ ॥
ਉਸ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਮਾਤੰਗ, ਪੀ।' ਪਰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋਇਆ ਉਹ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ ਸੀ।
14.55.26
स तथा निश्चयात्तेन प्रत्याख्यातो महात्मना ।
श्वभिः सह महाराज तत्रैवान्तरधीयत ॥ १४.५५.२६ ॥
ਮਹਾਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੁਕਰਾਇਆ ਗਿਆ ਉਹ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ।
14.55.27
उदङ्कस्तं तथा दृष्ट्वा ततो व्रीडितमानसः ।
मेने प्रलब्धमात्मानं कृष्णेनामित्रघातिना ॥ १४.५५.२७ ॥
ਉਦੰਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਘਾਤਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਠੱਗ ਲਿਆ ਹੈ।
14.55.28
अथ तेनैव मार्गेण शङ्कचक्रगदाधरः ।
आजगाम महाबाहुरुदङ्कश्चैनमब्रवीत् ॥ १४.५५.२८ ॥
ਫਿਰ ਉਸੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਮਹਾਬਾਹੂ ਆਏ; ਉਦੰਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
14.55.29
न युक्तं तादृशं दातुं त्वया पुरुषसत्तम ।
सलिलं विप्रमुख्येभ्यो मातङ्गस्रोतसा विभो ॥ १४.५५.२९ ॥
ਹੇ ਪੁਰਖੋਤਮ, ਹੇ ਵਿਭੂ, ਮਾਤੰਗ ਦੇ ਸੋਤੇ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ।
14.55.30
इत्युक्तवचनं तं तु महाबुद्धिर्जनार्दनः ।
उदङ्कं श्लक्ष्णया वाचा सान्त्वयन्निदमब्रवीत् ॥ १४.५५.३० ॥
ਏਦਾਂ ਕਹੇ ਗਏ ਉਦੰਕ ਨੂੰ ਮਹਾਬੁੱਧੀ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਕੋਮਲ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦਿਆਂ ਇਹ ਕਿਹਾ।
14.55.31
यादृशेनेह रूपेण योग्यं दातुं धृतेन वै ।
तादृशं खलु ते दत्तं यच्च त्वं नावबुध्यथाः ॥ १४.५५.३१ ॥
ਇੱਥੇ ਯੋਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਉਹੀ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ।
14.55.32
मया त्वदर्थमुक्तो वै वज्रपाणिः पुरंदरः ।
उदङ्कायामृतं देहि तोयरूपमिति प्रभुः ॥ १४.५५.३२ ॥
ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਜ੍ਰਪਾਣੀ ਪੁਰੰਦਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਖਿਆ ਸੀ; ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਉਦੰਕ ਨੂੰ ਜਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ'।
14.55.33
स मामुवाच देवेन्द्र न मर्त्योऽमर्त्यतां व्रजेत् ।
अन्यमस्मै वरं देहीत्यसकृद्भृगुनन्दन ॥ १४.५५.३३ ॥
ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਦੇਵੇਂਦਰ, ਮਰਤ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ; ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਰ ਦੇ।' ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੁਨੰਦਨ, ਇਹ ਉਸਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਿਆ।
14.55.34
अमृतं देयमित्येव मयोक्तः स शचीपतिः ।
स मां प्रसाद्य देवेन्द्रः पुनरेवेदमब्रवीत् ॥ १४.५५.३४ ॥
'ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ' ਇਹ ਮੈਂ ਆਖਿਆ; ਤਦ ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਦੇਵੇਂਦਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਇਹ ਆਖਿਆ।
14.55.35
यदि देयमवश्यं वै मातङ्गोऽहं महामते ।
भूत्वाऽमृतं प्रदास्यामि भार्गवाय महात्मने ॥ १४.५५.३५ ॥
ਜੇ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇਣਾ ਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੇ ਮਹਾਮਤੀ, ਮੈਂ ਮਾਤੰਗ ਬਣ ਕੇ ਭਾਰਗਵ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਿਆਂਗਾ।
14.55.36
यद्येवं प्रतिगृह्णाति भार्गवोऽमृतमद्य वै ।
प्रदातुमेष गच्छामि भार्गवस्यामृतं विभो।
प्रत्याख्यातस्त्वहं तेन दास्यामि न कथञ्चन ॥ १४.५५.३६ ॥
ਜੇ ਭਾਰਗਵ ਅੱਜ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੇ ਵਿਭੂ, ਮੈਂ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿਆਂਗਾ।
14.55.37
स तथा समयं कृत्वा तेन रूपेण वासवः ।
उपस्थितस्त्वया चापि प्रत्याख्यातोऽमृतं ददत्।
चाण्डालरूपी भगवान्सुमहांस्ते व्यतिक्रमः ॥ १४.५५.३७ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਸਵ ਆਏ ਸਨ। ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਿੰਦੇ ਸਮੇਂ ਤੂੰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਇਆ। ਚਾਂਡਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਵੱਡਾ ਉਲੰਘਣ ਹੈ।
14.55.38
यत्तु शक्यं मया कर्तुं भूय एव तवेप्सितम् ।
तोयेप्सां तव दुर्धर्षां करिष्ये सफलामहम् ॥ १४.५५.३८ ॥
ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਮੈਂ ਫਿਰ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੇਰੀ ਅਜੇਯ ਜਲ-ਲਾਲਸਾ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਫਲ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।
14.55.39
येष्वहःसु च ते ब्रह्मन्सलिलेप्सा भविष्यति ।
तदा मरौ भविष्यन्ति जलपूर्णाः पयोधराः ॥ १४.५५.३९ ॥
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਦ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬੱਦਲ ਹੋਣਗੇ।
14.55.40
रसवच्च प्रदास्यन्ति तोयं ते भृगुनन्दन ।
उदङ्गमेघा इत्युक्ताः ख्यातिं यास्यन्ति चापि ते ॥ १४.५५.४० ॥
ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਰਸਭਰਿਆ ਪਾਣੀ ਦੇਣਗੇ। 'ਉਦੰਗ ਮੇਘ' ਕਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਉਹ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ।
14.55.41
इत्युक्तः प्रीतिमान्विप्रः कृष्णेन स बभूव ह ।
अद्याप्युदङ्कमेघाश्च मरौ वर्षन्ति भारत ॥ १४.५५.४१ ॥
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅੱਜ ਵੀ ਉਦੰਕ ਬੱਦਲ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।