Mahābhārata · Adhyāya 14.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.57.1
स तं दृष्ट्वा तथाभूतं राजानं घोरदर्शनम् ।
दीर्घश्मश्रुधरं नॄणां शोणितेन समुक्षितम् ॥ १४.५७.१ ॥
Al verlo en tal estado, el rey de aspecto terrible, con larga barba, rociado con la sangre de los hombres,
14.57.2
चकार न व्यथां विप्रो राजा त्वेनमथाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय महातेजा भयकर्ता यमोपमः ॥ १४.५७.२ ॥
El brahmán no sintió angustia; pero el rey, de gran esplendor, que causaba temor y era semejante a Yama, se levantó y le habló.
14.57.3
दिष्ट्या त्वमसि कल्याण षष्ठे काले ममान्तिकम् ।
भक्ष्यं मृगयमाणस्य सम्प्राप्तो द्विजसत्तम ॥ १४.५७.३ ॥
Afortunadamente has venido cerca de mí, oh bienaventurado, en la sexta hora; a mí, que busco alimento, has llegado, mejor de los brahmanes.
14.57.4
राजन्गुर्वर्थिनं विद्धि चरन्तं मामिहागतम् ।
न च गुर्वर्थमुद्युक्तं हिंस्यमाहुर्मनीषिणः ॥ १४.५७.४ ॥
Sabe, oh rey, que he llegado aquí vagando en busca de una ofrenda de maestro; y los sabios no dicen que quien se esfuerza por la ofrenda al maestro deba ser dañado.
14.57.5
षष्ठे काले ममाहारो विहितो द्विजसत्तम ।
न शक्यस्त्वं समुत्स्रष्टुं क्षुधितेन मयाऽद्य वै ॥ १४.५७.५ ॥
A la sexta hora mi alimento está señalado, mejor de los brahmanes; hoy, hambriento como estoy, no me es posible dejarte ir.
14.57.6
एवमस्तु महाराजि समयः क्रियतां तु मे ।
गुर्वर्थमभिनिर्वर्त्य पुनरेष्यामि ते वशम् ॥ १४.५७.६ ॥
Así sea, gran rey; pero que se establezca una condición para mí: habiendo cumplido la ofrenda al maestro, volveré de nuevo a tu poder.
14.57.7
संश्रुतश्च मया योऽर्थो गुरवे राजसत्तम ।
त्वदधीनः स राजेन्द्र तं त्वां भिक्षे नरेश्वर ॥ १४.५७.७ ॥
Mejor de los reyes, el asunto que prometí a mi maestro depende de ti. Señor de reyes, señor de hombres, por ello te pido.
14.57.8
ददासि विप्रमुख्येभ्यस्त्वं हि रत्नानि नित्यदा ।
दाता च त्वं नरव्याघ्र पात्रभूतः क्षिताविह।
पात्रं प्रतिग्रहे चापि विद्धि मां नृपसत्तम ॥ १४.५७.८ ॥
Siempre das joyas a los mejores brahmanes. Tigre entre los hombres, tú eres el donante y también el digno receptor en esta tierra. Mejor de los reyes, sabe que yo también soy digno de recibir un don.
14.57.9
उपाहृत्य गुरोरर्थं त्वदायत्तमरिंदम ।
समयेनेह राजेन्द्र पुनरेष्यामि ते वशम् ॥ १४.५७.९ ॥
Domador de enemigos, habiendo traído lo que mi maestro necesita, que depende de ti, señor de reyes, según nuestro acuerdo volveré de nuevo bajo tu dominio.
14.57.10
सत्यं ते प्रतिजानामि नात्र मिथ्या कथञ्चन ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ॥ १४.५७.१० ॥
Te prometo la verdad; aquí no hay falsedad de ningún modo. Nunca antes he dicho una mentira, ni siquiera en broma; entonces, ¿cómo podría ser de otro modo?
14.57.11
यदि मत्तस्तवायत्तो गुर्वर्थः कृत एव सः ।
यदि चास्ति प्रतिग्राह्यं साम्प्रतं तद्वदस्व मे ॥ १४.५७.११ ॥
Si el asunto de mi maestro, que depende de ti, ha sido realizado por mí, y si ahora hay algo que deba recibirse, entonces dímelo.
14.57.12
प्रतिग्राह्यो मतो मे त्वं सदैव पुरुषर्षभ ।
सोहं त्वामनुसम्प्राप्तो भिक्षितुं मणिकुण्डले ॥ १४.५७.१२ ॥
Toro entre los hombres, a mi juicio siempre eres digno de recibir. Por eso he venido ahora a ti a pedirte los pendientes de gemas.
14.57.13
पत्न्यास्ते मम विप्रर्षे उचिते मणिकुण्डले ।
वरयार्थं त्वमन्यं वै तं ते दास्यामि सुव्रत ॥ १४.५७.१३ ॥
Oh sabio entre los brahmanes, estos pendientes de joya son propios de mi esposa. Oh tú de buenos votos, pide otro don en su lugar, y yo te lo daré.
14.57.14
अलं ते व्यपदेशेन प्रमाणं यदि ते वयम् ।
प्रयच्छ कुण्डले मह्यं सत्यवाग्भव पार्थिव ॥ १४.५७.१४ ॥
Basta de pretextos. Si nos consideras una autoridad, dame los pendientes. Oh rey, sé veraz en tus palabras.
14.57.15
इत्युक्तस्त्वब्रवीद्राजा तमुदङ्कं पुनर्वचः ।
गच्छ मद्वचनाद्देवीं ब्रूहि देहीति सत्तम ॥ १४.५७.१५ ॥
Así interpelado, el rey volvió a decir estas palabras a Uttaṅka: "Ve, oh mejor de los buenos, por mi palabra a la reina, y di: 'Dalas.'"
14.57.16
सैवमुक्ता त्वया नूनं मद्वाक्येन शुचिव्रता ।
प्रदास्यति द्विजश्रेष्ठ कुण्डले ते न संशयः ॥ १४.५७.१६ ॥
Cuando le hables así por mi palabra, ella, de votos puros, sin duda te dará los pendientes; no hay duda, oh mejor de los dvija.
14.57.17
क्व पत्नी भवतः शक्या मया द्रष्टुं नरेश्वर ।
स्वयं वाऽपि भवान्पत्नीं किमर्थं नोपसर्पति ॥ १४.५७.१७ ॥
Oh señor de los hombres, ¿dónde está tu esposa, para que yo pueda verla? ¿O por qué no te acercas tú mismo a tu esposa?
14.57.18
तां द्रक्ष्यति भवानद्य कास्मिंश्चिद्वननिर्झरे ।
षष्ठे काले न हि मया सा शक्या द्रष्टुमद्य वै ॥ १४.५७.१८ ॥
Hoy la verás en algún manantial del bosque. En la sexta hora no me es posible verla hoy.
14.57.19
उदङ्कस्तु तथोक्तः स जगाम भरतर्षभ ।
मदयन्तीं च दृष्ट्वा स ज्ञापयत्स्वप्रयोजनम् ॥ १४.५७.१९ ॥
Así exhortado, Uttaṅka se marchó, oh toro de los Bharatas; y al ver a Madayantī, dio a conocer su propósito.
14.57.20
सौदासवचनं श्रुत्वा ततः सा पृथुलोचना ।
प्रत्युवाच महावुद्धिमुदङ्कं जनमेजय ॥ १४.५७.२० ॥
Entonces, habiendo oído las palabras de Saudāsa, la de ojos amplios respondió a Uttaṅka, de gran intelecto, oh Janamejaya.
14.57.21
एवमेतन्महाब्रह्मन्नानृतं वदसेऽनघ ।
अभिज्ञानं तु किञ्चित्त्वं समानयितुमर्हसि ॥ १४.५७.२१ ॥
Así es, gran brahmán, oh sin mácula; no hablas falsamente. Sin embargo, deberías traer alguna señal de reconocimiento.
14.57.22
इमे हि दिव्ये मणिकुण्डले मे ।
देवाश्च यक्षाश्च महर्षयश्च।
तैस्तैरुपायैरपहर्तुकामा-
श्छिद्रेषु नित्यं परितर्कयन्ति ॥ १४.५७.२२ ॥
Estos pendientes divinos de joya son míos. Dioses, yakṣas y grandes sabios, deseando robarlos por diversos medios, vigilan constantemente la ocasión.
14.57.23
निक्षिप्तमेतद्भुवि पन्नगास्तु ।
रत्नं समासाद्य परामृशेयुः।
यक्षास्तथोच्छिष्टधृतं सुराश्च ।
निद्रावशाद्वा परिधर्षयेयुः ॥ १४.५७.२३ ॥
Si esta joya se deposita en el suelo, las serpientes la hallarán y la tocarán; los yakṣas también, y los dioses, sujetándola con manos impuras o asaltándola por el poder del sueño.
14.57.24
छिद्रेष्वेतेष्विमे नित्यं ह्रियते द्विजसत्तम ।
देवराक्षसनागानामप्रमत्तेनि धार्यते ॥ १४.५७.२४ ॥
En estas ocasiones, oh mejor de los dos veces nacidos, siempre son arrebatados; deben llevarse con vigilancia, a salvo de dioses, rākṣasas y nāgas.
14.57.25
एते दिवापि भासेते रात्रौ च द्विजसत्तम ।
नक्तं नक्षत्रताराणां प्रभामाक्षिप्य वर्ततः ॥ १४.५७.२५ ॥
Estos resplandecen de día y también de noche, oh el mejor de los dos veces nacidos; de noche superan el resplandor de las constelaciones y las estrellas y permanecen.
14.57.26
एते ह्यामुच्य भगन्क्षुत्पिपासाभयं कुतः ।
विषाग्निश्वापदेभ्यश्च भयं जातु न विद्यते ॥ १४.५७.२६ ॥
En verdad, para quien los lleva, oh bienaventurado, ¿de dónde el temor al hambre y la sed? Y jamás existe temor al veneno, al fuego ni a las bestias salvajes.
14.57.27
ह्रस्वेन चैते आमुक्ते भवतो ह्रस्वके तदा ।
अनुरूपेण चामुक्ते जायेते तत्प्रमाणके ॥ १४.५७.२७ ॥
Cuando el pequeño se los pone, se vuelven pequeños para ti entonces; cuando se llevan convenientemente, se ajustan a esa medida.
14.57.28
एवंविधे ममैते वै कुण्डले परमार्चिते ।
त्रिषु लोकेषु विज्ञाते तदभिज्ञानमानय ॥ १४.५७.२८ ॥
Tales son estos pendientes míos, altamente honrados y conocidos en los tres mundos; trae aquella señal de reconocimiento para identificarlos.