Mahābhārata · Adhyāya 14.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.57.1
स तं दृष्ट्वा तथाभूतं राजानं घोरदर्शनम् ।
दीर्घश्मश्रुधरं नॄणां शोणितेन समुक्षितम् ॥ १४.५७.१ ॥
Als er ihn in solchem Zustand sah, den König von schrecklichem Anblick, mit langem Bart, mit dem Blut der Menschen besprengt,
14.57.2
चकार न व्यथां विप्रो राजा त्वेनमथाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय महातेजा भयकर्ता यमोपमः ॥ १४.५७.२ ॥
Der Brahmane geriet nicht in Bedrängnis; der König aber, von großem Glanz, Furcht erregend und Yama gleich, erhob sich und sprach zu ihm.
14.57.3
दिष्ट्या त्वमसि कल्याण षष्ठे काले ममान्तिकम् ।
भक्ष्यं मृगयमाणस्य सम्प्राप्तो द्विजसत्तम ॥ १४.५७.३ ॥
Glücklicherweise bist du, o Gütiger, zur sechsten Zeit in meine Nähe gekommen; zu mir, der Nahrung sucht, bist du gelangt, bester der Brahmanen.
14.57.4
राजन्गुर्वर्थिनं विद्धि चरन्तं मामिहागतम् ।
न च गुर्वर्थमुद्युक्तं हिंस्यमाहुर्मनीषिणः ॥ १४.५७.४ ॥
Wisse, o König, dass ich hierher gewandert bin, auf der Suche nach der Lehrergabe; und die Weisen sagen nicht, dass einer, der sich um die Lehrergabe bemüht, zu verletzen sei.
14.57.5
षष्ठे काले ममाहारो विहितो द्विजसत्तम ।
न शक्यस्त्वं समुत्स्रष्टुं क्षुधितेन मयाऽद्य वै ॥ १४.५७.५ ॥
Zur sechsten Zeit ist meine Speise bestimmt, bester der Brahmanen; heute, hungrig wie ich bin, ist es mir nicht möglich, dich fortzulassen.
14.57.6
एवमस्तु महाराजि समयः क्रियतां तु मे ।
गुर्वर्थमभिनिर्वर्त्य पुनरेष्यामि ते वशम् ॥ १४.५७.६ ॥
So sei es, großer König; doch es werde eine Bedingung für mich gestellt: Nachdem ich die Lehrergabe vollbracht habe, werde ich wieder in deine Gewalt zurückkehren.
14.57.7
संश्रुतश्च मया योऽर्थो गुरवे राजसत्तम ।
त्वदधीनः स राजेन्द्र तं त्वां भिक्षे नरेश्वर ॥ १४.५७.७ ॥
Bester der Könige, die Sache, die ich meinem Lehrer versprach, hängt von dir ab. Herr der Könige, Herr der Menschen, dafür bitte ich dich.
14.57.8
ददासि विप्रमुख्येभ्यस्त्वं हि रत्नानि नित्यदा ।
दाता च त्वं नरव्याघ्र पात्रभूतः क्षिताविह।
पात्रं प्रतिग्रहे चापि विद्धि मां नृपसत्तम ॥ १४.५७.८ ॥
Du schenkst stets Juwelen den vornehmsten Brahmanen. Tiger unter den Menschen, du bist der Geber und auch der würdige Empfänger auf dieser Erde. Bester der Könige, wisse, dass auch ich würdig bin, eine Gabe zu empfangen.
14.57.9
उपाहृत्य गुरोरर्थं त्वदायत्तमरिंदम ।
समयेनेह राजेन्द्र पुनरेष्यामि ते वशम् ॥ १४.५७.९ ॥
Bezwinger der Feinde, nachdem ich die Sache für meinen Lehrer herbeigebracht habe, die bei dir liegt, Herr der Könige, werde ich gemäß unserer Vereinbarung wieder in deine Gewalt kommen.
14.57.10
सत्यं ते प्रतिजानामि नात्र मिथ्या कथञ्चन ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ॥ १४.५७.१० ॥
Ich gelobe dir die Wahrheit; hier liegt keinerlei Falschheit vor. Ich habe nie zuvor eine Unwahrheit gesprochen, nicht einmal im Scherz; wie könnte es also anders sein?
14.57.11
यदि मत्तस्तवायत्तो गुर्वर्थः कृत एव सः ।
यदि चास्ति प्रतिग्राह्यं साम्प्रतं तद्वदस्व मे ॥ १४.५७.११ ॥
Wenn die Sache für meinen Lehrer, die bei dir liegt, durch mich tatsächlich vollbracht wurde, und wenn es nun etwas gibt, das empfangen werden soll, so sage es mir.
14.57.12
प्रतिग्राह्यो मतो मे त्वं सदैव पुरुषर्षभ ।
सोहं त्वामनुसम्प्राप्तो भिक्षितुं मणिकुण्डले ॥ १४.५७.१२ ॥
Stier unter den Menschen, nach meiner Meinung bist du immer würdig, etwas zu empfangen. Deshalb bin ich jetzt zu dir gekommen, um um die Juwelenohrringe zu bitten.
14.57.13
पत्न्यास्ते मम विप्रर्षे उचिते मणिकुण्डले ।
वरयार्थं त्वमन्यं वै तं ते दास्यामि सुव्रत ॥ १४.५७.१३ ॥
O Weiser unter den Brahmanen, diese Juwelenohrringe ziemen sich für meine Gemahlin. O du von guten Gelübden, erbitte an ihrer Stelle eine andere Gabe, und ich werde sie dir geben.
14.57.14
अलं ते व्यपदेशेन प्रमाणं यदि ते वयम् ।
प्रयच्छ कुण्डले मह्यं सत्यवाग्भव पार्थिव ॥ १४.५७.१४ ॥
Genug der Vorwände. Wenn du uns als Autorität achtest, gib mir die Ohrringe. O König, sei wahrhaftig in deinem Wort.
14.57.15
इत्युक्तस्त्वब्रवीद्राजा तमुदङ्कं पुनर्वचः ।
गच्छ मद्वचनाद्देवीं ब्रूहि देहीति सत्तम ॥ १४.५७.१५ ॥
So angesprochen, sprach der König erneut zu Uttaṅka diese Worte: "Geh, o Bester der Guten, auf mein Wort zur Königin, und sprich: 'Gib sie.'"
14.57.16
सैवमुक्ता त्वया नूनं मद्वाक्येन शुचिव्रता ।
प्रदास्यति द्विजश्रेष्ठ कुण्डले ते न संशयः ॥ १४.५७.१६ ॥
Wenn du so in meinem Auftrag zu ihr sprichst, wird sie, die reine Gelübde hält, dir gewiss die Ohrringe geben; daran ist kein Zweifel, o Bester der Zweimalgeborenen.
14.57.17
क्व पत्नी भवतः शक्या मया द्रष्टुं नरेश्वर ।
स्वयं वाऽपि भवान्पत्नीं किमर्थं नोपसर्पति ॥ १४.५७.१७ ॥
O Herr der Menschen, wo ist deine Gemahlin, dass ich sie sehen könnte? Oder warum nähert sich du selbst nicht deiner Gemahlin?
14.57.18
तां द्रक्ष्यति भवानद्य कास्मिंश्चिद्वननिर्झरे ।
षष्ठे काले न हि मया सा शक्या द्रष्टुमद्य वै ॥ १४.५७.१८ ॥
Heute wirst du sie irgendwo an einer Waldquelle sehen. Zur sechsten Zeit ist es mir heute nicht möglich, sie zu sehen.
14.57.19
उदङ्कस्तु तथोक्तः स जगाम भरतर्षभ ।
मदयन्तीं च दृष्ट्वा स ज्ञापयत्स्वप्रयोजनम् ॥ १४.५७.१९ ॥
So angesprochen ging Uttaṅka fort, o Stier der Bharatas; und als er Madayantī sah, teilte er seinen Zweck mit.
14.57.20
सौदासवचनं श्रुत्वा ततः सा पृथुलोचना ।
प्रत्युवाच महावुद्धिमुदङ्कं जनमेजय ॥ १४.५७.२० ॥
Als sie die Worte Saudāsas gehört hatte, antwortete die Breitäugige dem Uttaṅka von großem Verstand, o Janamejaya.
14.57.21
एवमेतन्महाब्रह्मन्नानृतं वदसेऽनघ ।
अभिज्ञानं तु किञ्चित्त्वं समानयितुमर्हसि ॥ १४.५७.२१ ॥
So ist es, großer Brahmane, o Makelloser; du sprichst nicht falsch. Doch du solltest ein Erkennungszeichen bringen.
14.57.22
इमे हि दिव्ये मणिकुण्डले मे ।
देवाश्च यक्षाश्च महर्षयश्च।
तैस्तैरुपायैरपहर्तुकामा-
श्छिद्रेषु नित्यं परितर्कयन्ति ॥ १४.५७.२२ ॥
Diese göttlichen Juwelen-Ohrringe gehören mir. Götter, Yakṣas und große Weise, die sie auf verschiedene Weise stehlen wollen, lauern ständig auf eine Gelegenheit.
14.57.23
निक्षिप्तमेतद्भुवि पन्नगास्तु ।
रत्नं समासाद्य परामृशेयुः।
यक्षास्तथोच्छिष्टधृतं सुराश्च ।
निद्रावशाद्वा परिधर्षयेयुः ॥ १४.५७.२३ ॥
Wird dieses Juwel auf den Boden gelegt, werden die Schlangen es finden und berühren; auch die Yakṣas und die Götter, es mit unreinen Händen haltend oder in der Macht des Schlafes angreifend.
14.57.24
छिद्रेष्वेतेष्विमे नित्यं ह्रियते द्विजसत्तम ।
देवराक्षसनागानामप्रमत्तेनि धार्यते ॥ १४.५७.२४ ॥
In diesen Lücken, o Bester der Zweimalgeborenen, werden sie immer entführt; sie müssen wachsam getragen werden, vor Göttern, Rākṣasas und Nāgas geschützt.
14.57.25
एते दिवापि भासेते रात्रौ च द्विजसत्तम ।
नक्तं नक्षत्रताराणां प्रभामाक्षिप्य वर्ततः ॥ १४.५७.२५ ॥
Diese leuchten bei Tag und auch bei Nacht, o Bester der Zweimalgeborenen; bei Nacht überstrahlen sie den Glanz der Sternbilder und Sterne und verharren.
14.57.26
एते ह्यामुच्य भगन्क्षुत्पिपासाभयं कुतः ।
विषाग्निश्वापदेभ्यश्च भयं जातु न विद्यते ॥ १४.५७.२६ ॥
Denn für den, der sie trägt, o Gesegneter, woher die Furcht vor Hunger und Durst? Und niemals besteht Furcht vor Gift, Feuer oder wilden Tieren.
14.57.27
ह्रस्वेन चैते आमुक्ते भवतो ह्रस्वके तदा ।
अनुरूपेण चामुक्ते जायेते तत्प्रमाणके ॥ १४.५७.२७ ॥
Wenn der Kleine sie anlegt, werden sie dann klein für dich; wenn sie passend getragen werden, nehmen sie dieses Maß an.
14.57.28
एवंविधे ममैते वै कुण्डले परमार्चिते ।
त्रिषु लोकेषु विज्ञाते तदभिज्ञानमानय ॥ १४.५७.२८ ॥
So beschaffen sind diese meine Ohrringe, höchst verehrt und in den drei Welten bekannt; bring das Erkennungszeichen, an dem man sie erkennt.