மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.57.1
स तं दृष्ट्वा तथाभूतं राजानं घोरदर्शनम् ।
दीर्घश्मश्रुधरं नॄणां शोणितेन समुक्षितम् ॥ १४.५७.१ ॥
அவன் அந்த அரசனை அப்படிப்பட்ட நிலையில் கண்டான்; பயங்கர தோற்றம் கொண்டவன், நீண்ட தாடி உடையவன், மனிதர்களின் இரத்தத்தால் நனைக்கப்பட்டவன்.
14.57.2
चकार न व्यथां विप्रो राजा त्वेनमथाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय महातेजा भयकर्ता यमोपमः ॥ १४.५७.२ ॥
அந்தப் பிராமணன் சிறிதும் கலங்கவில்லை; ஆனால் மகா தேஜஸ்வியான அரசன், பயமூட்டுபவனும் யமனைப் போன்றவனுமாய், எழுந்து அவனிடம் பேசினான்.
14.57.3
दिष्ट्या त्वमसि कल्याण षष्ठे काले ममान्तिकम् ।
भक्ष्यं मृगयमाणस्य सम्प्राप्तो द्विजसत्तम ॥ १४.५७.३ ॥
அதிர்ஷ்டவசமாக நீ, நல்லவனே, ஆறாம் வேளையில் என் அருகில் வந்திருக்கிறாய்; உணவைத் தேடும் எனக்கு, இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, நீ வந்து சேர்ந்திருக்கிறாய்.
14.57.4
राजन्गुर्वर्थिनं विद्धि चरन्तं मामिहागतम् ।
न च गुर्वर्थमुद्युक्तं हिंस्यमाहुर्मनीषिणः ॥ १४.५७.४ ॥
அரசே, குருதட்சிணை வேண்டி அலைந்து இங்கு வந்தவன் நான் என்று அறிவாயாக; குருதட்சிணைக்காக முயல்பவனை அறிஞர்கள் துன்புறுத்தத் தகாதவன் என்கின்றனர்.
14.57.5
षष्ठे काले ममाहारो विहितो द्विजसत्तम ।
न शक्यस्त्वं समुत्स्रष्टुं क्षुधितेन मयाऽद्य वै ॥ १४.५७.५ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, ஆறாம் வேளையில் என் உணவு நியமிக்கப்பட்டுள்ளது; இன்று பசியுடன் இருக்கும் நான் உன்னை விடுவது இயலாது.
14.57.6
एवमस्तु महाराजि समयः क्रियतां तु मे ।
गुर्वर्थमभिनिर्वर्त्य पुनरेष्यामि ते वशम् ॥ १४.५७.६ ॥
அப்படியே ஆகட்டும், மகாராஜனே; ஆனால் எனக்காக ஒரு நிபந்தனை வைக்கப்படட்டும்: குருதட்சிணையை நிறைவேற்றிவிட்டு நான் மீண்டும் உன் வசத்தில் வருவேன்.
14.57.7
संश्रुतश्च मया योऽर्थो गुरवे राजसत्तम ।
त्वदधीनः स राजेन्द्र तं त्वां भिक्षे नरेश्वर ॥ १४.५७.७ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவரே, குருவுக்காக நான் வாக்களித்த அந்தக் காரியம் உம்மைச் சார்ந்தது. அரசர்களின் இறைவனே, அதற்காகவே உம்மை யாசிக்கிறேன்.
14.57.8
ददासि विप्रमुख्येभ्यस्त्वं हि रत्नानि नित्यदा ।
दाता च त्वं नरव्याघ्र पात्रभूतः क्षिताविह।
पात्रं प्रतिग्रहे चापि विद्धि मां नृपसत्तम ॥ १४.५७.८ ॥
நீர் எப்போதும் சிறந்த பிராமணர்களுக்கு ரத்தினங்களைக் கொடுக்கிறீர். மனிதர்களில் புலியே, இப்பூமியில் நீர் தானம் செய்பவரும் தகுதியானவரும் ஆவீர். அரசர்களில் சிறந்தவரே, தானம் பெறுவதற்கு நானும் தகுதியானவன் என்று அறிவீராக.
14.57.9
उपाहृत्य गुरोरर्थं त्वदायत्तमरिंदम ।
समयेनेह राजेन्द्र पुनरेष्यामि ते वशम् ॥ १४.५७.९ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவரே, குருவுக்கான பொருளைக் கொண்டு வந்து, அது உம்மைச் சார்ந்தது. அரசர்களின் இறைவனே, இந்த ஒப்பந்தப்படி நான் மீண்டும் உமது வசத்திற்கு வருவேன்.
14.57.10
सत्यं ते प्रतिजानामि नात्र मिथ्या कथञ्चन ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ॥ १४.५७.१० ॥
நான் உமக்கு உண்மையாகவே உறுதி கூறுகிறேன்; இதில் எந்த வகையிலும் பொய் இல்லை. நான் முன்பு ஒருபோதும் பொய் சொன்னதில்லை, விளையாட்டிலும் கூட; அப்படியிருக்க, எப்படி வேறுவிதமாக இருக்கும்?
14.57.11
यदि मत्तस्तवायत्तो गुर्वर्थः कृत एव सः ।
यदि चास्ति प्रतिग्राह्यं साम्प्रतं तद्वदस्व मे ॥ १४.५७.११ ॥
என்னால் உமக்குக் கீழ்ப்பட்ட குருவின் காரியம் செய்து முடிக்கப்பட்டிருந்தால், இப்போது ஏற்கத்தக்க ஏதேனும் இருந்தால், அதை என்னிடம் சொல்லுங்கள்.
14.57.12
प्रतिग्राह्यो मतो मे त्वं सदैव पुरुषर्षभ ।
सोहं त्वामनुसम्प्राप्तो भिक्षितुं मणिकुण्डले ॥ १४.५७.१२ ॥
மனிதர்களில் காளையே, நான் கருதுவதில் நீரே எப்போதும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவர். அதனால் நான் இப்போது மணிக்குண்டலங்களை யாசிக்க உம்மிடம் வந்துள்ளேன்.
14.57.13
पत्न्यास्ते मम विप्रर्षे उचिते मणिकुण्डले ।
वरयार्थं त्वमन्यं वै तं ते दास्यामि सुव्रत ॥ १४.५७.१३ ॥
விப்ரர்ஷியே, என் மனைவிக்குரிய மணிக்குண்டலங்கள் அவை. சுவ்ரதனே, அவற்றுக்குப் பதிலாக வேறொன்றை வரமாகக் கேளுங்கள்; அதை நான் உங்களுக்குத் தருவேன்.
14.57.14
अलं ते व्यपदेशेन प्रमाणं यदि ते वयम् ।
प्रयच्छ कुण्डले मह्यं सत्यवाग्भव पार्थिव ॥ १४.५७.१४ ॥
சாக்குப்போக்குகள் போதும். நீங்கள் எங்களைப் பிரமாணமாகக் கருதினால், எனக்குக் குண்டலங்களைக் கொடுங்கள். அரசே, சத்தியம் பேசுபவராக இருங்கள்.
14.57.15
इत्युक्तस्त्वब्रवीद्राजा तमुदङ्कं पुनर्वचः ।
गच्छ मद्वचनाद्देवीं ब्रूहि देहीति सत्तम ॥ १४.५७.१५ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், அரசன் மீண்டும் உத்தங்கரிடம் வார்த்தை சொன்னான்: "சத்தமனே, என் சொல்லின்படி தேவியிடம் போய், 'கொடு' என்று சொல்."
14.57.16
सैवमुक्ता त्वया नूनं मद्वाक्येन शुचिव्रता ।
प्रदास्यति द्विजश्रेष्ठ कुण्डले ते न संशयः ॥ १४.५७.१६ ॥
உங்களால் என் சொல்லின்படி இவ்வாறு சொல்லப்பட்டால், தூய விரதம் கொண்ட அவள் நிச்சயமாக உங்களுக்குக் குண்டலங்களைக் கொடுப்பாள். துவிஜச்ரேஷ்டனே, இதில் ஐயமில்லை.
14.57.17
क्व पत्नी भवतः शक्या मया द्रष्टुं नरेश्वर ।
स्वयं वाऽपि भवान्पत्नीं किमर्थं नोपसर्पति ॥ १४.५७.१७ ॥
நரேசுவரனே, உங்கள் மனைவி எங்கே, நான் அவளைக் காணக்கூடுமா? அல்லது நீங்களே உங்கள் மனைவியிடம் ஏன் போகவில்லை?
14.57.18
तां द्रक्ष्यति भवानद्य कास्मिंश्चिद्वननिर्झरे ।
षष्ठे काले न हि मया सा शक्या द्रष्टुमद्य वै ॥ १४.५७.१८ ॥
நீங்கள் இன்று எங்கோ ஒரு காட்டருவியின் அருகில் அவளைக் காண்பீர்கள். ஆறாம் காலத்தில் என்னால் அவளை இன்று காண இயலாது.
14.57.19
उदङ्कस्तु तथोक्तः स जगाम भरतर्षभ ।
मदयन्तीं च दृष्ट्वा स ज्ञापयत्स्वप्रयोजनम् ॥ १४.५७.१९ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவராக உத்தங்கர் சென்றார். மதயந்தியைக் கண்டு அவர் தன் நோக்கத்தை அறிவித்தார்.
14.57.20
सौदासवचनं श्रुत्वा ततः सा पृथुलोचना ।
प्रत्युवाच महावुद्धिमुदङ्कं जनमेजय ॥ १४.५७.२० ॥
சௌதாசனின் சொற்களைக் கேட்ட பின், அகன்ற விழிகளுடையவள் ஜனமேஜயா, மகா அறிவுடைய உத்தங்கரிடம் பதில் கூறினாள்.
14.57.21
एवमेतन्महाब्रह्मन्नानृतं वदसेऽनघ ।
अभिज्ञानं तु किञ्चित्त्वं समानयितुमर्हसि ॥ १४.५७.२१ ॥
ஓ மகா பிராமணரே, பாவமற்றவரே, நீர் சொல்வது அப்படியே; நீர் பொய் சொல்லவில்லை. ஆனால் நீர் ஏதேனும் அடையாளப் பொருளைக் கொண்டு வர வேண்டும்.
14.57.22
इमे हि दिव्ये मणिकुण्डले मे ।
देवाश्च यक्षाश्च महर्षयश्च।
तैस्तैरुपायैरपहर्तुकामा-
श्छिद्रेषु नित्यं परितर्कयन्ति ॥ १४.५७.२२ ॥
இந்த தெய்வீக மணி-குண்டலங்கள் என்னுடையவை. தேவர்களும் யக்ஷர்களும் மகாரிஷிகளும் பல வழிகளில் இவற்றைத் திருட விரும்பி எப்போதும் வாய்ப்பை எதிர்பார்க்கின்றனர்.
14.57.23
निक्षिप्तमेतद्भुवि पन्नगास्तु ।
रत्नं समासाद्य परामृशेयुः।
यक्षास्तथोच्छिष्टधृतं सुराश्च ।
निद्रावशाद्वा परिधर्षयेयुः ॥ १४.५७.२३ ॥
இந்த ரத்தினம் தரையில் வைக்கப்பட்டிருந்தால், நாகர்கள் அதைக் கண்டு தொடுவார்கள்; யக்ஷர்களும், தேவர்களும் தீட்டான கைகளால் பற்றியோ, தூக்கத்தின் வசத்தாலோ அதை அபகரிக்கக் கூடும்.
14.57.24
छिद्रेष्वेतेष्विमे नित्यं ह्रियते द्विजसत्तम ।
देवराक्षसनागानामप्रमत्तेनि धार्यते ॥ १४.५७.२४ ॥
ஓ இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, இந்த வாய்ப்புகளின் போது இவை எப்போதும் கவர்ந்து செல்லப்படுகின்றன; தேவர், ராட்சசர், நாகர் ஆகியோரிடமிருந்து காக்க இவற்றை எச்சரிக்கையுடன் அணிய வேண்டும்.
14.57.25
एते दिवापि भासेते रात्रौ च द्विजसत्तम ।
नक्तं नक्षत्रताराणां प्रभामाक्षिप्य वर्ततः ॥ १४.५७.२५ ॥
இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, இவை பகலிலும் ஒளிர்கின்றன; இரவிலும் ஒளிர்கின்றன. இரவில் நட்சத்திரங்களின் ஒளியையும் மறைத்து இவை நிலைத்திருக்கின்றன.
14.57.26
एते ह्यामुच्य भगन्क्षुत्पिपासाभयं कुतः ।
विषाग्निश्वापदेभ्यश्च भयं जातु न विद्यते ॥ १४.५७.२६ ॥
பகவானே, இவற்றை அணிந்து கொண்டவருக்கு பசி, தாகத்தின் பயம் எங்கிருந்து வரும்? விஷம், தீ, காட்டு விலங்குகள் ஆகியவற்றாலும் எந்த பயமும் ஒருபோதும் இல்லை.
14.57.27
ह्रस्वेन चैते आमुक्ते भवतो ह्रस्वके तदा ।
अनुरूपेण चामुक्ते जायेते तत्प्रमाणके ॥ १४.५७.२७ ॥
சிறியவர் அணிந்தபோது இவை உங்களுக்கு அப்போது சிறியதாகின்றன; பொருத்தமாக அணிந்தபோது அதே அளவினவாகின்றன.
14.57.28
एवंविधे ममैते वै कुण्डले परमार्चिते ।
त्रिषु लोकेषु विज्ञाते तदभिज्ञानमानय ॥ १४.५७.२८ ॥
இவ்வகையான என் இந்த குண்டலங்கள் மிகவும் போற்றப்படுபவை; மூன்று உலகங்களிலும் அறியப்பட்டவை. அவற்றின் அடையாளத்திற்காக அதைக் கொண்டு வா.