മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.57.1
स तं दृष्ट्वा तथाभूतं राजानं घोरदर्शनम् ।
दीर्घश्मश्रुधरं नॄणां शोणितेन समुक्षितम् ॥ १४.५७.१ ॥
അവൻ ആ രാജാവിനെ അങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥയിൽ കണ്ടു; ഭയങ്കര രൂപമുള്ളവനും നീണ്ട താടി ധരിച്ചവനും മനുഷ്യരുടെ രക്തത്താൽ നനഞ്ഞവനുമായി.
14.57.2
चकार न व्यथां विप्रो राजा त्वेनमथाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय महातेजा भयकर्ता यमोपमः ॥ १४.५७.२ ॥
ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഒട്ടും ഭയപ്പെട്ടില്ല; എന്നാൽ മഹാതേജസ്വിയായ രാജാവ്, ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്നവനും യമനു തുല്യനുമായി, എഴുന്നേറ്റ് അവനോട് പറഞ്ഞു.
14.57.3
दिष्ट्या त्वमसि कल्याण षष्ठे काले ममान्तिकम् ।
भक्ष्यं मृगयमाणस्य सम्प्राप्तो द्विजसत्तम ॥ १४.५७.३ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ നീ, ഓ കല്യാണനേ, ആറാം സമയത്ത് എന്റെ അടുത്തെത്തി; ആഹാരം തേടുന്ന എന്റെ അടുക്കൽ, ഓ ദ്വിജോത്തമാ, നീ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു.
14.57.4
राजन्गुर्वर्थिनं विद्धि चरन्तं मामिहागतम् ।
न च गुर्वर्थमुद्युक्तं हिंस्यमाहुर्मनीषिणः ॥ १४.५७.४ ॥
ഹേ രാജൻ, ഗുരുദക്ഷിണ ആഗ്രഹിച്ച് അലഞ്ഞുനടന്ന് ഇവിടെ വന്ന എന്നെ അറിഞ്ഞുകൊള്ളുക; ഗുരുദക്ഷിണയ്ക്കായി പരിശ്രമിക്കുന്നവനെ ഹിംസിക്കേണ്ടവനെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നില്ല.
14.57.5
षष्ठे काले ममाहारो विहितो द्विजसत्तम ।
न शक्यस्त्वं समुत्स्रष्टुं क्षुधितेन मयाऽद्य वै ॥ १४.५७.५ ॥
ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, ആറാം സമയത്ത് എന്റെ ആഹാരം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇന്ന് വിശന്നിരിക്കുന്ന ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടയയ്ക്കുന്നത് സാധ്യമല്ല.
14.57.6
एवमस्तु महाराजि समयः क्रियतां तु मे ।
गुर्वर्थमभिनिर्वर्त्य पुनरेष्यामि ते वशम् ॥ १४.५७.६ ॥
അങ്ങനെയാകട്ടെ, മഹാരാജാവേ; പക്ഷേ എനിക്കായി ഒരു വ്യവസ്ഥ ഉണ്ടാകട്ടെ: ഗുരുദക്ഷിണ പൂർത്തിയാക്കി ഞാൻ വീണ്ടും നിന്റെ വശത്തേക്ക് വരാം.
14.57.7
संश्रुतश्च मया योऽर्थो गुरवे राजसत्तम ।
त्वदधीनः स राजेन्द्र तं त्वां भिक्षे नरेश्वर ॥ १४.५७.७ ॥
രാജശ്രേഷ്ഠാ, ഗുരുവിനായി ഞാൻ നൽകിയ വാക്ക് ആ കാര്യം നിന്നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. രാജേന്ദ്രാ, നരേശ്വരാ, അതിനായാണ് ഞാൻ നിന്നോട് യാചിക്കുന്നത്.
14.57.8
ददासि विप्रमुख्येभ्यस्त्वं हि रत्नानि नित्यदा ।
दाता च त्वं नरव्याघ्र पात्रभूतः क्षिताविह।
पात्रं प्रतिग्रहे चापि विद्धि मां नृपसत्तम ॥ १४.५७.८ ॥
നീ എപ്പോഴും ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണർക്ക് രത്നങ്ങൾ ദാനം ചെയ്യുന്നു. നരവ്യാഘ്രാ, ഈ ഭൂമിയിൽ നീ ദാതാവും പാത്രവുമാണ്. നൃപശ്രേഷ്ഠാ, ദാനം സ്വീകരിക്കാൻ ഞാനും പാത്രമാണെന്ന് അറിയുക.
14.57.9
उपाहृत्य गुरोरर्थं त्वदायत्तमरिंदम ।
समयेनेह राजेन्द्र पुनरेष्यामि ते वशम् ॥ १४.५७.९ ॥
ശത്രുദമനാ, ഗുരുവിനായുള്ള വസ്തു കൊണ്ടുവന്ന്, അത് നിന്റെ അധീനത്തിലാണ്. രാജേന്ദ്രാ, ഈ ഉടമ്പടി പ്രകാരം ഞാൻ വീണ്ടും നിന്റെ വശത്തേക്ക് വരും.
14.57.10
सत्यं ते प्रतिजानामि नात्र मिथ्या कथञ्चन ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ॥ १४.५७.१० ॥
ഞാൻ നിനക്ക് സത്യമായി പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നു; ഇതിൽ ഒരുതരത്തിലും അസത്യമില്ല. ഞാൻ മുമ്പ് ഒരിക്കലും കളിയിൽപ്പോലും അസത്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല; പിന്നെ എങ്ങനെ മറ്റൊന്നാകും?
14.57.11
यदि मत्तस्तवायत्तो गुर्वर्थः कृत एव सः ।
यदि चास्ति प्रतिग्राह्यं साम्प्रतं तद्वदस्व मे ॥ १४.५७.११ ॥
എന്നാൽ നിന്റെ അധീനമായ ഗുരുകാര്യം എന്നിൽ നിന്ന് നിർവഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ സ്വീകരിക്കാവുന്നത് എന്തെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിൽ, അത് എന്നോട് പറയൂ.
14.57.12
प्रतिग्राह्यो मतो मे त्वं सदैव पुरुषर्षभ ।
सोहं त्वामनुसम्प्राप्तो भिक्षितुं मणिकुण्डले ॥ १४.५७.१२ ॥
പുരുഷർഷഭാ, എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ നീ എപ്പോഴും സ്വീകരിക്കാൻ യോഗ്യനാണ്. അതിനാൽ ഇപ്പോൾ മണികുണ്ഡലങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നിരിക്കുന്നു.
14.57.13
पत्न्यास्ते मम विप्रर्षे उचिते मणिकुण्डले ।
वरयार्थं त्वमन्यं वै तं ते दास्यामि सुव्रत ॥ १४.५७.१३ ॥
വിപ്രർഷേ, എൻ്റെ പത്നിക്ക് ഉചിതമായ മണികുണ്ഡലങ്ങളാണവ. സുവ്രതനേ, അവയ്ക്കുപകരം മറ്റൊരു വരം ആവശ്യപ്പെടൂ; അത് ഞാൻ നിനക്കു തരാം.
14.57.14
अलं ते व्यपदेशेन प्रमाणं यदि ते वयम् ।
प्रयच्छ कुण्डले मह्यं सत्यवाग्भव पार्थिव ॥ १४.५७.१४ ॥
ഒഴികഴിവുകൾ മതി. നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ പ്രമാണമായി കരുതുന്നുവെങ്കിൽ എനിക്ക് കുണ്ഡലങ്ങൾ തരൂ. രാജാവേ, സത്യവാദിയാകൂ.
14.57.15
इत्युक्तस्त्वब्रवीद्राजा तमुदङ्कं पुनर्वचः ।
गच्छ मद्वचनाद्देवीं ब्रूहि देहीति सत्तम ॥ १४.५७.१५ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ രാജാവ് ഉദങ്കനോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "സത്തമനേ, എൻ്റെ വാക്കിനാൽ ദേവിയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന്, 'തരൂ' എന്ന് പറയൂ."
14.57.16
सैवमुक्ता त्वया नूनं मद्वाक्येन शुचिव्रता ।
प्रदास्यति द्विजश्रेष्ठ कुण्डले ते न संशयः ॥ १४.५७.१६ ॥
നീ എൻ്റെ വാക്കിനാൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ, ശുചിവ്രതയായ അവൾ നിനക്ക് കുണ്ഡലങ്ങൾ തീർച്ചയായും നൽകും. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, സംശയമില്ല.
14.57.17
क्व पत्नी भवतः शक्या मया द्रष्टुं नरेश्वर ।
स्वयं वाऽपि भवान्पत्नीं किमर्थं नोपसर्पति ॥ १४.५७.१७ ॥
നരേശ്വരനേ, നിൻ്റെ പത്നി എവിടെ, എനിക്ക് അവളെ കാണാൻ കഴിയുമോ? അല്ലെങ്കിൽ നീതന്നെ നിൻ്റെ പത്നിയുടെ അടുത്ത് എന്തുകൊണ്ട് പോകുന്നില്ല?
14.57.18
तां द्रक्ष्यति भवानद्य कास्मिंश्चिद्वननिर्झरे ।
षष्ठे काले न हि मया सा शक्या द्रष्टुमद्य वै ॥ १४.५७.१८ ॥
നീ ഇന്ന് ഏതോ വനനിർഝരത്തിനരികിൽ അവളെ കാണും. ആറാം കാലത്ത് എനിക്ക് ഇന്ന് അവളെ കാണാൻ കഴിയില്ല.
14.57.19
उदङ्कस्तु तथोक्तः स जगाम भरतर्षभ ।
मदयन्तीं च दृष्ट्वा स ज्ञापयत्स्वप्रयोजनम् ॥ १४.५७.१९ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ഉതങ്കൻ പോയി. മദയന്തിയെ കണ്ട് അദ്ദേഹം തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം അറിയിച്ചു.
14.57.20
सौदासवचनं श्रुत्वा ततः सा पृथुलोचना ।
प्रत्युवाच महावुद्धिमुदङ्कं जनमेजय ॥ १४.५७.२० ॥
സൗദാസന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, വിശാലനേത്രയായ അവൾ, ജനമേജയാ, മഹാബുദ്ധിയായ ഉതങ്കനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
14.57.21
एवमेतन्महाब्रह्मन्नानृतं वदसेऽनघ ।
अभिज्ञानं तु किञ्चित्त्वं समानयितुमर्हसि ॥ १४.५७.२१ ॥
മഹാബ്രാഹ്മണാ, നിഷ്പാപാ, നീ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെതന്നെ; നീ അസത്യം പറയുന്നില്ല. എങ്കിലും നീ എന്തെങ്കിലും അടയാളം കൊണ്ടുവരണം.
14.57.22
इमे हि दिव्ये मणिकुण्डले मे ।
देवाश्च यक्षाश्च महर्षयश्च।
तैस्तैरुपायैरपहर्तुकामा-
श्छिद्रेषु नित्यं परितर्कयन्ति ॥ १४.५७.२२ ॥
ഈ ദിവ്യമായ മണികുണ്ഡലങ്ങൾ എന്റേതാണ്. ദേവന്മാരും യക്ഷന്മാരും മഹർഷിമാരും പലതരം ഉപായങ്ങളാൽ ഇവ മോഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് എപ്പോഴും അവസരം നോക്കുന്നു.
14.57.23
निक्षिप्तमेतद्भुवि पन्नगास्तु ।
रत्नं समासाद्य परामृशेयुः।
यक्षास्तथोच्छिष्टधृतं सुराश्च ।
निद्रावशाद्वा परिधर्षयेयुः ॥ १४.५७.२३ ॥
ഈ രത്നം നിലത്തുവെച്ചാൽ നാഗന്മാർ അതു കണ്ടെത്തി തൊടും; യക്ഷന്മാരും ദേവന്മാരും അശുദ്ധമായ കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചോ ഉറക്കത്തിന്റെ വശത്താലോ അതിനെ ആക്രമിച്ചേക്കാം.
14.57.24
छिद्रेष्वेतेष्विमे नित्यं ह्रियते द्विजसत्तम ।
देवराक्षसनागानामप्रमत्तेनि धार्यते ॥ १४.५७.२४ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഈ സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഇവ എപ്പോഴും കവർന്നെടുക്കപ്പെടുന്നു; ദേവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും നാഗന്മാരും എടുക്കാതിരിക്കാൻ ജാഗ്രതയോടെ ധരിക്കണം.
14.57.25
एते दिवापि भासेते रात्रौ च द्विजसत्तम ।
नक्तं नक्षत्रताराणां प्रभामाक्षिप्य वर्ततः ॥ १४.५७.२५ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഇവ പകലിലും പ്രകാശിക്കുന്നു; രാത്രിയിലും പ്രകാശിക്കുന്നു. രാത്രിയിൽ നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും താരകങ്ങളുടെയും പ്രഭയെ മറികടന്ന് ഇവ നിലകൊള്ളുന്നു.
14.57.26
एते ह्यामुच्य भगन्क्षुत्पिपासाभयं कुतः ।
विषाग्निश्वापदेभ्यश्च भयं जातु न विद्यते ॥ १४.५७.२६ ॥
ഭഗവാനേ, ഇവ ധരിച്ചവന് വിശപ്പിന്റെയും ദാഹത്തിന്റെയും ഭയം എവിടെനിന്ന്? വിഷം, അഗ്നി, വന്യമൃഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്നും ഒരിക്കലും ഭയമില്ല.
14.57.27
ह्रस्वेन चैते आमुक्ते भवतो ह्रस्वके तदा ।
अनुरूपेण चामुक्ते जायेते तत्प्रमाणके ॥ १४.५७.२७ ॥
ചെറിയവൻ ധരിക്കുമ്പോൾ ഇവ നിനക്കായി ചെറുതാകുന്നു; യോജിച്ച രീതിയിൽ ധരിക്കുമ്പോൾ അതേ അളവിലാകുന്നു.
14.57.28
एवंविधे ममैते वै कुण्डले परमार्चिते ।
त्रिषु लोकेषु विज्ञाते तदभिज्ञानमानय ॥ १४.५७.२८ ॥
ഇത്തരത്തിലുള്ള എന്റെ ഈ കുണ്ഡലങ്ങൾ അത്യന്തം പൂജിതമാണ്; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അറിയപ്പെട്ടവയാണ്. അവയുടെ തിരിച്ചറിയലിനായി ആ അടയാളം കൊണ്ടുവരിക.