Mahābhārata · Adhyāya 14.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.57.1
स तं दृष्ट्वा तथाभूतं राजानं घोरदर्शनम् ।
दीर्घश्मश्रुधरं नॄणां शोणितेन समुक्षितम् ॥ १४.५७.१ ॥
Ao vê-lo em tal estado, o rei de aparência terrível, com longa barba, aspergido com o sangue dos homens,
14.57.2
चकार न व्यथां विप्रो राजा त्वेनमथाब्रवीत् ।
प्रत्युत्थाय महातेजा भयकर्ता यमोपमः ॥ १४.५७.२ ॥
O brâmane não sentiu angústia; mas o rei, de grande esplendor, que causava medo e era semelhante a Yama, levantou-se e falou-lhe.
14.57.3
दिष्ट्या त्वमसि कल्याण षष्ठे काले ममान्तिकम् ।
भक्ष्यं मृगयमाणस्य सम्प्राप्तो द्विजसत्तम ॥ १४.५७.३ ॥
Felizmente vieste perto de mim, ó bem-aventurado, no sexto momento; a mim, que busco alimento, chegaste, o melhor dos brâmanes.
14.57.4
राजन्गुर्वर्थिनं विद्धि चरन्तं मामिहागतम् ।
न च गुर्वर्थमुद्युक्तं हिंस्यमाहुर्मनीषिणः ॥ १४.५७.४ ॥
Sabe, ó rei, que vim aqui errando, em busca da oferta devida ao mestre; e os sábios não dizem que aquele que se empenha na oferta ao mestre deva ser ferido.
14.57.5
षष्ठे काले ममाहारो विहितो द्विजसत्तम ।
न शक्यस्त्वं समुत्स्रष्टुं क्षुधितेन मयाऽद्य वै ॥ १४.५७.५ ॥
À sexta hora está fixada a minha comida, o melhor dos brâmanes; hoje, faminto como estou, não me é possível deixar-te ir.
14.57.6
एवमस्तु महाराजि समयः क्रियतां तु मे ।
गुर्वर्थमभिनिर्वर्त्य पुनरेष्यामि ते वशम् ॥ १४.५७.६ ॥
Assim seja, grande rei; mas que se estabeleça uma condição para mim: tendo cumprido a oferta ao mestre, voltarei de novo ao teu poder.
14.57.7
संश्रुतश्च मया योऽर्थो गुरवे राजसत्तम ।
त्वदधीनः स राजेन्द्र तं त्वां भिक्षे नरेश्वर ॥ १४.५७.७ ॥
Melhor dos reis, o assunto que prometi ao meu mestre depende de ti. Senhor dos reis, senhor dos homens, por isso te peço.
14.57.8
ददासि विप्रमुख्येभ्यस्त्वं हि रत्नानि नित्यदा ।
दाता च त्वं नरव्याघ्र पात्रभूतः क्षिताविह।
पात्रं प्रतिग्रहे चापि विद्धि मां नृपसत्तम ॥ १४.५७.८ ॥
Tu sempre dás joias aos melhores brâmanes. Tigre entre os homens, tu és o doador e também o digno receptor nesta terra. Melhor dos reis, saiba que também sou digno de receber um presente.
14.57.9
उपाहृत्य गुरोरर्थं त्वदायत्तमरिंदम ।
समयेनेह राजेन्द्र पुनरेष्यामि ते वशम् ॥ १४.५७.९ ॥
Domador de inimigos, tendo trazido o objeto para meu mestre, que depende de ti, senhor dos reis, segundo nosso acordo voltarei novamente ao teu domínio.
14.57.10
सत्यं ते प्रतिजानामि नात्र मिथ्या कथञ्चन ।
अनृतं नोक्तपूर्वं मे स्वैरेष्वपि कुतोऽन्यथा ॥ १४.५७.१० ॥
Prometo-te a verdade; aqui não há falsidade de nenhum modo. Nunca antes disse uma mentira, nem mesmo em brincadeira; como poderia ser de outra forma?
14.57.11
यदि मत्तस्तवायत्तो गुर्वर्थः कृत एव सः ।
यदि चास्ति प्रतिग्राह्यं साम्प्रतं तद्वदस्व मे ॥ १४.५७.११ ॥
Se o assunto do meu mestre, que depende de ti, foi de fato realizado por mim, e se agora há algo a ser recebido, então diz-me.
14.57.12
प्रतिग्राह्यो मतो मे त्वं सदैव पुरुषर्षभ ।
सोहं त्वामनुसम्प्राप्तो भिक्षितुं मणिकुण्डले ॥ १४.५७.१२ ॥
Touro entre os homens, a meu ver és sempre digno de receber. Por isso vim agora a ti para pedir os brincos de joias.
14.57.13
पत्न्यास्ते मम विप्रर्षे उचिते मणिकुण्डले ।
वरयार्थं त्वमन्यं वै तं ते दास्यामि सुव्रत ॥ १४.५७.१३ ॥
Ó sábio entre os brâmanes, estes brincos de joias são adequados à minha esposa. Ó tu de bons votos, pede outra dádiva em seu lugar, e eu ta darei.
14.57.14
अलं ते व्यपदेशेन प्रमाणं यदि ते वयम् ।
प्रयच्छ कुण्डले मह्यं सत्यवाग्भव पार्थिव ॥ १४.५७.१४ ॥
Basta de pretextos. Se nos tens por autoridade, dá-me os brincos. Ó rei, sê fiel à verdade.
14.57.15
इत्युक्तस्त्वब्रवीद्राजा तमुदङ्कं पुनर्वचः ।
गच्छ मद्वचनाद्देवीं ब्रूहि देहीति सत्तम ॥ १४.५७.१५ ॥
Assim interpelado, o rei disse novamente a Uttaṅka estas palavras: "Vai, ó melhor dos bons, por minha palavra à rainha, e diz: 'Dá.'"
14.57.16
सैवमुक्ता त्वया नूनं मद्वाक्येन शुचिव्रता ।
प्रदास्यति द्विजश्रेष्ठ कुण्डले ते न संशयः ॥ १४.५७.१६ ॥
Quando lhe falares assim, por minha palavra, ela, de votos puros, certamente te dará os brincos; não há dúvida, ó melhor dos duas-vezes-nascidos.
14.57.17
क्व पत्नी भवतः शक्या मया द्रष्टुं नरेश्वर ।
स्वयं वाऽपि भवान्पत्नीं किमर्थं नोपसर्पति ॥ १४.५७.१७ ॥
Ó senhor dos homens, onde está a tua esposa, para que eu possa vê-la? Ou por que não te aproximas tu mesmo da tua esposa?
14.57.18
तां द्रक्ष्यति भवानद्य कास्मिंश्चिद्वननिर्झरे ।
षष्ठे काले न हि मया सा शक्या द्रष्टुमद्य वै ॥ १४.५७.१८ ॥
Hoje a verás em algum manancial da floresta. Na sexta hora, não me é possível vê-la hoje.
14.57.19
उदङ्कस्तु तथोक्तः स जगाम भरतर्षभ ।
मदयन्तीं च दृष्ट्वा स ज्ञापयत्स्वप्रयोजनम् ॥ १४.५७.१९ ॥
Assim instruído, Uttaṅka partiu, ó touro dos Bharatas; e ao ver Madayantī, deu a conhecer o seu propósito.
14.57.20
सौदासवचनं श्रुत्वा ततः सा पृथुलोचना ।
प्रत्युवाच महावुद्धिमुदङ्कं जनमेजय ॥ १४.५७.२० ॥
Então, tendo ouvido as palavras de Saudāsa, a de olhos largos respondeu a Uttaṅka, de grande inteligência, ó Janamejaya.
14.57.21
एवमेतन्महाब्रह्मन्नानृतं वदसेऽनघ ।
अभिज्ञानं तु किञ्चित्त्वं समानयितुमर्हसि ॥ १४.५७.२१ ॥
Assim é, grande brâmane, ó sem mácula; não falas falsamente. Ainda assim, deverias trazer algum sinal de reconhecimento.
14.57.22
इमे हि दिव्ये मणिकुण्डले मे ।
देवाश्च यक्षाश्च महर्षयश्च।
तैस्तैरुपायैरपहर्तुकामा-
श्छिद्रेषु नित्यं परितर्कयन्ति ॥ १४.५७.२२ ॥
Estes brincos divinos de joias são meus. Deuses, yakṣas e grandes sábios, desejando roubá-los por diversos meios, observam constantemente uma oportunidade.
14.57.23
निक्षिप्तमेतद्भुवि पन्नगास्तु ।
रत्नं समासाद्य परामृशेयुः।
यक्षास्तथोच्छिष्टधृतं सुराश्च ।
निद्रावशाद्वा परिधर्षयेयुः ॥ १४.५७.२३ ॥
Se esta joia for depositada no chão, as serpentes a encontrarão e tocarão; também os yakṣas e os deuses, segurando-a com mãos impuras ou assaltando-a pelo poder do sono.
14.57.24
छिद्रेष्वेतेष्विमे नित्यं ह्रियते द्विजसत्तम ।
देवराक्षसनागानामप्रमत्तेनि धार्यते ॥ १४.५७.२४ ॥
Nestas brechas, ó melhor dos duas vezes nascidos, eles são sempre levados; devem ser usados com vigilância, a salvo de deuses, rākṣasas e nāgas.
14.57.25
एते दिवापि भासेते रात्रौ च द्विजसत्तम ।
नक्तं नक्षत्रताराणां प्रभामाक्षिप्य वर्ततः ॥ १४.५७.२५ ॥
Estes brilham de dia e também à noite, ó melhor dos duas vezes nascidos; à noite, ofuscam o brilho das constelações e das estrelas e permanecem.
14.57.26
एते ह्यामुच्य भगन्क्षुत्पिपासाभयं कुतः ।
विषाग्निश्वापदेभ्यश्च भयं जातु न विद्यते ॥ १४.५७.२६ ॥
Pois para quem os usa, ó bem-aventurado, de onde viria o temor à fome e à sede? E jamais existe temor ao veneno, ao fogo ou às feras.
14.57.27
ह्रस्वेन चैते आमुक्ते भवतो ह्रस्वके तदा ।
अनुरूपेण चामुक्ते जायेते तत्प्रमाणके ॥ १४.५७.२७ ॥
Quando o pequeno os põe, tornam-se então pequenos para ti; quando usados de modo adequado, ajustam-se a essa medida.
14.57.28
एवंविधे ममैते वै कुण्डले परमार्चिते ।
त्रिषु लोकेषु विज्ञाते तदभिज्ञानमानय ॥ १४.५७.२८ ॥
Tais são estes meus brincos, altamente honrados e conhecidos nos três mundos; traze aquele sinal de reconhecimento para os identificar.