Mahābhārata · Adhyāya 14.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.59.1
उदङ्कस्य वरं दत्त्वा गोविन्दो द्विजत्तम ।
अत ऊर्ध्वं महाबाहुः किं चकार महायशाः ॥ १४.५९.१ ॥
Oh, el mejor de los dvija, tras conceder un don a Uddanka, ¿qué hizo después Govinda, el de grandes brazos y gran renombre?
14.59.2
उदङ्काय वरं दत्त्वा प्रायात्सात्यकिना सह ।
द्वारकामेव गोविन्दः शीघ्रवेगैर्महाहयैः ॥ १४.५९.२ ॥
Tras conceder el don a Uddaṅka, Govinda partió con Sātyaki en caballos veloces y poderosos, directamente hacia Dvārakā.
14.59.3
सरांसि सरितश्चैव वनानि च गिरींस्तथा ।
अतिक्रम्याससादाथ रम्यां द्वारवतीं पुरीम् ॥ १४.५९.३ ॥
Atravesando lagos, ríos, bosques y montañas, llegaron a la encantadora ciudad de Dvāravatī.
14.59.4
वर्तमाने महाराज महे रैवतकस्य च ।
उपायात्पुण्डरीकाक्षो युयुधानानुगस्तदा ॥ १४.५९.४ ॥
Oh gran rey, mientras se celebraba la gran fiesta en el monte Raivataka, llegó allí el de ojos de loto, seguido por Yuyudhāna.
14.59.5
अलङ्कृतस्तु स गिरिर्नानारूपैर्विचित्रितैः ।
बभौ रत्नमयैः कोशैः संवृतः पुरुर्षर्षभ ॥ १४.५९.५ ॥
Adornado con formas diversas y variadas, aquel monte resplandecía, cubierto de cofres hechos de gemas, oh toro entre los hombres.
14.59.6
काञ्चनस्रग्भिरग्र्याभिः सुमनोभिस्तथैव च ।
वासोभिश्च महाशैलः कल्पवृक्षैस्तथैव च ॥ १४.५९.६ ॥
Aquella gran montaña estaba adornada con guirnaldas de oro, flores excelentes, vestidos y árboles de los deseos.
14.59.7
दीपवृक्षैश्च सौवर्णैरभीक्ष्णमुपशोभितः ।
गुहानिर्झरदेशेषु दिवाभूतो बभूव ह ॥ १४.५९.७ ॥
Constantemente adornado con árboles de lámparas de oro, se volvió como el día en las cuevas y en las regiones de cascadas.
14.59.8
एताकाभिर्विचित्राभिः सघण्टाभिः समन्ततः ।
पुंभिः स्त्रीभिश्च संघुष्टः प्रगीत इव चाभवत्।
अतीव प्रेक्षणीयोऽभून्मेरुर्मुनिगणैरिव ॥ १४.५९.८ ॥
Resonando por todos lados con estos adornos variados y provistos de campanillas, con las voces de hombres y mujeres, parecía cantado. El Meru se volvió sumamente digno de verse, como una multitud de sabios.
14.59.9
मत्तानां हृष्टरूपाणां स्त्रीणां पुंसां च भारत ।
गायतां पर्वतेन्द्रस्य दिविस्पृगिव निःस्वनः ॥ १४.५९.९ ॥
¡Oh Bhārata!, el sonido del señor de las montañas, con hombres y mujeres embriagados y de aspecto alegre cantando, parecía tocar el cielo.
14.59.10
प्रमत्तमत्तसम्मत्तक्ष्वेडितोद्धुष्टसंकुलः ।
तथा किलकिलाशब्दैर्भूधरोऽभून्मनोहरः ॥ १४.५९.१० ॥
Abarrotado de los gritos y alaridos de los frenéticos, los ebrios y los locos, la montaña se volvió encantadora con los sonidos de risas.
14.59.11
विपणापणवान्रम्यो भक्ष्यभोज्यविहारवान् ।
वस्त्रमाल्योत्करयुतो वीणावेणुमृदङ्गवान् ॥ १४.५९.११ ॥
Agradable con mercados y tiendas, con alimentos, comidas y lugares de recreo, abundante en montones de telas y guirnaldas, con laúdes, flautas y tambores.
14.59.12
सुरामैरेयमिश्रेण भक्ष्यभोज्येन चैव ह ।
दीनान्धकृपणादिभ्यो दीयमानेन चानिशम्।
बभौ परमकल्याणो महस्तस्य महागिरेः ॥ १४.५९.१२ ॥
Con alimentos y comidas mezclados con vino y licor maireya, y con dádivas entregadas sin cesar a los pobres, los ciegos, los desdichados y otros, resplandeció el brillo supremamente auspicioso de aquella gran montaña.
14.59.13
पुण्यावसथवान्वीरैः पुण्यकृद्भिर्निषेवितः ।
विहारो वृष्णिवीराणां महे रैवतस्य ह ॥ १४.५९.१३ ॥
Lleno de moradas sagradas, frecuentado por héroes que habían practicado el mérito, era el lugar de recreo de los héroes de los Vṛṣṇi en la gran fiesta de Raivataka.
14.59.14
स नानावेश्मसंकीर्णो देवलोक इवाबभौ ।
तदा च कृष्णसान्निध्यान्मुदा देवगणैर्युतः ॥ १४.५९.१४ ॥
Lleno de muchas moradas, brillaba como el mundo de los dioses; entonces, por la presencia de Kṛṣṇa, unido con alegría a huestes de dioses.
14.59.15
स्तुवन्त्यन्तर्हिता देवा गन्धर्वाश्च सहर्षिभिः ।
साधकः सर्वधर्माणामसुराणां विनाशकः ॥ १४.५९.१५ ॥
Los dioses y gandharvas, ocultos, lo alaban junto con los sabios: el realizador de todos los dharmas, el destructor de los asuras.
14.59.16
त्वं स्रष्टा सृज्यमाधारं कारणं धर्मवेदवित् ।
त्वया सत्क्रियते देव ज जानीमोऽत्र मायया ॥ १४.५९.१६ ॥
Tú eres el creador, el sostén y la causa de lo creado, el conocedor del dharma y del Veda. Oh dios, por ti esto es honrado; aquí te conocemos por tu māyā.
14.59.17
केवलं त्वाऽभिजानीमः शरणं परमेश्वरम् ।
ब्रह्मादीनां च गोविन्द सान्निध्वं शरणं नमः ॥ १४.५९.१७ ॥
Solo a ti reconocemos como refugio, el señor supremo; tú eres refugio incluso de Brahmā y los demás. Oh Govinda, tu presencia es refugio; homenaje.
14.59.18
इति स्तुते मानुषैश्च पूजिते देवकीसुते ।
शक्रसद्मप्रतीकाशो बभूव स हि शैलराट् ॥ १४.५९.१८ ॥
Así, alabado y honrado por los hombres, el hijo de Devakī, aquel rey de las montañas se volvió semejante a la morada de Śakra.
14.59.19
ततः सम्पूज्यमानः स विवेश भवनं शुभम् ।
गोविन्दः सात्यकिश्चैव जग्मतुर्भवनं स्वकम् ॥ १४.५९.१९ ॥
Así honrado, entró en su hermosa morada; Govinda y Sātyaki también se fueron a su propia casa.
14.59.20
विवेश च प्रहृष्टात्मा चिरकालप्रवासतः ।
कृत्वा नसुकरं कर्म दानवेष्विव वासवः ॥ १४.५९.२० ॥
Y con el corazón alegre, tras una larga ausencia, entró, como Vāsava (Indra) que ha realizado una hazaña difícil entre los Dānavas.
14.59.21
उपायान्तं तु वार्ष्णेयं भोजवृष्ण्यन्धकास्तथा ।
अभ्यगच्चन्महात्मानं देवा इव शतक्रतुम् ॥ १४.५९.२१ ॥
Cuando el Vārṣṇeya se acercaba, los Bhoja, Vṛṣṇi y Andhaka también salieron a su encuentro, como los dioses salen al encuentro de Śatakratu (Indra).
14.59.22
स तानभ्यर्च्य मेधावी पृष्ट्वा च कुशलं तदा ।
अभ्यवादयत प्रीतः पितरं मातरं तदा ॥ १४.५९.२२ ॥
Habiéndolos honrado a todos y preguntado por su bienestar, el sabio, complacido, se inclinó ante su padre y su madre.
14.59.23
ताभ्यां स सम्परिष्वक्तः सान्त्वितश्च महाभुजः ।
उपोपविष्टैः सर्वैस्तैर्वृष्णिभिः परिवारितः ॥ १४.५९.२३ ॥
Abrazado y consolado por ambos, el de brazos poderosos fue rodeado por todos los Vṛṣṇi sentados cerca.
14.59.24
स विश्रान्तो महातेजाः कृतपादावनेजनः ।
कथयामास तत्सर्वं पृष्टः पित्रा महाहवम् ॥ १४.५९.२४ ॥
Tras descansar y lavarse los pies, el de gran esplendor relató toda la gran batalla cuando su padre le preguntó.