மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.59.1
उदङ्कस्य वरं दत्त्वा गोविन्दो द्विजत्तम ।
अत ऊर्ध्वं महाबाहुः किं चकार महायशाः ॥ १४.५९.१ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, உதங்கருக்கு வரம் அளித்த பின், மஹாபாஹுவும் மஹாயசஸ்வியுமான கோவிந்தர் அதன் பிறகு என்ன செய்தார்?
14.59.2
उदङ्काय वरं दत्त्वा प्रायात्सात्यकिना सह ।
द्वारकामेव गोविन्दः शीघ्रवेगैर्महाहयैः ॥ १४.५९.२ ॥
உதங்கருக்கு வரம் அளித்த பின், கோவிந்தர் சாத்யகியுடன் விரைந்து செல்லும் பெரிய குதிரைகளில் துவாரகைக்கே சென்றார்.
14.59.3
सरांसि सरितश्चैव वनानि च गिरींस्तथा ।
अतिक्रम्याससादाथ रम्यां द्वारवतीं पुरीम् ॥ १४.५९.३ ॥
ஏரிகளையும் ஆறுகளையும் காடுகளையும் மலைகளையும் கடந்து அவர்கள் இனிய துவாரவதி நகரை அடைந்தனர்.
14.59.4
वर्तमाने महाराज महे रैवतकस्य च ।
उपायात्पुण्डरीकाक्षो युयुधानानुगस्तदा ॥ १४.५९.४ ॥
மஹாராஜரே, ரைவதக மலையில் விழா நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தபோது, தாமரைக்கண்ணர் யுயுதானனைத் தொடர்ந்து வந்தார்.
14.59.5
अलङ्कृतस्तु स गिरिर्नानारूपैर्विचित्रितैः ।
बभौ रत्नमयैः कोशैः संवृतः पुरुर्षर्षभ ॥ १४.५९.५ ॥
புருஷரிஷபரே, அந்த மலை பலவித வடிவங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, ரத்தினப் பேழைகளால் சூழப்பட்டு ஒளிர்ந்தது.
14.59.6
काञ्चनस्रग्भिरग्र्याभिः सुमनोभिस्तथैव च ।
वासोभिश्च महाशैलः कल्पवृक्षैस्तथैव च ॥ १४.५९.६ ॥
பொன்மாலைகள், சிறந்த மலர்கள், ஆடைகள் மற்றும் கல்பவிருட்சங்களால் அந்த மகாமலை அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
14.59.7
दीपवृक्षैश्च सौवर्णैरभीक्ष्णमुपशोभितः ।
गुहानिर्झरदेशेषु दिवाभूतो बभूव ह ॥ १४.५९.७ ॥
பொன்னாலான விளக்கு மரங்களால் அது எப்போதும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது; குகைகளிலும் அருவிகள் நிறைந்த பகுதிகளிலும் அது பகல் போல ஆனது.
14.59.8
एताकाभिर्विचित्राभिः सघण्टाभिः समन्ततः ।
पुंभिः स्त्रीभिश्च संघुष्टः प्रगीत इव चाभवत्।
अतीव प्रेक्षणीयोऽभून्मेरुर्मुनिगणैरिव ॥ १४.५९.८ ॥
இந்த வண்ணமயமான மணிகளுடன் கூடிய அலங்கரிப்புகளால் சுற்றிலும், ஆண்களும் பெண்களும் ஒலி எழுப்ப, அது பாடப்படுவது போல ஒலித்தது. மேரு மலை முனிவர் கூட்டங்கள் போல மிகவும் காண்பதற்கினியதாயிற்று.
14.59.9
मत्तानां हृष्टरूपाणां स्त्रीणां पुंसां च भारत ।
गायतां पर्वतेन्द्रस्य दिविस्पृगिव निःस्वनः ॥ १४.५९.९ ॥
ஓ பாரதா, மகிழ்ச்சியுற்ற தோற்றமுடைய மதுவெறியில் இருந்த ஆண்களும் பெண்களும் பாடும் ஒலி, மலைகளின் அரசனை வானைத் தொடுவது போல் ஒலித்தது.
14.59.10
प्रमत्तमत्तसम्मत्तक्ष्वेडितोद्धुष्टसंकुलः ।
तथा किलकिलाशब्दैर्भूधरोऽभून्मनोहरः ॥ १४.५९.१० ॥
பித்துப் பிடித்தவர்கள், குடிவெறியர்கள், பைத்தியம் பிடித்தவர்களின் கூச்சல்களால் நிறைந்து, சிரிப்பொலிகளால் அந்த மலை மனதைக் கவர்வதாயிற்று.
14.59.11
विपणापणवान्रम्यो भक्ष्यभोज्यविहारवान् ।
वस्त्रमाल्योत्करयुतो वीणावेणुमृदङ्गवान् ॥ १४.५९.११ ॥
கடைகளும் சந்தைகளும் நிறைந்து, உண்பொருட்களும் உணவும் விளையாட்டிடங்களும் கொண்டு, ஆடை மாலைக் குவியல்களுடன், வீணை, புல்லாங்குழல், மிருதங்கம் உடையதாய் இனிமையாயிருந்தது.
14.59.12
सुरामैरेयमिश्रेण भक्ष्यभोज्येन चैव ह ।
दीनान्धकृपणादिभ्यो दीयमानेन चानिशम्।
बभौ परमकल्याणो महस्तस्य महागिरेः ॥ १४.५९.१२ ॥
மதுவும் மைரேயமும் கலந்த உண்பொருட்களாலும் உணவுகளாலும், ஏழைகள், குருடர்கள், இரங்கத்தக்கவர் முதலியோருக்கு இடையறாது வழங்கப்படுவதால், அந்த பெரிய மலையின் மிக நல்ல ஒளி பிரகாசித்தது.
14.59.13
पुण्यावसथवान्वीरैः पुण्यकृद्भिर्निषेवितः ।
विहारो वृष्णिवीराणां महे रैवतस्य ह ॥ १४.५९.१३ ॥
புண்ணிய இல்லங்களை உடையதும், புண்ணியம் செய்த வீரர்களால் சேவிக்கப்பட்டதுமான அது, ரைவதக மகோத்சவத்தில் விருஷ்ணி வீரர்களின் விஹாரமாக இருந்தது.
14.59.14
स नानावेश्मसंकीर्णो देवलोक इवाबभौ ।
तदा च कृष्णसान्निध्यान्मुदा देवगणैर्युतः ॥ १४.५९.१४ ॥
பல இல்லங்களால் நிறைந்த அது தேவலோகம் போலப் பிரகாசித்தது; அப்போது கிருஷ்ணனின் சான்னித்தியத்தால், மகிழ்ச்சியுடன் தேவகணங்களால் சூழப்பட்டதாக.
14.59.15
स्तुवन्त्यन्तर्हिता देवा गन्धर्वाश्च सहर्षिभिः ।
साधकः सर्वधर्माणामसुराणां विनाशकः ॥ १४.५९.१५ ॥
மறைந்திருந்த தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் ரிஷிகளுடன் சேர்ந்து துதிக்கின்றனர் — அனைத்து தர்மங்களையும் நிறைவேற்றுபவரும் அசுரர்களை அழிப்பவருமான அவரை.
14.59.16
त्वं स्रष्टा सृज्यमाधारं कारणं धर्मवेदवित् ।
त्वया सत्क्रियते देव ज जानीमोऽत्र मायया ॥ १४.५९.१६ ॥
நீயே படைப்பவன்; படைக்கப்பட்டவற்றின் ஆதாரமும் காரணமும் நீயே; தர்மத்தையும் வேதத்தையும் அறிந்தவன். தேவனே, உன்னால் இது மதிக்கப்படுகிறது; இங்கு நாங்கள் உன்னை மாயையால் அறிகிறோம்.
14.59.17
केवलं त्वाऽभिजानीमः शरणं परमेश्वरम् ।
ब्रह्मादीनां च गोविन्द सान्निध्वं शरणं नमः ॥ १४.५९.१७ ॥
உன்னை மட்டுமே நாங்கள் அறிகிறோம் — அடைக்கலமும் பரமேஸ்வரனுமான உன்னை; பிரம்மா முதலியோருக்கும் அடைக்கலம் நீயே. கோவிந்தா, உன் சான்னித்தியமே அடைக்கலம்; வணக்கம்.
14.59.18
इति स्तुते मानुषैश्च पूजिते देवकीसुते ।
शक्रसद्मप्रतीकाशो बभूव स हि शैलराट् ॥ १४.५९.१८ ॥
இவ்வாறு மனிதர்களால் துதிக்கப்பட்டு, வழிபடப்பட்ட தேவகியின் மகனுக்காக, அந்த மலையரசன் இந்திரனின் மாளிகை போல் ஆனான்.
14.59.19
ततः सम्पूज्यमानः स विवेश भवनं शुभम् ।
गोविन्दः सात्यकिश्चैव जग्मतुर्भवनं स्वकम् ॥ १४.५९.१९ ॥
பின்னர் மதிக்கப்பட்ட அவர் நல்ல மாளிகைக்குள் நுழைந்தார். கோவிந்தரும் சாத்யகியும் தங்கள் சொந்த இல்லங்களுக்குச் சென்றனர்.
14.59.20
विवेश च प्रहृष्टात्मा चिरकालप्रवासतः ।
कृत्वा नसुकरं कर्म दानवेष्विव वासवः ॥ १४.५९.२० ॥
நீண்ட பயணத்திற்குப் பின் மகிழ்ந்த மனத்துடன் அவர் நுழைந்தார்; தானவர்களிடையே அருஞ்செயலைச் செய்த இந்திரனைப் போல.
14.59.21
उपायान्तं तु वार्ष्णेयं भोजवृष्ण्यन्धकास्तथा ।
अभ्यगच्चन्महात्मानं देवा इव शतक्रतुम् ॥ १४.५९.२१ ॥
வார்ஷ்ணேயர் வந்துகொண்டிருந்தபோது போஜர், விருஷ்ணிகள், அந்தகர்கள் அந்த மகாத்மாவை எதிர்கொள்ள வந்தனர்; தேவர்கள் சதக்ரதுவை எதிர்கொள்வது போல.
14.59.22
स तानभ्यर्च्य मेधावी पृष्ट्वा च कुशलं तदा ।
अभ्यवादयत प्रीतः पितरं मातरं तदा ॥ १४.५९.२२ ॥
அவர்கள் அனைவரையும் மதித்து, நலன் விசாரித்து, பின்னர் மகிழ்ச்சியுடன் தந்தையையும் தாயையும் வணங்கினார் அந்த அறிவாளி.
14.59.23
ताभ्यां स सम्परिष्वक्तः सान्त्वितश्च महाभुजः ।
उपोपविष्टैः सर्वैस्तैर्वृष्णिभिः परिवारितः ॥ १४.५९.२३ ॥
அவ்விருவரும் அந்த மகாபாகுவை அணைத்து ஆறுதல் கூறினர்; அங்கு அமர்ந்திருந்த விருஷ்ணிகள் அனைவரும் அவனைச் சூழ்ந்தனர்.
14.59.24
स विश्रान्तो महातेजाः कृतपादावनेजनः ।
कथयामास तत्सर्वं पृष्टः पित्रा महाहवम् ॥ १४.५९.२४ ॥
ஓய்வெடுத்து, கால்களைக் கழுவிக்கொண்ட அந்த மகாதேஜஸ்வி, தந்தை கேட்டபோது அந்த மாபெரும் போர் முழுவதையும் விவரித்தார்.