મહાભારત · અધ્યાય 14.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.59.1
उदङ्कस्य वरं दत्त्वा गोविन्दो द्विजत्तम ।
अत ऊर्ध्वं महाबाहुः किं चकार महायशाः ॥ १४.५९.१ ॥
હે દ્વિજોત્તમ, ઉદંકને વર આપીને મહાબાહુ મહાયશસ્વી ગોવિંદે ત્યારબાદ શું કર્યું?
14.59.2
उदङ्काय वरं दत्त्वा प्रायात्सात्यकिना सह ।
द्वारकामेव गोविन्दः शीघ्रवेगैर्महाहयैः ॥ १४.५९.२ ॥
ઉદંકને વર આપીને ગોવિંદ સાત્યકિ સાથે ઝડપી મહાન અશ્વો પર દ્વારકા તરફ જ ગયા.
14.59.3
सरांसि सरितश्चैव वनानि च गिरींस्तथा ।
अतिक्रम्याससादाथ रम्यां द्वारवतीं पुरीम् ॥ १४.५९.३ ॥
સરોવરો, નદીઓ, વનો અને પર્વતોને વટાવીને તેઓ રમણીય દ્વારવતી નગરીએ પહોંચ્યા.
14.59.4
वर्तमाने महाराज महे रैवतकस्य च ।
उपायात्पुण्डरीकाक्षो युयुधानानुगस्तदा ॥ १४.५९.४ ॥
હે મહારાજ, રૈવતક પર્વત પર મહોત્સવ ચાલી રહ્યો હતો ત્યારે કમળનયન યુયુધાનને અનુસરીને ત્યાં આવ્યા.
14.59.5
अलङ्कृतस्तु स गिरिर्नानारूपैर्विचित्रितैः ।
बभौ रत्नमयैः कोशैः संवृतः पुरुर्षर्षभ ॥ १४.५९.५ ॥
હે પુરુષશ્રેષ્ઠ, તે પર્વત વિવિધ રૂપોથી શણગારાયેલો અને રત્નમય ભંડારોથી ઘેરાયેલો શોભતો હતો.
14.59.6
काञ्चनस्रग्भिरग्र्याभिः सुमनोभिस्तथैव च ।
वासोभिश्च महाशैलः कल्पवृक्षैस्तथैव च ॥ १४.५९.६ ॥
સોનાની માળાઓ, ઉત્તમ પુષ્પો, વસ્ત્રો અને કલ્પવૃક્ષોથી તે મહાશૈલ શણગારાયેલો હતો.
14.59.7
दीपवृक्षैश्च सौवर्णैरभीक्ष्णमुपशोभितः ।
गुहानिर्झरदेशेषु दिवाभूतो बभूव ह ॥ १४.५९.७ ॥
સોનેરી દીપવૃક્ષોથી તે સતત શોભિત હતો; ગુફાઓ અને ઝરણાંના પ્રદેશોમાં તે દિવસ જેવો થઈ ગયો.
14.59.8
एताकाभिर्विचित्राभिः सघण्टाभिः समन्ततः ।
पुंभिः स्त्रीभिश्च संघुष्टः प्रगीत इव चाभवत्।
अतीव प्रेक्षणीयोऽभून्मेरुर्मुनिगणैरिव ॥ १४.५९.८ ॥
આ વિચિત્ર ઘંટડીવાળી સજાવટોથી ચારેય બાજુ પુરુષો અને સ્ત્રીઓના સ્વરથી ગુંજતો તે જાણે ગવાતો હોય એમ થયો. મેરુ મુનિગણોની જેમ અતિશય દર્શનીય બન્યો.
14.59.9
मत्तानां हृष्टरूपाणां स्त्रीणां पुंसां च भारत ।
गायतां पर्वतेन्द्रस्य दिविस्पृगिव निःस्वनः ॥ १४.५९.९ ॥
હે ભારત, મદમસ્ત અને હર્ષિત રૂપવાળા સ્ત્રી-પુરુષોના ગાનથી પર્વતરાજનો સ્વર જાણે આકાશને સ્પર્શતો હતો.
14.59.10
प्रमत्तमत्तसम्मत्तक्ष्वेडितोद्धुष्टसंकुलः ।
तथा किलकिलाशब्दैर्भूधरोऽभून्मनोहरः ॥ १४.५९.१० ॥
ઉન્મત્ત, મદમસ્ત અને પાગલોની ચીસોથી ભરેલો, કિલકિલાટના શબ્દોથી તે પર્વત મનોહર બન્યો.
14.59.11
विपणापणवान्रम्यो भक्ष्यभोज्यविहारवान् ।
वस्त्रमाल्योत्करयुतो वीणावेणुमृदङ्गवान् ॥ १४.५९.११ ॥
બજારો અને દુકાનોથી રમ્ય, ખાદ્ય-ભોજ્ય અને વિહારસ્થળોવાળો, વસ્ત્રો અને માળાઓના ઢગલાથી યુક્ત, વીણા, વેણુ અને મૃદંગવાળો.
14.59.12
सुरामैरेयमिश्रेण भक्ष्यभोज्येन चैव ह ।
दीनान्धकृपणादिभ्यो दीयमानेन चानिशम्।
बभौ परमकल्याणो महस्तस्य महागिरेः ॥ १४.५९.१२ ॥
સુરા અને મૈરેય મદ્યમિશ્રિત ખાદ્ય-ભોજ્યથી, અને દીન, અંધ, કૃપણ વગેરેને સતત અપાતાં, તે મહાપર્વતનું પરમ કલ્યાણકારી તેજ ઝળહળ્યું.
14.59.13
पुण्यावसथवान्वीरैः पुण्यकृद्भिर्निषेवितः ।
विहारो वृष्णिवीराणां महे रैवतस्य ह ॥ १४.५९.१३ ॥
પુણ્ય નિવાસોવાળું, પુણ્યકર્મી વીરોથી સેવિત, રૈવત મહોત્સવમાં વૃષ્ણિ વીરોનું વિહારસ્થાન હતું.
14.59.14
स नानावेश्मसंकीर्णो देवलोक इवाबभौ ।
तदा च कृष्णसान्निध्यान्मुदा देवगणैर्युतः ॥ १४.५९.१४ ॥
અનેક નિવાસોથી ભરેલું તે દેવલોક જેવું શોભ્યું; ત્યારે કૃષ્ણના સાન્નિધ્યથી, આનંદથી દેવગણોથી યુક્ત.
14.59.15
स्तुवन्त्यन्तर्हिता देवा गन्धर्वाश्च सहर्षिभिः ।
साधकः सर्वधर्माणामसुराणां विनाशकः ॥ १४.५९.१५ ॥
છુપાયેલા દેવો અને ગંધર્વો ઋષિઓ સાથે સ્તુતિ કરે છે — સર્વ ધર્મોના સાધક, અસુરોના વિનાશક (એવા તેમની).
14.59.16
त्वं स्रष्टा सृज्यमाधारं कारणं धर्मवेदवित् ।
त्वया सत्क्रियते देव ज जानीमोऽत्र मायया ॥ १४.५९.१६ ॥
તું જ સર્જક છે; સર્જાયેલાનો આધાર અને કારણ તું છે; ધર્મ અને વેદને જાણનાર. હે દેવ, તારા વડે આ સત્કારાય છે; અહીં અમે તને માયાથી જાણીએ છીએ.
14.59.17
केवलं त्वाऽभिजानीमः शरणं परमेश्वरम् ।
ब्रह्मादीनां च गोविन्द सान्निध्वं शरणं नमः ॥ १४.५९.१७ ॥
ફક્ત તને જ અમે ઓળખીએ છીએ — શરણ, પરમેશ્વર; બ્રહ્માદિનું પણ શરણ તું છે. હે ગોવિંદ, તારું સાન્નિધ્ય જ શરણ છે; નમસ્કાર.
14.59.18
इति स्तुते मानुषैश्च पूजिते देवकीसुते ।
शक्रसद्मप्रतीकाशो बभूव स हि शैलराट् ॥ १४.५९.१८ ॥
આ રીતે મનુષ્યોએ સ્તુતિ અને પૂજા કર્યા પછી દેવકીપુત્ર માટે તે પર્વતરાજ ઇન્દ્રભવન જેવો બન્યો.
14.59.19
ततः सम्पूज्यमानः स विवेश भवनं शुभम् ।
गोविन्दः सात्यकिश्चैव जग्मतुर्भवनं स्वकम् ॥ १४.५९.१९ ॥
ત્યારે સન્માનિત થઈને તે શુભ ભવનમાં પ્રવેશ્યા. ગોવિંદ અને સાત્યકિ પોતપોતાના ભવન તરફ ગયા.
14.59.20
विवेश च प्रहृष्टात्मा चिरकालप्रवासतः ।
कृत्वा नसुकरं कर्म दानवेष्विव वासवः ॥ १४.५९.२० ॥
લાંબા પ્રવાસ પછી પ્રસન્ન હૃદયે તે પ્રવેશ્યા, દાનવોમાં કઠિન કર્મ કરીને ઇન્દ્ર જેમ પ્રવેશે તેમ.
14.59.21
उपायान्तं तु वार्ष्णेयं भोजवृष्ण्यन्धकास्तथा ।
अभ्यगच्चन्महात्मानं देवा इव शतक्रतुम् ॥ १४.५९.२१ ॥
વાર્ષ્ણેય નજીક આવતાં ભોજ, વૃષ્ણિ અને અંધકો તે મહાત્માને મળવા ગયા, દેવો શતક્રતુને મળવા જાય તેમ.
14.59.22
स तानभ्यर्च्य मेधावी पृष्ट्वा च कुशलं तदा ।
अभ्यवादयत प्रीतः पितरं मातरं तदा ॥ १४.५९.२२ ॥
તે મેધાવીએ તે સૌનો સત્કાર કરીને કુશળ પૂછ્યું, અને પછી પ્રસન્ન થઈને પિતા અને માતાને પ્રણામ કર્યા.
14.59.23
ताभ्यां स सम्परिष्वक्तः सान्त्वितश्च महाभुजः ।
उपोपविष्टैः सर्वैस्तैर्वृष्णिभिः परिवारितः ॥ १४.५९.२३ ॥
તે બંનેએ તે મહાબાહુને આલિંગન આપી સાંત્વન આપ્યું; ત્યાં બેઠેલા સર્વ વૃષ્ણિઓએ તેને ઘેરી લીધો.
14.59.24
स विश्रान्तो महातेजाः कृतपादावनेजनः ।
कथयामास तत्सर्वं पृष्टः पित्रा महाहवम् ॥ १४.५९.२४ ॥
વિશ્રામ લઈ, પગ ધોઈને તે મહાતેજસ્વીએ પિતાએ પૂછતાં તે સમગ્ર મહાયુદ્ધ કહી સંભળાવ્યું.