Mahābhārata · Adhyāya 14.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.59.1
उदङ्कस्य वरं दत्त्वा गोविन्दो द्विजत्तम ।
अत ऊर्ध्वं महाबाहुः किं चकार महायशाः ॥ १४.५९.१ ॥
Ó melhor dos dvija, após conceder um dom a Uddanka, o que fez depois Govinda, o de braços poderosos e grande renome?
14.59.2
उदङ्काय वरं दत्त्वा प्रायात्सात्यकिना सह ।
द्वारकामेव गोविन्दः शीघ्रवेगैर्महाहयैः ॥ १४.५९.२ ॥
Após conceder o dom a Uddaṅka, Govinda partiu com Sātyaki em cavalos velozes e poderosos, diretamente para Dvārakā.
14.59.3
सरांसि सरितश्चैव वनानि च गिरींस्तथा ।
अतिक्रम्याससादाथ रम्यां द्वारवतीं पुरीम् ॥ १४.५९.३ ॥
Atravessando lagos, rios, florestas e montanhas, chegaram à encantadora cidade de Dvāravatī.
14.59.4
वर्तमाने महाराज महे रैवतकस्य च ।
उपायात्पुण्डरीकाक्षो युयुधानानुगस्तदा ॥ १४.५९.४ ॥
Ó grande rei, enquanto a grande festa acontecia no monte Raivataka, chegou lá o de olhos de lótus, seguido por Yuyudhāna.
14.59.5
अलङ्कृतस्तु स गिरिर्नानारूपैर्विचित्रितैः ।
बभौ रत्नमयैः कोशैः संवृतः पुरुर्षर्षभ ॥ १४.५९.५ ॥
Adornado com formas variadas e diversas, aquele monte resplandecia, coberto de cofres feitos de gemas, ó touro entre os homens.
14.59.6
काञ्चनस्रग्भिरग्र्याभिः सुमनोभिस्तथैव च ।
वासोभिश्च महाशैलः कल्पवृक्षैस्तथैव च ॥ १४.५९.६ ॥
Aquela grande montanha estava adornada com guirlandas de ouro, flores excelentes, vestes e árvores dos desejos.
14.59.7
दीपवृक्षैश्च सौवर्णैरभीक्ष्णमुपशोभितः ।
गुहानिर्झरदेशेषु दिवाभूतो बभूव ह ॥ १४.५९.७ ॥
Constantemente adornado com árvores de lâmpadas de ouro, tornou-se como o dia nas cavernas e nas regiões das cachoeiras.
14.59.8
एताकाभिर्विचित्राभिः सघण्टाभिः समन्ततः ।
पुंभिः स्त्रीभिश्च संघुष्टः प्रगीत इव चाभवत्।
अतीव प्रेक्षणीयोऽभून्मेरुर्मुनिगणैरिव ॥ १४.५९.८ ॥
Ressoando por todos os lados com estes adornos variados e providos de sinos, com as vozes de homens e mulheres, parecia cantado. O Meru tornou-se extremamente digno de ser visto, como uma multidão de sábios.
14.59.9
मत्तानां हृष्टरूपाणां स्त्रीणां पुंसां च भारत ।
गायतां पर्वतेन्द्रस्य दिविस्पृगिव निःस्वनः ॥ १४.५९.९ ॥
Ó Bhārata, o som do senhor das montanhas, com homens e mulheres embriagados e de aparência alegre cantando, parecia tocar o céu.
14.59.10
प्रमत्तमत्तसम्मत्तक्ष्वेडितोद्धुष्टसंकुलः ।
तथा किलकिलाशब्दैर्भूधरोऽभून्मनोहरः ॥ १४.५९.१० ॥
Repleto dos gritos e clamores dos frenéticos, dos ébrios e dos loucos, o monte tornou-se encantador com os sons de risos.
14.59.11
विपणापणवान्रम्यो भक्ष्यभोज्यविहारवान् ।
वस्त्रमाल्योत्करयुतो वीणावेणुमृदङ्गवान् ॥ १४.५९.११ ॥
Agradável com mercados e lojas, dotado de alimentos, refeições e lugares de lazer, abundante em montes de tecidos e guirlandas, com alaúdes, flautas e tambores.
14.59.12
सुरामैरेयमिश्रेण भक्ष्यभोज्येन चैव ह ।
दीनान्धकृपणादिभ्यो दीयमानेन चानिशम्।
बभौ परमकल्याणो महस्तस्य महागिरेः ॥ १४.५९.१२ ॥
Com alimentos e refeições misturados com vinho e licor maireya, e com dádivas entregues sem cessar aos pobres, aos cegos, aos miseráveis e a outros, brilhou o esplendor supremamente auspicioso daquela grande montanha.
14.59.13
पुण्यावसथवान्वीरैः पुण्यकृद्भिर्निषेवितः ।
विहारो वृष्णिवीराणां महे रैवतस्य ह ॥ १४.५९.१३ ॥
Repleto de moradas sagradas, frequentado por heróis que haviam praticado o mérito, era o lugar de deleite dos heróis dos Vṛṣṇi na grande festa de Raivataka.
14.59.14
स नानावेश्मसंकीर्णो देवलोक इवाबभौ ।
तदा च कृष्णसान्निध्यान्मुदा देवगणैर्युतः ॥ १४.५९.१४ ॥
Cheio de muitas moradas, brilhava como o mundo dos deuses; então, pela presença de Kṛṣṇa, unido em alegria a hostes de deuses.
14.59.15
स्तुवन्त्यन्तर्हिता देवा गन्धर्वाश्च सहर्षिभिः ।
साधकः सर्वधर्माणामसुराणां विनाशकः ॥ १४.५९.१५ ॥
Os deuses e gandharvas, ocultos, o louvam junto com os sábios: o realizador de todos os dharmas, o destruidor dos asuras.
14.59.16
त्वं स्रष्टा सृज्यमाधारं कारणं धर्मवेदवित् ।
त्वया सत्क्रियते देव ज जानीमोऽत्र मायया ॥ १४.५९.१६ ॥
Tu és o criador, o sustentáculo e a causa do que é criado, o conhecedor do dharma e do Veda. Ó deus, por ti isto é honrado; aqui te conhecemos pela tua māyā.
14.59.17
केवलं त्वाऽभिजानीमः शरणं परमेश्वरम् ।
ब्रह्मादीनां च गोविन्द सान्निध्वं शरणं नमः ॥ १४.५९.१७ ॥
Só a ti reconhecemos como refúgio, o senhor supremo; tu és refúgio até para Brahmā e os demais. Ó Govinda, tua presença é refúgio; homenagem.
14.59.18
इति स्तुते मानुषैश्च पूजिते देवकीसुते ।
शक्रसद्मप्रतीकाशो बभूव स हि शैलराट् ॥ १४.५९.१८ ॥
Assim louvado e honrado pelos homens, para o filho de Devakī, aquele rei das montanhas tornou-se semelhante à morada de Śakra.
14.59.19
ततः सम्पूज्यमानः स विवेश भवनं शुभम् ।
गोविन्दः सात्यकिश्चैव जग्मतुर्भवनं स्वकम् ॥ १४.५९.१९ ॥
Assim honrado, entrou em sua residência auspiciosa; Govinda e Sātyaki também foram para as suas próprias moradas.
14.59.20
विवेश च प्रहृष्टात्मा चिरकालप्रवासतः ।
कृत्वा नसुकरं कर्म दानवेष्विव वासवः ॥ १४.५९.२० ॥
E com o coração alegre, após uma longa ausência, entrou, como Vāsava (Indra) que realizou um feito difícil entre os Dānavas.
14.59.21
उपायान्तं तु वार्ष्णेयं भोजवृष्ण्यन्धकास्तथा ।
अभ्यगच्चन्महात्मानं देवा इव शतक्रतुम् ॥ १४.५९.२१ ॥
Quando o Vārṣṇeya se aproximava, os Bhoja, Vṛṣṇi e Andhaka também saíram ao seu encontro, como os deuses vão ao encontro de Śatakratu (Indra).
14.59.22
स तानभ्यर्च्य मेधावी पृष्ट्वा च कुशलं तदा ।
अभ्यवादयत प्रीतः पितरं मातरं तदा ॥ १४.५९.२२ ॥
Tendo honrado a todos e perguntado pelo bem-estar, o sábio, satisfeito, prostrou-se diante do pai e da mãe.
14.59.23
ताभ्यां स सम्परिष्वक्तः सान्त्वितश्च महाभुजः ।
उपोपविष्टैः सर्वैस्तैर्वृष्णिभिः परिवारितः ॥ १४.५९.२३ ॥
Abraçado e consolado por ambos, o de braços poderosos foi cercado por todos os Vṛṣṇi sentados por perto.
14.59.24
स विश्रान्तो महातेजाः कृतपादावनेजनः ।
कथयामास तत्सर्वं पृष्टः पित्रा महाहवम् ॥ १४.५९.२४ ॥
Tendo descansado e lavado os pés, o de grande esplendor narrou toda a grande batalha quando o pai perguntou.